ROZPORZĄDZENIEPREZESA RADY MINISTRÓW
z dnia 23 lipca 2003 r.
w sprawie terminów płatności uposażenia i innych świadczeń pieniężnych funkcjonariuszom Agencji Wywiadu oraz dokonywania potrąceń z tych należności
(Dz. U. z dnia 29 lipca 2003 r.)

Na podstawie art. 142 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844 i Nr 113, poz. 1070 i Nr 130, poz. 1188) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa terminy płatności uposażenia i innych świadczeń pieniężnych funkcjonariuszowi Agencji Wywiadu, zwanemu dalej “funkcjonariuszem”, oraz właściwość i tryb postępowania w sprawach wypłacania świadczeń pieniężnych oraz dokonywania potrąceń z tych należności.
§ 2. 1. Uposażenie, o którym mowa w art. 115 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, zwanej dalej “ustawą”, wypłaca, miesięcznie z góry w pierwszym dniu roboczym każdego miesiąca, za który uposażenie przysługuje, jednostka organizacyjna Agencji Wywiadu właściwa w sprawach finansów.2. Termin płatności uposażenia może zostać przesunięty przez Szefa Agencji Wywiadu lub upoważnionego przez niego funkcjonariusza na jeden z pięciu ostatnich dni roboczych miesiąca poprzedzającego miesiąc, za który uposażenie przysługuje, jeżeli w szczególności:  1)   funkcjonariusz ze względu na wykonywanie zadań służbowych nie może odebrać uposażenia w dniu, o którym mowa w ust. 1;  2)   przemawiają za tym ważne względy służbowe;  3)   przemawiają za tym ważne względy osobiste funkcjonariusza - na jego pisemny, umotywowany wniosek.
§ 3. 1. Jeżeli prawo funkcjonariusza do otrzymania uposażenia w wyższej wysokości zostało ustalone po sporządzeniu listy płac, termin płatności wyrównania uposażenia może zostać przesunięty na następny miesiąc.2. W przypadku nabycia przez funkcjonariusza prawa do pierwszego uposażenia, uposażenie to wypłaca się w terminie 14 dni od dnia podjęcia przez niego służby.
§ 4. 1. Przysługujące funkcjonariuszowi inne świadczenia pieniężne, zwane dalej “świadczeniami pieniężnymi”, wypłaca, w terminie 14 dni od dnia spełnienia warunków uzasadniających ich wypłatę, jeżeli przepisy w sprawie zasad ich przyznawania i wypłacania nie przewidują innego terminu, jednostka organizacyjna Agencji Wywiadu właściwa w sprawach finansów.2. Termin płatności świadczeń pieniężnych może zostać przesunięty w przypadkach, o których mowa w § 2 ust. 2, o nie więcej niż 14 dni.3. Świadczenia pieniężne przysługujące funkcjonariuszowi w związku ze zwolnieniem ze służby wypłaca się nie później niż w dniu zwolnienia ze służby.
§ 5. 1. Uposażenie oraz świadczenia pieniężne wypłaca się bezpośrednio do rąk funkcjonariusza.2. Uposażenie oraz świadczenia pieniężne mogą być wypłacane w formie bezgotówkowej na rachunek bankowy wskazany przez funkcjonariusza w pisemnym wniosku, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia, nie wcześniej jednak niż w terminach, o których mowa w § 2-4.
§ 6. 1. Z uposażenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 142 ust. 2 ustawy, potrąceń dokonuje jednostka organizacyjna Agencji Wywiadu właściwa w sprawach finansów.2. Fakt dokonania potrącenia odnotowuje się na liście płac.
§ 7. Za zgodą funkcjonariusza wyrażoną na piśmie mogą być dokonywane potrącenia z tytułu zobowiązań:  1)   zapłaty odszkodowania, przewidzianych w przepisach o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;  2)   wobec pracowniczych kas oszczędnościowo-pożyczkowych;  3)   innych, wskazanych przez funkcjonariusza.
§ 8. 1. Potrąceń dokonuje się:  1)   w związku z egzekucją należności:a)  objętych sądowymi lub administracyjnymi tytułami wykonawczymi - na wezwanie komornika sądowego, organu właściwego do prowadzenia egzekucji administracyjnej lub wierzyciela uprawnionego do egzekwowania należności w trybie administracyjnym,b)  z tytułu szkód wyrządzonych w mieniu Skarbu Państwa znajdującym się w dyspozycji Agencji Wywiadu - na pisemne wezwanie organu określonego w przepisach dotyczących podmiotów właściwych do ustalania wysokości szkód, zawierania ugód oraz podejmowania decyzji dotyczących szkód wyrządzonych przez funkcjonariuszy,c)  na podstawie odrębnych przepisów - na pisemne wezwanie właściwego organu lub wierzyciela, z dokładnym określeniem kwoty podlegającej potrąceniu i powołaniem odpowiedniego przepisu zobowiązującego do potrącenia;  2)   w przypadkach, o których mowa w § 7 pkt 2 i 3, na podstawie zestawienia kwot podlegających potrąceniu, sporządzonego przez właściwy organ lub upoważnione osoby.2. Potrącenia na zaspokojenie należności z tytułu świadczeń alimentacyjnych oraz należności z tytułu odpowiedzialności majątkowej za szkody wyrządzone w mieniu Skarbu Państwa znajdującym się w dyspozycji Agencji Wywiadu mogą być dokonywane również bez postępowania egzekucyjnego, na wniosek wierzyciela, po przedłożeniu przez niego tytułu wykonawczego bądź dobrowolnego zobowiązania do zapłaty odszkodowania.3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli:  1)   świadczenia alimentacyjne mają być potrącone na rzecz kilku wierzycieli, a łączna suma, która ma być potrącona, nie wystarcza na pokrycie wszystkich zobowiązań alimentacyjnych;  2)   uposażenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 142 ust. 2 ustawy, zostało zajęte w trybie egzekucji sądowej lub administracyjnej.4. Potrąceń z tytułu:  1)   samowolnego opuszczenia miejsca pełnienia służby albo pozostawania poza nim lub niepodejmowania służby;  2)   zawinionej niemożności pełnienia obowiązków służbowych;  3)   rozpoczęcia urlopu bezpłatnego w ciągu miesiąca kalendarzowego- dokonuje się na podstawie rozkazu personalnego.
