ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA1)
z dnia 30 kwietnia 2003 r.
w sprawie trybu udostępniania Narodowemu Funduszowi Zdrowia do kontroli recept zrealizowanych przez ubezpieczonych i związanych z tym informacji
(Dz. U. z dnia 13 maja 2003 r.)

Na podstawie art. 142 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 i Nr 73, poz. 660) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Kierownik apteki lub osoba upoważniona przez niego, w formie pisemnej, udostępnia recepty do kontroli w sposób uporządkowany, uszeregowane według daty realizacji i pogrupowane według podmiotu obowiązanego do refundacji.2. Dla celów kontroli wykonywanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zwany dalej “Funduszem”, recepty udostępniane są przez aptekę przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym zostały zrealizowane.
§ 2. 1. Apteka jest obowiązana, na wniosek Funduszu, wydać recepty i dokumenty zawierające informacje związane z ich otaksowaniem.2. Wydanie recept i dokumentów, o których mowa w ust. 1, może nastąpić nie wcześniej niż 30 dni od dnia ich realizacji i na okres nie dłuższy niż 30 dni.3. Wydanie recept i dokumentów, o których mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie pisemnego potwierdzenia przejęcia, określającego ilość i rodzaj recept, podpisanego przez kontrolującego i kierownika apteki lub osobę przez niego upoważnioną.
§ 3. Kierownik apteki lub osoba upoważniona przez niego umożliwia sprawny i efektywny przebieg kontroli recept i dokumentów z nimi związanych, a w szczególności:  1)   udostępnia do wglądu recepty oraz inne dokumenty związane z wystawianiem, realizacją i przechowywaniem recept;  2)   udziela kontrolującemu ustnych lub pisemnych informacji i wyjaśnień w sprawach dotyczących przedmiotu kontroli.
§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833).

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 25 sierpnia 2003 r.
w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania tymczasowego aresztowania
(Dz. U. z dnia 29 sierpnia 2003 r.)

