USTAWA
z dnia 9 maja 2003 r.
o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
(Dz. U. z dnia 30 czerwca 2003 r.)
Art. 1. W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 168, poz. 1383) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 5 otrzymuje brzmienie:”Art. 5. 1. Umowa o odpłatne używanie lokalu może być zawarta na czas oznaczony lub nieoznaczony.2. Umowa o odpłatne używanie lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem lokalu socjalnego lub lokalu związanego ze stosunkiem pracy, może być zawarta wyłącznie na czas nieoznaczony, chyba że zawarcia umowy na czas oznaczony żąda lokator.3. Właściciel nie może uzależnić zawarcia umowy od złożenia przez lokatora żądania, o którym mowa w ust. 2.”; 2) w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1. Osobie, o której mowa w art. 14 ust. 4, przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy została objęta orzeczeniem sądowym, chociażby nieprawomocnym, nakazującym opróżnienie lokalu, lub ostateczną decyzją administracyjną, o której mowa w art. 34, a orzeczenie to lub decyzja nie zostały wykonane przed dniem wejścia w życie ustawy.”.
Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 23 czerwca 2003 r.
w sprawie terminów, zakresu i trybu weryfikacji danych o ubezpieczonych oraz sposobu postępowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w razie stwierdzenia ich niezgodności
(Dz. U. z dnia 27 czerwca 2003 r.)
Na podstawie art. 29 ust. 11 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 i Nr 73, poz. 660 i Nr 96, poz. 874) zarządza się, co następuje:
§ 1. Danymi podlegającymi weryfikacji przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) i Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) są dane o ubezpieczonym, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-3, 5-7 i 9 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, zwanej dalej “ustawą”, przekazane w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy.
§ 2. Do 10. dnia każdego miesiąca organ prowadzący ewidencję PESEL przekazuje ZUS i KRUS, w formie elektronicznej, dane, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-3, 5-7 i 9 ustawy, dotyczące osób ujętych w ewidencji PESEL, zwane dalej “danymi o ubezpieczonym”.
§ 3. Weryfikacja danych o ubezpieczonym przekazanych w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy, jest dokonywana przez ZUS i KRUS w terminie 15 dni roboczych od dnia otrzymania tego zgłoszenia.
§ 4. 1. Jeżeli dane o ubezpieczonym przekazane w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy, nie są zgodne z danymi uzyskanymi z ewidencji PESEL, ZUS i KRUS korygują błędy możliwe do poprawienia we własnym zakresie lub przeprowadzają postępowanie wyjaśniające z płatnikiem składek, a w uzasadnionych przypadkach - z ubezpieczonym.2. W przypadku skorygowania błędu we własnym zakresie przez ZUS lub KRUS weryfikacja danych o ubezpieczonym jest dokonywana w terminie 25 dni roboczych od dnia otrzymania zgłoszenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy.3. Jeżeli w wyniku postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w ust. 1, zostanie stwierdzony błąd w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy, ZUS i KRUS dokonują weryfikacji w terminie 15 dni roboczych od dnia otrzymania skorygowanego zgłoszenia.4. Jeżeli w wyniku postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że w zgłoszeniu zostały podane prawidłowe dane o ubezpieczonym, ZUS i KRUS dokonują weryfikacji w terminie 15 dni roboczych od dnia zakończenia postępowania wyjaśniającego.
§ 5. 1. Dane o ubezpieczonym, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-3, 5-7 i 9 ustawy, przekazane w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r., ZUS i KRUS weryfikują do dnia 31 marca 2004 r.2. Jeżeli dane, o których mowa w ust. 1, nie będą zgodne z danymi uzyskanymi z ewidencji PESEL, ZUS i KRUS powiadomi o tym Narodowy Fundusz Zdrowia.
§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1)
z dnia 20 grudnia 2002 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie umundurowania policjantów
(Dz. U. z dnia 24 stycznia 2003 r.)
Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2-4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, Nr 19, poz. 185, Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 731, Nr 113, poz. 984, Nr 115, poz. 996, Nr 153, poz. 1271, Nr 176, poz. 1457 i Nr 200, poz. 1688) zarządza się, co następuje:
§ 1. W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 listopada 2001 r. w sprawie umundurowania policjantów (Dz. U. z 2002 r. Nr 3, poz. 29) w załączniku nr 10 wprowadza się następujące zmiany: 1) w normach umundurowania nr 1 i 2:a) w lp. 3, 9 i 11 w kolumnie nr 6 (uwagi) skreśla się wyrazy “1 szt. w naturze”,b) pod tabelami w uwagach:– poz. 5 i 6 otrzymują brzmienie:”5. Policjanci mianowani na kolejny stopień policyjny otrzymują bezpłatnie komplet dystynkcji do ubioru wyjściowego i służbowego.6. Policjantom służby kryminalnej oraz wspomagającej działalność Policji w zakresie organizacyjnym, logistycznym i technicznym przysługuje w ramach normy 1 szt. przedmiotów określonych pod lp. 3, 9, 11 na 5 lat.”,– uchyla się poz. 7 i 8; 2) w normie umundurowania nr 3:a) w lp. 3, 9 i 12 w kolumnie nr 6 (uwagi) skreśla się wyrazy “1 szt. w naturze”,b) pod tabelą w uwagach uchyla się poz. 4 i 5; 3) w normie umundurowania nr 4 pod tabelą w uwagach poz. 4 otrzymuje brzmienie:”4. W przypadku mianowania na stałe policjanci nie zwracają przedmiotów wymienionych w normie umundurowania oraz otrzymują w naturze lub w formie równoważnika pieniężnego przedmioty ubioru służbowego, wyjściowego i galowego określone w normie umundurowania nr 1 w lp. 3, 4, 7-9, 11, 15, 18, 24, 25, 36, 38 i 41.”; 4) w normie umundurowania nr 5 pod tabelą w uwagach poz. 4 otrzymuje brzmienie:”4. W przypadku mianowania na stałe policjanci nie zwracają przedmiotów wymienionych w normie umundurowania oraz otrzymują w naturze lub w formie równoważnika pieniężnego przedmioty ubioru służbowego, wyjściowego i galowego określone w normie umundurowania nr 2 w lp. 3, 4, 7-9, 11, 15, 18, 24, 25, 37, 39 i 42.”; 5) w normie umundurowania nr 8 pod tabelą w uwagach poz. 7 otrzymuje brzmienie:”7. Policjantom nadzorującym zadania pododdziałów antyterrorystycznych przysługuje beret w kolorze granatowym - 1 szt. na 3 lata.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2003 r.
________1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej - sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 35, poz. 325 i Nr 58, poz. 533).
WYROKTRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO
z dnia 30 czerwca 2003 r.
sygn. akt K 8/02
(Dz. U. z dnia 9 lipca 2003 r.)
Trybunał Konstytucyjny w składzie:Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska - przewodniczący,Teresa Dębowska-Romanowska - sprawozdawca,Ewa Łętowska,Marek Mazurkiewicz,Jadwiga Skórzewska-Łosiak,protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 30 czerwca 2003 r., wniosku Rady Miejskiej w Przemyślu o zbadanie zgodności art. 35 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 3 i art. 35a ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o izbach rolniczych (Dz. U. z 1996 r. Nr 1, poz. 3, ze zm.) z art. 167 Konstytucji,
orzeka:
Art. 35 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o izbach rolniczych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 927 i Nr 113, poz. 984) nie jest niezgodny z art. 167 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638 oraz z 2001 r. Nr 98, poz. 1070) umorzyć postępowanie w zakresie badania zgodności: 1. art. 35 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o izbach rolniczych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 927) z art. 167 ust. 2-4 Konstytucji, 2. art. 35a powołanej w pkt 1 ustawy z art. 167 Konstytucji, wobec cofnięcia wniosku.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 9 października 2003 r.
w sprawie zakazów lub ograniczeń lotów na czas dłuższy niż 3 miesiące
(Dz. U. z dnia 28 października 2003 r.)
Na podstawie art. 119 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie wprowadza zakazy lub ograniczenia lotów nad obszarem całego państwa albo jego części na czas dłuższy niż 3 miesiące.
§ 2. 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o poziomie lotu FL, rozumie się przez to powierzchnię o stałym ciśnieniu atmosferycznym odniesioną do szczególnej wartości ciśnienia atmosferycznego 1013,2 hPa (760 mmHg) i oddzieloną od innych takich powierzchni.2. Dostępne poziomy lotów FL określa tabela poziomów lotów, o której mowa w załączniku nr 2 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212 i 214, z 1963 r. Nr 24, poz. 137 i 138, z 1969 r. Nr 27, poz. 210 i 211, z 1976 r. Nr 21, poz. 130 i 131, Nr 32, poz. 188 i 189 i Nr 39, poz. 227 i 228, z 1984 r. Nr 39, poz. 199 i 200, z 2000 r. Nr 39, poz. 446 i 447 oraz z 2002 r. Nr 58, poz. 527 i 528 oraz z 2003 r. Nr 78, poz. 700 i 701).
§ 3. 1. Wprowadza się zakazy i ograniczenia lotów na czas dłuższy niż trzy miesiące, obejmujące: 1) części przestrzeni powietrznej, w której obowiązuje całkowity zakaz przekraczania prędkości dźwięku lub lotu z prędkością naddźwiękową; 2) części przestrzeni powietrznej, w której obowiązuje zakaz przekraczania prędkości dźwięku lub lotu z prędkością naddźwiękową na wysokościach poniżej poziomu lotu FL 470; 3) przestrzeń powietrzną nad obszarem zwartej zabudowy miasta stołecznego Warszawy, na wysokości mniejszej niż poziom lotu FL 70; 4) części przestrzeni powietrznej nad obszarami miast o liczbie mieszkańców od 25.000 do 50.000, nad którymi obowiązuje zakaz wykonywania lotów na wysokościach poniżej 500 m nad poziomem terenu dla śmigłowców i samolotów tłokowych oraz 1.000 m nad poziomem terenu dla samolotów wyposażonych w inne silniki; 5) części przestrzeni powietrznej nad obszarami miast o liczbie mieszkańców od 50.000 do 100.000, nad którymi obowiązuje zakaz wykonywania lotów na wysokościach poniżej 1.000 m nad poziomem terenu; 6) części przestrzeni powietrznej nad obszarami miast o liczbie mieszkańców większej niż 100.000, nad którymi obowiązuje zakaz wykonywania lotów na wysokościach poniżej 1.500 m nad poziomem terenu; 7) części przestrzeni powietrznej nad obszarami parków i rezerwatów przyrody zajmującymi powierzchnię o szerokości równej i większej niż 3.600 m, nad którymi obowiązuje zakaz wykonywania lotów poniżej 1.000 m nad poziomem terenu, oraz o szerokości mniejszej niż 3.600 m, nad którymi obowiązuje zakaz wykonywania lotów poniżej 300 m nad poziomem terenu; 8) części przestrzeni powietrznej nad wyznaczonymi obiektami, nad którymi obowiązuje zakaz wykonywania lotów poniżej 300 m nad poziomem terenu dla śmigłowców i samolotów tłokowych oraz 1.000 m nad poziomem terenu dla samolotów wyposażonych w inne silniki.2. Zakazy i ograniczenia wykonywania lotów statków powietrznych nad obszarami i obiektami, o których mowa w ust. 1, nie dotyczą: 1) lotów statków powietrznych bazujących w tych rejonach; 2) lotów wykonywanych zgodnie z procedurami dolotowymi, podejściami do lądowania i procedurami odlotowymi na lotniskach i lądowiskach, położnych wewnątrz lub w pobliżu tych rejonów; 3) lotów wykonywanych w celu udzielania pomocy w przypadkach zagrożenia życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt, w tym w szczególności w czasie wystąpienia klęsk żywiołowych, katastrof i sytuacji awaryjnych; 4) lotów związanych z wykonaniem niezbędnych usług lotniczych, w szczególności patrolowania linii energetycznych, gazociągów, obszarów leśnych oraz lotów agrotechnicznych; 5) lotów wykonywanych w celu zapewnienia porządku publicznego; 6) lotów wykonywanych w celu poszukiwania i ratownictwa lotniczego; 7) lotów wykonywanych w celu ochrony granicy państwowej; 8) lotów na przechwycenie statków powietrznych naruszających granicę państwową lub obowiązujące zasady wykorzystania przestrzeni powietrznej; 9) lotów wykonywanych w innych uzasadnionych przypadkach za zgodą właściwego organu służby ruchu lotniczego.3. Zakazy i ograniczenia wykonywania lotów statków powietrznych nad obszarami, o których mowa w ust. 1 pkt 7, nie dotyczą lotów wykonywanych na zlecenie zarządzających parkami narodowymi i rezerwatami przyrody.4. Wykaz stref, w których wprowadza się zakazy lub ograniczenia lotów na czas dłuższy niż 3 miesiące, stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.
§ 4. 1. Wprowadza się strefy zakazane, obejmujące określone części polskiej przestrzeni powietrznej nad obiektami naziemnymi lub nawodnymi, nad którymi obowiązuje całkowity zakaz wykonywania lotów od poziomu terenu do określonej wysokości, zwane dalej “strefami P”.2. Wykaz stref P stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.3. Loty w strefach P mogą być wykonywane tylko w wyjątkowych sytuacjach na podstawie zezwolenia właściwego organu zarządzania ruchem lotniczym udzielonego zgodnie z wytycznymi określonymi przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
§ 5. 1. W polskiej przestrzeni powietrznej wprowadza się zakaz lub ograniczenie wykonywania lotów z prędkością naddźwiękową: 1) cywilnym i państwowym statkom powietrznym poniżej poziomu lotu FL 340; 2) cywilnym i państwowym statkom powietrznym powyżej poziomu lotu FL 340 w godzinach 2300-600.2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy: 1) lotów wykonywanych w celu ochrony granicy państwowej; 2) lotów wykonywanych w celu przechwycenia statków powietrznych naruszających granicę państwową lub obowiązujące zasady wykorzystania przestrzeni powietrznej.
§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165 i Nr 141, poz. 1359).