§ 9. Z uposażenia funkcjonariusza nie dokonuje się potrąceń, jeżeli rozkaz personalny o zmniejszeniu uposażenia został wydany po terminie jego wypłaty.
§ 10. 1. Kwoty potrąceń jednostka organizacyjna Agencji Wywiadu właściwa w sprawach finansów przekazuje zgodnie z dyspozycją funkcjonariusza, właściwych organów egzekucyjnych lub wierzycieli, na których wezwanie dokonywane są potrącenia.2. W przypadku zawieszenia lub przywrócenia funkcjonariuszowi wypłaty pełnego uposażenia, jednostka organizacyjna Agencji Wywiadu właściwa w sprawach finansów zawiadamia właściwy organ egzekucyjny lub wierzyciela, na którego wezwanie dokonuje się potrąceń.
§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIK
WZÓR
WNIOSEK
funkcjonariusza Agencji Wywiadu dotyczący przekazywania uposażenia na rachunek bankowy
grafika

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA
z dnia 20 grudnia 2002 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy
(Dz. U. z dnia 10 lutego 2003 r.)

Na podstawie art. 227 § 2 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 86, poz. 394) wprowadza się następujące zmiany:  1)   § 2 otrzymuje brzmienie:”§ 2. 1.   Pracodawca, w którego zakładzie pracy występują czynniki szkodliwe dla zdrowia, jest obowiązany do dokonywania badań i pomiarów tych czynników:1)   co najmniej raz na dwa lata - przy stwierdzeniu, w ostatnio przeprowadzonym badaniu, stężeń i natężeń czynników szkodliwych poniżej 0,5 wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń określonych w odrębnych przepisach,2)   raz w roku - przy stwierdzeniu stężeń i natężeń czynników od 0,5 do 1,0 wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń określonych w odrębnych przepisach.2.   W razie stwierdzenia przekroczeń wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia lub występowania czynników rakotwórczych, pracodawca powinien zapewnić stałą kontrolę (monitorowanie) stężeń i natężeń tych czynników. Jeśli stała kontrola (monitorowanie) nie jest możliwa, należy wykonywać badania i pomiary co najmniej raz na sześć miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 3.3.   Badania i pomiary czynników rakotwórczych należy wykonywać:1)   w każdym przypadku wprowadzenia zmian w warunkach stosowania tych czynników,2)   co najmniej raz na trzy miesiące - w przypadku narażenia na pyły zawierające azbest.Częstotliwość ta może być zmniejszona do określonej w ust. 2, jeżeli wyniki dwóch poprzednich pomiarów nie przekroczyły 0,5 wartości najwyższego dopuszczalnego stężenia pyłów azbestu.4.   W razie narażenia pracowników na działanie kilku substancji chemicznych, gdy suma ilorazów średnich stężeń i odpowiednich wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń przekracza 1, pracodawca obowiązany jest do stosowania przepisów ust. 2.5.   W razie występowania ekspozycji pracowników na pola i promieniowanie elektromagnetyczne z zakresu częstotliwości 0 Hz - 300 GHz w obszarze stref ochronnych pomiary przeprowadza się:1)   raz na trzy lata - jeżeli w ostatnio wykonanych pomiarach stwierdzono, że wskaźnik ekspozycji W nie przekracza 0,5,2)   raz w roku - jeżeli w ostatnio wykonanych pomiarach stwierdzono, że wskaźnik ekspozycji W przekracza 0,5,3)   każdorazowo - jeżeli zmiana warunków ekspozycji źródeł pól wpływa na rozkład stref ochronnych lub zachodzą zmiany warunków ekspozycji pracowników.6.   Państwowy inspektor sanitarny może ustalić późniejszy termin dokonania badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia niż wynikający z częstotliwości określonej w ust. 1-5.”;  2)   w § 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Badania i pomiary czynników szkodliwych dla zdrowia wykonuje się metodami określonymi w Polskich Normach, a w razie braku takich norm - metodami zalecanymi przez jednostki badawczo-rozwojowe w dziedzinie medycyny pracy i Centralny Instytut Ochrony Pracy.”;  3)   § 7 otrzymuje brzmienie:”§ 7. 1.   Pracodawca rejestruje wyniki wykonywanych badań i pomiarów, wpisując je na bieżąco do rejestru wyników badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia na stanowisku pracy, zwanego dalej “rejestrem”, oraz do kart pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia, zwanych dalej “kartami”.2.   Wzór rejestru oraz kart stanowi załącznik do rozporządzenia.3.   W razie zaprzestania działalności lub likwidacji zakładu pracy pracodawca jest obowiązany do przekazania rejestru oraz kart do właściwej miejscowo stacji sanitarno-epidemiologicznej.4.   Rejestry oraz karty przechowywane są przez okres 40 lat po ustaniu narażenia, natomiast wyniki badań i pomiarów, o których mowa w § 4 ust. 1 - przez okres 3 lat.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 25 marca 2003 r.
w sprawie określenia ceny interwencyjnej masła i odtłuszczonego mleka w proszku na okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.
(Dz. U. z dnia 31 marca 2003 r.)

Na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 129, poz. 1446 i Nr 154, poz. 1797 oraz z 2002 r. Nr 107, poz. 937) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ustala się cenę interwencyjną masła, na okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r., w wysokości 8,10 zł za 1 kg.
§ 2. Ustala się cenę interwencyjną odtłuszczonego mleka w proszku, na okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r., w wysokości 5,40 zł za 1 kg.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 6 maja 2003 r.
w sprawie jednostkowych stawek kar za usuwanie drzew
(Dz. U. z dnia 4 czerwca 2003 r.)

Na podstawie art. 47l ust. 4 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:  1)   rodzaje i gatunki (odmiany) drzew, za których usuniecie bez zezwolenia pobiera się kary, oraz jednostkowe stawki tych kar;  2)   współczynniki różnicujące wysokość kar.
§ 2. Rodzaje i gatunki (odmiany) drzew, za których usunięcie bez zezwolenia pobiera się kary, oraz jednostkowe stawki tych kar są określone w załączniku do rozporządzenia.
§ 3. Karę pieniężną za usunięcie drzewa bez zezwolenia na obszarze ochrony uzdrowiskowej albo na terenie parku, zieleńca, bulwaru, promenady i zieleni osiedlowej, a także na nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, wymierza się, stosując stawki o 50% wyższe od stawek określonych w załączniku.