Na podstawie art. 249 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1
Przepisy porządkowe
§ 1. Przepisy regulaminu stosuje się do:  1)   osoby, wobec której zastosowano tymczasowe aresztowanie, w tym osoby skazanej wyrokiem sądu pierwszej instancji, która nie wyraziła zgody na stosowanie względem niej przepisów o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, do czasu otrzymania zawiadomienia o uprawomocnieniu się wyroku lub skazaniu wyrokiem prawomocnym;  2)   osoby, wobec której uchylono wyrok sądu pierwszej instancji;  3)   osoby pozbawionej wolności na terytorium innego państwa sprowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w charakterze świadka w toczącym się postępowaniu karnym;  4)   obywatela polskiego skazanego przez sąd państwa obcego i przekazanego w celu wykonania kary pozbawienia wolności w Rzeczypospolitej Polskiej, wobec którego zastosowano tymczasowe aresztowanie w trybie art. 611a § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, do czasu skierowania do wykonania prawomocnego orzeczenia.
§ 2.  Informacje o miejscu pobytu tymczasowo aresztowanego, do wskazanych przez niego osób lub podmiotów, o których mowa w art. 211 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, zwanej dalej “Kodeksem”, wysyła się po złożeniu podpisu przez tymczasowo aresztowanego na zawiadomieniu, zgodnie z podanym przez niego adresem.
§ 3. Przy przyjęciu tymczasowo aresztowanego do aresztu śledczego informuje się go o możliwości wystąpienia w czasie pobytu w areszcie śledczym zagrożeń dla jego bezpieczeństwa osobistego oraz zetknięcia się z przejawami negatywnych zachowań charakterystycznych dla środowisk przestępczych, a także o potrzebie powiadamiania przełożonych o zagrożeniach bezpieczeństwa osobistego swojego i innych tymczasowo aresztowanych.
§ 4. 1. Tymczasowo aresztowany może bezpośrednio zwracać się do przełożonych oraz osób wizytujących areszt śledczy ze sprawami związanymi z wykonywaniem tymczasowego aresztowania, a także ze sprawami osobistymi.2. Cele mieszkalne i inne pomieszczenia w areszcie śledczym, w których tymczasowo aresztowani przebywają, są wizytowane przez dyrektora aresztu śledczego, zwanego dalej “dyrektorem”, co najmniej raz w miesiącu.3. Administracja aresztu śledczego może organizować spotkania z grupami tymczasowo aresztowanych, zwłaszcza w sprawach związanych z warunkami tymczasowego aresztowania, zatrudnieniem i nauczaniem.
§ 5. 1. W wieloosobowej celi mieszkalnej wyznacza się starszego celi, który informuje właściwych przełożonych o potrzebach bytowych i sanitarnych tymczasowo aresztowanych oraz o stanie sprzętu.2. W obecności przełożonych oraz osób wizytujących areszt śledczy tymczasowo aresztowany przyjmuje postawę stojącą. Tymczasowo aresztowany, a w wieloosobowej celi mieszkalnej starszy celi, podaje swoje imię i nazwisko osobom wchodzącym do celi.3. Wymogów określonych w ust. 2 nie egzekwuje się, gdy tymczasowo aresztowany zostanie od nich zwolniony przez właściwego przełożonego, a ponadto w szpitalach i izbach chorych, w czasie pracy i nauczania oraz w trakcie zajęć terapeutycznych, kulturalno-oświatowych i sportowych oraz zorganizowanych praktyk i posług religijnych, widzeń, posiłków, spaceru i spoczynku, których czas ustalono w porządku wewnętrznym.
§ 6. W aresztach śledczych przeprowadza się apel poranny i wieczorny, w czasie określonym w porządku wewnętrznym oraz w innym uzasadnionym przypadku, w trakcie którego ustala się w szczególności stan liczbowy tymczasowo aresztowanych.
§ 7. Dyrektor może dokonywać odstępstw od przewidzianego w regulaminie sposobu wykonywania tymczasowego aresztowania w zakresie umożliwiającym tymczasowo aresztowanym podtrzymywanie i utrwalanie więzi uczuciowej z rodziną i innymi osobami bliskimi oraz sprawowanie przez nich stałej i bezpośredniej opieki nad dziećmi przebywającymi w domach dla matki i dziecka przy zakładach karnych.
Rozdział 2
Organizacja przyjęć do aresztu śledczego
§ 8. 1. Przy przyjęciu do aresztu śledczego tymczasowo aresztowany:  1)   podaje dane osobowe i informacje o zmianie tych danych, o miejscu zameldowania oraz przebywania bez zameldowania, a także informacje o uprzedniej karalności; ponadto może być poddany czynnościom mającym na celu jego identyfikację;  2)   podaje informacje o posiadanych pieniądzach i przedmiotach wartościowych oraz inne informacje niezbędne do przeprowadzania rozliczeń finansowych;  3)   otrzymuje do użytku: pościel, sprzęt stołowy i środki higieny osobistej, a ponadto odzież, bieliznę, obuwie według norm przypadających skazanym, jeżeli jego własna odzież, bielizna i obuwie są niezdatne do użytku, nieodpowiednie ze względu na porę roku lub wymagają tego względy sanitarne.2. W trakcie czynności, o których mowa w ust. 1, tymczasowo aresztowany:  1)   przekazuje do właściwego depozytu dokumenty, pieniądze i przedmioty, o których mowa w art. 79a § 2 Kodeksu;  2)   może wskazać osobę, której mogą być wydane zdeponowane pieniądze i przedmioty, w przypadku kiedy nie odbierze ich osobiście, podając imię i nazwisko oraz adres tej osoby.3. Tymczasowo aresztowany potwierdza swoim podpisem przyjęcie do użytku przedmiotów wymienionych w ust. 1 pkt 3, a także przekazanie do depozytu dokumentów, pieniędzy i przedmiotów, o których mowa w art. 79a § 2 Kodeksu.
§ 9. 1. Po przyjęciu tymczasowo aresztowanego umieszcza się w celi przejściowej, w celu dokonania czynności, o których mowa w art. 79b § 1 Kodeksu.2. Niezwłocznie po umieszczeniu tymczasowo aresztowanego w celi przejściowej, wychowawca lub wyznaczony funkcjonariusz przeprowadza z nim rozmowę informacyjną, w której zapoznaje go w szczególności z prawami i obowiązkami oraz ustalonym w areszcie porządkiem wewnętrznym.3. Nie później niż w terminie dwóch dni od dnia przyjęcia do aresztu śledczego, wychowawca przeprowadza z tymczasowo aresztowanym rozmowę wstępną, niezależnie od rozmowy informacyjnej, o której mowa w ust. 2.4. Tymczasowo aresztowanego poddaje się niezwłocznie wstępnym badaniom lekarskim.
Rozdział 3
Zasady rozmieszczania tymczasowo aresztowanych w celach mieszkalnych
§ 10. Tymczasowo aresztowanych rozmieszcza się w celach, uwzględniając w szczególności płeć, wiek oraz uprzednie odbywanie zasadniczej kary pozbawienia wolności albo kary aresztu wojskowego.
§ 11. 1. Po dokonaniu czynności, o których mowa w art. 79b § 1 Kodeksu, tymczasowo aresztowanego przenosi się z celi przejściowej do innej celi mieszkalnej.2. W razie potrzeby tymczasowo aresztowany może być przeniesiony w każdym czasie z celi mieszkalnej, którą zajmuje, do innej takiej celi.
§ 12. 1. Jeżeli szczególne względy wychowawcze przemawiają za umieszczeniem dorosłego z młodocianym lub młodocianymi, tymczasowo aresztowany dorosły, uprzednio nieodbywający zasadniczej kary pozbawienia wolności albo kary aresztu wojskowego, wyróżniający się dobrą postawą, może być umieszczony w celi mieszkalnej, za jego zgodą, wspólnie z tymczasowo aresztowanym młodocianym lub z tymczasowo aresztowanymi młodocianymi. Decyzję w tej sprawie podejmuje dyrektor.2. Tymczasowo aresztowany dorosły, o którym mowa w art. 212a Kodeksu, lub podejrzany o popełnienie zbrodni, nie może być umieszczany wspólnie z tymczasowo aresztowanym młodocianym lub z tymczasowo aresztowanymi młodocianymi.3. Umieszczenie tymczasowo aresztowanego w oddziale terapeutycznym następuje po uzyskaniu zgody organu dysponującego.
§ 13. Przepisy § 10 i 11 stosuje się odpowiednio do tymczasowo aresztowanego, o którym mowa w art. 223a § 1 Kodeksu.
Rozdział 4
Porządek wewnętrzny aresztu śledczego
§ 14. 1. Ustalając porządek wewnętrzny aresztu śledczego, a w razie potrzeby poszczególnych oddziałów, dyrektor uwzględnia konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego, utrzymania bezpieczeństwa, dyscypliny i porządku oraz zapewnienia w areszcie właściwych warunków bytowych, sanitarnych i zdrowotnych.2. W porządku wewnętrznym aresztu śledczego dyrektor określa w szczególności:  1)   godziny oraz sposób przeprowadzania apelu porannego i wieczornego;  2)   godziny przeznaczone na sen, pracę, naukę, zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowe oraz zajęcia własne tymczasowo aresztowanego;  3)   godziny i miejsce spożywania posiłków dostarczanych przez administrację;  4)   godziny, miejsce i sposób poruszania się po terenie aresztu;  5)   godziny, miejsce i sposób odbywania spacerów oraz korzystania z kąpieli;  6)   godziny i miejsce, w którym jest dozwolone palenie wyrobów tytoniowych;  7)   ilość i rodzaj własnej odzieży, bielizny i obuwia, które tymczasowo aresztowany może posiadać w celi;  8)   ilość i wymiary przedmiotów, które tymczasowo aresztowany może posiadać w celi, oraz sposób ich przechowywania, a w razie potrzeby zasady ich używania;  9)   dni, godziny i miejsce przyjmowania tymczasowo aresztowanych przez dyrektora i innych przełożonych, lekarzy oraz sposób składania pisemnych wniosków, skarg i próśb;  10)  dni, godziny, miejsce i porządek przeprowadzania widzeń;  11)  dni, godziny i miejsce odprawiania nabożeństw, spotkań religijnych oraz nauczania religii;  12)  częstotliwość, terminy, miejsce i sposób dokonywania zakupów artykułów żywnościowych i wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzedaży w areszcie śledczym;  13)  godziny i sposób przyjmowania i wydawania korespondencji oraz paczek;  14)  dni, godziny i miejsce bezpośredniego kontaktowania się z przedstawicielami podmiotów, o których mowa w art. 38 § 1 Kodeksu;  15)  osoby upoważnione do przyznawania nagród oraz wymierzania kar dyscyplinarnych.
§ 15. Tekst porządku wewnętrznego powinien znajdować się w każdej celi mieszkalnej. Na prośbę tymczasowo aresztowanego udostępnia się mu Kodeks oraz wydane na jego podstawie akty wykonawcze.
Rozdział 5
Organizacja przyjmowania korespondencji i zasady widzeń
§ 16. 1. Korespondencję tymczasowo aresztowanego administracja aresztu przyjmuje w każdym dniu roboczym, a korespondencję urzędową - codziennie.2. Godziny i sposób przyjmowania korespondencji ustala się w porządku wewnętrznym aresztu.3. Przesyłka listowa powinna być właściwie opłacona przez tymczasowo aresztowanego.4. W przypadku wysyłania przesyłki poleconej, wraz z korespondencją tymczasowo aresztowany przekazuje wypełniony druk “potwierdzenia nadania przesyłki poleconej”, który po wysłaniu zwraca się tymczasowo aresztowanemu.
§ 17. 1. Korespondencję tymczasowo aresztowanego administracja aresztu przekazuje właściwemu organowi dysponującemu, nie później niż drugiego dnia roboczego od daty jej otrzymania.2. Jeżeli organ dysponujący odstąpił od czynności cenzurowania, korespondencja jest wysyłana przez administrację aresztu, nie później niż drugiego dnia roboczego od daty jej przekazania, o ile nie podlega zatrzymaniu z przyczyn, o których mowa w art. 105 § 4 Kodeksu.
§ 18. Tymczasowo aresztowany nieposiadający środków pieniężnych otrzymuje od administracji aresztu śledczego papier, koperty oraz znaczki pocztowe na dwie przesyłki listowe ekonomiczne w miesiącu, o masie do 20 g, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach także na dalszą korespondencję.
§ 19. 1. Korespondencję adresowaną do tymczasowo aresztowanego doręcza mu upoważniony funkcjonariusz.2. W przypadku odmowy przyjęcia przez tymczasowo aresztowanego korespondencji odsyła się ją do nadawcy.
§ 20. 1. Tryb przekazywania korespondencji urzędowej, a także korespondencji w języku obcym, jeżeli organ dysponujący odstąpił od jej cenzurowania, regulują przepisy w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności.2. Przyjmujący w areszcie śledczym korespondencję urzędową wysyłaną przez tymczasowo aresztowanego wydaje nadawcy pisemne potwierdzenie jej odbioru oraz odnotowuje na kopercie datę odbioru.3. Potwierdzenie sporządza się w jednym egzemplarzu; duplikatu potwierdzenia nie wydaje się.
§ 21. Tymczasowo aresztowany ma prawo składać wnioski, skargi i prośby na piśmie oraz ustnie; przełożeni i inne uprawnione osoby przyjmują je także w czasie bezpośrednich kontaktów z tymczasowo aresztowanymi, zwłaszcza podczas wizytacji cel mieszkalnych i innych pomieszczeń, w których przebywają tymczasowo aresztowani.
§ 22. Koszty przesłania wniosków, skarg i próśb ponosi tymczasowo aresztowany, a jeżeli nie posiada środków pieniężnych, otrzymuje od administracji aresztu śledczego papier, koperty i znaczki pocztowe poza limitem określonym w § 18.
§ 23. 1. Widzenie trwa 60 minut.2. W uzasadnionych przypadkach dyrektor może indywidualnie zezwolić na przedłużenie czasu widzenia lub udzielenie tymczasowo aresztowanemu więcej niż jednego widzenia w tym samym dniu.3. W widzeniu mogą uczestniczyć nie więcej niż dwie osoby pełnoletnie. Liczba osób niepełnoletnich posiadających wymaganą zgodę na widzenie nie podlega ograniczeniu, z tym że osoby do lat 15 mogą korzystać z widzeń tylko pod opieką osób pełnoletnich posiadających zgodę na widzenie.4. Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku udzielenia tymczasowo aresztowanemu widzeń z osobami wymienionymi w art. 8 § 3 i art. 105 § 2 Kodeksu.
§ 24. W przypadkach określonych w art. 105a § 7 Kodeksu widzenie może być przerwane lub zakończone przed czasem.
Rozdział 6
Warunki opieki zdrowotnej i bytowej
§ 25. Tymczasowo aresztowanego poddaje się badaniom kontrolnym przed przetransportowaniem oraz zwolnieniem z aresztu śledczego.
§ 26. Zakres i częstotliwość badań okresowych tymczasowo aresztowanego określają przepisy w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu udzielania świadczeń zdrowotnych osobom pozbawionym wolności przez zakłady opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności.
§ 27. 1. W nagłym przypadku decyzję o skierowaniu tymczasowo aresztowanego, w celu leczenia, do zakładu opieki zdrowotnej poza aresztem śledczym lub w innym areszcie śledczym, może podjąć, na wniosek lekarza, dyrektor.2. Leczenie tymczasowo aresztowanego na jego koszt, przez wybranego przez niego lekarza, na terenie aresztu śledczego, wymaga zgody organu dysponującego, po spełnieniu warunków, o których mowa w art. 115 § 6 Kodeksu.
§ 28. 1. Wobec tymczasowo aresztowanych przebywających w szpitalach, izbach chorych oraz leczonych poza nimi, a także przewlekle chorych i rekonwalescentów, dyrektor może, na wniosek lub po zasięgnięciu opinii lekarza, dokonywać niezbędnych odstępstw od przewidzianego w regulaminie sposobu wykonywania tymczasowego aresztowania w zakresie uzasadnionym stanem zdrowia tych tymczasowo aresztowanych.2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio wobec tymczasowo aresztowanych, u których stwierdzono niepsychotyczne zaburzenia psychiczne, upośledzonych umysłowo, uzależnionych od alkoholu albo innych środków odurzających lub psychotropowych oraz niepełnosprawnych fizycznie. Dyrektor może dokonywać tych odstępstw na wniosek lub po zasięgnięciu opinii lekarza albo psychologa.
§ 29. 1. Wobec tymczasowo aresztowanych kobiet ciężarnych i karmiących dyrektor może dokonywać, na wniosek lekarza lub po zasięgnięciu jego opinii, niezbędnych odstępstw od przewidzianego w regulaminie sposobu wykonywania tymczasowego aresztowania w zakresie wynikającym z potrzeby uwzględnienia stanu fizycznego lub psychicznego tych kobiet.2. Tymczasowo aresztowaną kobietę ciężarną przenosi się, na dwa miesiące przed przewidywanym terminem porodu, do szpitalnego oddziału ginekologiczno-położniczego w areszcie śledczym lub zakładzie karnym, po uprzednim powiadomieniu organu dysponującego o konieczności takiego przeniesienia.
§ 30. Cela mieszkalna powinna być wyposażona w łóżko dla każdego tymczasowo aresztowanego, odpowiednią do liczby tymczasowo aresztowanych ilość stołów, szafek i taboretów oraz środków do utrzymania czystości w celi. Niezbędne urządzenia sanitarne sytuuje się w sposób zapewniający ich niekrępujące użytkowanie.
§ 31. 1. Jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa, względy sanitarne, jak również zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania karnego, tymczasowo aresztowany korzysta z odzieży, bielizny i obuwia według norm przypadających skazanym.2. Jeżeli własna odzież, bielizna i obuwie tymczasowo aresztowanego ulegną w trakcie pobytu zniszczeniu lub są nieodpowiednie ze względu na porę roku, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.3. Tymczasowo aresztowany potwierdza podpisem:  1)   przyjęcie do użytku i zwrot do magazynu przedmiotów, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz § 8 ust. 1 pkt 3;  2)   otrzymanie z depozytu dokumentów, pieniędzy, przedmiotów wartościowych i innych przedmiotów.
§ 32. 1. Tymczasowo aresztowany jest obowiązany utrzymywać należytą czystość osobistą i dbać o schludny wygląd.2. Tymczasowo aresztowanemu, co najmniej raz w miesiącu, umożliwia się ostrzyżenie.3. Tymczasowo aresztowany nie może dokonywać zmiany dotychczasowego wyglądu, jeżeli zakazał tego organ dysponujący.4. Tymczasowo aresztowany korzysta co najmniej raz w tygodniu z ciepłej kąpieli. Tymczasowo aresztowany zatrudniony przy pracach brudzących korzysta z odpowiednio częstszych kąpieli. Kąpiel tymczasowo aresztowanego chorego odbywa się według wskazań lekarza.5. Tymczasowo aresztowana kobieta korzysta co najmniej raz dziennie z ciepłej wody i dwa razy w tygodniu z ciepłej kąpieli.
§ 33. 1. Spacer tymczasowo aresztowanego odbywa się pod nadzorem funkcjonariusza w wyznaczonym miejscu na wolnym powietrzu.2. Dyrektor lub organ dysponujący w porozumieniu z dyrektorem może, ze względu na konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego lub zapewnienia bezpieczeństwa w areszcie śledczym, zarządzić odbywanie spaceru w inny sposób niż ustalony w porządku wewnętrznym.3. Dyrektor może na wniosek lekarza zmienić czas trwania i sposób odbywania spaceru przez tymczasowo aresztowanego chorego.
§ 34. 1. Paczka dostarczona do aresztu, przed przekazaniem jej tymczasowo aresztowanemu, podlega kontroli także przy wykorzystaniu odpowiednich środków i urządzeń technicznych, a w razie potrzeby przy wykorzystaniu specjalnie wyszkolonych psów.2. Do korespondencji zawartej w paczce przepis § 17 stosuje się odpowiednio.
§ 35. Paczki niespełniającej warunków, o których mowa w art. 113a § 3 i 4 Kodeksu, oraz zawierającej artykuły, o których mowa w art. 113a § 5 Kodeksu, nie dostarcza się tymczasowo aresztowanemu. Paczkę zwraca się do nadawcy na koszt tymczasowo aresztowanego, a w uzasadnionych przypadkach na koszt aresztu.
§ 36. Stan sanitarny aresztu śledczego, ogrzewanie, oświetlenie i wentylacja pomieszczeń, utrzymywanie czystości przez tymczasowo aresztowanych, stan i czystość odzieży, bielizny oraz bielizny pościelowej, ilość i jakość posiłków oraz sposób ich przyrządzania i wydawania są kontrolowane przez pracownika służby kwatermistrzowskiej i lekarza lub innego upoważnionego pracownika służby zdrowia aresztu.
Rozdział 7
Zasady zatrudniania, nauczania, działalności kulturalno-oświatowej i sportowej
§ 37. Przy kierowaniu tymczasowo aresztowanego do prac porządkowych w obrębie aresztu lub na które wyraził zgodę, bierze się pod uwagę w szczególności potrzebę zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego oraz względy porządku i bezpieczeństwa.
§ 38. Przy zatrudnianiu tymczasowo aresztowanego dyrektor podejmuje decyzję o zatrudnieniu lub decyzję o wycofaniu z zatrudnienia oraz ustala wysokość wynagrodzenia, jeżeli tymczasowo aresztowanego zatrudnia się na podstawie skierowania do pracy.
§ 39. 1. Tymczasowo aresztowany, który ukończył szkołę lub kurs, otrzymuje odpowiednio świadectwo ukończenia szkoły albo zaświadczenie o ukończeniu kursu, według wzorów ogólnie obowiązujących, bez wskazania, że uzyskał je w areszcie śledczym.2. Tymczasowo aresztowany zwolniony z aresztu śledczego przed zakończeniem roku szkolnego lub szkolenia kursowego może składać w areszcie egzaminy końcowe, a zwolniony przed okresem klasyfikacji w szkole otrzymuje zaświadczenie o uczęszczaniu do danej szkoły.
§ 40. W areszcie śledczym można organizować zajęcia kulturalno-oświatowe lub sportowe z udziałem instytucji, organizacji, stowarzyszeń i innych podmiotów oraz osób fizycznych spoza aresztu śledczego.
Rozdział 8
Organizacja komisji penitencjarnej w areszcie śledczym
§ 41. 1. Dyrektor powołuje w areszcie śledczym komisję penitencjarną, o której mowa w art. 75 Kodeksu. W zależności od potrzeb dyrektor może powołać kilka komisji penitencjarnych.2. Dyrektor, powołując komisję penitencjarną, określa w szczególności imienny skład członków komisji, terminy posiedzeń oraz tryb rozpatrywania spraw.
§ 42. 1. Komisja składa się co najmniej z trzech osób. W skład komisji wchodzą, w szczególności, funkcjonariusze działów penitencjarnego, ewidencji oraz ochrony.2. Pracami komisji kieruje dyrektor lub inna wyznaczona przez niego osoba.3. Przewodniczący wyznacza sekretarza spośród członków komisji.4. W posiedzeniu komisji uczestniczy wychowawca tymczasowo aresztowanego, którego dotyczy wniosek o wydanie decyzji lub opinii.
§ 43. 1. Komisja penitencjarna ogłasza decyzje oraz wyraża opinie po wysłuchaniu tymczasowo aresztowanego i w jego obecności.2. Decyzje i opinie sporządza się na piśmie wraz z uzasadnieniem i zamieszcza w aktach osobowych tymczasowo aresztowanego.
§ 44. Dla celów przenoszenia tymczasowo aresztowanych, o których mowa w art. 223 § 5 i 6 Kodeksu, rodzaje zakładów karnych z oddziałem aresztu śledczego oznacza się:  1)   zakład karny dla młodocianych - TA/M;  2)   zakład karny dla odbywających karę po raz pierwszy - TA/P;  3)   zakład karny dla recydywistów penitencjarnych - TA/R;  4)   zakład karny dla odbywających karę aresztu wojskowego - TA/W.
Rozdział 9
Przygotowanie tymczasowo aresztowanego do zwolnienia z aresztu śledczego
§ 45. 1. Z chwilą powzięcia informacji o mającym nastąpić zwolnieniu tymczasowo aresztowanego, dokonuje się weryfikacji uprzednio ustalonych potrzeb związanych z opuszczeniem aresztu śledczego oraz powrotem do miejsca zameldowania lub pobytu bez zameldowania.2. Tymczasowo aresztowany jest obowiązany do udzielenia stosownych informacji niezbędnych dla prawidłowego przygotowania go do opuszczenia aresztu śledczego.3. W trakcie weryfikowania potrzeb, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się stan depozytów i informacje uzyskane od tymczasowo aresztowanego, a ponadto zobowiązanie się rodziny, osoby bliskiej lub wskazanej przez tymczasowo aresztowanego do zapewnienia mu pomocy w przypadku wymienionym w art. 167a § 6 Kodeksu.
§ 46. W zależności od ustaleń, o których mowa w § 45, udziela się zwalnianemu, na jego wniosek lub z urzędu, doraźnej pomocy w odpowiedniej formie i zakresie, umożliwiającej zwolnienie i przejazd do miejsca zameldowania lub pobytu bez zameldowania.
§ 47. Bezpośrednio przed zwolnieniem z aresztu śledczego tymczasowo aresztowanemu udziela się stosownych informacji, w szczególności o adresach i kompetencjach instytucji oraz organizacji społecznych, właściwych ze względu na miejsce zameldowania lub pobytu bez zameldowania zwalnianego, udzielających pomocy materialnej, medycznej, w znalezieniu pracy i zakwaterowaniu, a także porad prawnych.
§ 48. 1. Jeżeli zwolnienie tymczasowo aresztowanego nastąpiło w trakcie dokonywania czynności procesowych poza terenem aresztu śledczego, czynności związanych ze zwolnieniem dokonuje się po otrzymaniu dokumentów skutkujących zwolnienie.2. Osoba zwolniona w trybie, o którym mowa w ust. 1, powinna zgłosić się bezpośrednio po zwolnieniu do aresztu, w celu dokonania czynności związanych ze zwolnieniem, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia zwolnienia.3. Tryb postępowania z przekazanymi do depozytu dokumentami tymczasowo aresztowanego, który nie zgłosił się do aresztu, regulują przepisy w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności.
§ 49. O pozostawieniu osoby zwolnionej w areszcie śledczym z powodu, o którym mowa w art. 167a § 4 i 5 Kodeksu, zawiadamia się niezwłocznie sędziego penitencjarnego, organ dysponujący, a w miarę możliwości rodzinę lub osobę bliską albo osobę wskazaną przez zwolnionego.
§ 50. 1. Jeżeli zwolnienie z aresztu śledczego następuje w godzinach wieczornych lub nocnych, osobie zwolnionej zapewnia się, na jej pisemny wniosek, nocleg w areszcie, oddzielnie od tymczasowo aresztowanych.2. Czynności związanych ze zwolnieniem, które wymagają obecności tej osoby, dokonuje się bezpośrednio po noclegu.
Rozdział 10
Przepis końcowy
§ 51. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r.2)
________1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 111, poz. 1061 i Nr 142, poz. 1380.2)   Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia traci moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 sierpnia 1998 r. w sprawie regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania (Dz. U. Nr 111, poz. 700).