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WYKAZ STREF, W KTÓRYCH WPROWADZA SIĘ ZAKAZY LUB OGRANICZENIA LOTÓW NA CZAS DŁUŻSZY NIŻ 3 MIESIĄCE
Lp.Nazwa strefyGranica boczna strefyGórna/dolna granica strefyRodzaj zakazu lub ograniczenia
12345
Zakaz przekraczania prędkości dźwięku i wykonywania lotów z prędkością naddźwiękową
1EPR1 WARSZAWAKoło o promieniu 30 kmi środku w punkcie:52°13′59″N 021°00′53″EGND/UNLZakaz przekraczania prędkości dźwięku i wykonywania lotów z prędkością naddźwiękową
2EPR2 KRUPSKI MŁYNKoło o promieniu 20 kmi środku w punkcie:50°33′59″N 018°36′54″EGND/FL 460Zakaz przekraczania prędkości dźwięku i wykonywania lotów z prędkością naddźwiękową
3EPR3 Rejon TRÓJMIASTALinia łącząca następujące punkty:1) 54°35′59″N 018°47′53″E2) 54°20′59″N 018°49′53″EGND/UNLZakaz przekraczania prędkości dźwięku i wykonywania lotów z prędkością naddźwiękową
3) 54°15′59″N 018°38′53″E
4) 54°35′59″N 018°13′53″E
1) 54°35′59″N 018°47′53″E
4EPR4 Rejon POZNANIALinia łącząca następujące punkty:1) 52°32′59″N 016°56′53″E2) 52°12′59″N 017°16′53″EGND/FL 460Zakaz przekraczania prędkości dźwięku i wykonywania lotów z prędkością naddźwiękową
3) 52°05′44″N 017°01′53″E
4) 52°27′59″N 016°39′53″E
1) 52°32′59″N 016°56′53″E
5EPR5 Rejon RADOM-PIONKILinia łącząca następujące punkty:1) 51°35′59″N 021°20′54″E2) 51°34′59″N 021°32′54″EGND/FL 460Zakaz przekraczania prędkości dźwięku i wykonywania lotów z prędkością naddźwiękową
3) 51°29′59″N 021°41′54″E
4) 51°20′59″N 021°34′54″E
5) 51°14′59″N 021°04′54″E
6) 51°27′59″N 020°53′54″E
1) 51°35′59″N 021°20′54″E
6EPR6 Rejon ŚLĄSKALinia łącząca następujące punkty:1) 50°26′59″N 018°51′54″E2) 50°22′59″N 019°15′54″EGND/UNLZakaz przekraczania prędkości dźwięku i wykonywania lotów z prędkością naddźwiękową
3) 49°59′59″N 019°25′54″E
4) 49°52′59″N 019°13′54″E
5) 50°04′59″N 018°32′54″E
6) 50°11′59″N 018°24′54″E
7) 50°23′59″N 018°37′54″E
1) 50°26′59″N 018°51′54″E
7EPR7 Rejon PÓŁWYSPU HELSKIEGOLinia łącząca następujące punkty:1) 54°48′59″N 018°23′53″E2) 54°37′59″N 018°54′53″EGND/FL 460Zakaz przekraczania prędkości dźwięku i wykonywania lotów z prędkością naddźwiękową
3) 54°35′59″N 018°13′53″E
1) 54°48′59″N 018°23′53″E
Ograniczenia wykonywania lotów nad parkami narodowymi
8EPR8 BABIOGÓRSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 49°37′04″N 019°32′27″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 49°36′41″N 019°35′12″E3) 49°35′59″N 019°35′39″E4) 49°34′01″N 019°36′17″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 49°33′39″N 019°34′29″E
6) 49°33′27″N 019°31′57″E
dalej wzdłuż granicy państwa do punktu:
7) 49°35′56″N 019°28′30″E
8) 49°36′30″N 019°29′43″E
1) 49°37′04″N 019°32′27″E
9EPR9 BIAŁOWIESKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 52°49′16″N 023°50′03″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 52°48′49″N 023°56′16″Edalej wzdłuż granicy państwa do punktu: Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
3) 52°43′44″N 023°56′15″E
4) 52°42′24″N 023°53′23″E
z wyłączeniem miejscowości Białowieża
5) 52°42′11″N 023°50′14″E
6) 52°44′02″N 023°47′20″E
7) 52°47′54″N 023°47′43″E
8) 52°48′54″N 023°48′53″E
1) 52°49′16″N 023°50′03″E
10EPR10 BIESZCZADZKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 49°10′13″N 022°42′41″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów cywilnymi statkami powietrznymi.
2) 49°08′49″N 022°41′23″E3) 49°14′10″N 022°29′05″E Ograniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
4) 49°12′07″N 022°26′44″E5) 49°06′18″N 022°26′37″Edalej wzdłuż granicy państwa do punktu:1) 49°10′13″ N 022°42′41″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
11EPR11 GORCZAŃSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 49°37′17″N 020°03′24″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 49°35′59″N 020°13′14″E3) 49°33′59″N 020°15′14″E4) 49°31′49″N 020°13′54″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 49°30′29″N 020°08′54″E
6) 49°33′44″N 020°02′14″E
7) 49°34′44″N 020°01′14″E
1) 49°37′17″N 020°03′24″E
12EPR12 KAMPINOSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty: 1) 52°25′00″N 020°40′00″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 52°21′12″N 020°38′30″E 3) 52°22′30″N 020°44′00″E 4) 52°20′30″N 020°52′30″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 52°18′38″N 020°53′22″E
6) 52°17′35″N 020°53′09″E
7) 52°16′22″N 020°51′16″E
52°15′30″N 020°36′00″E
9) 52°17′00″N 020°20′30″E
10) 52°22′40″N 020°16′40″E
11) 52°22′20″N 020°28′30″E
1) 52°25′00″N 020°40′00″E
13EPR13 KARKONOSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 50°50′09″N 015°38′24″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 50°44′49″N 015°49′24″Edalej wzdłuż granicy państwa do punktu: Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
3) 50°48′19″N 015°27′24″E
1) 50°50′09″N 015°38′24″E
14EPR14 OJCOWSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 50°15′32″N 019°45′17″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 50°14′52″N 019°49′34″E3) 50°13′13″N 019°50′54″E4) 50°10′26″N 019°51′15″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 50°10′16″N 019°51′00″E
6) 50°10′50″N 019°49′17″E
7) 50°12′56″N 019°46′15″E
8) 50°13′34″N 019°47′51″E
9) 50°14′48″N 019°45′20″E
1) 50°15′32″N 019°45′17″E
15EPR15 PIENIŃSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 49°24′17″N 020°25′07″EGND/300 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 49°24′36″N 020°19′48″E3) 49°26′00″N 020°17′00″E4) 49°26′30″N 020°20′00″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 49°26′12″N 020°26′07″E
6) 49°25′30″N 020°27′30″E
7) 49°24′55″N 020°28′05″E
dalej wzdłuż granicy państwa do punktu:
1) 49°24′17″N 020°25′07″E
16EPR16 ROZTOCZAŃSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 50°40′29″N 023°04′24″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 50°37′59″N 023°07′24″E3) 50°31′29″N 023°00′54″E4) 50°36′29″N 022°53′24″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
1) 50°40′29″N 023°04′24″E
17EPR17 SŁOWIŃSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 54°48′00″N 017°33′00″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 54°41′00″N 017°33′00″E3) 54°36′27″N 017°03′03″E4) 54°42′10″N 017°03′00″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 54°46′00″N 017°13′30″E
1) 54°48′00″N 017°33′00″E
18EPR18 ŚWIĘTOKRZYSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 50°57′59″N 020°48′54″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 50°56′49″N 020°53′34″E3) 50°54′54″N 020°59′34″E4) 50°53′24″N 021°07′14″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 50°50′05″N 021°04′15″E
6) 50°52′59″N 020°52′24″E
7) 50°55′29″N 020°49′14″E
1) 50°57′59″N 020°48′54″E
19EPR19 TATRZAŃSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 49°20′05″N 020°03′55″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 49°19′42″N 020°09′16″E3) 49°18′50″N 020°09′07″Edalej wzdłuż granicy państwa do punktu: Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
4) 49°16′30″N 019°49′44″E
5) 49°16′00″N 019°59′00″E
1) 49°20′05″N 020°03′55″E
20EPR20 WIELKOPOLSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 52°19′21″N 016°54′28″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 52°18′26″N 016°55′08″E3) 52°18′08″N 016°53′38″E4) 52°16′36″N 016°52′35″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 52°14′16″N 016°49′42″E
6) 52°13′40″N 016°46′09″E
7) 52°18′17″N 016°38′35″E
8) 52°19′08″N 016°39′01″E
1) 52°19′21″N 016°54′28″E
21EPR21 WIGIERSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty: 1) 54°10′13″N 023°05′06″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 54°10′09″N 023°05′50″E 3) 54°06′26″N 023°06′35″E 4) 54°02′19″N 023°15′07″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 54°00′17″N 023°13′48″E
6) 53°58′35″N 023°11′25″E
7) 53°58′05″N 023°06′36″E
53°59′22″N 023°02′02″E
9) 54°00′26″N 022°59′43″E
10) 54°02′37″N 022°59′09″E
11) 54°08′42″N 023°03′26″E
1) 54°10′13″N 023°05′06″E
22EPR22 WOLIŃSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 53°59′43″N 014°37′56″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 53°59′38″N 014°37′59″E3) 53°51′15″N 014°31′40″E4) 53°49′55″N 014°22′55″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 53°52′50″N 014°19′15″E
6) 53°55′20″N 014°27′40″E
7) 53°56′20″N 014°27′55″E
8) 53°56′25″N 014°27′49″E
dalej wzdłuż linii brzegowej oddalonej o 1 NM do punktu:
1) 53°59′43″N 014°37′56″E
23EPR23 BIEBRZAŃSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty: 1) 53°13′07″N 022°25′47″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 53°28′59″N 022°31′23″E 3) 53°39′16″N 022°38′49″E 4) 53°41′21″N 022°50′58″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 53°44′44″N 023°17′53″E
6) 53°44′28″N 023°22′50″E
7) 53°41′33″N 023°30′37″E
53°39′44″N 023°16′21″E
9) 53°35′23″N 023°03′42″E
10) 53°28′28″N 022°39′15″E
11) 53°15′19″N 022°39′42″E
12) 53°13′59″N 022°36′37″E
1) 53°13′07″N 022°25′47″E
24EPR24 PARK NARODOWY”BORY TUCHOLSKIE”Linia łącząca następujące punkty:1) 53°51′04″N 017°34′08″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 53°50′19″N 017°37′03″E3) 53°47′49″N 017°37′08″E4) 53°45′59″N 017°35′23″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 53°47′19″N 017°31′13″E
6) 53°48′59″N 017°30′38″E
7) 53°51′19″N 017°31′13″E
1) 53°51′04″N 017°34′08″E
25EPR25 DRAWIEŃSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 53°11′59″N 016°04′53″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 53°00′59″N 015°58′53″E3) 53°00′59″N 015°55′53″E4) 53°04′59″N 015°50′53″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 53°12′59″N 015°43′53″E
1) 53°11′59″N 016°04′53″E
26EPR26 PARK NARODOWYGÓR STOŁOWYCHLinia łącząca następujące punkty: 1) 50°30′09″N 016°21′54″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 50°28′49″N 016°24′54″E 3) 50°27′19″N 016°26′14″E 4) 50°26′19″N 016°25′14″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 50°25′39″N 016°26′19″E
6) 50°25′44″N 016°23′24″E
7) 50°26′24″N 016°19′54″E
50°24′52″N 016°15′53″E
9) 50°26′01″N 016°14′29″E
10) 50°26′59″N 016°14′07″E
dalej wzdłuż granicy państwa do punktu:
1) 50°30′09″N 016°21′54″E
27EPR27 MAGURSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 49°38′59″N 021°16′54″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 49°33′59″N 021°31′54″E3) 49°24′59″N 021°41′54″Edalej wzdłuż granicy państwa do punktu: Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
4) 49°25′59″N 021°23′54″E
1) 49°38′59″N 021°16′54″E
28EPR28 NARWIAŃSKIPARK NARODOWYLinia łącząca następujące punkty:1) 53°08′54″N 022°51′53″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 53°07′46″N 022°52′51″E3) 53°05′56″N 022°50′12″E4) 53°04′25″N 022°57′42″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 52°57′15″N 022°56′55″E
6) 52°59′59″N 022°51′42″E
7) 53°05′33″N 022°46′46″E
8) 53°07′39″N 022°47′44″E
1) 53°08′54″N 022°51′53″E
29EPR29 POLESKI PARKNARODOWY PÓŁNOCNYLinia łącząca następujące punkty:1) 51°24′02″N 023°02′21″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 51°29′49″N 023°05′14″E3) 51°30′08″N 023°11′52″E4) 51°27′39″N 023°18′44″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 51°23′09″N 023°09′04″E
1) 51°24′02″N 023°02′21″E
EPR29 POLESKI PARKLinia łącząca następujące punkty:
NARODOWY POŁUDNIOWY1) 51°24′54″N 023°17′44″E
2) 51°21′46″N 023°21′01″E
3) 51°20′01″N 023°19′44″E
4) 51°21′19″N 023°13′54″E
1) 51°24′54″N 023°17′44″E
30EPR30 PARK NARODOWY”UJŚCIE WARTY”Linia łącząca następujące punkty: 1) 52°39′32″N 014°52′21″EGND/1.000 m AGLOgraniczenie wykonywania lotów statków powietrznych.
2) 52°38′16″N 014°54′53″E 3) 52°37′52″N 014°54′54″E 4) 52°36′59″N 014°51′30″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu służby ruchu lotniczego
5) 52°36′43″N 014°50′41″E
6) 52°34′37″N 014°48′48″E
7) 52°34′36″N 014°47′37″E
52°32′53″N 014°46′50″E
9) 52°32′34″N 014°45′38″E
10) 52°34′07″N 014°39′03″E
11) 52°34′03″N 014°38′39″E
12) 52°35′02″N 014°38′46″E
13) 52°36′29″N 014°43′15″E
14) 52°37′40″N 014°44′58″E
1) 52°39′32″N 014°52′21″E
31EPR31 POZNAŃ1) 052°26′00″N 017°01′04″E2) 052°25′35″N 017°02′57″E340 m AMSLGNDOgraniczenie wykonywania lotów w ruchu kontrolowanym.