§ 4. Karę pieniężną za usunięcie bez zezwolenia drzewa obumarłego wymierza się, stosując stawki zawarte w załączniku do rozporządzenia, przemnożone przez współczynnik 0,1.
§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2003 r.2)
________1)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 100, poz. 1085, Nr 110, poz. 1189 i Nr 145, poz.1623, z 2002 r. Nr 130, poz.1112 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 717.2)   Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie kar pieniężnych za naruszanie wymagań ochrony środowiska oraz rejestru decyzji dotyczących tych kar (Dz. U. Nr 162, poz. 1138), które na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100, poz. 1085, z 2002 r. Nr 143, poz. 1196 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 78) utraci moc z dniem 30 czerwca 2003 r.
ZAŁĄCZNIK
RODZAJE I GATUNKI (ODMIANY) DRZEW, ZA KTÓRYCH USUNIĘCIE BEZ ZEZWOLENIA POBIERA SIĘ KARY, ORAZ JEDNOSTKOWE STAWKI TYCH KAR* 

  Jednostkowe stawki w zł za 1 cm obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm
Lp.Rodzaje i gatunki (odmiany) drzewprzy obwodzie
  do 25 cm26-50 cm51-100 cm101-200 cmpowyżej 200 cm
1234567
1Topola, olsza, klon jesionolistny, wierzba, czeremcha, grochodrzew23,043,091,095,0117,0
2Klon (pozostałe gatunki i odmiany szybko rosnące), kasztanowiec, morwa, jesion, świerk pospolity, sosna zwyczajna, daglezja, choina, modrzew, brzoza gruczołkowata i omszona58,0112,0225,0225,0225,0
3Dąb, buk, grab, lipa, iglicznia, głóg - forma drzewiasta, jarząb, klon (gatunki i odmiany wolno rosnące), gatunki i odmiany ozdobne jabłoni, śliwy, wiśni i orzecha, leszczyna turecka, brzoza (pozostałe gatunki i odmiany), jodła pospolita, świerk (pozostałe gatunki i odmiany), sosna (pozostałe gatunki i odmiany), żywotnik (wszystkie gatunki), platan klonolistny, wiąz143,0372,0750,01.127,01.459,0
4Jodła (pozostałe gatunki i odmiany), tulipanowiec, magnolia, korkowiec, miłorząb, metasekwoja, cis, cyprysik750,01.127,01.459,02.227,02.992,0

 Objaśnienie:*   Za usunięcie lub zniszczenie drzew rodzajów i gatunków (odmian) innych niż określone w załączniku do rozporządzenia stawki kar ustala się jak dla drzew o podobnej wartości przyrodniczej, wymienionych w tym załączniku.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 7 marca 2003 r.
w sprawie rodzajów amunicji, której przemieszczanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może następować na podstawie zgody ministra właściwego do spraw gospodarki
(Dz. U. z dnia 28 marca 2003 r.)

Na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1007 i Nr 238, poz. 2019) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Określa się rodzaje amunicji, której przemieszczanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może następować na podstawie zgody ministra właściwego do spraw gospodarki.2. Rodzaje amunicji, o której mowa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.
________1)   Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).
ZAŁĄCZNIK
RODZAJE AMUNICJI, KTÓREJ PRZEMIESZCZANIE NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ MOŻE NASTĘPOWAĆ NA PODSTAWIE ZGODY MINISTRA WŁAŚCIWEGO DO SPRAW GOSPODARKI
  1.   Amunicja sportowa  2.   Amunicja pistoletowa i rewolwerowa  3.   Amunicja karabinowa  4.   Amunicja myśliwska  5.   Amunicja ślepa  6.   Amunicja gazowa  7.   Amunicja do sondowania atmosfery  8.   Amunicja sygnałowa (akustyczna)  9.   Amunicja oświetlająca  10.  Amunicja alarmowa

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 5 sierpnia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu analizy spółki oraz przedsiębiorstwa państwowego, sposobu jej zlecania, opracowania, zasad odbioru i finansowania oraz warunków, w razie spełnienia których można odstąpić od opracowania analizy
(Dz. U. z dnia 26 sierpnia 2003 r.)

Na podstawie art. 32 ust. 2 oraz art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 60, poz. 535 i Nr 90, poz. 844) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 1997 r. w sprawie zakresu analizy spółki oraz przedsiębiorstwa państwowego, sposobu jej zlecania, opracowania, zasad odbioru i finansowania oraz warunków, w razie spełnienia których można odstąpić od opracowania analizy (Dz. U. Nr 64, poz. 408 oraz z 1999 r. Nr 77, poz. 866) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Wykonanie analizy zleca, jednemu lub kilku podmiotom, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa albo organ założycielski przedsiębiorstwa państwowego.”;  2)   w § 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Oceny złożonych ofert dokonuje komisja powołana odpowiednio przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa albo organ założycielski przedsiębiorstwa państwowego.”;  3)   w § 12 uchyla się pkt 2;  4)   § 14 otrzymuje brzmienie:”§ 14.  Odbioru analiz dokonuje komisja powołana odpowiednio przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa albo organ założycielski przedsiębiorstwa państwowego.”;  5)   w § 15:a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Od opracowania analizy spółki można odstąpić, jeżeli:1)   została wykonana przed komercjalizacją przedsiębiorstwa państwowego, zbycie zaś akcji ma nastąpić bezpośrednio po wpisaniu spółki do rejestru,2)   akcje spółki są notowane na giełdzie papierów wartościowych lub na regulowanym rynku wtórnym,3)   zbywane są akcje spółki, z wyjątkiem spółki, o której mowa w pkt 2, w której Skarb Państwa posiada nie więcej niż 20% kapitału zakładowego; w takim przypadku oszacowanie wartości akcji następuje według ich wartości bilansowej,4)   akcje należące do Skarbu Państwa w spółce powstałej w wyniku komercjalizacji są zbywane na rzecz innych państwowych osób prawnych lub są zbywane spółce na zasadach określonych w art. 359 i 362 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z 2001 r. Nr 102, poz. 1117 oraz z 2003 r. Nr 49, poz. 408).”,b)  ust. 4 otrzymuje brzmienie:”4.  O zakresie analizy w przypadku, o którym mowa w ust. 2, decyduje podmiot zlecający analizę.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA FINANSÓW
z dnia 15 grudnia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków emitowania bonów skarbowych
(Dz. U. z dnia 23 grudnia 2003 r.)