ROZPORZĄDZENIEPREZESA RADY MINISTRÓW
z dnia 13 października 2003 r.
w sprawie powołania Międzyresortowej Komisji do Spraw Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy
(Dz. U. z dnia 16 października 2003 r.)

Na podstawie art. 228 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Powołuje się Międzyresortową Komisję do Spraw Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy, zwaną dalej “Komisją”, w składzie:  1)   przewodniczący -  Danuta Koradecka                     Centralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy;  2)   zastępcy przewodniczącego:a)  Marek JakubowskiInstytut Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera w Łodzi,b)  Jan GrzesikInstytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu;  3)   sekretarz -  Jolanta Skowroń                Centralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy;  4)   członkowie:a)  Danuta AugustyńskaCentralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy,b)  Grzegorz BednarekKonfederacja Pracodawców Polskich,c)  Katarzyna BojarskaGłówny Instytut Górnictwa w Katowicach,d)  Ireneusz BulskiMinisterstwo Infrastruktury,e)  Sławomir CzerczakInstytut Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera w Łodzi,f)  Ewa DębczyńskaMinisterstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej,g)  Izabela FenglerMinisterstwo Zdrowia - Główny Inspektorat Sanitarny,h)  Ewa GawędaCentralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy,i)  Elżbieta JankowskaCentralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy,j)  Jolanta KarpowiczCentralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy,k)  Krystyna KinsnerPaństwowa Inspekcja Sanitarna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji,l)  Ewa KrasuskaGłówny Inspektorat Pracy,m)  Jan LudwickiPaństwowy Zakład Higieny,n)  Andrzej ŁuniewskiMinisterstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi,o)  Jan MichałowskiPolska Konfederacja Pracodawców Prywatnych,p)  Zygmunt MierzejewskiForum Związków Zawodowych,q)  Andrzej MilczarekInstytut Chemii Przemysłowej im. prof. Ignacego Mościckiego w Warszawie,r)  Iwona PawlaczykKomisja Krajowa NSZZ “Solidarność”,s)  Piotr PencakZwiązek Rzemiosła Polskiego,t)  Małgorzata PośniakCentralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy,u)  Anna RybakMinisterstwo Środowiska,v)  Jerzy SokalInstytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu,w)  Leszek SoleckiInstytut Medycyny Wsi w Lublinie,x)  Elżbieta SosnowskaPolski Komitet Normalizacyjny,y)  Piotr WawrzyńczokWyższy Urząd Górniczy w Katowicach,z)  Edward WięcekPolitechnika Łódzka,za)  Ireneusz WiszowatyOgólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych.
§ 2. Komisja jest uprawniona do:  1)   rozpatrywania i opiniowania propozycji dotyczących wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy;  2)   opracowywania i wydawania w miarę potrzeb ekspertyz dotyczących wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy;  3)   przedstawiania ministrowi właściwemu do spraw pracy własnych wniosków dotyczących wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.
§ 3. 1. Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów przy udziale co najmniej połowy liczby członków Komisji.2. W razie równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.
§ 4. Przewodniczący Komisji:  1)   zwołuje posiedzenia Komisji oraz inicjuje i koordynuje jej pracę;  2)   może zapraszać do udziału w pracach i posiedzeniach Komisji także rzeczoznawców spoza Komisji oraz powoływać w razie potrzeby ekspertów w celu opracowywania materiałów stanowiących podstawę do ustalania wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy;  3)   może zlecać opracowywanie poszczególnych tematów, wynikających z zadań Komisji, członkom lub rzeczoznawcom spoza Komisji.
§ 5. Komisja składa ministrowi właściwemu do spraw pracy roczne sprawozdanie ze swojej działalności do końca pierwszego kwartału następnego roku.
§ 6. 1. Prace związane z realizacją zadań Komisji, w tym z obsługą administracyjno-biurową, wykonuje Centralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy.2. Wydatki związane z posiedzeniami Komisji, a także wydatki związane z opracowywaniem przez Komisję dokumentacji i opracowań są pokrywane ze środków budżetu państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw pracy.
§ 7. Traci moc rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie powołania Międzyresortowej Komisji do Spraw Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy (Dz. U. Nr 61, poz. 284, z 1997 r. Nr 124, poz. 789 oraz z 2000 r. Nr 8, poz. 108).
§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 166, poz. 1608.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ I SPORTU1)
z dnia 26 listopada 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków, jakie powinna spełniać uczelnia zawodowa, aby utworzyć i prowadzić kierunek lub kierunek i specjalność zawodową
(Dz. U. z dnia 12 grudnia 2003 r.)

Na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz. U. Nr 96, poz. 590, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2003 r. w sprawie warunków, jakie powinna spełniać uczelnia zawodowa, aby utworzyć i prowadzić kierunek lub kierunek i specjalność zawodową (Dz. U. Nr 34, poz. 285), w § 7 wprowadza się następujące zmiany:  1)   dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1;  2)   dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:”2.  Do czasu spełnienia przez uczelnię warunków określonych w rozporządzeniu, jednak nie później niż do dnia 30 września 2005 r., minimum kadrowe dla każdej prowadzonej w uczelni zawodowej specjalności stanowi zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej:1)   dwóch nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego, o specjalnościach naukowych, w których uzyskiwane są dyplomy na tej specjalności studiów;2)   czterech nauczycieli akademickich, w tym co najmniej trzech posiadających stopień naukowy, o specjalnościach naukowych, w których uzyskiwane są dyplomy na tej specjalności studiów, posiadających udokumentowane doświadczenie zawodowe zdobyte poza szkolnictwem wyższym.3.   W uczelni zawodowej prowadzącej specjalność artystyczną, do czasu spełnienia przez nią warunków określonych w rozporządzeniu, jednak nie później niż do dnia 30 września 2005 r., niezbędne jest zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej dwóch nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego bądź posiadających stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie sztuki lub kwalifikacje artystyczne II stopnia, reprezentujących dyscyplinę artystyczną związaną z daną specjalnością, w tym co najmniej jednego nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Minister Edukacji Narodowej i Sportu kieruje działem administracji rządowej - szkolnictwo wyższe, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji Narodowej i Sportu (Dz. U. Nr 97, poz. 866).2)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1314, z 2001 r. Nr 85, poz. 924 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 4, poz. 33 i Nr 150, poz. 1239 oraz z 2003 r. Nr 65, poz. 595 i Nr 137, poz. 1304.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 13 maja 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych towarów pochodzących z Republiki Czeskiej, Republiki Słowackiej, Republiki Węgierskiej, Rumunii, Republiki Słowenii i Republiki Bułgarii
(Dz. U. z dnia 21 maja 2003 r.)

Na podstawie art. 141 § 1 pkt 2, art. 145 § 1 i 2 oraz art. 1419 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych towarów pochodzących z Republiki Czeskiej, Republiki Słowackiej, Republiki Węgierskiej, Rumunii, Republiki Słowenii i Republiki Bułgarii (Dz. U. Nr 228, poz. 1904) w załączniku nr 1 wprowadza się następujące zmiany:  1)   kontyngent oznaczony numerem 095006 i 095102 w brzmieniu: 

Nr   ObniżonaIlośćWysokość
kontyngentu*)Kod PCNWyszczególnieniestawka celnadla Republiki Czeskiejdla Republiki Słowackiejkaucji
0950062203 00Piwo otrzymywane ze słodu: 60.000 hl40.000 hl2 EUR/hl
095102 - W pojemnikach o objętości 10  litrów lub mniejszej:    
 2203 00 01 0- - W butelkach21   
 2203 00 09 0- - Pozostałe21   
 2203 00 10 0- W pojemnikach o objętości  większej niż 10 litrów21   

 otrzymuje brzmienie: 

Nr   ObniżonaIlośćWysokość
kontyngentu*)Kod PCNWyszczególnieniestawka celnadla Republiki Czeskiejdla Republiki Słowackiejkaucji
0950062203 00Piwo otrzymywane ze słodu: 60.000 hl40.000 hl2 EUR/hl
095102 - W pojemnikach o objętości 10  litrów lub mniejszej:    
 2203 00 01 0- - W butelkach21a)   
 2203 00 09 0- - Pozostałe21a)   
 2203 00 10 0- W pojemnikach o objętości  większej niż 10 litrów21a)   

   2)   po tabeli dodaje się oznaczenie w brzmieniu:”a)  nie dotyczy Republiki Czeskiej”.
§ 2. 1. Do wniosków o udzielenie pozwoleń na przywóz towarów objętych kontyngentem taryfowym, o którym mowa w § 1, złożonych i nierozpatrzonych do dnia wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia.2. Pozwolenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność do dnia upływu terminu, na który zostały udzielone.3. Wielkość kontyngentu ulega pomniejszeniu o wielkość kontyngentu rozdysponowanego na podstawie pozwoleń, o których mowa w ust. 2.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5). 2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 89, poz. 972, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 128, poz. 1403 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 89, poz. 804, Nr 112, poz. 974, Nr 141, poz. 1178, Nr 169, poz. 1387 i Nr 188, poz. 1572.

OBWIESZCZENIEPREZESA RADY MINISTRÓW
z dnia 13 stycznia 2003 r.
o sprostowaniu błędu
(Dz. U. z dnia 17 stycznia 2003 r.)

Na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718, z 2001 r. Nr 46, poz. 499 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 113, poz. 984) w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie uzyskiwania świadectwa przeszkolenia doradcy do spraw bezpieczeństwa w zakresie transportu drogowego towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 237, poz. 2013) prostuje się następujący błąd:w § 10 zamiast wyrazów “§ 5″ powinny być wyrazy “§ 6″.

USTAWA
z dnia 19 września 2003 r.
o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii o uzupełnieniu i ułatwieniu stosowania Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r., podpisanej w Warszawie dnia 2 czerwca 2003 r.
(Dz. U. z dnia 18 listopada 2003 r.)

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii o uzupełnieniu i ułatwieniu stosowania Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r., podpisanej w Warszawie dnia 2 czerwca 2003 r.
Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ
z dnia 5 lutego 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w niektórych jednostkach państwowej sfery budżetowej
(Dz. U. z dnia 14 lutego 2003 r.)

Na podstawie art. 773 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 lipca 1996 r. w sprawie zasad wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w niektórych jednostkach państwowej sfery budżetowej (Dz. U. Nr 97, poz. 453, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 1 w ust. 1 po lit. h dodaje się lit. i w brzmieniu:”i)  wojewódzkich zespołach do spraw orzekania o niepełnosprawności”;  2)   załącznik nr 1 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia;  3)   w załączniku nr 3 do rozporządzenia po tabeli I dodaje się tabelę IA w brzmieniu:
“IA. TABELA STANOWISK, ZASZEREGOWAŃ I WYMAGAŃ KWALIFIKACYJNYCH PRACOWNIKÓW WOJEWÓDZKICH ZESPOŁÓW DO SPRAW ORZEKANIA O NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI 

    Wymagane kwalifikacje
Lp.StanowiskoKategoria zaszeregowaniaStawka dodatku funkcyjnego dowykształcenieliczba lat pracy
123456
1Przewodniczący wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawnościXV-XIX7 
2Przewodniczący składu orzekającego o niepełnosprawnościXIV-XVIII6 według odrębnych przepisów”
3Sekretarz wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawnościXIII-XVII5 
4Członkowie wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności (lekarz, psycholog, pedagog, doradca zawodowy, pracownik socjalny)XIII-XVI4 

 
§ 2. Przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do wynagrodzeń należnych od dnia 1 stycznia 2003 r.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
________1)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679.2)   Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 39, poz. 244, z 1998 r. Nr 42, poz. 247, z 1999 r. Nr 36, poz. 349, z 2000 r. Nr 27, poz. 335 oraz z 2001 r. Nr 32, poz. 375.
ZAŁĄCZNIK
TABELA MIESIĘCZNYCH STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO 

Kategoria zaszeregowaniaKwota w złotych
12
I  710 -   850
II  720 -   860
III  730 -   880
IV  740 -   920
V  750 -   960
VI  760 - 1.000
VII  770 - 1.050
VIII  780 - 1.110
IX  800 - 1.170
X  820 - 1.240
XI  840 - 1.320
XII  860 - 1.400
XIII  880 - 1.500
XIV  900 - 1.600
XV  930 - 1.710
XVI  960 - 1.830
XVII  990 - 1.950
XVIII1.020 - 2.080
XIX1.050 - 2.220
XX1.080 - 2.360
XXI1.180 - 2.500

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 5 grudnia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia legnickiej specjalnej strefy ekonomicznej
(Dz. U. z dnia 15 grudnia 2003 r.)