3) 052°27′37″N 017°11′27″E4) 052°29′35″N 016°59′31″E1) 052°26′00″N 017°01′04″E Loty mogą być wykonywane po uzyskaniu zezwolenia od organu TWR EPPO
ZAŁĄCZNIK Nr 2
WYKAZ STREF P
Lp.Nazwa strefyGranica boczna strefyGórna/boczna granica strefyUwagi
12345
1EPP1 PIONKIKoło o promieniu 5 km i środku w punkcie:51°28′59,0″N 021°26′53,6″E1.500 m AMSLGND
2EPP2 KRUPSKI MŁYNKoło o promieniu 10 km i środku w punkcie:50°33′58,8″N 018°36′53,7″EFL 170GND
3EPP3 PUŁAWYKoło o promieniu 2 km i środku w punkcie: 051°27′25,1″N 021°58′21,6″E1.000 m AMSLGND
4EPP4 BIERUŃ STARYKoło o promieniu 5 km i środku w punkcie:50°04′58″N 019°05′53,7″E1.500 m AMSLGND
5EPP5 OŚWIĘCIMKoło o promieniu 5 km i środku w punkcie:50°01′58,8″N 019°15′53,8″E1.500 m AMSLGND
6EPP6 TARNÓWŁuk o promieniu 5 km wykreślony ze środka o współrzędnych:1.500 m AMSLGND
50°00′59″N 020°55′00″E
oraz linii łączącej punkty:
50°03′09″N 020°52′30″E
i 49°58′49″N 020°52′30″E
7EPP7 PŁOCKLinia łącząca następujące punkty:1) 052°34′21″N 019°38′47″E1.500 m AMSLGND
2) 052°36′08″N 019°39′05″E
3) 052°36′06″N 019°42′40″E
4) 052°35′37″N 019°43′04″E
5) 052°34′16″N 019°41′13″E
1) 052°34′21″N 019°38′47″E
8EPP8 BYDGOSZCZ-ŁĘGNOWOLinia łącząca następujące punkty:1) 053°06′01,8″N 018°03′13,2″E2) 053°06′08,9″N 018°09′53,3″E3) 053°01′58,9″N 018°06′53,3″E4) 053°04′00,3″N 018°03′41,2″E175/375 m AMSL*GND175 m AMSL dla statków powietrznych przylatujących/odlatujących do/z lotniska EPBY. 375 m AMSL dla przelatujących
1) 053°06′01,8″N 018°03′13,2″E
9EPP9 SOLEC KUJAWSKIKoło o promieniu 5 km i środku w punkcie:53°01′16,9″N 018°15′38,3″E700 m AMSLGND
10EPP10 ŚWIERKKoło o promieniu 2 km i środku w punkcie:052°06′59,0″N 021°20′18,5″E800 m AMSLGND
11EPP11 BRZEG DOLNYKoło o promieniu 5 km i środku w punkcie:051°16′58,7″N 016°43′53,5″E1.500 m AMSLGND
12EPP12 TORUŃLinia łącząca następujące punkty:1) 52°59′58,9″N 018°36′53,3″EFL 075GND
2) 53°04′58,9″N 018°36′53,3″E
3) 53°03′58,9″N 018°41′53,0″E
1) 52°59′58,9″N 018°36′53,3″E
13EPP13 OLESNOLinia łącząca następujące punkty:1) 050°52′58,8″N 018°25′53,6″EFL 175GNDNie dotyczy lotnictwa wojskowego
2) 050°44′58,8″N 018°37′53,6″E
3) 050°40′58,8″N 018°34′53,7″E
4) 050°39′58,8″N 018°28′53,7″E
5) 050°40′58,8″N 018°12′53,6″E
6) 050°48′58,8″N 018°09′53,6″E
7) 050°51′58,8″N 018°12′53,6″E
1) 050°52′58,8″N 018°25′53,6″E
ROZPORZĄDZENIEPREZESA RADY MINISTRÓW
z dnia 13 lutego 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie grup zaszeregowania i stawek uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w tych grupach oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat
(Dz. U. z dnia 14 lutego 2003 r.)
Na podstawie art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676) zarządza się, co następuje:
§ 1. W rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie grup zaszeregowania i stawek uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w tych grupach oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat (Dz. U. Nr 172, poz. 1406) załącznik otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
§ 2. Stawki uposażenia zasadniczego w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia przysługują funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego od dnia 1 stycznia 2003 r.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIK
TABELA STAWEK UPOSAŻENIA ZASADNICZEGO FUNKCJONARIUSZY AGENCJI BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO
Stawka uposażenia zasadniczego w złotych
Grupa zaszeregowaniafunkcjonariusze nieobjęci obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowymfunkcjonariusze objęci obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym
006.3857.640
014.7905.730
024.4505.330
034.1304.940
043.8654.625
053.6054.320
063.1003.710
072.7753.320
082.5953.100
092.3252.790
102.1102.525
111.9452.335
121.7852.145
131.6752.010
141.5951.915
151.5101.815
161.4501.740
171.3901.670
181.3401.605
191.2851.540
201.2201.460
211.1751.410
221.1401.370
231.1051.330
241.0701.285
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA1)
z dnia 15 stycznia 2003 r.
w sprawie warunków napromieniania środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych lub innych składników żywności, które mogą być poddane działaniu promieniowania jonizującego, ich wykazów, maksymalnych dawek napromieniania oraz wymagań w zakresie znakowania i wprowadzania do obrotu
(Dz. U. z dnia 4 marca 2003 r.)
Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. Nr 63, poz. 634 i Nr 128, poz. 1408 oraz z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166, poz. 1362) zarządza się, co następuje:
§ 1. Napromienianie żywności dopuszczalne jest wyłącznie w celu: 1) eliminacji lub redukcji drobnoustrojów chorobotwórczych do poziomu zapewniającego bezpieczeństwo jej konsumpcji; 2) zapobiegania psuciu się żywności poprzez eliminację bakterii, pleśni, grzybów i pasożytów powodujących jej rozkład; 3) przedłużenia okresu składowania świeżych owoców i warzyw poprzez hamowanie naturalnych procesów biologicznych związanych z dojrzewaniem, kiełkowaniem czy starzeniem się tych środków spożywczych.
§ 2. Rozporządzenia nie stosuje się do: 1) środków spożywczych wystawionych na działanie promieniowania jonizującego powstałego na skutek zastosowania urządzeń pomiarowych lub kontrolnych pod warunkiem, że wchłonięta dawka nie przekracza poziomu 0,01 Gy dla urządzeń kontrolnych, w których wykorzystuje się neutrony, oraz 0,5 Gy w innych przypadkach przy maksymalnym poziomie energii promieniowania wynoszącym:a) 10 MeV w przypadku promieni rentgenowskich,b) 14 MeV w przypadku neutronów,c) 5 MeV w innych przypadkach; 2) napromieniania żywności przygotowywanej dla pacjentów wymagających diety o sterylnej czystości.
§ 3. W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 3, napromienianiu mogą być poddawane tylko środki spożywcze charakteryzujące się właściwą jakością zdrowotną.
§ 4. Żywność poddaje się napromienianiu w przypadku, gdy: 1) istnieje uzasadniona potrzeba przeprowadzenia napromienienia; 2) napromienione środki spożywcze nie będą stanowić zagrożenia dla zdrowia ludzi, a napromienienie zostanie przeprowadzone we właściwych warunkach; 3) napromienianie nie zastępuje praktyk higienicznych i zdrowotnych bądź prawidłowej praktyki produkcyjnej lub rolniczej.
§ 5. 1. Wykaz środków spożywczych, które mogą być poddane działaniu promieniowania jonizującego oraz jego maksymalne dopuszczalne dawki, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.2. W uzasadnionych przypadkach Główny Inspektor Sanitarny może wydać pozwolenie na napromienienie środka spożywczego nieznajdującego się w wykazie określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
§ 6. 1. Informacje o przeprowadzeniu napromieniania podawane są w dokumentach towarzyszących napromienionym środkom spożywczym lub w innych dokumentach, które ich dotyczą.2. Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają następujące dane: 1) datę przeprowadzenia napromieniania; 2) wielkość partii środka spożywczego poddanego napromienianiu; 3) dane identyfikujące instytucję, która wykonała napromienianie; 4) rodzaj użytego źródła promieniowania jonizującego; 5) wielkość dawki; 6) cel napromienienia.
§ 7. Opakowania środków spożywczych poddawanych napromienianiu muszą odpowiadać jakości i właściwościom higienicznym gwarantującym zachowanie pierwotnych właściwości środków spożywczych.
§ 8. Środki spożywcze poddane napromienianiu lub zawierające napromienione składniki, wprowadzane do obrotu w opakowaniach jednostkowych, przeznaczone dla indywidualnego konsumenta lub zakładów zbiorowego żywienia albo wprowadzane hurtowo do obrotu, znakuje się, umieszczając w miejscu widocznym w sposób czytelny wyrażenie “napromienione” albo “poddane działaniu promieniowania jonizującego”.
§ 9. 1. Napromienianie środków spożywczych przeprowadza jednostka, która uzyskała pozwolenie na przeprowadzanie napromieniania.2. Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje Główny Inspektor Sanitarny.3. Główny Inspektor Sanitarny wydaje pozwolenia, biorąc pod uwagę Kodeks Żywnościowy Wspólnej Komisji FAO/WHO - Zalecany Międzynarodowy Kodeks Postępowania w zakresie funkcjonowania zakładów prowadzących radiację dla celów utrwalania żywności (FAO/WHO/CAC, tom XV, wydanie 1).
§ 10. 1. Jednostki przeprowadzające napromienianie prowadzą rejestry dla każdego z używanych źródeł promieniowania jonizującego.2. Rejestry, o których mowa w ust. 1, zawierają następujące dane: 1) rodzaj napromienionych środków spożywczych; 2) ilość napromienionych środków spożywczych; 3) cel napromieniania; 4) numer i wielkość partii środka spożywczego; 5) nazwę jednostki zlecającej napromienianie; 6) nazwę odbiorcy napromienianych produktów; 7) datę napromieniania; 8) zastosowane źródło promieniowania jonizującego; 9) rodzaj opakowań użytych podczas napromieniania; 10) datę kontroli procesu napromieniania; 11) dotyczące przeprowadzonych kontroli dozymetrycznych i ich wyników, z podaniem w szczególności dolnej i górnej granicy pochłoniętej dawki oraz typu promieniowania jonizującego; 12) odniesienie do pomiarów zatwierdzonej założonej dawki wstępnej.3. Rejestry, o których mowa w ust. 1, przechowuje się przez okres 5 lat od dnia ostatniego do nich wpisu.4. Jednostka, o której mowa w § 9 ust. 1, składa corocznie Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu sprawozdanie ze swej działalności w zakresie przeprowadzonego napromieniania, w terminie do dnia 1 lutego za poprzedni rok.
§ 11. Środki spożywcze mogą być poddane działaniu promieniowania jonizującego pochodzącego z następujących źródeł: 1) promieniowanie gamma z radionuklidów 60Co lub 137Cs; 2) promieniowanie rentgenowskie wytwarzane w urządzeniach pracujących na poziomie energii nominalnej do 5 MeV; 3) elektrony wytwarzane w urządzeniach pracujących na poziomie energii do 10 MeV.
§ 12. 1. Sumaryczna dawka średnia pochłonięta przez środki spożywcze poddane napromienianiu nie może przekraczać 10 kGy.2. Sposób obliczania dawki, o której mowa w ust. 1, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.3. Maksymalną dawkę promieniowania jonizującego dla środków spożywczych można podawać w dawkach częściowych. Nie przekracza się maksymalnej dawki pochłoniętej określonej w załączniku nr 1 do rozporządzenia lub określonej w pozwoleniu, o którym mowa w § 5 ust. 2.4. Środków spożywczych napromienionych do wysokości dozwolonej dawki nie poddaje się powtórnemu napromienianiu.
§ 13. 1. Napromieniania żywności dokonuje się w urządzeniach dopuszczonych i zarejestrowanych na podstawie odrębnych przepisów.2. Urządzenia, o których mowa w ust. 1, spełniają wymagania bezpieczeństwa i ochrony radiologicznej.3. Urządzenia, o których mowa w ust. 1, podlegają okresowym kontrolom i przeglądom zgodnie z zaleceniami producenta.
§ 14. Procesu napromieniania dokonuje się zgodnie z procedurami określonymi w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
§ 15. W chwili wprowadzania do obrotu środki spożywcze mogą podlegać kontroli, czy zostały poddane działaniu promieniowania jonizującego.
§ 16. Główny Inspektor Sanitarny przekazuje na bieżąco do Komisji Europejskiej: 1) informacje zawierające:a) nazwy,b) adresy,c) numery identyfikacyjne- jednostek przeprowadzających napromienianie; 2) kopie udzielonych pozwoleń; 3) kopie decyzji zawieszających lub cofających pozwolenie; 4) wyniki wstępnych kontroli środków spożywczych poddawanych napromienianiu.
§ 17. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
________1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833).
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WYKAZ ŚRODKÓW SPOŻYWCZYCH, KTÓRE MOGĄ BYĆ PODDANE DZIAŁANIU PROMIENIOWANIA JONIZUJĄCEGO ORAZ JEGO MAKSYMALNE DOPUSZCZALNE DAWKI
Rodzaj artykułuCel napromienieniaDawka*kGy
1. ZiemniakiHamowanie kiełkowania0,025 - 0,10
2. CebulaHamowanie kiełkowaniado 0,060
3. CzosnekHamowanie kiełkowania0,030 - 0,15
4. PieczarkiZahamowanie wzrostu i starzenia się grzybów1,0 - 2,5
5. Przyprawy sucheObniżenie zanieczyszczeń biologicznych5,0 - 10,0
6. Pieczarki suszoneObniżenie zanieczyszczeń biologicznych5,0 - 10,0
7. Suszone warzywaObniżenie zanieczyszczeń biologicznych5,0 - 10,0
Objaśnienia:* Wartość górnej granicy przedziału stanowi maksymalną dawkę dopuszczalną.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
SPOSÓB OBLICZANIA DAWKI ŚREDNIEJ POCHŁONIĘTEJ PRZEZ ŚRODKI SPOŻYWCZE PODDANE NAPROMIENIANIU
1. Całkowita średnia dawka pochłonięta D zdefiniowana jest przez następującą całkę po całkowitej objętości artykułu spożywczego:
wzór
Objaśnienia:1) M - całkowita masa napromienionej próbki;2) r - gęstość punktowa w miejscu (x,y,z);3) d - zaabsorbowana dawka w punkcie (x,y,z);4) dV = dxdydz - nieskończenie mały element objętości.2. Całkowita średnia dawka pochłonięta może być oznaczona bezpośrednio dla jednorodnych produktów lub dla partii towarów o jednorodnej gęstości przez rozmieszczenie w masie towaru odpowiedniej liczby dozymetrów zarówno w sposób planowy, jak i przypadkowy. Z określonego w ten sposób rozkładu dawki można wyliczyć średnią, całkowitą dawkę pochłoniętą.3. Jeżeli kształt krzywej rozkładu dawki w produkcie jest dobrze określony, to znane są punkty dla dawki maksymalnej i minimalnej. Pomiary rozkładu dawki w tych dwóch punktach dla serii próbek produktu mogą być wykorzystane dla oszacowania całkowitej dawki średniej.4. W niektórych przypadkach wartość średnia z uśrednionych wielkości dawek minimalnych (Dmin) i maksymalnych (Dmax) będzie dobrym przybliżeniem całkowitej dawki średniej:
_ _ Dmax + Dmin całkowita dawka średnia » ————. 2
_ Dmax Stosunek —– nie powinien przekraczać wartości 3. _ Dmin
ZAŁĄCZNIK Nr 3
PROCEDURY DOTYCZĄCE NAPROMIENIANIA
1. Przed napromienieniem jakiegokolwiek artykułu spożywczego wykonuje się pomiary dozymetryczne potwierdzające, iż proces będzie przebiegał zgodnie z określonymi wymaganiami. Pomiary minimalnej i maksymalnej dawki przeprowadza się odpowiednią ilość razy (np. 3-5) z uwzględnieniem różnic w gęstości lub kształcie artykułu.2. Sprawdzające pomiary dozymetryczne wykonuje się dla każdego nowego środka spożywczego poddanego procesowi napromieniania, a także w przypadku modyfikacji typu lub mocy źródła oraz geometrii źródło - środek spożywczy.3. Eksploatacyjne pomiary dozymetryczne zapewniające, że nie zostały przekroczone granice przyjętego poziomu dawki, wykonuje się podczas zabiegu napromienienia, a dokumentację zachowuje się. Pomiary te przeprowadza się przy umieszczeniu dozymetrów w miejscu spodziewanej dawki maksymalnej albo minimalnej albo w pozycji odniesienia. Dawka w pozycji odniesienia musi być ilościowo powiązana z dawką maksymalną i minimalną. Pozycja odniesienia musi znajdować się w dogodnym miejscu w środku spożywczym lub na jego powierzchni, gdzie różnice wartości dawki są małe.4. Rutynowe pomiary dawki przeprowadza się w każdej partii regularnie w czasie produkcji.5. W przypadku napromieniania produktów płynnych bez opakowania nie można określić położenia maksymalnej i minimalnej dawki. W tej sytuacji właściwe jest zastosowanie przypadkowego ustawienia dozymetrów w celu określenia wartości tych dawek.6. Dla ilościowych pomiarów dawki pochłoniętej stosuje się techniki dozymetrii odpowiednie do zastosowanych źródeł promieniowania jonizującego. Wyniki pomiarów powinny odpowiadać podstawowym, obowiązującym normom z tego zakresu.7. Podczas napromieniania kontroluje się i rejestruje parametry sterowania całym procesem technologicznym. W przypadku wykorzystywania radionuklidów parametry te obejmują: 1) prędkość transportu artykułu lub czas spędzony w strefie naświetlania; 2) wskaźniki właściwego położenia źródła; 3) parametry wiązki.W przypadku wykorzystywania akceleratorów parametry obejmują: 1) prędkość transportu artykułu; 2) charakterystykę prądu elektronowego; 3) poziom energii; 4) szerokość skanera.8. Środki spożywcze dostarczane do urządzenia oddziela się fizycznie od wychodzących z urządzenia, po ich napromienieniu.9. Kiedy jest to wskazane, każde opakowanie produktu napromienianego jest zaopatrzone w barwny wskaźnik umożliwiający natychmiastową identyfikację i rozróżnianie opakowań napromienionych od nienapromienionych.10. W trakcie zabiegu napromieniania dokonuje się zapisów w książce pracy urządzenia z uwzględnieniem: 1) daty napromieniania; 2) charakteru i rodzaju produktu napromienianego; 3) celu napromieniania; 4) oznakowania identyfikacyjnego dla produktu opakowanego lub w przypadku niestosowania opakowań, szczegóły dostawy (gęstość); 5) typu źródła izotopowego lub urządzenia generującego promieniowanie jonizujące; 6) zastosowanego systemu dozymetrii oraz kalibracji.11. Postępowanie z artykułem zarówno przed, jak i po napromienieniu odpowiada zasadom dobrej praktyki produkcyjnej z uwzględnieniem wymagań szczegółowych technologii procesu napromieniania.