Na podstawie art. 55 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków emitowania bonów skarbowych (Dz. U. Nr 74, poz. 831 oraz z 2002 r. Nr 208, poz. 1765) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 15 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:”2a.  Uczestnik przetargu może odwołać złożoną ofertę przed upływem terminu do składania ofert.”;  2)   w § 18(d) ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Uczestnicy przetargu uzupełniającego składają oferty zakupu bonów skarbowych w dniu tego przetargu, do godziny ustalonej w informacji, o której mowa w § 18c ust. 1. Uczestnik przetargu uzupełniającego może odwołać złożoną ofertę przed upływem terminu do składania ofert.”;  3)   w § 25 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:”2a.  Uczestnik przetargu odkupu może odwołać złożoną ofertę przed upływem terminu do składania ofert.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 594, Nr 96, poz. 874, Nr 166, poz. 1611 i Nr 189, poz. 1851.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 23 września 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie utworzenia sądów gospodarczych
(Dz. U. z dnia 30 września 2003 r.)

Na podstawie art. 20 pkt 3, 5 i 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 września 2001 r. w sprawie utworzenia sądów gospodarczych (Dz. U. Nr 116, poz. 1247, z 2002 r. Nr 194, poz. 1638 oraz z 2003 r. Nr 51, poz. 448 i Nr 110, poz. 1055) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:”2)  przekazanie niektórym sądom rejonowym (sądom gospodarczym) rozpoznawania spraw gospodarczych oraz upadłościowych i naprawczych należących do właściwości innych sądów rejonowych,”;  2)   w § 3:a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2-15 w sądach rejonowych mających siedziby w miastach będących siedzibą sądów okręgowych tworzy się sądy gospodarcze (wydziały gospodarcze) do spraw gospodarczych oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych. Sąd gospodarczy (wydział gospodarczy) obejmuje obszar właściwości sądu okręgowego, w którego obszarze został utworzony.”,b)  w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:”4)  Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Warszawie.”,c)  po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:”2a.  W obszarze właściwości Sądu Okręgowego w Białymstoku tworzy się w Sądzie Rejonowym w Białymstoku sąd gospodarczy składający się z dwóch wydziałów:1)   Wydziału Gospodarczego - do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w okręgu białostockim,2)   Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Białymstoku.”,d)  w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:”3)  Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Bydgoszczy.”,e)  w ust. 4 w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie:”c)  Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Gdańsku,”,f)  w ust. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie:”1)  w Sądzie Rejonowym w Gliwicach - Wydział Gospodarczy do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w: Gliwicach, Lublińcu i Tarnowskich Górach oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Gliwicach,”,g)  w ust. 6 w pkt 4 lit. b otrzymuje brzmienie:”b)  Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Katowicach,”,h)  w ust. 7 w pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie:”c)  Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Krakowie,”,i)  w ust. 8 pkt 1 otrzymuje brzmienie:”1)  w Sądzie Rejonowym w Krośnie - Wydział Gospodarczy do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w: Brzozowie, Jaśle, Krośnie, Lesku i Sanoku oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Krośnie,”,j)  w ust. 9 pkt 3 otrzymuje brzmienie:”3)  w Sądzie Rejonowym w Lublinie - Wydział Gospodarczy do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w: Kraśniku, Lubartowie, Lublinie, Łukowie, Opolu Lubelskim i Puławach oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Lublinie.”,k)  w ust. 10 pkt 1 otrzymuje brzmienie:”1)  w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi - sąd gospodarczy składający się z trzech wydziałów:a)   Wydziału Gospodarczego - do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych: dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z części miasta w granicach ustalonych tradycyjnie dla dzielnicy Śródmieście, dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z gmin: Andrespol, Brójce i Nowosolna, Sądów Rejonowych w: Kutnie, Łasku, Łęczycy, Pabianicach i Zgierzu,b)   Wydziału Gospodarczego - do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych: dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z części miasta w granicach ustalonych tradycyjnie dla dzielnic Bałuty i Polesie oraz dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z części miasta w granicach ustalonych tradycyjnie dla dzielnic Górna i Widzew,c)   Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Łodzi,”,l)  w ust. 11 pkt 2 otrzymuje brzmienie:”2)  w Sądzie Rejonowym w Płocku - Wydział Gospodarczy do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w: Gostyninie, Płocku, Sierpcu, Sochaczewie i Żyrardowie oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Płocku.”,m)  w ust. 12:–  pkt 1-3 otrzymują brzmienie:”1)  w Sądzie Rejonowym w Koninie - Wydział Gospodarczy do spraw gospodarczych oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w: Kole, Koninie, Słupcy i Turku,2)   w Sądzie Rejonowym w Lesznie - Wydział Gospodarczy do spraw gospodarczych oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w: Gostyniu, Kościanie, Lesznie i Rawiczu,3)   w Sądzie Rejonowym w Pile - Wydział Gospodarczy do spraw gospodarczych oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w: Chodzieży, Pile, Trzciance, Wągrowcu i Złotowie,”,–  w pkt 4 lit. c otrzymuje brzmienie:”c)  Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w: Gnieźnie, Grodzisku Wielkopolskim, Nowym Tomyślu, Poznaniu, Szamotułach, Śremie, Środzie Wielkopolskiej, Wolsztynie i Wrześni.”,n)  w ust. 13 pkt 2 otrzymuje brzmienie:”2)  Wydziału Gospodarczego - do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w okręgu szczecińskim, z wyłączeniem miasta Szczecina, oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Szczecinie.”,o)  w ust. 14 pkt 2 otrzymuje brzmienie:”2)  w Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu - Wydział Gospodarczy do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądu Rejonowego w Wałbrzychu oraz dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Świdnicy.”,p)  po ust. 14 dodaje się ust. 14a w brzmieniu:”14a.  W obszarze właściwości Sądu Okręgowego w Toruniu tworzy się w Sądzie Rejonowym w Toruniu sąd gospodarczy składający się z dwóch wydziałów:1)   Wydziału Gospodarczego - do spraw gospodarczych z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w okręgu toruńskim,2)   Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Toruniu.”,q)  w ust. 15 pkt 3 otrzymuje brzmienie:”3)  Wydziału Gospodarczego - dla spraw upadłościowych i naprawczych z całego obszaru właściwości Sądu Okręgowego we Wrocławiu.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r.