Na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 5a ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia legnickiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 44, poz. 274, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Strefę ustanawia się na gruntach o powierzchni 441,93 ha, położonych na terenach gmin Gromadka, Złotoryja, Polkowice, Legnickie Pole oraz na terenach miast: Legnica, Lubin i Złotoryja.”;  2)   w § 3 ust. 1-3 otrzymują brzmienie:”1.  W przypadku korzystania przez przedsiębiorcę z tytułu realizacji nowej inwestycji ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.3)), zwanej dalej “ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych”, lub na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.4)), zwanej dalej “ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych”, zwolnienie stanowi pomoc regionalną udzielaną w celu wspierania nowych inwestycji, w rozumieniu art. 7 pkt 11 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 141, poz. 1177 oraz z 2003 r. Nr 159, poz. 1537, Nr 188, poz. 1840 i Nr 189, poz. 1850).2.   Wielkość pomocy regionalnej, o której mowa w ust. 1, stanowi iloczyn maksymalnej intensywności pomocy ustalonej dla danego obszaru i kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą, zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 2002 r. w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 186, poz. 1544).3.   Kosztami, o których mowa w ust. 2, są wydatki inwestycyjne określone w § 6 ust. 1.”;  3)   w § 4 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:”1.  W przypadku korzystania przez przedsiębiorcę ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy, zwolnienie stanowi pomoc regionalną udzielaną w celu wspierania tworzenia nowych miejsc pracy związanych z daną inwestycją, w rozumieniu art. 7 pkt 12 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców.2.   Wielkość pomocy regionalnej, o której mowa w ust. 1, stanowi iloczyn maksymalnej intensywności pomocy ustalonej na danym obszarze, zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 2002 r. w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców, i ponoszonych przez przedsiębiorcę dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto pracowników powiększonych o wszystkie obowiązkowe płatności związane z ich zatrudnieniem.”;  4)   w § 6 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:”1)  zakup albo wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub spłatę ich wartości określoną w umowie leasingu, najmu lub dzierżawy, z wyłączeniem środków transportu nabywanych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu, pod warunkiem zaliczenia ich - zgodnie z odrębnymi przepisami - do składników majątku podatnika,”;  5)   w szczegółowym opisie granic i terenu legnickiej specjalnej strefy ekonomicznej, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, opis granic i terenu Obszaru Legnica otrzymuje brzmienie:“Obszar LegnicaObszar Legnica stanowi dwie oddzielne części położone w obrębie geodezyjnym Przybków i w obrębie geodezyjnym Fabryczna.
Część IOpisywany obszar o łącznej powierzchni 52,5129 ha jest położony w mieście Legnica w obrębie geodezyjnym Przybków. Składa się z pięciu kompleksów oddzielonych od siebie drogami lub pasami terenu zajętymi przez sieci infrastruktury technicznej.Kompleks 1Powierzchnia kompleksu wynosi 5,4055 ha.Od punktu nr 3116 położonego w południowo-zachodnim narożniku działki nr 705/12 granica biegnie w kierunku północnym przez punkt nr 2455 do punktu nr 3325. W punkcie nr 3325 granica załamuje się w kierunku północno-wschodnim i biegnie linią łamaną przez punkty nr: 3496, 3497, 3498, 3499, 3500, 3501 do punktu granicznego nr 3502. W punkcie tym granica załamuje się w kierunku południowo-wschodnim i biegnie linią łamaną przez punkty nr: 3503, 3374, 3800, 3797, 3793 do punktu nr 3504. Tutaj granica załamuje się w kierunku południowym i biegnie przez punkty nr: 3505, 3506 do punktu nr 3507. W punkcie nr 3507 granica załamuje się w kierunku zachodnim i biegnie linią łamaną wzdłuż drogi przez punkty nr: 3796, 3334, 3799, 3802, 3811, 3333, 3387, 3383, 3332, 3331, 3330 do punktu nr 3372. W punkcie nr 3372 granica załamuje się i biegnie po granicy działki nr 705/9, na której zlokalizowana jest stacja transformatorowa, przez punkty nr: 3373, 3366, 3367, 3368, 3369, 3370 do punktu nr 3371. Od punktu nr 3371 granica biegnie dalej w kierunku zachodnim linią prostą wzdłuż drogi przez punkty nr: 3329, 3328, 3327, 3326 do punktu początkowego nr 3116.Kompleks 2Powierzchnia kompleksu wynosi 10,6412 ha.Od punktu nr 3511 położonego w południowo-zachodniej części działki nr 912 granica biegnie w kierunku północnym linią łamaną przez punkty nr: 3510, 3509, 3508, 2825, 2824 do punktu nr 3535. W punkcie nr 3535 granica załamuje się w kierunku południowo-wschodnim i biegnie linią prostą po granicy działki nr 912 przez punkt nr 3536 do punktu granicznego nr 3537. Tutaj granica załamuje się w kierunku północno-wschodnim i linią łamaną biegnie po granicy działki nr 715/16 przez punkt nr 3538 do punktu nr 177. Następnie załamuje się w kierunku południowo-wschodnim i biegnie po granicy działek nr: 715/16, 715/14, 723/4, 724/15 przez punkty nr: 3363, 178, 3364 i 179 do punktu nr 180. W punkcie nr 180 granica załamuje się w kierunku południowym i linią prostą biegnie zachodnią stroną linii kolejowej Legnica-Jawor przez punkty nr: 2876, 2877 do punktu nr 3858. W punkcie nr 3858 granica załamuje się w kierunku zachodnim i biegnie linią łamaną po granicy działek nr: 724/15, 724/16, 912 przez punkty nr: 3857, 3517, 3516, 3515, 3514, 3513, 3512 do punktu początkowego nr 3511.Kompleks 3Powierzchnia kompleksu wynosi 7,6954 ha.Od punktu nr 3214 położonego w północno-zachodniej części działki nr 704/6 granica biegnie w kierunku wschodnim linią prostą wzdłuż drogi do punktu nr 3215. W punkcie nr 3215 załamuje się i biegnie dalej wzdłuż drogi do punktu nr 3216. Tutaj załamuje się w kierunku południowym i linią prostą biegnie wzdłuż drogi przez punkt nr 3217 do punktu nr 3530. W punkcie nr 3530 granica załamuje się i biegnie po granicy działki nr 704/15, na której zlokalizowana jest stacja transformatorowa, przez punkty nr: 3772, 3774 do punktu nr 3773. Od punktu nr 3773 granica dalej biegnie w kierunku południowym linią prostą wzdłuż drogi przez punkty nr: 3535, 3534 do punktu nr 3551. Tutaj załamuje się i biegnie w kierunku wschodnim do punktu nr 3526. W punkcie nr 3526 załamuje się w kierunku południowym i linią łamaną biegnie po granicy działki nr 704/13 przez punkt nr 3527 do punktu nr 3528. W punkcie nr 3528 granica załamuje się w kierunku północno-zachodnim i linią prostą biegnie do punktu nr 3119, gdzie załamuje się w kierunku północnym i biegnie linią łamaną po granicy działek nr: 704/13, 704/12, 704/16, 704/10, 704/6 przez punkty nr: 3533, 3532, 3529, 3218, 3117 do punktu początkowego nr 3214.Kompleks 4Powierzchnia kompleksu wynosi 22,5324 ha.Od punktu nr 3346 położonego w północno-zachodniej części działki nr 715/24 granica biegnie w kierunku wschodnim linią łamaną wzdłuż drogi przez punkty nr: 3345, 3344, 3343 do punktu nr 3541. W punkcie nr 3541 załamuje się i biegnie po granicy działki nr 715/22, na której zlokalizowana jest stacja transformatorowa, przez punkty nr: 3769, 3768 do punktu nr 3767. Od punktu nr 3767 granica biegnie dalej w kierunku wschodnim linią prostą wzdłuż drogi przez punkty nr: 3571, 3803, 3342 do punktu nr 3518. Tutaj załamuje się i biegnie po granicy działek nr: 723/9, 724/7, na których zlokalizowana jest stacja transformatorowa, przez punkty nr: 3519, 3520, 3340, 3339 do punktu nr 3341. Od punktu nr 3341 biegnie dalej w kierunku wschodnim linią prostą po granicy działek nr: 724/19, 724/12 przez punkt nr 3852 do punktu nr 3853. W punkcie nr 3853 granica załamuje się w kierunku południowym i biegnie linią prostą po granicy działek nr: 724/12, 724/14 przez punkt nr 3854 do punktu nr 3855. W punkcie nr 3855 załamuje się w kierunku zachodnim i biegnie linią prostą przez punkt nr 3856 do punktu nr 3359. W punkcie nr 3359 granica załamuje się i biegnie po granicy działki nr 724/5, na której zlokalizowana jest stacja transformatorowa, przez punkty nr: 3522, 3546 do punktu nr 3545. Od punktu nr 3545 granica biegnie dalej w kierunku zachodnim linią prostą wzdłuż drogi przez punkty nr: 3358, 3357, 3806, 3791, 3539, 3354, 3353 do punktu nr 3350. W punkcie nr 3350 granica załamuje się i biegnie wzdłuż drogi przez punkt nr 3349 do punktu nr 3348. W punkcie nr 3348 granica załamuje się w kierunku północnym i biegnie dalej linią prostą wzdłuż drogi przez punkty nr: 3347, 3775 do punktu początkowego nr 3346.Kompleks 5Powierzchnia kompleksu wynosi 6,2384 ha.Od punktu nr 3391 położonego w północno-zachodniej części działki nr 711/8 granica biegnie w kierunku wschodnim linią prostą wzdłuż drogi przez punkty nr: 3379, 3355, 3356, 3317, 3318, 3319, 3320 do punktu nr 3321. W punkcie nr 3321 granica załamuje się w kierunku południowym i biegnie zachodnią stroną linii kolejowej Legnica-Jawor przez punkty nr: 2872, 2871 do punktu nr 3122. W punkcie nr 3122 granica załamuje się w kierunku zachodnim i biegnie linią prostą po granicy działek nr: 711/3, 711/4, 711/8 przez punkty nr: 3314, 3380 do punktu nr 3388. W punkcie nr 3388 granica załamuje się w kierunku północnym i biegnie linią łamaną po granicy działki nr 711/8 przez punkty nr: 3389, 3390, 3525 do punktu początkowego nr 3391.
Część IIObręb Fabryczna, arkusz mapy ewidencyjnej nr 3, działka nr 580/1, o powierzchni 0,1204 ha.Granica biegnie od punktu nr 2171 zlokalizowanego w południowo-wschodnim narożniku działki nr 580/1 linią prostą w kierunku zachodnim wzdłuż północnej strony ul. Kardynała Bolesława Kominka przez punkt nr 2172 do punktu nr 4415. Tu załamuje się pod kątem prostym i biegnie linią prostą w kierunku północnym do punktu nr 4416, gdzie załamuje się pod kątem prostym i biegnie linią łamaną w kierunku wschodnim przez punkt nr 4417 do punktu nr 4418 znajdującego się na granicy z działką nr 581. W punkcie nr 4418 załamuje się i biegnie w kierunku południowym wzdłuż północnej granicy działki nr 581 (rozdziela budynki przy ul. Kardynała Bolesława Kominka o numerach: 7 i 9) do punktu nr 2171, od którego rozpoczęto opis.”.
§ 2. 1. Prowadzenie działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu lub ponoszenie wydatków inwestycyjnych - na terenie włączonym do strefy:  1)   rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2001 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustanowienia legnickiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 107, poz. 1172),  2)   rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustanowienia legnickiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 64, poz. 583) oraz  3)   niniejszym rozporządzeniem- nie stanowi podstawy do zwiększenia dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej w stosunku do wielkości tej pomocy otrzymywanej z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej lub ponoszenia wydatków inwestycyjnych na terenie strefy określonym przed dokonaniem zmian rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia legnickiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 44, poz. 274, z 2000 r. Nr 66, poz. 788 oraz z 2001 r. Nr 30, poz. 331).2. Ustalając wielkość dochodu zwolnionego od podatku dochodowego dla przedsiębiorców, którzy uzyskali zezwolenie przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2001 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia legnickiej specjalnej strefy ekonomicznej, nie wlicza się dochodu osiągniętego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na obszarach włączonych do strefy rozporządzeniami wymienionymi w ust. 1.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 117, poz. 1228, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 188, poz. 1840.2)   Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 66, poz. 788, z 2001 r. Nr 30, poz. 331 i Nr 107, poz. 1172 oraz z 2002 r. Nr 64, poz. 583.3)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324, z 2001 r. Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190 i Nr 125, poz. 1363, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 141, poz. 1179, Nr 169, poz. 1384, Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1684 i Nr 230, poz. 1922 oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 96, poz. 874, Nr 137, poz. 1302, Nr 180, poz. 1759 i Nr 202, poz. 1957.4)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz.1363 i 1370 i Nr 134, poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89, poz. 804, Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181, poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 595, Nr 84, poz. 774, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz. 1143, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1608 i Nr 202, poz. 1956.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 6 maja 2003 r.
w sprawie certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym
(Dz. U. z dnia 22 sierpnia 2003 r.)