USTAWA
z dnia 9 lipca 2003 r.
o ratyfikacji Protokołu do Traktatu Północnoatlantyckiego o Akcesji Republiki Słowenii, sporządzonego w Brukseli dnia 26 marca 2003 r.
(Dz. U. z dnia 4 września 2003 r.)
Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Protokołu do Traktatu Północnoatlantyckiego o Akcesji Republiki Słowenii, sporządzonego w Brukseli dnia 26 marca 2003 r.
Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
POROZUMIENIE
z dnia 9 lutego 2001 r.
między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Czeskiej o zmianie załącznika nr 2 do Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską o małym ruchu granicznym, sporządzonej w Pradze dnia 17 stycznia 1995 r.
(Dz. U. z dnia 14 stycznia 2003 r.)
Ministerstwo Spraw ZagranicznychRepubliki CzeskiejNr 103501/2000-MPO
Ambasada Rzeczypospolitej Polskiejw Pradze
Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej przekazuje wyrazy szacunku Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w Pradze oraz ma zaszczyt, zgodnie z postanowieniami art. 3 Umowy między Republiką Czeską a Rzecząpospolitą Polską o małym ruchu granicznym sporządzonej w Pradze dnia 17 stycznia 1995 r., zaproponować zawarcie porozumienia między Rządem Republiki Czeskiej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o zmianie załącznika nr 2 do wymienionej umowy. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej proponuje następującą zmianę:
W załączniku nr 2 - Wykaz przejść granicznych przeznaczonych wyłącznie dla małego ruchu granicznego uzupełnia się pozycją 38 w następującym brzmieniu:
1234
38Linhartovy-Lenarcicepiesi, rowerzyści, motocykle do 50 cm3 i maszyny rolnicze600-2200
Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej proponuje, aby w przypadku zgody z wyżej wymienionym powyższa nota wraz z odpowiedzią tworzyła Porozumienie między Rządem Republiki Czeskiej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o zmianie załącznika nr 2 do Umowy między Republiką Czeską a Rzecząpospolitą Polską o małym ruchu granicznym, sporządzonej w Pradze dnia 17 stycznia 1995 r., które wejdzie w życie trzydziestego dnia po otrzymaniu noty zawierającej odpowiedź Rządu Rzeczypospolitej Polskiej.Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej wyjaśnia, że wymienione przejście znajduje się w granicznym sektorze II (IV) między znakami granicznymi 99/8 i 99/9.Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej korzysta z okazji, aby ponownie przekazać Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej wyrazy głębokiego szacunku.
W Pradze, dnia 14 lutego 2000 r.
Ministerstwo Spraw ZagranicznychRzeczypospolitej Polskiej
Ambasada Republiki Czeskiejw Warszawie
Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej przesyła wyrazy szacunku Ambasadzie Republiki Czeskiej w Warszawie i ma zaszczyt potwierdzić odbiór noty nr Č.j. 103501/2000-MPO z dnia 14 lutego 2000 r. następującej treści:”Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej przekazuje wyrazy szacunku Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w Pradze oraz ma zaszczyt, zgodnie z postanowieniami art. 3 Umowy między Republiką Czeską a Rzecząpospolitą Polską o małym ruchu granicznym, sporządzonej w Pradze dnia 17 stycznia 1995 r., zaproponować zawarcie Porozumienia między Rządem Republiki Czeskiej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o zmianie załącznika nr 2 do wymienionej umowy. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej proponuje następującą zmianę:W załączniku nr 2 - Wykaz przejść przeznaczonych wyłącznie dla małego ruchu granicznego uzupełnia się pozycją 38 w następującym brzmieniu:
1234
38Linhartovy-Lenarcicepiesi, rowerzyści, motocykle do 50 cm3 i maszyny rolnicze600-2200
Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej proponuje, aby w przypadku zgody z wyżej wymienionym powyższa nota wraz z odpowiedzią tworzyła Porozumienie między Rządem Republiki Czeskiej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o zmianie załącznika nr 2 do Umowy między Republiką Czeską a Rzecząpospolitą Polską o małym ruchu granicznym, sporządzonej w Pradze dnia 17 stycznia 1995 r., które wejdzie w życie trzydziestego dnia po otrzymaniu noty zawierającej odpowiedź Rządu Rzeczypospolitej Polskiej.Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej wyjaśnia, że wymienione przejście znajduje się w granicznym sektorze II (IV) między znakami granicznymi 99/8 i 99/9.Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej korzysta z okazji, aby ponownie przekazać Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej wyrazy głębokiego szacunku.”
Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej ma zaszczyt poinformować, że Rząd Rzeczypospolitej Polskiej wyraża zgodę na powyższe i prosi o poinformowanie Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej o dacie otrzymania niniejszej odpowiedzi, w celu prawidłowego określenia daty wejścia w życie Porozumienia o zmianie załącznika nr 2 do Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską o małym ruchu granicznym, sporządzonej w Pradze dnia 17 stycznia 1995 r.Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej korzysta z okazji, aby ponowić Ambasadzie Republiki Czeskiej wyrazy swojego wysokiego poważania.
Ambasada Republiki Czeskiejw WarszawieNr 2625/2002
Ministerstwo Spraw ZagranicznychRzeczypospolitej PolskiejWarszawa
Ambasada Republiki Czeskiej w Warszawie przesyła wyrazy szacunku Ministerstwu Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej i ma zaszczyt potwierdzić, że w dniu 10 stycznia 2001 r. otrzymała notę DPr I 214-9-2000 z dnia 8 stycznia 2001 r. (nota jest odpowiedzią na notę nr 103501/2000-MPO z dnia 14 lutego 2000 r.). Tak więc w dniu 9 lutego 2001 r. weszło w życie Porozumienie między Rządem Republiki Czeskiej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o zmianie załącznika nr 2 do Umowy między Republiką Czeską a Rzecząpospolitą Polską o małym ruchu granicznym z dnia 17 stycznia 1995 r.Ambasada Republiki Czeskiej w Warszawie korzysta z okazji, aby ponownie zapewnić Ministerstwo Spraw Zagranicznych o swym wysokim poważaniu.
Warszawa, dnia 3 kwietnia 2002 r.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA FINANSÓW
z dnia 14 kwietnia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wzoru, zasad wydawania i wymiany legitymacji służbowej pracowników jednostki organizacyjnej podległej Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej
(Dz. U. z dnia 29 maja 2003 r.)
Na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu (Dz. U. Nr 116, poz. 1216, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:
§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 9 lipca 2001 r. w sprawie określenia wzoru, zasad wydawania i wymiany legitymacji służbowej pracowników jednostki organizacyjnej podległej Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej (Dz. U. Nr 78, poz. 835) załącznik do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 641, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 32, poz. 299, Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1204, Nr 169, poz. 1385 i Nr 180, poz. 1500 oraz z 2003 r. Nr 65, poz. 597.
ZAŁĄCZNIK
LEGITYMACJA SŁUŻBOWA KONTROLERA
wzór
REWERS
1. Gilosz zielony i irysowy: brązowo-pomarańczowo-brązowy wykonany techniką offsetową z elementami mikrodruku aktywny w świetle UV. 2. W górnej części gęsty gilosz przecina pasek zadrukowany rzadkim giloszem koloru zielonego, pasek ten zabezpieczony jest znakiem wodnym tworzącym napis “GIIF”. 3. Czarne napisy:- Czarny kontur orła- Ministerstwo Finansów- Generalny Inspektor Informacji Finansowej
FOLIA ZABEZPIECZAJĄCALegitymacja zalaminowana jest w folię zabezpieczającą, która na awersie posiada znaki widoczne tylko w świetle UV.
wzór
Legitymacja wydrukowana na papierze zabezpieczonym chemicznie nieświecącym w świetle ultrafioletowym, z umiejscowionym znakiem wodnym, tasiemką metalizowaną oraz włókienkami aktywnymi w świetle UV.
AWERS 1. Gilosz zielony i irysowy: brązowo-pomarańczowo-brązowy wykonany techniką offsetową z elementami mikrodruku aktywny w świetle UV. 2. W górnej części znak wodny tworzący napis “GIIF” zadrukowany giloszem koloru zielonego oraz mikrodruki koloru zielonego. 3. Z lewej stony centralnie umiejscowiona rozeta w kolorze zielonym, wykonana techniką offsetową. 4. Miejsce na zdjęcie zaznaczone poddrukiem. 5. W dole legitymacji znaczek antykserograficzny wykonany złotą farbą. 6. Czarne napisy:- Legitymacja Służbowa Kontrolera- Okaziciel niniejszej legitymacji jest uprawniony do prowadzenia kontroli na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu (Dz. U. Nr 116, poz. 1216 ze zm.)- Ważna do dnia 31 grudnia 2005- Generalny Inspektor Informacji Finansowej- Czarny kontur orła- Rzeczpospolita Polska- Ministerstwo Finansów- Czterocyfrowy numer- Nazwisko- Imię- Zaznaczone mikrodrukiem miejsce na nazwisko i imię.
KONWENCJA
między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu,
sporządzona w Mexico City dnia 30 listopada 1998 r.
(Dz. U. z dnia 30 stycznia 2003 r.)
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
W dniu 30 listopada 1998 r. została sporządzona w Mexico City Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, w następującym brzmieniu:
KONWENCJA
między Rządem Rzeczypospolitej Polskieja Rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonychw sprawie unikania podwójnego opodatkowaniai zapobiegania uchylaniu się od opodatkowaniaw zakresie podatków od dochodu
Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Meksykańskich Stanów Zjednoczonych,
pragnąc zawrzeć Konwencję w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, zwaną dalej “Konwencją”,
uzgodniły, co następuje:
Artykuł 1
Zakres podmiotowy
Niniejsza Konwencja dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach.
Artykuł 2
Podatki, których dotyczy Konwencja
1. Niniejsza Konwencja dotyczy podatków od dochodu, które pobiera się na rzecz każdego z Umawiających się Państw.2. Za podatki od dochodu uważa się wszystkie podatki, które pobiera się od całego dochodu albo od części dochodu, włączając podatki od zysku z przeniesienia własności majątku ruchomego lub nieruchomego, jak również podatki od przyrostu majątku.3. Do aktualnie istniejących podatków, których dotyczy Konwencja, należą w szczególności:a) w Polsce:(i) podatek dochodowy od osób fizycznych,(ii) podatek dochodowy od osób prawnych(zwane dalej “podatkami polskimi”);b) w Meksyku:podatek dochodowy (el impuesto sobre la renta)(zwany dalej “podatkiem meksykańskim”).4. Niniejsza Konwencja dotyczy także wszystkich podatków takiego samego lub podobnego rodzaju, które po podpisaniu niniejszej Konwencji będą wprowadzone dodatkowo lub w miejsce istniejących podatków. Właściwe organy Umawiających się Państw będą informowały się wzajemnie o zasadniczych zmianach dokonanych w ich ustawodawstwie podatkowym.