________1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1787 oraz z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 30 czerwca 2003 r.
w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać pływakowe mierniki objętości mleka
(Dz. U. z dnia 7 sierpnia 2003 r.)

Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 155, poz. 1268 i Nr 166, poz. 1360) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o mierniku, należy przez to rozumieć pływakowy miernik objętości mleka.
§ 2. Objętość mleka odmierzona za pomocą miernika jest to objętość odczytana na podzielni względem górnej płaszczyzny poziomej pałąka.
§ 3. 1. Górna granica zakresu pomiarowego miernika powinna wynosić:  1)   20 dm3 - dla mierników prostych;  2)   30 dm3 - dla każdego zbiornika mierników sprzężonych.2. Mierniki sprzężone mogą mieć inne górne granice zakresów pomiarowych niż podane w ust. 1 pkt 2.3. Temperatura odniesienia dla miernika wynosi 20°C.
§ 4. 1. Elementy konstrukcyjne miernika prostego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.2. Elementy konstrukcyjne miernika sprzężonego określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 5. Mierniki powinny być wykonane z metalu odpornego na korozję dopuszczonego, na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz. U. Nr 128, poz. 1408), do kontaktu z artykułami żywnościowymi.
§ 6. Średnica zbiornika miernika określona w milimetrach powinna być nie większa niż 62 x ÖV, gdzie V oznacza objętość zbiornika wyrażoną w decymetrach sześciennych, odpowiadającą górnej granicy zakresu pomiarowego miernika.
§ 7. 1. Wartość pierwszej działki na podzielni powinna odpowiadać minimalnej dawce odmierzanego mleka.2. Wartość działki elementarnej, z wyjątkiem działki, o której mowa w ust. 1, w całym zakresie pomiarowym powinna wynosić 0,2 dm3.
§ 8. 1. Odstępy pomiędzy kreskami podziałki znajdującej się na podzielni powinny być równe.2. Kreski podziałki powinny być wgłębione i leżeć w płaszczyznach prostopadłych do osi podzielni.3. Szerokości kresek podziałki powinny być jednakowe i nie powinny być większe od 0,8 mm.4. Długości kresek podziałki oznaczonych cyframi powinny być jednakowe i nie dłuższe niż 15 mm.5. Długości kresek podziałki nieoznaczonych cyframi powinny być równe 2/3 długości kresek oznaczonych cyframi.6. Cyframi powinny być oznaczone:  1)   zerowa kreska podziałki;  2)   kreska wyznaczająca objętość odpowiadającą minimalnej dawce;  3)   kreski wyznaczające objętości będące całkowitymi wielokrotnościami 1 dm3.7. Na podzielni, z prawej strony cyfry zero, należy podać jednostkę miary objętości o oznaczeniu “dm3″ lub “l”.
§ 9. 1. Powierzchnie czołowe pływaka powinny być wypukłe.2. Gdy miernik jest opróżniony z cieczy, a pływak miernika oparty jest na dnie zbiornika, kreska oznaczona cyfrą “zero” powinna znajdować się w płaszczyźnie wyznaczonej przez górną poziomą część pałąka.3. Wyporność pływaka z podzielnią powinna zapewniać stałą równowagę pływaka spoczywającego na powierzchni cieczy.4. Luz między pływakiem a ścianką zbiornika nie powinien przekraczać 20 mm.5. Podzielnia powinna przesuwać się swobodnie w prowadnicy pałąka.
§ 10. Mierniki proste mogą być wyposażone w zlewniki.
§ 11. Mierniki sprzężone dodatkowo powinny spełniać następujące wymagania:  1)   podziałki wraz z oznaczeniami powinny być naniesione na obu stronach każdej podzielni;  2)   zawory wypływowe, przezierniki, łącznik elastyczny oraz rurociągi powinny mieć średnicę nominalną 50 mm;  3)   instalacja wypływowa powinna umożliwiać całkowite opróżnienie miernika z cieczy;  4)   podstawy mierników mogą być na stałe mocowane do podłoża;  5)   zbiorniki powinny być wyposażone w pion;  6)   elementy instalacji wypływowej nie powinny utrudniać pionowania zbiorników.
§ 12. 1. Błędy graniczne dopuszczalne miernika przy zatwierdzeniu typu i legalizacji pierwotnej wynoszą ± 0,5% wartości górnej granicy zakresu pomiarowego miernika.2. Błędy graniczne dopuszczalne przy legalizacji ponownej wynoszą ± 1 % wartości górnej granicy zakresu pomiarowego miernika.
§ 13. 1. Minimalna dawka odmierzanego mleka dla mierników o górnych granicach zakresów pomiarowych, o których mowa w § 3 ust. 1, wynosi 5 dm3.2. Minimalna dawka odmierzanego mleka dla miernika o górnej granicy zakresu pomiarowego innej niż podano w § 3 ust. 1 nie może być mniejsza niż 20 % wartości górnej granicy zakresu pomiarowego.
§ 14. 1. Na górnej płaszczyźnie pałąka w sposób trwały i czytelny powinny być zamieszczone co najmniej następujące oznaczenia:  1)   napis “Tylko do mleka”;  2)   górna granica zakresu pomiarowego w decymetrach sześciennych lub w litrach;  3)   nazwa lub znak producenta;  4)   numer fabryczny;  5)   rok produkcji;  6)   nadany znak zatwierdzenia typu.2. Oznaczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, powinny być również zamieszczone na podzielni nad podziałką.
§ 15. Na mierniku sprzężonym powinna być dodatkowo zamieszczona informacja, iż pomiar jest nieważny, jeżeli:  1)   przed wlaniem mleka zbiornik miernika nie jest całkowicie opróżniony;  2)   podczas napełniania i w czasie odczytywania wskazań w przezierniku ukaże się mleko.
§ 16. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
______1)   Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
ELEMENTY KONSTRUKCYJNE MIERNIKA PROSTEGO
grafika
1 - zbiornik, 2 - pałąk, 3 - korpus pływaka, 4 - podzielnia, 5 - obręcz dolna, 6 - zlewnik, 7 - wzmocnienie górnego obrzeża, 8 - wykrój w pałąku, 9 - wykroje w podzielni, 10 - uchwyt, 11 - górna płaszczyzna pozioma pałąka.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
ELEMENTY KONSTRUKCYJNE MIERNIKA SPRZĘŻONEGO
grafika
1 - podstawa, 2 - przeziernik, 3 - zawór wypływowy, 4 - zbiornik, 5 - łącznik elastyczny, 6 - pion, 7 - podzielnia, 8 - pałąk, 9 - oznaczenia, 10 - dodatkowe informacje, 11 - śruba umożliwiająca pionowanie, 12 - korpus pływaka.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 6 października 2003 r.
w sprawie szczegółowych warunków i sposobu transportu zwierząt2)
(Dz. U. z dnia 30 października 2003 r.)