Na podstawie art. 163 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1. Przepisy rozporządzenia określają:  1)   szczegółowe zasady, tryb dokonywania i zakres oraz kryteria oceny, czy dany podmiot spełnia wymagania niezbędne w procesie certyfikacji;  2)   rodzaje i wzory certyfikatów dla poszczególnych rodzajów działalności, o których mowa w art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze;  3)   szczegółowe zasady i tryb uznawania certyfikatów i równoznacznych dokumentów wydanych przez organy obcego państwa lub inne wyspecjalizowane instytucje.
§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:  1)   ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze;  2)   Urzędzie - należy przez to rozumieć Urząd Lotnictwa Cywilnego;  3)   Prezesie - należy przez to rozumieć Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego;  4)   ICAO - należy przez to rozumieć Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego;  5)   Konwencji ICAO - należy przez to rozumieć Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisaną w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212 i 214, z 1963 r. Nr 24, poz. 137 i 138, z 1969 r. Nr 27, poz. 210 i 211, z 1976 r. Nr 21, poz. 130 i 131, Nr 32, poz. 188 i 189 i Nr 39, poz. 227 i 228, z 1984 r. Nr 39, poz. 199 i 200, z 2000 r. Nr 39, poz. 446 i 447, z 2002 r. Nr 58, poz. 527 i 528 oraz z 2003 r. Nr 78, poz. 700 i 701);  6)   SARPs ICAO (Standards and Recommended Practices) - należy przez to rozumieć międzynarodowe normy i zasady postępowania ustanowione przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w załącznikach (Annexes) do Konwencji ICAO, wydane zgodnie z jej art. 37, 38 i 54;  7)   ICAO Manuals - należy przez to rozumieć podręczniki wydawane przez ICAO z upoważnienia Sekretarza Generalnego;  8)   JAA (Joint Aviation Authorities) - należy przez to rozumieć Zrzeszenie Władz Lotniczych;  9)   EASA (European Aviation Safety Agency) - należy przez to rozumieć Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotnictwa;  10)  wymaganiach JAR (Joint Aviation Requirements) - należy przez to rozumieć europejskie wymagania bezpieczeństwa lotniczego JAR, ustanowione przez JAA;  11)  systemie certyfikacji - należy przez to rozumieć przepisy, zasady, normy, zalecenia oraz procedury określające wymagania, jakie podmiot powinien spełnić w procesie certyfikacji;  12)  przedmiocie certyfikacji - należy przez to rozumieć usługę, wyrób, urządzenie lub technologię oraz każdą inną specyfikację cech w zakresie działalności lotniczej, podlegające sprawdzeniu w procesie certyfikacji;  13)  certyfikacie - należy przez to rozumieć dokument wydawany przez organ certyfikujący, który potwierdza spełnienie przez jego posiadacza wymagań ustanowionych dla uzyskania certyfikatu oraz trwałą zdolność jego posiadacza do bezpiecznego wykonywania określonej w nim działalności lotniczej;  14)  zespole certyfikującym - należy przez to rozumieć inspektorów i innych pracowników Urzędu oraz ekspertów, wyznaczonych lub upoważnionych przez Prezesa do przeprowadzenia określonego procesu certyfikacji;  15)  inspektorze - należy przez to rozumieć pracownika Urzędu posiadającego kwalifikacje, umiejętności i praktykę oraz potwierdzone uprawnienia zawodowe w określonej specjalności, właściwe do prowadzenia certyfikacji i bieżących inspekcji;  16)  inspektorze prowadzącym - należy przez to rozumieć inspektora wyznaczonego przez Prezesa do kierowania określonym procesem certyfikacji i przewodniczenia zespołowi certyfikującemu;  17)  inspektorze nadzorującym - należy przez to rozumieć inspektora wyznaczonego przez Prezesa do sprawowania bieżącego nadzoru nad działalnością lotniczą posiadacza certyfikatu w okresie ważności certyfikatu;  18)  ekspercie - należy przez to rozumieć osobę, niebędącą pracownikiem Urzędu, posiadającą kwalifikacje, umiejętności, praktykę oraz potwierdzone uprawnienia zawodowe w określonej specjalności, upoważnioną przez Prezesa do uczestniczenia w procesach certyfikacji;  19)  działaniu korygującym - należy przez to rozumieć działanie podejmowane przez podmiot certyfikowany w celu trwałego usunięcia przyczyn powstałego uchybienia, braku lub błędu, stwierdzonego podczas certyfikacji, okresowych lub doraźnych inspekcji tego podmiotu;  20)  agencie obsługi naziemnej - należy przez to rozumieć podmiot świadczący użytkownikom portu lotniczego jedną lub więcej kategorii usług obsługi naziemnej w porcie lotniczym, o których mowa w art. 176 ustawy;  21)  państwie akredytacji - należy przez to rozumieć państwo, które wyznaczyło i upoważniło swój organ lub inną instytucję wyspecjalizowaną do prowadzenia certyfikacji i wydawania certyfikatów zgodności lub dokumentów równoznacznych, o których mowa w art. 162 ust. 3 ustawy;  22)  państwie podmiotu certyfikacji - należy przez to rozumieć państwo, w którym znajduje się główna siedziba podmiotu, albo, jeśli nie ma takiej siedziby, państwo, w którym płaci on podatki;  23)  obcym organie certyfikującym - należy przez to rozumieć organ obcego państwa lub właściwą instytucję wyspecjalizowaną upoważnioną przez państwo akredytacji do prowadzenia certyfikacji i wydania certyfikatu zgodności lub dokumentu równoznacznego, o których mowa w art. 162 ust. 3 ustawy;  24)  podręcznikach certyfikacji - należy przez to rozumieć wydane przez Prezesa podręczniki certyfikacji i bieżącego nadzoru zawierające wytyczne i instrukcje w sprawach technicznych, związanych ze stosowaniem przepisów lotniczych, oraz procedury dotyczące danego procesu certyfikacji, ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Urzędu; podręczniki certyfikacji podlegają obowiązkowi aktualizacji zgodnie ze zmianami przepisów międzynarodowych, o których mowa w art. 3 ust. 5 ustawy;  25)  instrukcjach wykonawczych - należy przez to rozumieć dokumenty, który określają metody postępowania, warunki i ograniczenia zapewniające prawidłowe wykonanie czynności lub bezpieczne korzystanie z urządzeń technicznych, w tym instrukcje użytkowania wydane przez producentów oraz każdą inną instrukcję, jaką Prezes nakaże opracować i stosować w interesie bezpieczeństwa prowadzonej działalności lotniczej.
§ 3. Ustala się następujące rodzaje certyfikatów:  1)   Certyfikat przewoźnika lotniczego (Air Operator Certificate - AOC) - upoważniający do prowadzenia działalności gospodarczej przy użyciu statków powietrznych w zakresie przewozu lotniczego oraz spedycji rzeczy do przewozu lotniczego;  2)   Certyfikat usług lotniczych (Aerial Works Certificate - AWC) - upoważniający do prowadzenia działalności gospodarczej przy użyciu statków powietrznych, w zakresie usług lotniczych innych niż przewóz lotniczy;  3)   Certyfikat ośrodka szkolenia lotniczego - upoważniający do prowadzenia szkolenia personelu lotniczego, o którym mowa w art. 160 ust. 3 pkt 2 ustawy, w następujących specjalnościach:a)  personelu wchodzącego w skład załóg statków powietrznych, wymienionego w art. 94 ust. 6 pkt 1 ustawy:–  w zakresie wymaganym dla uzyskania licencji lotniczej (Flight Training Organization - FTO),–  w zakresie wymaganym dla uzyskania uprawnień wpisywanych do posiadanej licencji lotniczej (Type Rating Training Organization - TRTO),b)  mechaników poświadczenia obsługi statku powietrznego, wymienionych w art. 94 ust. 6 pkt 3 ustawy - w zakresie wymaganym dla uzyskania licencji lotniczej mechanika poświadczenia obsługi statku powietrznego (Approved Maintenance Training/Examination Organization),c)  personelu lotniczego wymienionego w art. 94 ust. 6 pkt 2 i 4-6 ustawy - w zakresie wymaganym dla uzyskania licencji lotniczej (Certified Training Organization);  4)   Certyfikat lotniska (Aerodrome Certificate) - upoważniający do zarządzania lotniskiem w rozumieniu działu IV ustawy;  5)   Certyfikat agenta obsługi naziemnej statków powietrznych (Airport Handling Agent Certificate) - upoważniający do prowadzenia obsługi naziemnej statków powietrznych, ładunków, pasażerów i ich bagażu, zaopatrywania statków powietrznych oraz spedycji rzeczy do przewozu lotniczego;  6)   Certyfikat obsługi technicznej statków powietrznych (Approved Maintenance Organization - AMO) - upoważniający do wykonywania obsługi technicznej statków powietrznych i innego sprzętu lotniczego;  7)   Certyfikat projektanta statków powietrznych (Design Organization Approval - DOA) - upoważniający do projektowania statków powietrznych i innego sprzętu lotniczego;  8)   Certyfikat producenta statków powietrznych (Production Organization Approval - POA) - upoważniający do produkowania statków powietrznych i innego sprzętu lotniczego.
§ 4. Nieodłączną część certyfikatu mogą stanowić specyfikacje, w których określone są szczególne uprawnienia albo warunki lub ograniczenia, jakie zostają nałożone na posiadacza tego certyfikatu w związku z korzystaniem z udzielonych w nim uprawnień.
Rozdział 2
Klasyfikacja procesów certyfikacji
§ 5. 1. Na certyfikację działalności w lotnictwie cywilnym, o której mowa w art. 160 ust. 3 ustawy, składa się:  1)   podstawowy proces certyfikacji, obejmujący szereg uporządkowanych, odpowiednio opisanych procedurami i udokumentowanych działań Urzędu, które mają na celu zbadanie zdolności podmiotu do trwałego spełniania wymagań ustalonych dla danego certyfikatu w odrębnych przepisach;  2)   procesy certyfikacji szczególnych rodzajów lub form działalności w lotnictwie cywilnym, które wymagają od podmiotu wykazania się w procesie certyfikacji kwalifikacjami innymi niż badane w podstawowym procesie certyfikacji, określonych w podręcznikach certyfikacji, a w szczególności wymagającymi:a)  dostosowania podmiotu lub przedmiotu certyfikacji do spełnienia szczególnych wymagań organizacyjnych, sprzętowych albo technologicznych w celu uzyskania takiej zmiany ich charakterystyk, która zapewni bezpieczną realizację szczególnej formy lub rodzaju działalności w lotnictwie cywilnym,b)  posiadania przez personel kierujący, nadzorujący lub wykonawczy, który uczestniczy w szczególnych rodzajach lub formach działalności w lotnictwie cywilnym, specjalistycznych kwalifikacji zawodowych lub lotniczych,c)  zastosowania specjalistycznych procedur lub technik wykonawczych;  3)   procesy związane z utrzymaniem ważności posiadanego certyfikatu, obejmujące szereg uporządkowanych, odpowiednio opisanych procedurami i udokumentowanych działań Urzędu, które mają na celu okresowe i doraźne sprawdzanie, czy podmiot ciągle spełnia wymagania ustalone dla tego certyfikatu w odrębnych przepisach, w których zakres wchodzą:a)  okresowe i doraźne kontrole, o których mowa w art. 162 ust. 1 ustawy,b)  kontrole, o których mowa w art. 27 ustawy,c)  czynności nadzoru, o których mowa w art. 157 ust. 1 ustawy.2. Procesy certyfikacji, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć odpowiednio:  1)   wydania certyfikatu po raz pierwszy;  2)   przedłużenia ważności certyfikatu;  3)   rozszerzenia zakresu uprawnień nadanych w certyfikacie;  4)   wznowienia ważności certyfikatu.
Rozdział 3
Tryb prowadzenia procesów certyfikacji
§ 6. Certyfikację działalności lotniczej, o której mowa w art. 160 ust. 3 ustawy, przeprowadza zespół certyfikujący.
§ 7. 1. Certyfikacja prowadzona jest zgodnie ze szczegółowymi wytycznymi i instrukcjami zawartymi w podręcznikach certyfikacji, właściwych dla poszczególnych rodzajów i procesów certyfikacji.2. Podręczniki certyfikacji podlegają obowiązkowi aktualizacji zgodnie ze zmianami przepisów międzynarodowych, o których mowa w art. 3 ust. 5 ustawy.
§ 8. Podręczniki certyfikacji określają:  1)   specjalności zawodowe, jakie muszą posiadać inspektorzy wyznaczeni do prowadzenia lub udziału w określonym procesie certyfikacji, oraz jakie grupy zawodowe i specjalności zawodowe muszą być reprezentowane w zespole prowadzącym określony rodzaj procesu certyfikacji;  2)   procesy lub czynności certyfikacji oraz kontrole, o których mowa w art. 162 ust. 1 ustawy, które wymagają udziału inspektora posiadającego specjalistyczne kwalifikacje lotnicze albo ważną licencję pilota;  3)   wymagania dotyczące kwalifikacji oraz szkolenia inspektorów i ekspertów.
Rozdział 4
Przebieg procesu certyfikacji
§ 9. Proces certyfikacji składa się z następujących etapów:  1)   informacyjnego - polegającego na zapoznaniu podmiotu ubiegającego się o certyfikat z obowiązującymi przepisami, wymaganiami technicznymi, zasadami oraz procedurami prowadzenia procesów certyfikacji;  2)   złożenia wniosku - polegającego na złożeniu przez podmiot wniosku, na formularzu określonym w podręcznikach certyfikacji, wraz z wymaganymi dokumentami, oraz ocenie zgodności dostarczonych przez podmiot dokumentów z przepisami oraz wymaganiami technicznymi ustalonymi dla wnioskowanego procesu certyfikacji w odrębnych przepisach;  3)   oceny i zatwierdzania instrukcji wykonawczych, które są wymagane w odrębnych przepisach dla zapewnienia bezpieczeństwa działalności w lotnictwie cywilnym;  4)   testów praktycznych, jeśli szczegółowe procedury certyfikacji takich testów wymagają - polegających na praktycznym wykazaniu przez podmiot, że jest trwale zdolny zapewnić bezpieczeństwo wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym, spełniać wymagania przepisów, które były podstawą certyfikacji, oraz że potrafi wykonywać przedmiotową działalność zgodnie z zasadami, warunkami i ograniczeniami, jakie zostały określone w zatwierdzonych przez Prezesa instrukcjach wykonawczych. Podmiot przeprowadza testy praktyczne, określone przez Prezesa w programie testów praktycznych, o którym mowa w § 24, jako niezbędne dla tego procesu lub etapu certyfikacji, na własny koszt;  5)   wydania certyfikatu - polegającego na wydaniu decyzji, o której mowa w art. 162 ust. 4 ustawy.
Rozdział 5
Terminy w procesie certyfikacji
§ 10. Wniosek o wydanie certyfikatu po raz pierwszy albo wznowienie ważności certyfikatu, który był nieważny dłużej niż 12 miesięcy, składa się nie później niż w terminie 90 dni roboczych przed przewidywaną datą rozpoczęcia wnioskowanej działalności.