Artykuł 3
Ogólne definicje
1. W rozumieniu niniejszej Konwencji, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:a) określenie “Polska” użyte w sensie geograficznym oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym każdy obszar poza jej wodami terytorialnymi, na którym na mocy ustawodawstwa Polski i zgodnie z prawem międzynarodowym Polska może sprawować suwerenne prawa do dna morskiego, jego podglebia i ich zasobów naturalnych;b) określenie “Meksyk” oznacza Meksykańskie Stany Zjednoczone; użyte w sensie geograficznym obejmuje ono terytorium Meksykańskich Stanów Zjednoczonych, jak również integralną część Federacji; wyspy, w tym rafy i ławice piaskowe na przyległych wodach; wyspy Gwadelupa i Revillagigedo; szelf kontynentalny i dno morskie oraz podglebie wysp, raf i mierzei; wody mórz terytorialnych i wody wewnątrzlądowe i obszary leżące poza nimi, nad którymi Meksyk może sprawować, zgodnie z prawem międzynarodowym, suwerenne prawa do poszukiwania i eksploatacji zasobów naturalnych dna morskiego, podglebia i pokrywających je wód; oraz przestrzeń powietrzną nad terytorium państwa w granicach i na warunkach ustalonych przez prawo międzynarodowe;c) określenia “Umawiające się Państwo” i “drugie Umawiające się Państwo” oznaczają, w zależności od kontekstu, Polskę lub Meksyk;d) określenie “osoba” oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób;e) określenie “spółka” oznacza każdą osobę prawną lub każdą inną jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną;f) określenia “przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa” i “przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają, odpowiednio, przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie;g) określenie “transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim lub statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa, z wyjątkiem przypadku, gdy taki statek morski lub statek powietrzny jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie;h) określenie “obywatel” oznacza:(i) każdą osobę fizyczną posiadającą obywatelstwo Umawiającego się Państwa,(ii) każdą osobę prawną, spółkę osobową lub stowarzyszenie utworzone na podstawie ustawodawstwa obowiązującego w Umawiającym się Państwie;i) określenie “właściwy organ” oznacza:(i) w przypadku Polski - Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela,(ii) w przypadku Meksyku - Ministerstwo Finansów i Długu Publicznego.2. Przy stosowaniu niniejszej Konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie ma ono w odniesieniu do podatków, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zgodnie z ustawodawstwem danego Państwa obowiązującym w danym czasie. Znaczenie wynikające z obowiązującego ustawodawstwa podatkowego danego Państwa ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym temu określeniu przez inne działy ustawodawstwa danego Państwa.
Artykuł 4
Miejsce zamieszkania lub siedziba
1. W rozumieniu niniejszej Konwencji określenie “osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko w tym Państwie.2. Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:a) uważa się, że osoba ma miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;d) jeżeli osoba jest obywatelem obu Państw lub jeżeli nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.3. Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba niebędąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.
Artykuł 5
Zakład
1. W rozumieniu niniejszej Konwencji określenie “zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.2. Określenie “zakład” obejmuje w szczególności:a) miejsce zarządu;b) filię;c) biuro;d) fabrykę;e) warsztat if) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów mineralnych.3. Określenie “zakład” obejmuje również plac budowy, prace budowlane, montażowe lub instalacyjne, lub działalność nadzorczą z nimi związaną, lecz tylko w przypadku, gdy plac budowy, prace lub działalność z nimi związana trwają dłużej niż sześć miesięcy.4. Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu określenie “zakład” nie obejmuje:a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania;c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie dla potrzeb reklamy, dostarczania informacji, prowadzenia prac badawczych lub podejmowania przygotowań do lokaty pożyczek albo dla podobnej działalności mającej przygotowawczy lub pomocniczy charakter dla przedsiębiorstwa;f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu jakiegokolwiek połączenia rodzajów działalności, o których mowa w tym ustępie od litery a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.5. Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 7, działa w imieniu przedsiębiorstwa i osoba ta posiada pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, i pełnomocnictwo to zwyczajowo wykonuje, to uważa się, że przedsiębiorstwo to posiada zakład w tym Państwie w zakresie prowadzenia każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczone są do rodzajów działalności, wymienionych w ustępie 4, które, gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.6. Bez względu na powyższe postanowienia tego artykułu uważa się, że towarzystwo ubezpieczeniowe jednego Umawiającego się Państwa, z wyłączeniem reasekuracji, posiada zakład w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli pobiera ono składki ubezpieczeniowe na terytorium tego Państwa lub zawiera umowy ubezpieczeniowe odnoszące się do ryzyka występującego na jego terytorium poprzez osobę inną niż niezależny przedstawiciel, do którego stosuje się ustęp 7.7. Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że wykonuje ono w tym Państwie czynności przez maklera, generalnego komisanta albo przez każdego innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem że te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności oraz że w zakresie ich stosunków handlowych i finansowych z przedsiębiorstwem nie zostały umówione lub narzucone warunki, które różnią się od warunków ogólnie uzgadnianych przez niezależnych przedstawicieli.8. Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.
Artykuł 6
Dochód z nieruchomości
1. Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.2. Określenie “majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych i zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji zasobów mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, barki i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.3. Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego użytkowania, dzierżawy lub innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego.4. Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa i do dochodu z majątku nieruchomego służącego do wykonywania wolnego zawodu.
Artykuł 7
Zyski przedsiębiorstw
1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi lub prowadziło działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi lub prowadziło działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowanie w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane:a) takiemu zakładowi;b) sprzedaży w drugim Państwie dóbr lub towarów takiego samego lub podobnego rodzaju, jak dobra lub towary sprzedawane poprzez ten zakład.Jednakże zyski pochodzące ze sprzedaży, o której mowa pod literą b), nie podlegają opodatkowaniu w drugim Państwie, jeżeli przedsiębiorstwo wykaże, że sprzedaż taka była prowadzona z przyczyn innych niż w celu osiągnięcia korzyści płynących z niniejszej Konwencji.2. Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa prowadzi lub prowadziło działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać takiemu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.3. Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych dla tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej. Jednakże nie dopuszcza się takiego odliczenia w przypadku kwot, jeżeli takowe istnieją, płaconych przez zakład (w innym celu niż zwrot rzeczywistych wydatków) na rzecz centrali przedsiębiorstwa lub jego innych biur z tytułu opłat licencyjnych, honorariów lub innych podobnych płatności za prawa do korzystania z patentów albo innych praw, w postaci prowizji za wykonaną usługę lub za zarządzanie albo, z wyjątkiem banków, z tytułu odsetek od pieniędzy pożyczonych zakładowi.4. Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, to żadne postanowienie ustępu 2 nie wyklucza ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku do opodatkowania według zwyczajowo stosowanego podziału; sposób stosowanego podziału zysku musi być jednak taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w tym artykule.5. Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.6. Przy stosowaniu poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić inaczej.7. Jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej Konwencji, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.
Artykuł 8
Transport morski i lotniczy
1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa osiągane z eksploatacji w transporcie międzynarodowym statków morskich i statków powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.2. Zyski, o których mowa w ustępie 1, nie obejmują zysków osiąganych ze świadczenia zakwaterowania lub przewozu innego niż wynikający z eksploatacji statków morskich lub powietrznych w transporcie międzynarodowym.3. Postanowienia ustępu 1 stosuje się również do zysków pochodzących z uczestnictwa w umowie poolowej, we wspólnym przedsiębiorstwie lub międzynarodowym związku eksploatacyjnym.
Artykuł 9
Przedsiębiorstwa powiązane
1. Jeżeli:a) przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa albob) te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa i przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwai jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami, w zakresie ich stosunków handlowych i finansowych, zostaną umówione lub narzucone warunki, które różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa, wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być uznane za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.2. Jeżeli Umawiające się Państwo włącza do zysków własnego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowuje również zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu których przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Państwie, a zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego Państwa, gdyby warunki ustalone między oboma przedsiębiorstwami były warunkami, które były uzgodnione pomiędzy przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to drugie Państwo może, zgodnie z ustępem 3 artykułu 25, dokonać odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego w tym Państwie w stosunku do tych zysków, jeśli zgadza się ono z korektą dokonaną przez pierwsze Państwo. Przy ustalaniu takiej korekty będą odpowiednio uwzględniane inne postanowienia niniejszej Konwencji, a właściwe organy Umawiających się Państw będą w razie konieczności porozumiewać się ze sobą bezpośrednio.3. Przepisów ustępu 2 nie stosuje się w przypadku oszustwa, rażącego zaniedbania lub winy umyślnej.
Artykuł 10
Dywidendy
1. Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.2. Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz jeżeli właściciel dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek ten nie może przekroczyć:a) 5 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli ich właścicielem jest spółka (inna niż osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 25 procent,b) 15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.Postanowienia tego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane.3. Określenie “dywidendy” użyte w tym artykule oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych, praw do udziału w zysku, akcji w górnictwie, akcji założycielskich lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, jak również dochody z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, są pod względem podatkowym traktowane jak dochody z akcji.4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli właściciel dywidend, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o położoną w nim stałą placówkę i gdy udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.5. Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski lub dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, wówczas to drugie Państwo nie może ani obciążać podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Państwie, lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonej w drugim Państwie, ani też obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych zysków, nawet kiedy wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą z zysków albo dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.
Artykuł 11
Odsetki
1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.2. Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale jeżeli odbiorca jest ich właścicielem, podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć:a) 5 procent kwoty odsetek brutto w następujących przypadkach:i) jeśli właścicielem odsetek jest bank lub towarzystwo ubezpieczeniowe,ii) odnośnie do odsetek pochodzących z obligacji i skryptów dłużnych, które są regularnie i w istotnym stopniu przedmiotem obrotu na uznanym rynku papierów wartościowych;b) 15 procent kwoty odsetek brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.3. Bez względu na postanowienia ustępu 2 wszelkie odsetki, o których mowa w ustępie 1, podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym właściciel ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli:a) właścicielem odsetek jest Umawiające się Państwo, jego jednostka terytorialna lub organ lokalny albo w przypadku Polski - Narodowy Bank Polski, a w przypadku Meksyku - Banco de México;b) odsetki są wypłacane przez którykolwiek z podmiotów wymienionych pod literą a);c) właścicielem odsetek jest uznany fundusz emerytalny lub rentowy, pod warunkiem że jego dochód jest powszechnie zwolniony w tym Państwie z opodatkowania;d) odsetki powstają w Meksyku i są płacone w związku z pożyczką udzieloną, gwarantowaną lub ubezpieczoną na okres nie krótszy niż trzy lata albo kredytem udzielonym, gwarantowanym lub ubezpieczonym na taki okres przez Bank Pekao S.A., Korporację Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych (KUKE) i Bank Handlowy w Warszawie S.A.;e) odsetki powstają w Polsce i są płacone w związku z pożyczką udzieloną, gwarantowaną lub ubezpieczoną na okres nie krótszy niż trzy lata albo kredytem udzielonym, gwarantowanym lub ubezpieczonym na taki okres przez Banco Nacional de Comercio Exterior, S.N.C., Nacional Financiera, S.N.C. lub Banco Nacional de Obras y Servicios Públicos, S.N.C.4. Użyte w tym artykule określenie “odsetki” oznacza dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką lub prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi, jak również każdy inny dochód, który zgodnie z prawem podatkowym Umawiającego się Państwa, w którym ten dochód powstaje, jest traktowany jako dochód z tytułu pożyczonych pieniędzy. Opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za odsetki w rozumieniu tego artykułu.5. Postanowienia ustępów 1, 2 i 3 nie mają zastosowania, jeżeli właściciel odsetek mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym powstają odsetki, bądź działalność gospodarczą poprzez zakład tam położony, bądź wykonuje w tym Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim położona, i jeżeli wierzytelność, z tytułu której płacone są odsetki, jest faktycznie związana z takim zakładem lub stałą placówką. W takim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.6. Uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli płatnikiem jest to Państwo, jego jednostka terytorialna, organ lokalny lub osoba mająca w tym Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jeżeli jednak osoba wypłacająca odsetki, bez względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, posiada w Umawiającym się Państwie zakład lub stałą placówkę, w związku z działalnością których powstało zobowiązanie, z tytułu którego są wypłacane odsetki, i zapłata tych odsetek jest pokrywana przez ten zakład lub stałą placówkę, to uważa się, że odsetki takie powstają w Państwie, w którym położony jest zakład lub stała placówka.7. Jeżeli istnieją szczególne powiązania między płatnikiem a właścicielem odsetek lub między nimi a osobą trzecią i kwota odsetek, z jakiejkolwiek przyczyny, przekracza kwotę, która byłaby uzgodniona pomiędzy płatnikiem a właścicielem odsetek bez tych powiązań, wówczas postanowienia tego artykułu mają zastosowanie tylko do ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednią część podlega opodatkowaniu w każdym Umawiającym się Państwie zgodnie z jego prawem i z uwzględnieniem odpowiednich postanowień niniejszej Konwencji.8. Postanowienia tego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli właściwe organy uzgodnią, że wierzytelność, z tytułu której są wypłacane odsetki, została stworzona lub została przejęta głównie w celu odniesienia korzyści z tego artykułu. W takim przypadku stosuje się przepisy prawa wewnętrznego Umawiającego się Państwa, w którym odsetki powstają.
Artykuł 12
Należności licencyjne
1. Należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.2. Jednakże takie należności licencyjne mogą być opodatkowane również w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z jego prawem, ale jeżeli odbiorca jest właścicielem należności licencyjnych, to wysokość podatku nie może przekroczyć 10 procent kwoty należności licencyjnych brutto.3. Określenie “należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin oraz filmami lub taśmami dla radia lub telewizji, publicznego przekazu przez satelitę, kabel, światłowód lub podobną technologię, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, jak również za użytkowanie lub prawo do użytkowania jakiegokolwiek urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego albo za informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej. Określenie “należności licencyjne” obejmuje również zyski osiągane z przeniesienia jakiegokolwiek takiego prawa lub własności, które są zależne od ich wydajności, korzystania z nich lub dysponowania nimi.4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli właściciel należności licencyjnych, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne, działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony bądź wykonuje w drugim Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę tam położoną, a prawa lub majątek, z tytułu których wypłacane są należności licencyjne, faktycznie wiążą się z działalnością tego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku stosuje się odpowiednio, w zależności od konkretnej sytuacji, postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.5. Uważa się, iż należności licencyjne powstają w Umawiającym się Państwie, kiedy ich płatnikiem jest to Państwo, jego jednostka terytorialna, organ lokalny albo osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jednakże, jeżeli osoba wypłacająca należności licencyjne, niezależnie od tego, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, posiada w Umawiającym się Państwie zakład lub stałą placówkę, a należności te są ponoszone przez ten zakład lub stałą placówkę, wówczas uważa się, iż należności licencyjne powstają w Państwie, w którym znajduje się zakład lub stała placówka.6. Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między płatnikiem a właścicielem należności licencyjnych lub między nimi a osobą trzecią kwota należności licencyjnych wypłacana za użytkowanie, prawo lub informację przekracza kwotę, którą płatnik i właściciel należności licencyjnych uzgodniliby bez tych powiązań, wówczas postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu w każdym Umawiającym się Państwie zgodnie z jego prawem i z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej Konwencji.7. Postanowienia tego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli właściwe organy uzgodnią, że prawa, z tytułu których są wypłacane należności licencyjne, zostały ustanowione lub przejęte głównie w celu odniesienia korzyści z tego artykułu. W takim przypadku stosuje się przepisy prawa wewnętrznego Umawiającego się Państwa, w którym należności licencyjne powstają.