Na podstawie art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1. 1. Rozporządzenie określa:  1)   szczegółowe warunki i sposób transportu:a)  zwierząt jednokopytnych, bydła, owiec, kóz i trzody chlewnej, zwanych dalej “zwierzętami kopytnymi”,b)  drobiu, ptaków domowych i królików,c)  kotów i psów,d)  innych ssaków i ptaków,e)  innych zwierząt kręgowych i zwierząt bezkręgowych;  2)   maksymalny czas transportu dla danego gatunku i przedziału wiekowego zwierząt, częstotliwość i czas trwania obowiązkowych postojów;  3)   wzór planu trasy przewozu zwierząt;  4)   szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać środki transportu przeznaczone do przewozu zwierząt;  5)   sposób postępowania ze zwierzętami chorymi oraz padłymi;  6)   zasady tworzenia i funkcjonowania punktów etapowych.2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do transportu:  1)   o charakterze niezarobkowym;  2)   pojedynczych zwierząt przewożonych pod opieką osoby fizycznej odpowiedzialnej za te zwierzęta;  3)   zwierząt domowych towarzyszących w podróży właścicielowi;  4)   jeżeli odległość od miejsca wysyłki zwierząt do miejsca przeznaczenia nie przekracza 50 km;  5)   wykonywanego przez hodowców lub osoby zajmujące się chowem zwierząt przy użyciu własnych pojazdów lub innych pojazdów rolniczych w celu sezonowego wypasu związanego z warunkami geograficznymi.
§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:  1)   środku transportu - oznacza to pojazd (zespół pojazdów) przeznaczony do poruszania się po drogach, pojazd szynowy, statek morski lub żeglugi śródlądowej oraz statek powietrzny, a także kontener, przenośny boks lub pojemnik przeznaczony do przewozu zwierząt;  2)   transporcie - oznacza to przewóz zwierząt za pomocą środka transportu łącznie z załadunkiem i wyładunkiem zwierząt;  3)   nadawcy - oznacza to osobę powierzającą transport zwierząt z miejsca wysyłki do miejsca przeznaczenia;  4)   miejscu wysyłki - oznacza to miejsce, w którym zwierzęta zostały po raz pierwszy załadowane do środka transportu, lub miejsce, w którym zwierzęta zostały wyładowane i miały zapewniony odpoczynek przez co najmniej 24 godziny, były pojone, karmione oraz w razie potrzeby badane i poddawane zabiegom lekarskim; miejscem wysyłki są również punkty skupu i punkty gromadzenia zwierząt, których:a)  odległość od pierwszego miejsca załadunku zwierząt nie przekracza 50 km,b)  odległość od pierwszego miejsca załadunku zwierząt przekracza 50 km, ale zwierzęta miały zapewniony odpoczynek przez co najmniej 6 godzin oraz były pojone i karmione przed załadunkiem;  5)   punkcie etapowym - oznacza to miejsce, w którym zwierzętom zapewnia się odpoczynek, wodę i karmę podczas trwającej co najmniej 24 godziny przerwy w podróży;  6)   punkcie transferowym - oznacza to miejsce, w którym transport jest przerwany w celu przeładowania zwierząt z jednego środka transportu do innego; punkt etapowy ani punkt transferowy nie są miejscem wysyłki;  7)   miejscu przeznaczenia - oznacza to miejsce, w którym zwierzęta są ostatecznie wyładowane ze środka transportu, niebędące punktem etapowym ani punktem transferowym;  8)   podróży - oznacza to transport zwierząt z miejsca wysyłki do miejsca przeznaczenia;  9)   okresie odpoczynku (obowiązkowym postoju) - oznacza to ciągłą przerwę w przebiegu podróży, podczas której zwierząt nie przewozi się za pomocą środków transportu;  10)  przewoźniku - oznacza to osobę fizyczną lub prawną dokonującą zarobkowo transportu zwierząt w imieniu własnym lub w imieniu innej osoby albo dostarczającą środki transportu przystosowane do przewozu zwierząt;  11)  konwojencie - oznacza to osobę posiadającą kwalifikacje, określone w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i trybu potwierdzania kwalifikacji dla kierowców i konwojentów, opiekującą się zwierzętami i dozorującą zwierzęta w czasie transportu, odpowiedzialną za humanitarne postępowanie wobec zwierząt oraz wykonującą niezbędne czynności obsługowe zwierząt.
§ 3. 1. Przewoźnik i nadawca zwierząt odpowiadają za zorganizowanie transportu zwierząt w taki sposób, aby nie powodował zranienia albo zbędnego cierpienia żadnego zwierzęcia.2. Nadawca jest obowiązany wyposażyć konwojenta zwierząt w szczegółowe pisemne instrukcje dotyczące dozorowania zwierząt oraz opiekowania się nimi w czasie transportu.
§ 4. Przewoźnik jest obowiązany użyć do przewozu zwierząt środków transportu:  1)   odpowiednich dla danego gatunku i przedziału wiekowego zwierząt;  2)   przystosowanych do bezpiecznego i humanitarnego przewozu zwierząt.
§ 5. 1. Wielkość powierzchni ładownej w środku transportu dla poszczególnych gatunków i przedziałów wiekowych zwierząt określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.2. Wielkość powierzchni ładownej dla zwierząt niewymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia powinna być dostosowana do gatunku, wielkości, wagi i wieku zwierząt, przy odpowiednim zastosowaniu wielkości określonych w tym załączniku.