§ 11. Wniosek o wznowienie ważności certyfikatu, który był cofnięty, zawieszony lub nieważny dłużej niż 6 miesięcy, ale nie dłużej niż 12 miesięcy, składa się nie później niż w terminie 60 dni roboczych przed przewidywaną datą rozpoczęcia wnioskowanej działalności.
§ 12. 1. Wniosek o przedłużenie ważności certyfikatu składa się nie później niż w terminie 30 dni roboczych przed datą upływu jego ważności.2. Wniosek o rozszerzenie zakresu posiadanego certyfikatu składa się nie później niż w terminie 30 dni roboczych przed przewidywaną datą rozpoczęcia wnioskowanej działalności, z zastrzeżeniem § 13.
§ 13. Jeżeli ze złożoności wnioskowanego procesu certyfikacji wynika konieczność przeprowadzenia długotrwałego postępowania dowodowego albo dokonania przez podmiot poważnych zmian organizacyjnych lub kadrowych w przedsiębiorstwie, przeszkolenia znacznej liczby personelu lub nabycia przez ten podmiot niezbędnego doświadczenia w prowadzeniu wnioskowanej działalności, terminy dla dokonania określonych czynności w procesie certyfikacji i termin zakończenia całego procesu są określane w harmonogramie certyfikacji, ustalonym wspólnie przez Prezesa i podmiot wnioskujący.
§ 14. 1. Jeżeli podmiot wnioskujący o wydanie certyfikatu nie dokona czynności określonej dla niego w harmonogramie certyfikacji, Prezes odmawia wydania certyfikatu, z zastrzeżeniem ust. 2.2. Przed podjęciem decyzji o odmowie wydania certyfikatu Prezes wyznacza podmiotowi dodatkowy termin do dokonania czynności, o której mowa w ust. 1.
Rozdział 6
Wniosek i inne dokumenty składane w procesie certyfikacji
§ 15. Podmiot, który zamierza złożyć wniosek o wydanie certyfikatu po raz pierwszy, przekazuje do Urzędu na etapie, o którym mowa w § 9 pkt 1, następujące informacje:  1)   krótką charakterystykę podmiotu oraz opis swoich dotychczasowych doświadczeń w dziedzinie lotnictwa cywilnego, o ile takie były;  2)   ogólny opis i zakres zamierzonej działalności w lotnictwie cywilnym;  3)   ogólną charakterystykę zasobów, środków i urządzeń, jakie będą wykorzystane do prowadzenia działalności w lotnictwie cywilnym;  4)   miejsce, zakres i obszar prowadzenia planowanej działalności w lotnictwie cywilnym.
§ 16. Wniosek o wydanie certyfikatu po raz pierwszy albo o wznowienie ważności certyfikatu, który był nieważny dłużej niż przez okres 12 miesięcy, musi zawierać, co najmniej następujące informacje i dane:  1)   identyfikujące wnioskującego, łącznie z jego nazwą, adresem oraz nazwiskiem, stanowiskiem, numerem telefonu i faksu osoby podpisującej wniosek;  2)   rodzaj certyfikatu, o wydanie którego podmiot się ubiega, zgodny z nazwą określoną w § 3;  3)   nazwy szczególnych rodzajów i form działalności w lotnictwie cywilnym, jakie podmiot zamierza poddać procesowi certyfikacji, zgodne z klasyfikacją podaną w podręcznikach certyfikacji;  4)   przewidywany termin rozpoczęcia wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym.
§ 17. Wniosek o wydanie certyfikatu podpisuje osoba upoważniona w akcie zawiązania podmiotu albo osoba działająca z jej upoważnienia.
§ 18. 1. Do wniosku o wydanie certyfikatu, o którym mowa w § 16, podmiot dołącza następujące dokumenty, właściwe dla rodzaju wnioskowanego procesu certyfikacji:  1)   wypis z właściwego rejestru, określający status prawny podmiotu, w którym określony będzie zakres dozwolonej działalności;  2)   dowód wniesienia opłaty lotniczej, w wysokości określonej w odrębnych przepisach;  3)   harmonogram procesu certyfikacji, w którym określone będą główne zadania procesu, nazwiska i funkcje osób odpowiedzialnych za ich realizację oraz deklarowane terminy gotowości podmiotu do poddania tych elementów audytowi;  4)   charakterystyki zawodowe personelu kierowniczego, których decyzje wpływają na stan bezpieczeństwa przedmiotowej działalności w lotnictwie cywilnym;  5)   szczegółowy wykaz zasobów oraz urządzeń technicznych, jakie będą wykorzystane do prowadzenia wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym, łącznie z ich pełnymi charakterystykami użytkowymi;  6)   inne dokumenty niezbędne dla udowodnienia stanu prawnego, merytorycznego i kondycji finansowej podmiotu, wymagane zgodnie z przepisami ustawy;  7)   promesę zezwolenia albo koncesji, jeśli została wydana.2. W przypadku certyfikacji ośrodka szkolenia lotniczego, o którym mowa w § 3 pkt 3, podmiot może złożyć odpowiednio, zamiast wypisu wymaganego w ust. 1 pkt 1:  1)   akt założycielski szkoły lub placówki publicznej;  2)   wyciąg z rejestru szkół i placówek niepublicznych.
§ 19. Podmiot może być zwolniony z obowiązku złożenia niektórych informacji oraz dokumentów, o których mowa w § 16, 18 i 21, jeśli w czasie, jaki upłynął od złożenia przez niego wniosku o wszczęcie dowolnego procesu certyfikacji, nie zaszły zmiany w sytuacji podmiotu przedstawione w tych dokumentach.
§ 20. Rozpoczęcie etapu oceny i zatwierdzania, o którym mowa w § 9 pkt 3, następuje z chwilą złożenia przez zainteresowany podmiot instrukcji wykonawczych, właściwych dla rodzaju wnioskowanych procesów certyfikacji, a w odniesieniu do:  1)   certyfikacji obejmującej przewóz lotniczy, o którym mowa w § 3 pkt 1 - ponadto dokumentów określających zdolność finansową podmiotu określonych w odrębnych przepisach oraz instrukcje, o których mowa w art. 158 ust. 3 pkt 2 ustawy;  2)   certyfikacji usług lotniczych, o których mowa w § 3 pkt 2, w zakresie obejmującym wykonywanie fotogrametrycznych lub teledetekcyjnych zdjęć lotniczych - ponadto zezwolenie, o którym mowa w art. 18 i 19 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086, z późn. zm.2)), oraz świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, o którym mowa w art. 65 ust. 1a ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95, z późn. zm.3)), w związku z pkt II.14 załącznika nr 1 do tej ustawy;  3)   certyfikacji zarządzania lotniskiem - ponadto dokumentów określonych w art. 69 ust. 1, art. 82 pkt 2, art. 84 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 160 ust. 4 pkt 3 i 4 ustawy.
§ 21. Przed przystąpieniem do etapu testów praktycznych zainteresowany podmiot zobowiązany jest złożyć, co najmniej następujące dokumenty:  1)   dokumenty potwierdzające prawo podmiotu do dysponowania środkami lub urządzeniami, jakie będą wykorzystane do prowadzenia wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym, a w odniesieniu do procesów certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym, o których mowa w art. 160 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy, także wykazy statków powietrznych, jakie podmiot będzie używał, wraz z podaniem ich typów, modeli, znaków rejestracyjnych i numerów fabrycznych płatowców;  2)   wykaz umów kooperacyjnych na świadczenie usług przez podmioty zewnętrzne na rzecz podmiotu wnioskującego o wydanie certyfikatu, jeśli występuje potrzeba zawarcia takich umów;  3)   wykaz lotniczych portów docelowych i zapasowych, jeśli przedmiotem certyfikacji jest regularny przewóz lotniczy;  4)   projekt specyfikacji, o których mowa w § 4, jeśli występują;  5)   szczegółowy program testów praktycznych, jeśli występuje;  6)   kopie polis ubezpieczenia, wymaganych zgodnie z art. 160 ust. 4 pkt 1 oraz art. 209 ust. 1 ustawy;  7)   upoważnienie, o którym mowa w art. 191 ust. 2 ustawy, jeśli przedmiotem certyfikacji jest przewóz lotniczy;  8)   wyznaczenie, o którym mowa w art. 191 ust. 3 ustawy, jeśli jest wymagane i zostało wydane.
§ 22. Etap testów praktycznych, jeśli jest wymagany, dzieli się na:  1)   zademonstrowanie zdolności do prowadzenia wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym na ziemi;  2)   zademonstrowanie zdolności do prowadzenia wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym w powietrzu, szczególnie w odniesieniu do procesów certyfikacji, o których mowa w art. 160 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy.
§ 23. Warunkiem przystąpienia do etapu testów praktycznych jest pełne zakończenie etapu oceny i zatwierdzania instrukcji wykonawczych oraz otrzymanie od zainteresowanego podmiotu pisemnego oświadczenia, że wszystkie wymagane dla prowadzenia wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym i zatwierdzone przez Prezesa instrukcje wykonawcze zostały przez podmiot wprowadzone do stosowania oraz że są w pełni przestrzegane przez wszystkie służby i osoby funkcyjne uczestniczące we wnioskowanej działalności, łącznie z podwykonawcami i dostawcami usług, jeśli taki przypadek zachodzi.
§ 24. Testy praktyczne realizowane są zgodnie z warunkami i ograniczeniami podanymi w zatwierdzonym przez Prezesa programie testów praktycznych oraz z warunkami i ograniczeniami eksploatacyjnymi użytego sprzętu lub wyposażenia, określonymi w instrukcjach użytkowania, wydanych przez producentów tego sprzętu.
§ 25. Prezes może, z zastrzeżeniem § 26, na pisemny wniosek przewodniczącego zespołu certyfikującego, zwolnić podmiot z przeprowadzenia testów praktycznych w powietrzu lub ograniczyć ich zakres albo uznać za wystarczający pokaz przeprowadzony na zatwierdzonym i właściwym do tego symulatorze lotu, jeśli istnieją inne dowody, że podmiot jest zdolny prowadzić wnioskowaną działalność lotniczą w sposób bezpieczny i zgodny z obowiązującymi przepisami oraz warunkami i ograniczeniami, jakie Prezes nałoży na ten rodzaj działalności w specyfikacjach, o których mowa w § 4, oraz w instrukcjach wykonawczych.
§ 26. Nie można zwolnić z przeprowadzenia testów praktycznych na ziemi i w powietrzu podmiotu, który ubiega się o uzyskanie Certyfikatu przewoźnika lotniczego (AOC) w zakresie przewozu lotniczego po raz pierwszy.
§ 27. Certyfikat może być wydany na okres krótszy niż 12 miesięcy, jeśli w procesie certyfikacji zostanie stwierdzone, że:  1)   została trwale osłabiona kondycja finansowa podmiotu, tak że nie gwarantuje dostatecznych środków na prowadzenie działalności w lotnictwie cywilnym przez cały okres ważności certyfikatu;  2)   występują częste zmiany kadrowe wywołujące brak stabilizacji w kierownictwie firmy;  3)   umowy handlowe, kooperacyjne, a w szczególności prawo do dysponowania statkami powietrznymi, korzystania z urządzeń naziemnych lub pomieszczeń, mają ograniczone, krótsze niż 12 miesięcy, terminy ważności;  4)   występują braki ilościowe środków niezbędnych dla zapewnienia ciągłości prowadzonej działalności w lotnictwie cywilnym.
§ 28. Certyfikat może być wydany na okres dłuższy niż 12 miesięcy, ale nie dłuższy niż 36 miesięcy, jeśli w procesie certyfikacji oraz podczas okresowych i doraźnych sprawdzeń, o których mowa w art. 162 ust. 1 ustawy, zostanie wykazane, że:  1)   podmiot zdobył doświadczenie i swoim dotychczasowym działaniem daje pewność, że nadal będzie prowadził działalność lotniczą w sposób bezpieczny i zgodny z obowiązującymi przepisami, normami i zasadami;  2)   podmiot realizuje rozważną politykę handlową, inwestycyjną, kadrową i sprzętową, niepowodującą zagrożeń dla bezpieczeństwa prowadzonej działalności w lotnictwie cywilnym;  3)   podmiot aktywnie śledzi postęp techniczny, rozwój krajowych i międzynarodowych standardów i przepisów lotniczych oraz wprowadza je do swojej organizacji, powodując jej unowocześnienie i poprawę bezpieczeństwa prowadzonej działalności w lotnictwie cywilnym;  4)   podmiot posiada ustabilizowaną i doświadczoną kadrę kierowniczą, nadzorującą i wykonawczą oraz sprawnie działające struktury zarządzania i bieżącego kierowania przedmiotową działalnością lotniczą, a w szczególności skutecznie działający system zarządzania jakością, jeśli przepisy odrębne ustanowienia takiego systemu wymagają;  5)   podmiot terminowo i dokładnie wykonuje polecenia Prezesa oraz aktywnie współpracuje z Urzędem w sprawach dotyczących bezpieczeństwa prowadzonej działalności w lotnictwie cywilnym.
§ 29. Certyfikat, jako załącznik do decyzji Prezesa, wydawany jest w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje zainteresowany podmiot, natomiast drugi pozostaje w aktach Urzędu i jest archiwizowany zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale 9.
§ 30. Wnioski zainteresowanego podmiotu o ograniczenie zakresu uprawnień, zawieszenie ważności, korektę, wydanie duplikatu certyfikatu oraz rezygnacja z posiadania certyfikatu są składane pisemnie i zawierają opis wniosku, jego uzasadnienie oraz podpis osoby upoważnionej do dokonywania tych czynności zgodnie z § 17.
Rozdział 7
Instrukcje wykonawcze
§ 31. Podmiot ubiegający się o wydanie certyfikatów określonych w § 3 opracowuje instrukcje wykonawcze, o których mowa w art. 69 ust. 1 i 3, art. 84 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 158 ust. 3 pkt 2 ustawy, a także instrukcje wymagane w przepisach międzynarodowych, o których mowa w art. 3 ust. 5 ustawy, właściwe dla przedmiotu certyfikacji, zapewniające prawidłowe i bezpieczne wykonywanie wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym.
§ 32. 1. Zakres i formę instrukcji wykonawczych ustala Prezes w podręcznikach certyfikacji, uwzględniając zasady określone w rozporządzeniu oraz przepisy międzynarodowe, o których mowa w art. 3 ust. 5 ustawy.2. Instrukcje wykonawcze oraz każda ich zmiana podlegają obowiązkowi zatwierdzenia przez Prezesa.3. Prezes może nakazać podmiotowi wprowadzenie do instrukcji wykonawczych takich zmian, jakie uzna za konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa działalności w lotnictwie cywilnym.
Rozdział 8
Okresowe i doraźne kontrole posiadacza certyfikatu