Artykuł 13
Zyski z przeniesienia własności majątku
1. Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.2. Zyski z przeniesienia własności akcji i udziałów lub innych praw w spółce, której aktywa składają się głównie, bezpośrednio lub pośrednio, z majątku nieruchomego położonego w Umawiającym się Państwie lub z praw wchodzących w skład tego majątku nieruchomego, mogą być opodatkowane w tym Państwie. Dla potrzeb niniejszego ustępu nie bierze się pod uwagę majątku nieruchomego wykorzystywanego przez spółkę w jej działalności przemysłowej, handlowej lub rolniczej albo przez osoby wykonujące wolne zawody.3. Oprócz zysków podlegających opodatkowaniu, zgodnie z postanowieniami poprzednich ustępów tego artykułu, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności akcji, udziałów lub innych praw majątkowych spółki, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie, jeżeli odbiorca zysków, w czasie dwunastu miesięcy poprzedzających to przeniesienie, bezpośrednio lub pośrednio posiadał udział w wysokości co najmniej 20 procent kapitału spółki.4. Zyski z przeniesienia własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności majątku ruchomego należącego do stałej placówki, którą osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie posiada w drugim Umawiającym się Państwie w celu wykonywania wolnego zawodu, łącznie z zyskami, które pochodzą z przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie albo razem z całym przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.5. Zyski osiągane z przeniesienia tytułu własności statków morskich lub statków powietrznych eksploatowanych w transporcie międzynarodowym oraz z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego związanego z eksploatacją takich statków morskich lub statków powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa.6. Zyski z przeniesienia tytułu własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w artykule 13 lub w poprzednich ustępach tego artykułu podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
Artykuł 14
Wolne zawody
1. Dochód, który osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z wykonywanego wolnego zawodu albo innej działalności o samodzielnym charakterze, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Jednakże taki dochód może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli:a) osoba fizyczna mająca w nim miejsce zamieszkania przebywa w tym Państwie przez okres lub okresy przekraczające łącznie 183 dni podczas każdego dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, lubb) osoba mająca w nim miejsce zamieszkania posiada w tym Państwie stałą placówkę w celu wykonywania swej działalności, jednak tylko w takim zakresie, w jakim dochód ten może być przypisany tej placówce.2. Określenie “wolny zawód” obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub oświatową, jak również samodzielnie wykonywaną działalność lekarzy, prawników, inżynierów, architektów, dentystów i księgowych.
Artykuł 15
Praca najemna
1. Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18 i 19 uposażenia, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.2. Bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie, jeżeli:a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas każdego dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, ib) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, ic) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.3. Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu wynagrodzenie osiągane z pracy najemnej, wykonywanej na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa, może być opodatkowane w tym Państwie.
Artykuł 16
Wynagrodzenia dyrektorów
Wynagrodzenia dyrektorów i inne podobne świadczenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z tytułu członkostwa w radzie dyrektorów lub jako biegły rewident, a w przypadku Meksyku, które uzyskuje jako “administrator” lub jako “comisario”, w spółce mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Artykuł 17
Artyści i sportowcy
1. Bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15 dochód uzyskany przez osobę mające miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie. Dochód, o którym mowa w niniejszym ustępie, dotyczy również dochodu osiąganego z każdej działalności osobiście wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie przez taką osobę, odnoszącej się do jej reputacji jako artysty lub sportowca.2. Jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca nie przypada temu artyście lub sportowcowi, lecz innej osobie, wówczas dochód taki, bez względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.3. Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 tego artykułu dochód, o którym mowa w tym artykule, jest zwolniony z opodatkowania w Umawiającym się Państwie, w którym działalność artysty lub sportowca jest wykonywana, pod warunkiem że działalność ta jest w znacznej części opłacana z funduszy publicznych tego Państwa lub państwa drugiego albo gdy działalność ta jest wykonywana na mocy umowy kulturalnej lub porozumienia zawartego przez te Państwa.
Artykuł 18
Emerytury
Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 emerytury i inne podobne świadczenia, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu jej wcześniejszej pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym odbiorca emerytury ma miejsce zamieszkania.
Artykuł 19
Pracownicy państwowi
1. a) Uposażenie, płace i inne podobne wynagrodzenia, inne niż emerytura, wypłacane przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.b) Jednakże uposażenia, płace i inne podobne wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli usługi są świadczone w tym Państwie, a osoba świadcząca te usługi ma miejsce zamieszkania w tym drugim Państwie, i która:i) jest obywatelem tego Państwa lubii) nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie wyłącznie w celu świadczenia tych usług.2. a) Jakakolwiek emerytura, wypłacana przez lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.b) Jednakże taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba jest obywatelem tego Państwa i posiada w nim miejsce zamieszkania.3. Postanowienia artykułów 15, 16 i 18 stosuje się do uposażeń, płac i innych podobnych wynagrodzeń i emerytur z tytułu świadczenia usług pozostających w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.
Artykuł 20
Studenci
Należności otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta lub praktykanta, który przebywa w pierwszym Umawiającym się Państwie wyłącznie w celu kształcenia się, odbywania praktyki lub szkolenia, a który ma lub bezpośrednio przed przybyciem do tego Państwa miał miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym Państwie, pod warunkiem że należności te pochodzą ze źródeł spoza pierwszego Państwa.
Artykuł 21
Profesorowie i pracownicy naukowi
1. Osoba fizyczna, która przebywa czasowo w jednym Umawiającym się Państwie w celu nauczania lub prowadzenia prac badawczych na uniwersytecie, w szkole pomaturalnej bądź innej uznanej placówce oświatowej tego Umawiającego się Państwa, a która ma lub bezpośrednio przed tą wizytą miała stałe miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, podlega zwolnieniu od opodatkowania w pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie z tytułu wynagrodzenia za nauczanie lub prowadzenie prac badawczych przez okres nieprzekraczający dwóch lat, licząc od dnia jej pierwszego przyjazdu w tym celu.2. Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do dochodu z tytułu prac badawczych, jeżeli takie prace są podejmowane nie w interesie publicznym, ale głównie dla prywatnej korzyści określonej osoby lub osób.
Artykuł 22
Inne dochody
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji i powstają w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie.
Artykuł 23
Unikanie podwójnego opodatkowania
1. W przypadku Polski podwójnego opodatkowania unikać się będzie w sposób następujący:a) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który może być opodatkowany w Meksyku, to Polska, z zastrzeżeniem postanowień pod literą b), zwolni taki dochód z opodatkowania. Polska, przy obliczaniu wysokości podatku, który byłby zastosowany, gdyby zwolniony dochód nie był wyłączony z opodatkowania, bierze pod uwagę zwolniony dochód;b) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 może być opodatkowany w Meksyku, to Polska zezwoli na odliczenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej zapłaconemu meksykańskiemu podatkowi dochodowemu. Takie odliczenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, który odnosi się do dochodu uzyskanego z Meksyku.2. Zgodnie z postanowieniami i z uwzględnieniem ograniczeń zawartych w ustawodawstwie meksykańskim, które może podlegać okresowym zmianom, jednakże z zachowaniem niniejszych zasad ogólnych, Meksyk zezwala osobom mającym w nim miejsce zamieszkania lub siedzibę zaliczyć na poczet podatku meksykańskiego:a) podatek polski płacony od dochodu osiąganego w Polsce w wysokości nieprzekraczającej podatku płaconego od takiego dochodu w Meksyku ib) w przypadku spółki posiadającej przynajmniej 10 procent udziału w kapitale spółki, która ma siedzibę w Polsce i od której pierwsza wspomniana spółka otrzymuje dywidendę, polski podatek płacony przez spółkę wypłacającą dywidendy naliczany od zysków, z których dywidendy są wypłacane.
Artykuł 24
Równe traktowanie
1. Obywatele Umawiającego się Państwa nie mogą być poddani w drugim Umawiającym się Państwie ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddani w tych samych okolicznościach obywatele tego drugiego Państwa, a w szczególności w związku z ich miejscem zamieszkania. Niniejsze postanowienie stosuje się również, bez względu na postanowienia artykułu 1, w stosunku do osób, które nie mają miejsca zamieszkania lub siedziby w jednym lub obu Umawiających się Państwach.2. Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, nie może być w tym drugim Państwie mniej korzystne niż opodatkowanie przedsiębiorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką samą działalność.3. Postanowienia niniejszego artykułu nie mogą być rozumiane jako zobowiązujące Umawiające się Państwo do udzielenia osobom mającym miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie jakichkolwiek osobistych zwolnień, ulg i obniżek podatkowych z uwagi na stan cywilny i rodzinny, których udziela ono osobom mającym miejsce zamieszkania na jego terytorium.4. Z wyjątkiem stosowania postanowień artykułu 9 ustęp 1 i artykułu 11 ustęp 7 lub artykułu 12 ustęp 6, odsetki, należności licencyjne i inne koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie są odliczane przy określaniu podlegających opodatkowaniu zysków tego przedsiębiorstwa na takich samych warunkach, jakby były one płacone na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym pierwszym Państwie.5. Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których majątek należy w całości lub częściowo albo który jest kontrolowany bezpośrednio lub pośrednio przez jedną lub więcej osób, mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, nie mogą być w pierwszym Umawiającym się Państwie poddane opodatkowaniu ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe aniżeli opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddane podobne przedsiębiorstwa pierwszego Państwa.6. Bez względu na postanowienia artykułu 2 postanowienia niniejszego artykułu stosuje się do wszystkich podatków, bez względu na ich rodzaj i nazwę.
Artykuł 25
Procedura wzajemnego porozumiewania się
1. Jeżeli osoba jest zdania, że działania jednego lub obu Umawiających się Państw wprowadziły lub wprowadzą dla niej opodatkowanie niezgodne z postanowieniami niniejszej Konwencji, wówczas może, niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnętrznym tych Państw, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi tego Państwa, w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub jeżeli w danej sprawie mają zastosowanie postanowienia artykułu 24 ustęp 1, właściwemu organowi tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem.2. Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i jeżeli nie może znaleźć zadowalającego rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w porozumieniu z właściwym organem drugiego Umawiającego się Państwa, tak aby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszą Konwencją, pod warunkiem że sprawa zostanie przedłożona właściwemu organowi drugiego Umawiającego się Państwa w ciągu czterech i pół roku od daty powstania obowiązku podatkowego lub daty złożenia zeznania podatkowego w tym drugim Państwie, w zależności od tego, która z nich jest późniejsza. W takim przypadku każde osiągnięte porozumienie zostanie wprowadzone w życie w ciągu dziesięciu lat od daty powstania obowiązku podatkowego lub daty złożenia zeznania podatkowego w tym drugim Państwie, w zależności od tego, która z nich jest późniejsza, lub w okresie dłuższym, jeśli on jest dopuszczany przez przepisy prawa wewnętrznego drugiego Państwa.3. Właściwe organy Umawiających się Państw będą wspólnie czynić starania, aby w drodze wzajemnego porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstać przy interpretacji lub stosowaniu Konwencji. Mogą one również wspólnie uzgodnić, w jaki sposób można zapobiec podwójnemu opodatkowaniu w przypadkach, które nie są uregulowane w niniejszej Konwencji.4. Właściwe organy Umawiających się Państw mogą komunikować się bezpośrednio w celu osiągnięcia porozumienia w sprawach objętych postanowieniami poprzednich ustępów. Jeżeli, w celu osiągnięcia porozumienia, wskazana będzie ustna wymiana opinii, może mieć ona miejsce poprzez powołanie komisji składającej się z właściwych organów Umawiających się Państw.5. Bez względu na jakiekolwiek traktaty dotyczące handlu międzynarodowego lub inwestycji, których stroną jest lub może być Umawiające się Państwo, wszystkie kwestie sporne odnośnie do środków stosowanych przez Umawiające się Państwo obejmujących podatki wymienione w artykule 2 lub, w przypadku równego traktowania, każdego środka podatkowego stosowanego przez Umawiające się Państwo, włączając w to spory dotyczące zastosowania niniejszej Konwencji, powinny być rozstrzygane tylko na podstawie Konwencji, chyba że właściwe organy Umawiających się Państw dojdą do porozumienia w inny sposób.
Artykuł 26
Wymiana informacji
1. Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały informacje, które są niezbędne do stosowania postanowień niniejszej Konwencji oraz ustawodawstwa wewnętrznego Umawiających się Państw, w odniesieniu do podatków nałożonych przez Umawiające się Państwo w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z Konwencją. Wymiana informacji stosuje się do podatków każdego rodzaju i nazwy i nie jest ograniczona postanowieniami artykułu 1. Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo będą stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym tego Państwa, i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w tym sądom albo organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją lub ściąganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków nałożonych w imieniu tego Państwa. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym lub w postanowieniach sądowych.2. Postanowienia ustępu 1 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące jedno z Umawiających się Państw do:a) stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;b) udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;c) udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową, kupiecką lub zawodową albo działalność handlową, lub informacji, których udzielanie sprzeciwiałoby się porządkowi publicznemu (ordre public).
Artykuł 27
Przedstawiciele dyplomatyczni i urzędnicy konsularni
Żadne postanowienia niniejszej Konwencji nie naruszają przywilejów podatkowych przysługujących pracownikom dyplomatycznym lub urzędnikom konsularnym na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego lub postanowień umów szczególnych.
Artykuł 28
Wejście w życie
1. Umawiające się Państwa poinformują się wzajemnie na piśmie, drogą dyplomatyczną, o spełnieniu wymogów ich prawa wewnętrznego dla wejścia w życie niniejszej Konwencji. Konwencja wejdzie w życie z dniem otrzymania noty późniejszej.2. Konwencja będzie obowiązywać od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po dacie wejścia w życie Konwencji.
Artykuł 29
Wypowiedzenie
1. Niniejsza Konwencja pozostaje w mocy do czasu wypowiedzenia jej przez Umawiające się Państwo. Każde Umawiające się Państwo może wypowiedzieć Konwencję, przekazując w drodze dyplomatycznej pisemną notyfikację o wypowiedzeniu co najmniej sześć miesięcy przed końcem roku kalendarzowego rozpoczynającego się po upływie pięciu lat od daty jej wejścia w życie.2. Konwencja przestanie obowiązywać pierwszego dnia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym została przekazana notyfikacja.
Na dowód czego niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni przez ich właściwe Rządy, podpisali niniejszą Konwencję.
Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Mexico City, dnia 30 listopada 1998 r., w językach polskim, hiszpańskim i angielskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne. W przypadku jakiejkolwiek rozbieżności przy interpretacji rozstrzyga tekst angielski.
PROTOKÓŁ
W momencie podpisywania Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu niżej podpisani uzgodnili następujące postanowienia, które stanową integralną część niniejszej Konwencji.