§ 6. 1. Przewoźnik może przyjąć zwierzęta do przewozu tylko wówczas, gdy:  1)   został wyznaczony konwojent zwierząt, z zastrzeżeniem ust. 2;  2)   lekarz weterynarii wydał:a)  świadectwo zdrowia zwierząt,b)  inne dokumenty identyfikacyjne, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią,c)  orzeczenie, że zwierzęta nadają się do transportu, jeżeli nie jest wymagane świadectwo zdrowia zwierząt;  3)   nadawca złożył pisemne oświadczenie, że zwierzęta zostały odpowiednio przygotowane do transportu.2. Jeżeli przewoźnik lub nadawca nie wyznaczył konwojenta, przyjęcie zwierząt do przewozu jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostanie spełniony jeden z niżej wymienionych warunków:  1)   przewoźnik sam podejmie się sprawowania opieki nad zwierzętami oraz posiada niezbędne w tym celu kwalifikacje;  2)   nadawca zapewnił obecność konwojenta w miejscach i na czas obowiązkowego postoju;  3)   zwierzęta będą transportowane w bezpiecznych i odpowiednio wentylowanych kontenerach, zawierających paszę i wodę w ilości wystarczającej na czas dwukrotnie dłuższy niż przewidywany czas podróży, umieszczone w pojemnikach zabezpieczonych przed przewróceniem.3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do transportu zwierząt drogą morską.
§ 7. W zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu warunki transportu zwierząt określają przepisy Prawa przewozowego.
Rozdział 2
Szczegółowe warunki i sposób transportu zwierząt kopytnych
§ 8. 1. Przewoźnik jest obowiązany przedłożyć powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu dla miejsca wysyłki plan trasy, jeżeli podróż zwierząt kopytnych do państw członkowskich Unii Europejskiej, pomiędzy tymi państwami lub do państw trzecich będzie trwała wraz z postojami dłużej niż 8 godzin.2. Wzór planu trasy stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.3. Powiatowy lekarz weterynarii właściwy dla miejsca wysyłki:  1)   zatwierdza plan trasy;  2)   wpisuje do planu trasy numery świadectw zdrowia;  3)   przekazuje informacje o transporcie zwierząt poprzez elektroniczny system informacji ANIMO, zgodnie z odrębnymi przepisami.4. Plan trasy dołącza się do dokumentów towarzyszących przesyłce zwierząt podczas podróży.
§ 9. 1. Przewoźnik jest obowiązany wpisać do planu trasy czas i miejsca, w których zwierzęta były karmione oraz pojone.2. Urzędowy lekarz weterynarii potwierdza w planie trasy (stemplem i podpisem) dokonanie kontroli weterynaryjnej w miejscach postoju, w punktach etapowych i transferowych oraz w punktach granicznych.3. Po zakończeniu transportu przewoźnik powinien odesłać plan trasy do powiatowego lekarza weterynarii właściwego dla miejsca wysyłki. Kopię planu trasy przewoźnik przechowuje przez okres 3 lat.
§ 10. 1. Środki transportu przeznaczone do przewozu zwierząt kopytnych powinny posiadać:  1)   odpowiednią powierzchnię, umożliwiającą swobodne przyjęcie przez każde zwierzę pozycji stojącej lub leżącej, oraz w razie potrzeby ścianki działowe;  2)   zadaszenie i ściany izolowane w celu zabezpieczenia zwierząt przed wpływami atmosferycznymi;  3)   przestrzeń i wentylację odpowiednie do warunków transportu i gatunku zwierząt, zapewniające dostateczną wymianę powietrza nad stojącym zwierzęciem, bez utrudniania jego ruchów;  4)   urządzenia umożliwiające pojenie i karmienie zwierząt.2. Środki transportu, o których mowa w ust. 1, powinny być łatwe do czyszczenia i dezynfekcji, zabezpieczone przed wyciekaniem i wypadaniem na zewnątrz odchodów i ściółki, a także zapewniać dostęp do każdego zwierzęcia.
§ 11. 1. Zwierzęta kopytne powinny być przewożone z uwzględnieniem podziału gatunkowego.2. Podczas transportu należy odseparować:  1)   zwierzęta dorosłe od młodych, z wyjątkiem samic z nieodsadzonymi młodymi;  2)   dorosłe niekastrowane samce od samic;  3)   zwierzęta wykazujące agresję względem siebie;  4)   dorosłe ogiery i knury.3. Przepisów ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1, 2 oraz 4 nie stosuje się, jeżeli zwierzęta zostały wyhodowane w zgodnej grupie lub są do siebie przyzwyczajone.
§ 12. W środkach transportu, w których przewożone są zwierzęta kopytne, nie należy przewozić towarów, które mogą pogorszyć warunki transportu zwierząt.
§ 13. 1. Podłoga środka transportu przeznaczonego do przewozu zwierząt kopytnych powinna zapewniać przyczepność kończyn oraz umożliwiać utrzymanie higieny w czasie transportu. Otwory i perforacje w podłodze powinny być gładkie, aby nie powodowały zranienia zwierząt.2. Podłogę pokrywa się ściółką w ilości zapewniającej wchłanianie odchodów zwierząt oraz wygodę i bezpieczeństwo zwierząt.3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli odchody są regularnie usuwane.
§ 14. 1. Do załadunku i wyładunku zwierząt kopytnych należy używać odpowiednich urządzeń pomocniczych, takich jak mostki, rampy lub trapy, posiadających antypoślizgową podłogę oraz w razie potrzeby boczne zabezpieczenia.2. Zwierzęta mogą być ładowane tylko do środków transportu uprzednio oczyszczonych i poddanych udokumentowanej dezynfekcji.
§ 15. 1. Na kontenerach, w których przewożone są zwierzęta kopytne, powinien znajdować się symbol wskazujący obecność żywych zwierząt oraz znak wskazujący pozycję pionową zwierząt.2. Kontenery powinny być ustawiane w sposób umożliwiający przyjęcie przez zwierzęta naturalnej pozycji oraz zapewniający prawidłową wentylację. Podczas transportu i manipulowania kontenery nie powinny być narażone na gwałtowne wstrząsy.3. Konstrukcja pojedynczych przegród lub boksów do przewozu zwierząt jednokopytnych powinna zabezpieczać zwierzęta przed wstrząsami.
§ 16. 1. W przypadku wiązania zwierząt kopytnych sznury i inne urządzenia przeznaczone do tego celu powinny:  1)   posiadać wytrzymałość uniemożliwiającą zerwanie się zwierzęcia;  2)   być skonstruowane w sposób zapobiegający uduszeniu lub zranieniu zwierzęcia;  3)   zapewniać zwierzęciu przyjęcie naturalnej pozycji stojącej lub leżącej oraz dostęp do wody i paszy.2. Zwierzęta kopytne nie mogą być wiązane za rogi ani za pomocą kółek nosowych.3. Zwierzęta jednokopytne, z wyjątkiem nieoswojonych źrebiąt oraz zwierząt przewożonych w pojedynczych boksach, powinny mieć podczas transportu założone kantary.