§ 33. Prezes prowadzi okresowe i doraźne kontrole, o których mowa w art. 162 ust. 1 oraz w art. 27 ust. 1 ustawy, w celu sprawdzenia, czy w okresie ważności certyfikatu jego posiadacz w szczególności:  1)   spełnia wymagania, jakie zostały określone dla uzyskania tego certyfikatu w obowiązujących przepisach, oraz przestrzega warunków i ograniczeń wykonywania działalności w lotnictwie cywilnym, jakie Prezes nałożył na niego w certyfikacie oraz w specyfikacjach, jeśli występują;  2)   prowadzi działalność lotniczą zgodnie z wymaganiami, metodami, zasadami i procedurami, określonymi dla tej działalności w zatwierdzonych przez Prezesa instrukcjach wykonawczych;  3)   utrzymuje strukturę organizacyjną oraz zatrudnia odpowiednio wykwalifikowany personel kierowniczy, nadzorujący i wykonawczy w liczbie dostatecznej dla wykonania wszystkich zaplanowanych i objętych przedmiotowym certyfikatem zadań;  4)   utrzymuje środki techniczne i urządzenia wykorzystywane do prowadzenia działalności w lotnictwie cywilnym, a w szczególności eksploatowane statki powietrzne, w stanie zapewniającym bezpieczeństwo ich użytkowania i obsługi;  5)   wywiązuje się z zawartych umów związanych z prowadzoną działalnością w lotnictwie cywilnym;  6)   wywiązuje się z innych obowiązków nałożonych na posiadacza certyfikatu w odrębnych przepisach.
§ 34. 1. Kontrole okresowe prowadzone są zgodnie z zatwierdzonymi przez Prezesa, indywidualnie dla każdego posiadacza certyfikatu, programami prowadzenia bieżącego nadzoru.2. Program, o którym mowa w ust. 1, określa zakres merytoryczny każdego audytu oraz inspekcji, częstotliwość ich powtarzania w poszczególnych obszarach działalności podmiotu w lotnictwie cywilnym oraz roczny i kwartalny plan realizacji poszczególnych zadań inspekcyjnych.3. Ogólne wytyczne dotyczące zasad i procedur prowadzenia bieżącego nadzoru nad posiadaczem certyfikatu oraz konstrukcji programu, o których mowa w ust. 1 i 2, określają podręczniki certyfikacji.
§ 35. Posiadacz certyfikatu jest nadzorowany przez wyznaczonego inspektora z właściwej terytorialnie delegatury Urzędu, odpowiedzialnego za realizację programu, o którym mowa w § 34 ust. 1. W odniesieniu do organizacji, których wielkość lub złożoność struktury albo też zakres prowadzonej działalności w lotnictwie cywilnym tego wymaga. Prezes może wyznaczyć więcej niż jednego inspektora nadzorującego, wskazując tego, który jest upoważniony przedstawiać stanowiska Urzędu wobec nadzorowanego podmiotu.
§ 36. Prezes określa w podręcznikach certyfikacji zasady klasyfikowania uchybień, niezgodności i braków stwierdzonych podczas audytu i inspekcji, w zależności od powodowanego przez nie stopnia zagrożenia bezpieczeństwa prowadzonej działalności w lotnictwie cywilnym, oraz nieprzekraczalne terminy ich usunięcia.
§ 37. Przepisy, o których mowa w art. 30 oraz art. 159 ust. 1 i 2 ustawy, stosuje się odpowiednio.
§ 38. W procesach certyfikacji i oceny zdolności podmiotu do spełniania norm i wymagań określonych w odrębnych przepisach stosuje się zasady dotyczące prowadzenia kontroli i postępowań pokontrolnych oraz uwzględnia wyniki kontroli prowadzonych zgodnie z przepisami działu II ustawy, a w szczególności art. 27 ust. 3, art. 28 i art. 29, oraz działu VII ustawy, a w szczególności art. 157, 158, 160 ust. 4, art. 161 i 162 ustawy, które stosuje się odpowiednio.
Rozdział 9
Dokumentowanie procesów certyfikacji
§ 39. Każdy proces certyfikacji oraz wykonane w ramach tego procesu sprawdzenia i czynności inspekcyjne oraz kontrolne muszą być udokumentowane zgodnie z zasadami podanymi w podręcznikach certyfikacji.
§ 40. Wydane certyfikaty wpisywane są do prowadzonej przez Urząd ewidencji certyfikatów. W ewidencji gromadzone są i archiwizowane, jako oddzielne zbiory przypisane osobno każdemu podmiotowi, dokumenty i dane dotyczące każdego wniosku o wydanie certyfikatu oraz każdego wydanego, zmienionego, przedłużonego, wygasłego, zawieszonego lub cofniętego certyfikatu, a w szczególności:  1)   drugie egzemplarze wydanych podmiotowi certyfikatów i specyfikacji oraz certyfikaty zwrócone, wygasłe lub zmienione;  2)   wszelkie złożone przez podmiot w procesie certyfikacji dokumenty, świadectwa, materiały dowodowe, polisy ubezpieczenia, wykazy oraz załączniki do składanych wniosków;  3)   pełny komplet korespondencji urzędowej wymienianej pomiędzy uczestnikami procesów certyfikacji, a w szczególności postanowienia i decyzje wydawane przez Prezesa w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z prowadzonymi procesami certyfikacji;  4)   programy, harmonogramy, plany audytu, kontroli oraz inspekcji przeprowadzanych w ramach procesów certyfikacji i bieżącego nadzoru;  5)   sprawozdania, notatki, protokoły, raporty i listy kontrolne z każdej przeprowadzonej czynności inspekcyjnej, kontrolnej lub sprawdzenia oraz dokumentację wykrytych uchybień, braków lub niezgodności z obowiązującymi przepisami, normami, zasadami lub procedurami;  6)   programy i sprawozdania z podejmowanych przez podmiot działań korygujących, jeśli były realizowane;  7)   raporty z audytów sprawdzających skuteczność podjętych przez podmiot działań korygujących;  8)   ekspertyzy, orzeczenia, analizy oraz opracowania syntetyczne wyników audytu, kontroli oraz inspekcji;  9)   inne dokumenty i dowody uzyskane lub wykorzystywane w procesach certyfikacji dla potrzeb audytu, kontroli lub inspekcji.
§ 41. Każdemu zbiorowi dokumentów przynależnych do wniosku oraz wydanego podmiotowi certyfikatu przydziela się indywidualny, stały numer rejestracyjny składający się z:  1)   międzynarodowego oznaczenia Rzeczypospolitej Polskiej w postaci liter PL;  2)   numeru sprawy, nadanego w kolejności wpłynięcia wniosku o wydanie certyfikatu po raz pierwszy;  3)   oznaczenia roku kalendarzowego wydania, przedłużenia lub wznowienia ważności przedmiotowego certyfikatu.
§ 42. Podręczniki certyfikacji określają metody prowadzenia, ewidencjonowania i archiwizacji dokumentacji procesów certyfikacji, uwzględniając zasady określone w rozporządzeniu oraz przepisy międzynarodowe, o których mowa w art. 3 ust. 5 ustawy.
Rozdział 10
Działania korygujące i programy naprawcze
§ 43. W razie stwierdzenia uchybień, Prezes wzywa podmiot do ich usunięcia w trybie art. 162 ust. 2 ustawy, a w uzasadnionych przypadkach może zobowiązywać podmiot do opracowania i zrealizowania programu korygującego, w którym podmiot określi:  1)   przedmiot działania korygującego;  2)   służby lub osoby funkcyjne posiadacza certyfikatu odpowiedzialne za realizację i sprawdzenie wykonania działania korygującego;  3)   terminy realizacji poszczególnych zadań programu korygującego;  4)   sposób udokumentowania wykonania działania korygującego;  5)   sposób sprawdzenia skuteczności wykonanego działania korygującego i upewnienia się o trwałym wyeliminowaniu przyczyn powstania korygowanej nieprawidłowości;  6)   obowiązek zatwierdzenia programu przez osobę do tego upoważnioną przez posiadacza certyfikatu.
§ 44. Prezes może nałożyć na podmiot obowiązek uzyskania akceptacji przez Urząd programu korygującego, jeśli stwierdzi, że wykryte uchybienia, braki lub niezgodności stanowią poważne zagrożenie bezpieczeństwa albo że trwałe usunięcie przyczyn stwierdzonego uchybienia zajmie więcej niż 90 dni.
Rozdział 11
Wzory certyfikatów
§ 45. 1. Certyfikat zawiera dane określone w art. 161 ust. 2 ustawy, a w szczególności:  1)   pełną nazwę Urzędu w językach polskim i angielskim;  2)   nazwę podmiotu oraz adres jego siedziby;  3)   numer identyfikacyjny certyfikatu;  4)   datę wydania i datę ważności certyfikatu;  5)   nazwę rodzaju działalności w lotnictwie cywilnym, której certyfikat dotyczy;  6)   przepisy i wymagania, jakie zostały przez podmiot spełnione dla wydania certyfikatu;  7)   ogólne warunki dotyczące utrzymania, zawieszenia lub cofnięcia certyfikatu;  8)   podpis Prezesa i okrągłą pieczęć Urzędu.2. Certyfikat, o którym mowa w ust. 1, może być uzupełniony dodatkowymi specyfikacjami, w których określone będą warunki oraz ograniczenia uprawnień określonych w certyfikacie, jeśli takie występują.
§ 46. Certyfikaty i specyfikacje sporządzane są w językach polskim i angielskim.
§ 47. Wzór certyfikatu określa załącznik nr 1, a wzór specyfikacji - załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 48. Szczegółową treść specyfikacji, o której mowa w § 4, właściwą dla danego rodzaju certyfikowanej działalności w lotnictwie cywilnym określają podręczniki certyfikacji.
Rozdział 12
Tryb uznawania certyfikatów wydanych przez obcy organ certyfikujący
§ 49. 1. Przedmiotem uznania za ważny na równi z certyfikatem polskim może być tylko certyfikat lub dokument równoznaczny, zwany dalej “certyfikatem zagranicznym”, wydany przez obcy organ certyfikujący, którego posiadanie jest obowiązkiem nałożonym na podmiot zagraniczny przepisami prawa obcego państwa albo przepisami prawa polskiego dla prowadzenia przez niego działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na rzecz podmiotów polskich.2. Uznanie certyfikatu zagranicznego, wydanego przez obcy organ certyfikujący, nie zwalnia jego posiadacza z obowiązku dopełnienia innych czynności prawnych wymaganych odrębnymi przepisami, a w szczególności uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, chyba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej.3. Certyfikat zagraniczny podlega uznaniu w całości, wraz z wszystkimi wpisanymi do niego uprawnieniami, zezwoleniami i ograniczeniami.
Rozdział 13
Tryb uznawanie certyfikatów zagranicznych na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej
§ 50. 1. Certyfikaty zagraniczne, wydane przez obcy organ certyfikujący na podstawie postanowień ratyfikowanej umowy międzynarodowej zawierającej klauzule o wzajemnym uznawaniu certyfikatów i świadectw w lotnictwie cywilnym, uznawane są w sposób bezpośredni.2. Uznania certyfikatu zagranicznego w sposób bezpośredni dokonuje się po sprawdzeniu, czy ratyfikowana umowa międzynarodowa zawiera klauzulę o wzajemnym uznawaniu certyfikatów i świadectw w lotnictwie cywilnym. Uznanie może dotyczyć wszystkich certyfikatów i świadectw wydanych przez państwo, z którym została zawarta umowa, od dnia ogłoszenia ratyfikowanej umowy międzynarodowej w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 51. Polski podmiot może korzystać z wyrobów lub usług posiadacza certyfikatu zagranicznego uznanego za ważny na równi z certyfikatem polskim, zgodnie z § 50, jeżeli:  1)   zakres uprawnień udzielonych podmiotowi zagranicznemu w posiadanym certyfikacie zagranicznym jest właściwy i dostateczny dla wykonywania przez niego usługi na rzecz podmiotu polskiego;  2)   certyfikat zagraniczny pozostaje ważny w całym okresie korzystania przez podmiot polski z usług jego posiadacza.
Rozdział 14
Tryb uznawania certyfikatów zagranicznych na podstawie umowy międzynarodowej, niepodlegającej ratyfikacji
§ 52. Certyfikaty zagraniczne, wydane przez uprawniony do tego obcy organ certyfikujący na podstawie postanowień umowy międzynarodowej lub porozumienia niepodlegającego ratyfikacji, zawierającego klauzule o wzajemnym uznawaniu certyfikatów i świadectw w lotnictwie cywilnym, uznaje się po zbadaniu, czy:  1)   certyfikat zagraniczny został wydany przez ten organ certyfikujący, który został do tego upoważniony w umowie międzynarodowej albo w porozumieniu;  2)   zastosowane przy wydaniu certyfikatu zagranicznego przepisy i wymagania nie były łagodniejsze niż bieżące wymagania SARPs ICAO określone w mających zastosowanie do tego certyfikatu załącznikach do Konwencji ICAO;  3)   w certyfikacie zagranicznym umieszczono wpisy dodatkowe, wymagane przez Konwencję ICAO, o każdym odstępstwie od obowiązujących SARPs ICAO opublikowanych w załącznikach do Konwencji ICAO, jeśli takie odstępstwa występują;  4)   w procesie certyfikacji podmiotu zagranicznego obcy organ certyfikujący przestrzegał zasad i procedur ustalonych dla tego procesu w ICAO Manuals;  5)   obcy organ certyfikujący prowadzi skuteczny nadzór bieżący nad posiadaczem wydanego przez niego certyfikatu.
§ 53. 1. Uznanie certyfikatu może nastąpić, jeżeli badanie, o którym mowa w § 52 pkt 3-5, przeprowadzono przed zawarciem umowy międzynarodowej lub porozumienia niepodlegającego ratyfikacji, zawierających klauzulę o wzajemnym uznawaniu certyfikatów i świadectw, zaś umowa ta lub porozumienie zawierają klauzulę o prawie do przeprowadzania takich badań w okresach pięcioletnich, pod rygorem wygaśnięcia ważności certyfikatów i świadectw państwa, w którym takich badań nie przeprowadzono.2. Prawo do przeprowadzania badań okresowych, o którym mowa w ust. 1, powinno wynikać z zasady wzajemności zawartej w takiej umowie międzynarodowej lub porozumieniu.3. W przypadku kiedy umowa międzynarodowa lub porozumienie nie zawiera klauzul umożliwiających przeprowadzenie badania albo upłynął termin badań, o których mowa w ust. 1, badania dokonuje się w trybie określonym w rozdziale 15.
§ 54. 1. Badanie, o którym mowa w § 52 pkt 3-5, polega na sprawdzeniu, czy:  1)   przepisy umawiającego się państwa są zgodne z bieżącymi SARPs ICAO określonymi we właściwych dla danego certyfikatu załącznikach do Konwencji ICAO, a procesy certyfikacji są prowadzone zgodnie z procedurami podanymi w odpowiednich ICAO Manuals;  2)   obcy organ certyfikujący posiada zdolność prawną, materialną i organizacyjną do zapewnienia efektywnego zarządzania procesami certyfikacji, przestrzega procedur certyfikacji oraz prowadzi okresowe i doraźne kontrole zdolności posiadacza certyfikatu do ciągłego spełniania wymagań ustalonych dla utrzymania ważności tego certyfikatu w przepisach odrębnych;  3)   metody dokumentowania przeprowadzonych przez obcy organ certyfikujący procesów certyfikacji i czynności bieżącego nadzoru, a w szczególności dokumentowania skuteczności działań pokontrolnych, są zgodne z zaleceniami ICAO.2. W przypadku uznawania certyfikatu zagranicznego wydanego przez właściwą instytucję wyspecjalizowaną, oprócz audytu tej instytucji, przeprowadza się także audyt organu obcego państwa, który sprawuje nadzór nad tą instytucją, obejmujący zbadanie i ocenę zdolności prawnej, materialnej i organizacyjnej tego organu do sprawowania efektywnego nadzoru nad właściwą instytucją wyspecjalizowaną w zakresie jej czynności wykonywanych w związku z prowadzeniem procesów certyfikacji i sprawowaniem bieżącego nadzoru nad posiadaczami wydanych przez tę instytucję certyfikatów, jeśli zawarta umowa międzynarodowa lub porozumienie tak przewiduje.