1. Odnośnie do artykułu 4 ustęp 1:
Uważa się, że spółka osobowa, mienie spadkowe lub zarząd powierniczy mają siedzibę w Umawiającym się Państwie pod warunkiem, że dochód, który osiągają, jest opodatkowany w tym Państwie na takich samych zasadach jak dochód osoby mającej w nim miejsce zamieszkania lub siedzibę, zarówno kiedy ten dochód należy do spółki osobowej, mienia spadkowego lub zarządu powierniczego albo do wspólników lub beneficjentów.
2. Odnośnie do artykułu 8
Osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, których zyski osiągane w Meksyku nie mogą być opodatkowane przez Meksyk na podstawie postanowień artykułu 8 niniejszej Konwencji, nie mogą być poddane meksykańskiemu podatkowi od majątku odnośnie do środków majątkowych wykorzystanych do uzyskania takich zysków.
3. Odnośnie do artykułu 10
Jeżeli prawo Umawiającego się Państwa nakazuje określić daną płatność w całości lub części jako dywidendę lub ogranicza możliwość odliczania takiej płatności z powodu reguł ograniczających cienką kapitalizację lub ze względu na fakt, że odnośny tytuł wierzytelności obejmuje odsetki od kapitału, to Umawiające się Państwo może traktować taką płatność zgodnie z takim prawem.
4. Odnośnie do artykułu 12
a) Uważa się, że podatek od majątku ustanowiony przez Meksyk może być stosowany bez względu na jakiekolwiek postanowienia niniejszej Konwencji także w przypadku opłat za wynajem urządzeń i podobnego sprzętu wykorzystanego przez osobę będącą podmiotem podatku od majątku w Meksyku. W takim przypadku Meksyk zagwarantuje zaliczenie na poczet podatku od majątku od takiego mienia kwoty podatku dochodowego, który byłby nałożony na należności licencyjne wypłacane za dostarczanie takiego mienia, stosując stopę podatkową określoną przez jego wewnętrzne przepisy, tak jakby niniejsza Konwencja nie miała zastosowania.b) Uważa się, że określenie “informacje dotyczące przemysłowego, handlowego lub naukowego doświadczenia” będzie definiowane w związku z ustępem 11 Komentarza do artykułu 12 Modelowej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania w sprawie podatków od dochodu i majątku OECD z 1992 r.
5. Odnośnie do artykułu 13 ustęp 2
Postanowienia artykułu 13 ustęp 2 stosuje się, jeżeli udziały lub prawa posiadane lub będące własnością zbywcy i osób z nim związanych, tam wymienionych, wynoszą przynajmniej 25 procent ogółu udziałów lub praw w każdym momencie w trakcie roku podatkowego, w którym to zbycie nastąpiło, lub w trakcie dwóch poprzednich lat podatkowych.
Na dowód czego niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni przez ich właściwe Rządy, podpisali niniejszą Konwencję.
Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Mexico City, dnia 30 listopada 1998 r., w językach polskim, hiszpańskim i angielskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne. W przypadku jakiejkolwiek rozbieżności przy interpretacji, rozstrzyga tekst angielski.
Po zaznajomieniu się z powyższą Konwencją w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:- została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,- jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,- będzie niezmiennie zachowywana.
Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.
Dano w Warszawie dnia 20 sierpnia 2002 r.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 7 lutego 2003 r.
w sprawie przywrócenia stosowania stawek celnych w ramach plafonu taryfowego ilościowego na przywóz niektórych towarów rolnych pochodzących z Republiki Słowackiej
(Dz. U. z dnia 14 lutego 2003 r.)
Na podstawie art. 1412 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Przywraca się stosowanie stawek celnych określonych w Taryfie celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885 oraz z 2003 r. Nr 12, poz. 124) w odniesieniu do towarów określonych kodem PCN 2002 90 wymienionych w załączniku do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia plafonów taryfowych ilościowych na przywóz niektórych towarów rolnych pochodzących z Republiki Słowackiej (Dz. U. Nr 227, poz. 1900).
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia.
________1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 89, poz. 972, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1386 i Nr 128, poz. 1403 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 89, poz. 804, Nr 112, poz. 974, Nr 141, poz. 1178, Nr 169, poz. 1387 i Nr 188, poz. 1572.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)
z dnia 4 lutego 2003 r.
w sprawie szczególnych rodzajów fermentowanych napojów winiarskich oraz szczegółowych wymagań organoleptycznych, fizycznych i chemicznych dla tych napojów
(Dz. U. z dnia 14 lutego 2003 r.)
Na podstawie art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich oraz obrocie tymi wyrobami (Dz. U. Nr 128, poz. 1401) zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Określa się następujące szczególne rodzaje fermentowanych napojów winiarskich, z wyłączeniem miodów pitnych, w zależności od: 1) zawartości i pochodzenia dwutlenku węgla:a) spokojne,b) półmusujące,c) musujące,d) półmusujące gazowane,e) musujące gazowane; 2) zawartości cukrów redukujących po inwersji:a) wytrawne,b) półwytrawne,c) półsłodkie,d) słodkie,e) bardzo słodkie.2. Miody pitne w zależności od: 1) rodzaju dodanego soku owocowego dzielą się na:a) miody pitne owocowe,b) miody pitne gronowe; 2) zawartości miodu, wody lub soku w wyrobie gotowym dzielą się na:a) czwórniaki,b) trójniaki,c) dwójniaki,d) półtoraki.
§ 2. 1. Fermentowane napoje winiarskie charakteryzują się klarownością całkowitą bez opalizacji, zawiesin i osadów, z ewentualnym mało widocznym osadem w postaci “dymku”, ukazującym się nad dnem butelki po zawirowaniu jej zawartością, ale niepowodującym zmian klarowności tych napojów.2. Fermentowane napoje winiarskie, z wyłączeniem miodów pitnych, po zakończeniu procesu leżakowania w razie dodania do nich soków lub innych dodatków mogą charakteryzować się zmętnieniem i zawartością cząstek owoców.3. W razie użycia do fermentowanych napojów winiarskich korka naturalnego jako zamknięcia butelki możliwa jest obecność pyłu korkowego oraz obecność do trzech okruchów korka: 1) w jednej butelce - dla próbki składającej się z 8 butelek; 2) w dwóch butelkach - dla próbki powyżej 8 butelek.
§ 3. 1. Fermentowane napoje winiarskie, z wyłączeniem miodów pitnych, charakteryzują się: 1) zapachem czystym, zharmonizowanym, specyficznym dla danego wyrobu, wynikającym z użytych składników aromatycznych, bez obcych zapachów; 2) smakiem zharmonizowanym, specyficznym dla danego wyrobu, bez obcych posmaków, przy czym fermentowane napoje winiarskie półmusujące, musujące, półmusujące gazowane oraz musujące gazowane posiadają smak orzeźwiający, z odczuciem perlenia na języku.2. Dla fermentowanych napojów winiarskich, z wyłączeniem miodów pitnych, dopuszcza się: 1) kwasowość ogólną wyrażoną jako kwas jabłkowy, w ilości od 3,5 do 9 gramów na litr, a w przypadku napojów winopodobnych w ilości od 3,5 do 7 gramów na litr; 2) kwasowość lotną wyrażoną jako kwas octowy w ilości nie większej niż 1,3 grama na litr, z tym że nie większej niż 0,9 grama na litr dla napojów winopochodnych.
§ 4. Miody pitne charakteryzują się barwą od zielonkawosłomkowej do ciemnobursztynowej, z tym że miody pitne owocowe i miody pitne gronowe mogą mieć odcienie barwy właściwej dla użytych soków.
§ 5. 1. Wina owocowe spokojne, wina owocowe aromatyzowane spokojne, “Wino Polskie” spokojne, “Wino Polskie aromatyzowane” spokojne, napoje winopochodne spokojne, napoje winopochodne aromatyzowane spokojne, napoje winopodobne spokojne, napoje winopodobne aromatyzowane spokojne, napoje niskoalkoholowe spokojne oraz napoje niskoalkoholowe aromatyzowane spokojne mogą zawierać dwutlenek węgla znajdujący się pod ciśnieniem poniżej 1 bara w temperaturze 20°C.2. Wina owocowe półmusujące, wina owocowe aromatyzowane półmusujące, “Wino Polskie” półmusujące, “Wino Polskie aromatyzowane” półmusujące, napoje winopochodne półmusujące, napoje winopochodne aromatyzowane półmusujące, napoje winopodobne półmusujące, napoje winopodobne aromatyzowane półmusujące, napoje niskoalkoholowe półmusujące oraz napoje niskoalkoholowe aromatyzowane półmusujące zawierają naturalny dwutlenek węgla znajdujący się pod ciśnieniem od 1 do 2,5 bara w temperaturze 20°C, pochodzący z fermentacji alkoholowej, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie się napoju.3. Wina owocowe musujące, wina owocowe aromatyzowane musujące, “Wino Polskie” musujące, “Wino Polskie aromatyzowane” musujące, napoje winopochodne musujące, napoje winopochodne aromatyzowane musujące, napoje winopodobne musujące, napoje winopodobne aromatyzowane musujące, napoje niskoalkoholowe musujące oraz napoje niskoalkoholowe aromatyzowane musujące zawierają naturalny dwutlenek węgla znajdujący się pod ciśnieniem nie mniejszym niż 3 bary w temperaturze 20°C, pochodzący z fermentacji alkoholowej, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie się napoju.4. Wina owocowe półmusujące gazowane, wina owocowe aromatyzowane półmusujące gazowane, “Wino Polskie” półmusujące gazowane oraz “Wino Polskie aromatyzowane” półmusujące gazowane, napoje winopochodne półmusujące gazowane, napoje winopochodne aromatyzowane półmusujące gazowane, napoje winopodobne półmusujące gazowane, napoje winopodobne aromatyzowane półmusujące gazowane, napoje niskoalkoholowe półmusujące gazowane oraz napoje niskoalkoholowe aromatyzowane półmusujące gazowane zawierają dodany dwutlenek węgla znajdujący się pod ciśnieniem od 1 do 2,5 bara w temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie się napoju.5. Wina owocowe musujące gazowane, wina owocowe aromatyzowane musujące gazowane, “Wino Polskie” musujące gazowane, “Wino Polskie aromatyzowane” musujące gazowane, napoje winopochodne musujące gazowane, napoje winopochodne aromatyzowane musujące gazowane, napoje winopodobne musujące gazowane, napoje winopodobne aromatyzowane musujące gazowane, napoje niskoalkoholowe musujące gazowane oraz napoje niskoalkoholowe aromatyzowane musujące gazowane zawierają dodany dwutlenek węgla znajdujący się pod ciśnieniem nie mniejszym niż 3 bary w temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie się napoju.
§ 6. Wina owocowe musujące, wina owocowe półmusujące, wina owocowe aromatyzowane musujące, wina owocowe aromatyzowane półmusujące, “Wino Polskie” musujące, “Wino Polskie aromatyzowane” musujące, “Wino Polskie” półmusujące, “Wino Polskie aromatyzowane” półmusujące, napoje winopochodne musujące, napoje winopochodne aromatyzowane musujące, napoje winopochodne półmusujące, napoje winopochodne aromatyzowane półmusujące, napoje winopodobne musujące, napoje winopodobne aromatyzowane musujące, napoje winopodobne półmusujące, napoje winopodobne aromatyzowane półmusujące, napoje niskoalkoholowe musujące, napoje niskoalkoholowe aromatyzowane musujące, napoje niskoalkoholowe półmusujące, napoje niskoalkoholowe aromatyzowane półmusujące otrzymuje się w wyniku pierwotnej lub wtórnej fermentacji wina lub soku owocowego przebiegającej w zbiorniku zamkniętym.
§ 7. Wina owocowe spokojne, wina owocowe półmusujące, wina owocowe musujące, wina owocowe półmusujące gazowane oraz wina owocowe musujące gazowane zawierają: 1) cukry redukujące po inwersji:a) do 10 gramów na litr w przypadku win wytrawnych,b) od 10 gramów do 30 gramów na litr w przypadku win półwytrawnych,c) od 30 gramów do 60 gramów na litr w przypadku win półsłodkich,d) od 60 gramów do 150 gramów na litr w przypadku win słodkich,e) powyżej 150 gramów na litr w przypadku win bardzo słodkich; 2) popiół w ilości nie mniejszej niż 1,1 grama na litr.
§ 8. Wina owocowe aromatyzowane spokojne, wina owocowe aromatyzowane półmusujące, wina owocowe aromatyzowane musujące, wina owocowe aromatyzowane półmusujące gazowane oraz wina owocowe aromatyzowane musujące gazowane zawierają: 1) cukry redukujące po inwersji:a) do 15 gramów na litr w przypadku win wytrawnych,b) od 15 gramów do 30 gramów na litr w przypadku win półwytrawnych,c) od 30 gramów do 60 gramów na litr w przypadku win półsłodkich,d) od 60 gramów do 150 gramów na litr w przypadku win słodkich,e) powyżej 150 gramów na litr w przypadku win bardzo słodkich; 2) popiół w ilości nie mniejszej niż 0,8 grama na litr.
§ 9. ”Wino Polskie” spokojne, “Wino Polskie” półmusujące, “Wino Polskie” musujące, “Wino Polskie” półmusujące gazowane oraz “Wino Polskie” musujące gazowane zawiera: 1) cukry redukujące po inwersji:a) do 10 gramów na litr w przypadku win wytrawnych,b) od 10 gramów do 30 gramów na litr w przypadku win półwytrawnych,c) od 30 gramów do 60 gramów na litr w przypadku win półsłodkich,d) od 60 gramów do 150 gramów na litr w przypadku win słodkich,e) powyżej 150 gramów na litr w przypadku win bardzo słodkich; 2) popiół w ilości nie mniejszej niż 1,0 grama na litr.
§ 10. ”Wino Polskie aromatyzowane” spokojne, “Wino Polskie aromatyzowane” półmusujące, “Wino Polskie aromatyzowane” musujące, “Wino Polskie aromatyzowane” półmusujące gazowane oraz “Wino Polskie aromatyzowane” musujące gazowane zawiera: 1) cukry redukujące po inwersji:a) do 15 gramów na litr w przypadku win wytrawnych,b) od 15 gramów do 30 gramów na litr w przypadku win półwytrawnych,c) od 30 gramów do 60 gramów na litr w przypadku win półsłodkich,d) od 60 gramów do 150 gramów na litr w przypadku win słodkich,e) powyżej 150 gramów na litr w przypadku win bardzo słodkich; 2) popiół w ilości nie mniejszej niż 0,8 grama na litr.
§ 11. Napoje winopochodne spokojne, napoje winopochodne półmusujące, napoje winopochodne półmusujące gazowane, napoje winopochodne musujące oraz napoje winopochodne musujące gazowane, napoje winopochodne aromatyzowane spokojne, napoje winopochodne aromatyzowane półmusujące, napoje winopochodne aromatyzowane półmusujące gazowane, napoje winopochodne aromatyzowane musujące oraz napoje winopochodne aromatyzowane musujące gazowane zawierają: 1) cukry redukujące po inwersji:a) do 15 gramów na litr w przypadku napojów wytrawnych,b) od 15 gramów do 30 gramów na litr w przypadku napojów półwytrawnych,c) od 30 gramów do 60 gramów na litr w przypadku napojów półsłodkich,d) od 60 gramów do 150 gramów na litr w przypadku napojów słodkich,e) powyżej 150 gramów na litr w przypadku napojów bardzo słodkich; 2) popiół w ilości nie mniejszej niż 0,6 grama na litr.