§ 55. Pozytywny wynik badania, o którym mowa w § 52, Prezes obwieszcza w Dzienniku Urzędowym Urzędu. Obwieszczenie powinno zawierać:  1)   tytuł i datę zawarcia umowy międzynarodowej lub porozumienia niepodlegających ratyfikacji, zawierających klauzule o wzajemnym uznawaniu certyfikatów i świadectw w lotnictwie cywilnym;  2)   nazwę państwa i nazwę obcego organu certyfikującego, którego certyfikaty są przedmiotem uznania za ważne na równi z certyfikatami polskimi;  3)   datę upływu ważności terminu badania, o którym mowa w § 53;  4)   wykaz nazw certyfikatów uznawanych za ważne na równi z certyfikatami polskimi w trybie § 52.
§ 56. 1. Certyfikat zagraniczny, potwierdzający spełnienie wymagań JAR, wydany przez uprawniony do tego organ obcego państwa, będącego pełnym członkiem JAA, uznawany jest w trybie § 50 ust. 1.2. Uznanie certyfikatu zagranicznego, o którym mowa w ust. 1, następuje z chwilą ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Urzędu obwieszczenia zawierającego wykaz certyfikatów potwierdzających spełnienie wymagań JAR.3. W wykazie certyfikatów zagranicznych, o którym mowa w ust. 2, podaje się:  1)   oryginalną nazwę certyfikatu zagranicznego;  2)   numer identyfikacyjny certyfikatu zagranicznego;  3)   nazwę i adres posiadacza certyfikatu zagranicznego;  4)   nazwę organu obcego państwa, który certyfikat zagraniczny wydał.4. W przypadku wystąpienia opóźnienia w publikacji wykazu, o którym mowa w ust. 2, certyfikat zagraniczny, potwierdzający spełnienie wymagań JAR, może być uznany po okazaniu go Urzędowi i po potwierdzeniu jego ważności.5. W przypadku upływu terminu ważności certyfikatu zagranicznego stosuje się przepisy § 58.
§ 57. Polski podmiot może korzystać z usług posiadacza certyfikatu zagranicznego uznanego za ważny na równi z certyfikatem polskim w trybie § 56 ust. 1, jeżeli:  1)   zakres uprawnień udzielonych podmiotowi zagranicznemu w posiadanym certyfikacie zagranicznym jest właściwy i dostateczny dla wykonywania przez niego określonej usługi na rzecz podmiotu polskiego;  2)   certyfikat zagraniczny pozostaje ważny w całym okresie korzystania przez podmiot polski z usług jego posiadacza.
Rozdział 15
Tryb uznawania certyfikatów niemających oparcia w wiążącej umowie międzynarodowej
§ 58. Postępowanie w sprawie uznania certyfikatu zagranicznego, który nie ma oparcia w wiążącej umowie międzynarodowej lub porozumieniu zawierającym klauzule o wzajemnym uznawaniu certyfikatów i świadectw w lotnictwie cywilnym, wszczyna się, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w § 49 ust. 2, na pisemny wniosek:  1)   zainteresowanego podmiotu zagranicznego - w odniesieniu do wyrobów i usług, które mają być przedmiotem jego eksportu na rynek polski;  2)   zainteresowanego podmiotu polskiego - w odniesieniu do tych wyrobów i usług, które przedsiębiorca polski będzie wykorzystywał do prowadzenia jego własnej działalności w lotnictwie cywilnym w Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą;  3)   Prezesa - jeśli zachodzi przypadek określony w art. 193 ust. 5 pkt 3 ustawy.
§ 59. Certyfikat zagraniczny podlega uznaniu w całości, wraz ze wszystkimi wpisanymi do niego uprawnieniami, zezwoleniami i ograniczeniami.
§ 60. Wszczęcie postępowania w sprawie uznawania certyfikatu zagranicznego w trybie § 66 następuje po złożeniu przez zainteresowanego pisemnego wniosku i wniesieniu opłaty lotniczej w wysokości określonej w odrębnych przepisach.
§ 61. Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie uznania certyfikatu zagranicznego, o którym mowa w § 58, powinien zawierać następujące informacje i dane:  1)   oznaczenie wnioskodawcy, łącznie z jego firmą oraz adresem, a także nazwiskiem, funkcją, numerem telefonu i faksu osoby podpisującej wniosek;  2)   pełną nazwę i adres obcego organu certyfikującego, który wydał certyfikat, a w razie uznawania certyfikatu zagranicznego wydanego przez właściwą instytucję wyspecjalizowaną, także pełną nazwę i adres organu obcego państwa, który tę instytucję akredytował, oraz funkcję i nazwisko osoby, która sprawuje nadzór nad tą instytucją;  3)   pełną nazwę oraz cechy identyfikujące certyfikat zagraniczny, który jest przedmiotem uznania;  4)   oznaczenie posiadacza certyfikatu, łącznie z jego firmą, adresem oraz numerami telefonów i faksu osoby uprawnionej do podejmowania zobowiązań.
§ 62. Do wniosku należy dołączyć:  1)   kopię certyfikatu zagranicznego podlegającego uznaniu;  2)   wszystkie specyfikacje i załączniki, jakie obcy organ certyfikujący wydał jako nieodłączne części certyfikatu zagranicznego;  3)   zgodę posiadacza certyfikatu zagranicznego, podpisaną przez upoważnioną do tego osobę, na poddanie się audytowi w zakresie niezbędnym dla zbadania rzeczywistej zdolności posiadacza certyfikatu zagranicznego do spełniania wymagań określonych dla tego certyfikatu w przepisach międzynarodowych, o których mowa w art. 3 ust. 5 ustawy, oraz przepisach państwa akredytującego.
§ 63. W odniesieniu do operacji przewozu lotniczego wykonywanego przez przewoźnika innego niż przewoźnik umowny, przedmiotem uznania jest certyfikat przewoźnika faktycznego, w rozumieniu art. 1 Konwencji, uzupełniającej Konwencję Warszawską, o ujednostajnieniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego wykonywanego przez osobę inną niż przewoźnik umowny, sporządzonej w Guadalajara dnia 18 września 1961 r. (Dz. U. z 1965 r. Nr 25, poz. 167).
§ 64. W odniesieniu do operacji użytkowania statków powietrznych zgodnie z umową leasingu statku wraz z załogą, przedmiotem uznania jest certyfikat przewoźnika dającego statek powietrzny w leasing.
§ 65. Uznania certyfikatu zagranicznego, o którym mowa w § 58, dokonuje się po zbadaniu u posiadacza certyfikatu zagranicznego, czy:  1)   zastosowane przy wydaniu certyfikatu zagranicznego przepisy i wymagania nie były łagodniejsze niż odpowiadające im bieżące wymagania stawiane w przepisach polskich dla uzyskania równoznacznego certyfikatu w Rzeczypospolitej Polskiej;  2)   posiadacz certyfikatu zagranicznego stosuje się do wymagań przepisów międzynarodowych, o których mowa w art. 3 ust. 5 ustawy, oraz przestrzega warunków i ograniczeń nałożonych na niego przez obcy organ certyfikujący w przedmiotowym certyfikacie;  3)   posiadacz certyfikatu zagranicznego dysponuje dostatecznymi środkami organizacyjnymi, materialnymi, zasobami wykwalifikowanego personelu kierowniczego i wykonawczego oraz technologiami i instrukcjami wykonawczymi gwarantującymi spełnienie wymagań, jakie dla uzyskania i utrzymania ważności przedmiotowego certyfikatu przewiduje prawo polskie, oraz wywiązuje się z zobowiązań umownych wobec podmiotu polskiego przez cały czas korzystania z jego usług;  4)   posiadacz certyfikatu zagranicznego prowadzi wymaganą dokumentację z działalności objętej tym certyfikatem;  5)   nie występuje sytuacja wymagająca umieszczenia w certyfikacie zagranicznym wpisów dodatkowych, o których mowa w art. 39 Konwencji ICAO;  6)   obcy organ certyfikujący prowadzi skuteczny nadzór bieżący nad posiadaczem wydanego przez niego certyfikatu, a jego polecenia są przez posiadacza tego certyfikatu terminowo wykonywane.
§ 66. 1. W przypadku uznawania certyfikatu zagranicznego wydanego przez właściwą instytucję wyspecjalizowaną przeprowadza się audyt także w tej instytucji, zgodnie z zasadami i procedurami ustalonymi w opublikowanych przez ICAO Manuals.2. Audyt obejmuje zbadanie i ocenę co najmniej następujących zagadnień:  1)   zgodności przepisów, na podstawie których certyfikat zagraniczny wydano, z wymaganiami przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku ich braku - z aktualnymi wymaganiami i zalecanymi zasadami postępowania zawartymi w załącznikach do Konwencji ICAO oraz w ICAO Manuals;  2)   zdolności prawnej, materialnej i organizacyjnej właściwej instytucji wyspecjalizowanej do efektywnego zarządzania procesami certyfikacji, przestrzegania procedur certyfikacji oraz efektywności prowadzonego nadzoru nad kwalifikacjami posiadacza certyfikatu;  3)   metod dokumentowania przeprowadzonych przez właściwą instytucję wyspecjalizowaną procesów certyfikacji i czynności bieżącego nadzoru, a w szczególności skuteczności egzekwowania poleceń wydanych posiadaczowi przedmiotowego certyfikatu.
§ 67. W procesie uznawania certyfikatu zagranicznego, o którym mowa w § 58, należy zbadać i uwzględnić każdą dostępną informację specjalistyczną, ekonomiczną lub statystyczną pozwalającą ocenić rzeczywisty poziom bezpieczeństwa w państwie akredytacji obcego organu certyfikującego. W szczególności należy zbadać informacje publikowane przez ICAO, JAA oraz informacje uzyskane od organu obcego państwa, który certyfikat wydał.
§ 68. Inspektor prowadzący audyt sporządza pisemny raport z jego przebiegu, w którym umieszcza ocenę zdolności podmiotu do spełnienia wymagań ustanowionych dla uzyskania certyfikatu zagranicznego we właściwych przepisach międzynarodowych i tego państwa, które dany certyfikat wydał. Do raportu załącza się uzyskany w trakcie audytu materiał dowodowy.
§ 69. Prezes może ograniczyć zakres audytu posiadacza certyfikatu zagranicznego albo wydać decyzję o uznaniu certyfikatu zagranicznego bez przeprowadzenia audytu, jeśli istnieją inne dowody, że przy wydaniu przedmiotowego certyfikatu zagranicznego zostały spełnione wymagania i procedury określone w rozporządzeniu.
§ 70. 1. Prezes może odmówić uznania certyfikatu zagranicznego, jeśli w trakcie audytu zostanie stwierdzone, że obcy organ certyfikujący nie przestrzegał SARPs ICAO ustalonych dla danego procesu certyfikacji w załącznikach do Konwencji ICAO lub procedur określonych w odpowiednich ICAO Manuals.2. Prezes może cofnąć uznanie certyfikatu zagranicznego, jeśli stwierdzi nieprzestrzeganie przez posiadacza tego certyfikatu warunków lub ograniczeń wpisanych do tego certyfikatu.
§ 71. Prezes może, na wniosek podmiotu, o którym mowa w § 58, przerwać proces uznawania certyfikatu i odmówić wydania decyzji o jego uznaniu. Przerwanie procesu uznawania certyfikatu zagranicznego na wniosek zainteresowanego podmiotu nie upoważnia wnioskującego do ubiegania się o zwrot wpłaconej opłaty lotniczej oraz poniesionych przez niego kosztów procesu uznawania certyfikatu zagranicznego.
§ 72. 1. Uznania certyfikatu zagranicznego dokonuje się, w zależności od okresu ważności certyfikatu zagranicznego, na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy, pod warunkiem że certyfikat zagraniczny pozostaje w tym czasie ważny, a organ certyfikujący nie wprowadzi do niego w tym czasie żadnych ograniczeń.2. O każdej zmianie polegającej na wprowadzeniu ograniczeń w certyfikacie zagranicznym podmiot, który złożył wniosek o jego uznanie, powiadamia Prezesa, pod rygorem utraty jego ważności.
§ 73. W decyzji, o której mowa w § 72 ust. 1, umieszcza się następujące dane:  1)   pełną nazwę obcego organu certyfikującego, który wydał certyfikat zagraniczny, w języku, w jakim był on wydany;  2)   pełną nazwę certyfikatu zagranicznego podlegającego uznaniu, w języku, w jakim był on wydany;  3)   numer certyfikatu zagranicznego lub inne cechy identyfikujące certyfikat;  4)   zakres uprawnień udzielonych podmiotowi zagranicznemu w certyfikacie, przetłumaczony na język polski;  5)   wszelkie ograniczenia oraz warunki, jakie są wpisane do certyfikatu zagranicznego, przetłumaczone na język polski;  6)   wszelkie ograniczenia oraz warunki, jakie Prezes nałoży w decyzji, o której mowa w § 72 ust. 1, w związku z korzystaniem z tego certyfikatu przez podmioty polskie;  7)   datę ważności certyfikatu zagranicznego;  8)   datę ważności decyzji o uznaniu certyfikatu zagranicznego.
§ 74. Decyzję o uznaniu certyfikatu zagranicznego za ważny na równi z certyfikatem polskim wydaje się podmiotowi, który złożył wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie uznania certyfikatu.
Rozdział 16
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 75. Certyfikaty, świadectwa oraz towarzyszące im specyfikacje lub zezwolenia wydane przed dniem wejścia tego rozporządzenia w życie pozostają ważne do dnia upływu ich ważności, ale nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy.
§ 76. Dotychczasowe podręczniki certyfikacji i bieżącego nadzoru, stosowane w procesach certyfikacji do dnia wejścia w życie tego rozporządzenia, mogą być nadal stosowane, ale nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy.
§ 77. Certyfikaty zagraniczne, uznane przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, pozostają ważne do dnia określonego w uznanym certyfikacie, ale nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy.
§ 78. 1. Ośrodki szkolenia lotniczego prowadzące działalność w dniu wejścia w życie rozporządzenia mogą do dnia 1 stycznia 2004 r. prowadzić na dotychczasowych zasadach szkolenie wyłącznie w celu uzyskania licencji dla specjalności:  1)   pilota turystycznego:a)  samolotowego,b)  śmigłowcowego,c)  wiatrakowcowego;  2)   pilota szybowcowego;  3)   pilota balonu wolnego;  4)   skoczka spadochronowego.2. Osoby, które przed dniem 31 grudnia 2003 r. rozpoczęły szkolenie w ośrodkach, o których mowa w ust. 1, mogą je kontynuować na warunkach obowiązujących przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, jednak nie dłużej niż do dnia 1 maja 2004 r.
§ 79. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165 i Nr 141, poz. 1359).2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 110, poz. 1189, Nr 115, poz. 1229 i Nr 125, poz. 1363.3)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 39, poz. 462, z 2001 r. Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110, poz. 1189, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 17, poz. 155.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WZÓR CERTYFIKATU
grafika
ZAŁĄCZNIK Nr 2
WZÓR SPECYFIKACJI
grafika