§ 12. Napoje winopodobne spokojne, napoje winopodobne półmusujące, napoje winopodobne półmusujące gazowane, napoje winopodobne musujące oraz napoje winopodobne musujące gazowane, napoje winopodobne aromatyzowane spokojne, napoje winopodobne aromatyzowane półmusujące, napoje winopodobne aromatyzowane półmusujące gazowane, napoje winopodobne aromatyzowane musujące oraz napoje winopodobne aromatyzowane musujące gazowane zawierają: 1) cukry redukujące po inwersji:a) do 15 gramów na litr w przypadku napojów wytrawnych,b) od 15 gramów do 30 gramów na litr w przypadku napojów półwytrawnych,c) od 30 gramów do 60 gramów na litr w przypadku napojów półsłodkich,d) od 60 gramów do 150 gramów na litr w przypadku napojów słodkich,e) powyżej 150 gramów na litr w przypadku napojów bardzo słodkich; 2) popiół w ilości nie mniejszej niż 0,6 grama na litr.
§ 13. Napoje niskoalkoholowe spokojne, napoje niskoalkoholowe półmusujące, napoje niskoalkoholowe półmusujące gazowane, napoje niskoalkoholowe musujące oraz napoje niskoalkoholowe musujące gazowane, napoje niskoalkoholowe aromatyzowane spokojne, napoje niskoalkoholowe aromatyzowane półmusujące, napoje niskoalkoholowe aromatyzowane półmusujące gazowane, napoje niskoalkoholowe aromatyzowane musujące oraz napoje niskoalkoholowe aromatyzowane musujące gazowane zawierają: 1) cukry redukujące po inwersji:a) do 15 gramów na litr w przypadku napojów wytrawnych,b) od 15 gramów do 30 gramów na litr w przypadku napojów półwytrawnych,c) od 30 gramów do 60 gramów na litr w przypadku napojów półsłodkich,d) powyżej 60 gramów na litr w przypadku napojów słodkich; 2) popiół w ilości nie mniejszej niż 1,1 grama na litr.
§ 14. 1. Miody pitne owocowe uzyskuje się w procesie fermentacji alkoholowej brzeczki miodowej, w której nie mniej niż 30% wody zastąpiono sokiem owocowym.2. Miody pitne gronowe uzyskuje się w procesie fermentacji alkoholowej brzeczki miodowej, w której nie mniej 30% wody zastąpiono sokiem winogronowym.
§ 15. Miody pitne: 1) posiadają:a) aromat miodowowinny, zharmonizowany z aromatem użytego soku, bez obcych zapachów - w miodach pitnych gronowych i owocowych,b) smak miodowowinny, zharmonizowany ze smakiem użytego soku, bez obcych posmaków - w miodach pitnych gronowych i owocowych,c) smak miodowowinny, wzbogacony o smak typowy dla użytych przypraw - w miodach pitnych ziołowych i korzennych,d) kwasowość ogólną wyrażoną jako kwas jabłkowy w ilości od 3,5 do 8 gramów na litr,e) kwasowość lotną wyrażoną jako kwas octowy w ilości nie większej niż 1,4 grama na litr; 2) zawierają:a) cukry redukujące po inwersji:– od 35 do 90 gramów na litr w przypadku czwórniaka,– od 65 do 120 gramów na litr w przypadku trójniaka,– od 175 do 230 gramów na litr w przypadku dwójniaka,– powyżej 300 gramów na litr w przypadku półtoraka,b) alkohol etylowy pomnożony przez 18 i zsumowany z zawartością cukrów w ilości nie mniejszej niż następujące wartości:– 240 - w przypadku czwórniaka,– 323 - w przypadku trójniaka,– 490 - w przypadku dwójniaka,– 600 - w przypadku półtoraka,c) alkohol etylowy w ilości:– od 9 do 12 % objętościowych w przypadku czwórniaka,– od 12 do 15% objętościowych w przypadku trójniaka,– od 15 do 18% objętościowych w przypadku dwójniaka i półtoraka,d) ekstrakt bezcukrowy w ilości nie mniejszej niż:– 15 gramów na litr w przypadku czwórniaka,– 20 gramów na litr w przypadku trójniaka, czwórniaka gronowego i owocowego,– 25 gramów na litr w przypadku dwójniaka, trójniaka gronowego i owocowego,– 30 gramów na litr w przypadku półtoraka, dwójniaka gronowego i owocowego,– 35 gramów na litr w przypadku półtoraka gronowego i owocowego,e) popiół w ilości nie mniejszej niż 1,3 grama na litr w przypadku miodu pitnego gronowego i owocowego.
§ 16. Miody pitne charakteryzują się następującymi proporcjami: 1) 1 objętość miodu na 3 objętości wody albo wody z sokiem w wyrobie gotowym w przypadku czwórniaka; 2) 1 objętość miodu na 2 objętości wody albo wody z sokiem w wyrobie gotowym w przypadku trójniaka; 3) 1 objętość miodu na 1 objętość wody albo wody z sokiem w wyrobie gotowym w przypadku dwójniaka; 4) 1 objętość miodu na 0,5 objętości wody albo wody z sokiem w wyrobie gotowym w przypadku półrotaka.
§ 17. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rynki rolne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)
z dnia 11 kwietnia 2003 r.
w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy zarobkowym przewozie zwierząt, ich skupie i sprzedaży
(Dz. U. z dnia 17 kwietnia 2003 r.)
Na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Środek transportu do przewozu zwierząt powinien być: 1) łatwy do czyszczenia i dezynfekcji; 2) zabezpieczony przed wyciekaniem i wypadaniem na zewnątrz odchodów i ściółki.
§ 2. 1. Zwierzęta przewozi się środkiem transportu oczyszczonym i poddanym dezynfekcji.2. Podmiot zajmujący się zarobkowym przewozem zwierząt dokumentuje w formie pisemnej przeprowadzenie dezynfekcji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając datę i godzinę przeprowadzenia dezynfekcji oraz nazwę środka użytego do dezynfekcji.
§ 3. Jeżeli na podstawie przepisów o ochronie zwierząt jest wymagany plan trasy, plan ten opiniuje właściwy dla miejsca załadunku zwierząt powiatowy lekarz weterynarii.
§ 4. 1. Zwierzęta przewozi się z uwzględnieniem ich podziału gatunkowego.2. Zwierzęta sobie wrogie powinny być przewożone w sposób uniemożliwiający ich wzajemny kontakt.3. Dorosłe samce nie mogą być przewożone razem z samicami.4. Zwierząt jeleniowatych nie przewozi się w okresie nakładania poroży.
§ 5. 1. Przewóz zwierząt jednokopytnych może nastąpić nie później niż 48 godzin po ich zbadaniu przez lekarza weterynarii.2. Zwierzęta jednokopytne przewozi się na jednym poziomie.
§ 6. 1. Drób przewozi się w szczelnych pojemnikach jednorazowego użytku lub przeznaczonych do wielorazowego użytku, jeżeli uprzednio zostały oczyszczone i poddane dezynfekcji.2. W jednym pojemniku przewozi się drób tego samego gatunku i pochodzący z tego samego gospodarstwa (fermy) albo zakładu wylęgu drobiu.
§ 7. Na pojemnikach, o których mowa w § 6 ust. 1, umieszcza się napis zawierający informację o: 1) gatunku, rasie lub nazwie hodowlanej drobiu; 2) ilości sztuk drobiu znajdujących się w pojemniku; 3) miejscu pochodzenia drobiu.
§ 8. Przy przewozie zwierząt drogą wodną lub lotniczą: 1) pomieszczenie, w którym przewożone są zwierzęta, powinno posiadać drenaż; 2) na pokładzie powinny znajdować się narzędzia do dokonywania uboju z konieczności.
§ 9. 1. Skup i sprzedaż zwierząt odbywa się w miejscu wydzielonym do tego celu, ogrodzonym, utwardzonym i zabezpieczonym przed dostępem innych zwierząt z zewnątrz, z zastrzeżeniem § 11.2. W miejscu, o którym mowa w ust. 1, wyodrębnia się: 1) pomieszczenia lub wiaty do przetrzymywania poszczególnych gatunków zwierząt; 2) pomieszczenie:a) dla zwierząt chorych lub podejrzanych o zakażenie,b) do przechowywania paszy,c) do przechowywania środków dezynfekujących, zabezpieczone przed dostępem osób trzecich,d) do celów socjalnych i biurowych; 3) wydzielone miejsce:a) w którym znajdują się urządzenia do bezpiecznego badania zwierząt,b) do składowania odchodów zwierzęcych i ściółki.3. W miejscu, o którym mowa w ust. 1, zapewnia się: 1) urządzenia do załadunku i wyładunku zwierząt; 2) sprzęt do poskramiania i przepędzania zwierząt; 3) środki dezynfekujące w ilości zapewniającej przeprowadzenie skutecznej dezynfekcji; 4) bieżącą wodę przeznaczoną do celów spożywczych i gospodarczych.
§ 10. 1. W miejscu, w którym odbywa się skup i sprzedaż zwierząt, pomieszczenia, wiaty i inne miejsca, w których przebywały zwierzęta, oczyszcza się i poddaje dezynfekcji po każdorazowym wywozie zwierząt.2. Podmiot zajmujący się zarobkowym skupem lub sprzedażą zwierząt dokumentuje w formie pisemnej przeprowadzenie dezynfekcji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając datę i godzinę przeprowadzenia dezynfekcji oraz nazwę środka użytego do dezynfekcji.
§ 11. Dopuszcza się skup zwierząt z terenu gospodarstwa, z którego zwierzęta te pochodzą, jeżeli: 1) tym samym środkiem transportu przewożone są zwierzęta pochodzące tylko z jednego gospodarstwa; 2) transport zwierząt odbywa się bezpośrednio do miejsca przeznaczenia.
§ 12. 1. Podmiot zajmujący się zarobkowym skupem i sprzedażą zwierząt prowadzi ewidencję skupowanych i sprzedawanych zwierząt.2. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres posiadacza skupowanego zwierzęcia; 2) numer identyfikacyjny zwierzęcia; 3) gatunek i ilość skupowanych i sprzedawanych zwierząt; 4) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu, któremu zwierzęta zostały sprzedane.3. Ewidencję przechowuje się przez okres 3 lat od dnia dokonania wpisu.
§ 13. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.3)
________1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450.3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 19 kwietnia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy zarobkowym przewozie zwierząt, niejadalnych surowców zwierzęcych i ich skupie (Dz. U. Nr 39, poz. 394 oraz z 2001 r. Nr 22, poz. 253), które na podstawie art. 5 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej oraz ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 129, poz. 1438 i Nr 154, poz. 1790, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450) utraciło moc z dniem 1 stycznia 2003 r.
ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 12 listopada 2003 r.
w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania pomocy rolnikom poszkodowanym wskutek klęski suszy w 2003 r.
(Dz. U. z dnia 14 listopada 2003 r.)
Na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady i tryb udzielania w latach 2003-2004 pomocy pieniężnej rolnikom, których gospodarstwa rolne lub prowadzone przez nich działy specjalne produkcji rolnej zostały dotknięte klęską suszy w 2003 r.2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje rolnikom posiadającym gospodarstwa rolne, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym, których powierzchnia użytków rolnych nie jest większa niż 20 ha.
§ 2. 1. Pomoc pieniężna, o której mowa w § 1, jest jednorazowa i przysługuje rolnikom na obszarach dotkniętych klęską suszy, której skutki zostały oszacowane przez komisje powołane przez wojewodów na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82, z późn. zm.2)).2. Wojewoda przekaże w okresie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ośrodkom pomocy społecznej wykaz poszkodowanych wskutek suszy w 2003 r. gospodarstw rolnych z terenu danej gminy.3. Rolnikom przysługuje pomoc pieniężna w kwocie stanowiącej iloczyn liczby hektarów użytków rolnych dotkniętych klęską suszy i kwoty 35 zł, lecz nie wyższej niż 700 zł dla jednego gospodarstwa rolnego.
§ 3. 1. Udzielenie pomocy, o której mowa w § 1, następuje na wniosek, złożony do ośrodka pomocy społecznej właściwego dla siedziby urzędu gminy, w której rolnik jest płatnikiem podatku rolnego.2. Kwoty przyznane wojewodom na cele, o których mowa w § 1, stanowią iloczyn liczby hektarów użytków rolnych, określonych w załączniku do rozporządzenia, i kwoty 35 zł.
§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
________1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 20, poz. 170, Nr 79, poz. 885 i Nr 90, poz. 1001, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 19, poz. 238, z 2001 r. Nr 72, poz. 748, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 973, Nr 111, poz. 1194, Nr 122, poz. 1349 i Nr 154, poz. 1792 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 44, poz. 389, Nr 122, poz. 1143, Nr 128, poz. 1176, Nr 135, poz. 1268 i Nr 137, poz. 1304.2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 63, poz. 295 i Nr 127, poz. 596, z 1997 r. Nr 34, poz. 204 i Nr 145, poz. 972, z 1999 r. Nr 21, poz. 183, z 2000 r. Nr 44, poz. 500, Nr 46, poz. 532, Nr 55, poz. 655 i Nr 86, poz. 961, z 2001 r. Nr 41, poz. 466, Nr 73, poz. 765, Nr 83, poz. 896, Nr 86, poz. 949, Nr 89, poz. 975 i Nr 138, poz. 1548, z 2002 r. Nr 21, poz. 203, Nr 46, poz. 427 i 429, Nr 150, poz. 1242 i Nr 231, poz. 1939 oraz z 2003 r. Nr 159, poz. 1539.
ZAŁĄCZNIK
POWIERZCHNIA UŻYTKÓW ROLNYCH KWALIFIKUJĄCYCH SIĘ DO OBJĘCIA POMOCĄ DLA ROLNIKÓW POSZKODOWANYCH WSKUTEK KLĘSKI SUSZY W 2003 R.
Lp.WojewództwoPow. użytków rolnych w ha
123
1dolnośląskie110.400
2kujawsko-pomorskie143.000
3lubelskie 1.800
4lubuskie 24.700
5łódzkie180.600
6małopolskie 8.100
7mazowieckie 14.100
8opolskie 6.800
9pomorskie 27.600
10podlaskie 3.000
11śląskie 6.400
12świętokrzyskie 12.300
13warmińsko-mazurskie 11.800
14wielkopolskie398.400
15podkarpackie 3.000
16zachodniopomorskie 32.000
Razem 984.000