§ 17. 1. Podczas transportu zwierzęta kopytne nie mogą być podnoszone za pomocą środków mechanicznych ani ciągnięte za głowę, rogi, kończyny, sierść lub ogon.2. Zabrania się stosowania elektrycznych poganiaczy, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi lub zwierząt.
§ 18. Krowy w laktacji powinny być dojone 2 razy w ciągu doby. Odstęp pomiędzy dojeniami nie może przekraczać 15 godzin.
§ 19. Środek transportu drogowego użyty do przewozu zwierząt kopytnych powinien być wyposażony w:  1)   urządzenia pomocnicze, o których mowa w § 14 ust. 1;  2)   urządzenia do wiązania w przypadku transportu dużych zwierząt;  3)   ścianki działowe wykonane ze sztywnego materiału w przypadku konieczności podziału pojazdu na mniejsze części.
§ 20. W transporcie zwierząt kopytnych koleją:  1)   wagony powinny być:a)  specjalnie przygotowane do przewozu zwierząt,b)  oznakowane symbolem wskazującym obecność żywych zwierząt, chyba że zwierzęta są transportowane w kontenerach;  2)   jeżeli nie są dostępne wagony, o których mowa w pkt 1 lit. a, przewóz powinien odbywać się w wagonach krytych, przystosowanych do jazdy bez ograniczeń szybkości oraz zaopatrzonych w wystarczająco duże otwory wentylacyjne albo posiadających system wentylacyjny, efektywny także przy małych szybkościach;  3)   wewnętrzne ściany wagonów powinny być wykonane z drewna lub innego odpowiedniego gładkiego materiału oraz posiadać kółka lub drążki na odpowiedniej wysokości, do których zwierzęta w razie potrzeby mogą być przymocowane;  4)   zwierzęta jednokopytne powinny być uwiązane po jednej stronie wagonu albo przodem do siebie, jeżeli nie są transportowane w pojedynczych boksach, z tym że źrebięta i konie nieoswojone nie powinny być wiązane;  5)   duże zwierzęta powinny być załadowane w taki sposób, aby umożliwić osobie obsługującej poruszanie się pomiędzy nimi;  6)   w przypadkach, o których mowa w § 11 ust. 1 i 2, zwierzęta separuje się poprzez ich uwiązanie w oddzielnych częściach wagonu lub wykorzystując ścianki działowe;  7)   podczas formowania składu pociągu oraz podczas manewrowania należy unikać szarpnięć wagonów, w których znajdują się zwierzęta.
§ 21. 1. W transporcie zwierząt kopytnych drogą wodną:  1)   wyposażenie statku służące do transportu zwierząt powinno uniemożliwiać powstawanie urazów lub zranienie zwierząt;  2)   zwierzęta powinny być uwiązane lub umieszczone w odpowiednich zagrodach lub kontenerach;  3)   zwierzęta mogą być przewożone na otwartych pokładach tylko w kontenerach lub innych urządzeniach zatwierdzonych przez urzędowego lekarza weterynarii, zabezpieczonych przed przemieszczaniem się i wpływami atmosferycznymi;  4)   statek przed wypłynięciem powinien zostać zaopatrzony w wystarczającą na czas podróży ilość karmy oraz wody zdatnej do picia, jeżeli nie jest wyposażony w urządzenia do jej produkowania;  5)   należy zapewnić odpowiednie przejścia między zagrodami, kontenerami oraz pojazdami, w których przetrzymywane są zwierzęta, a także odpowiednie oświetlenie umożliwiające doglądanie zwierząt;  6)   pomieszczenia, w których przewożone są zwierzęta, powinny posiadać drenaż;  7)   na statkach powinny być zapewnione pomieszczenia w celu izolowania zwierząt chorych, środki do udzielenia im pomocy lekarskiej oraz sprzęt do uboju “z konieczności”.2. W transporcie zwierząt kopytnych w środkach transportu drogowego przewożonych na statkach:  1)   naczepa lub przyczepa ze zwierzętami powinna być odpowiednio przymocowana do samego pojazdu, a pojazd oraz naczepa lub przyczepa powinny być wyposażone w urządzenia mocujące do stałego elementu statku;  2)   naczepa lub przyczepa ze zwierzętami powinna posiadać wentylację dostosowaną do ograniczonego przepływu powietrza w zamkniętej ładowni statku;  3)   na zadaszonym pokładzie statku pojazd powinien zostać umieszczony w pobliżu otworu wlotowego świeżego powietrza;  4)   powinien być zapewniony bezpośredni dostęp do zwierząt.3. W transporcie zwierząt kopytnych środkami transportu drogowego lub w wagonach kolejowych przewożonych na promach oraz podobnych statkach nie stosuje się przepisów ust. 1 pkt 1-3.
§ 22. W transporcie lotniczym zwierząt kopytnych:  1)   zwierzęta powinny być przewożone w kontenerach, zagrodach lub przegrodach (klatkach) odpowiednich dla poszczególnych gatunków, z uwzględnieniem wymagań określonych przez Międzynarodowe Zrzeszenie Przewoźników Lotniczych (IATA), ogłaszanych zgodnie z ustawą z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112);  2)   zwierzęta powinny być zabezpieczone przed działaniem wysokich lub niskich temperatur oraz gwałtownymi wahaniami ciśnienia atmosferycznego;  3)   na pokładzie samolotu przeznaczonego do przewozu towarów powinny znajdować się narzędzia do uboju “z konieczności”.
Rozdział 3
Szczegółowe warunki i sposób transportu innych zwierząt
§ 23. 1. Do transportu drobiu, ptaków domowych i królików stosuje się odpowiednio przepisy § 10-13, § 14 ust. 2, § 15 ust. 1 i 2, § 20 pkt 1-3 i 7, § 21 ust. 1 pkt 1-6 oraz § 22.2. Drób, ptaki domowe oraz króliki powinny mieć dostęp do wody i paszy w wystarczających ilościach, z wyjątkiem:  1)   podróży trwającej krócej niż 12 godzin;  2)   podróży piskląt trwającej krócej niż 24 godziny, pod warunkiem że zakończy się ona w ciągu 72 godzin po wylęgu.
§ 24. 1. Do transportu kotów i psów stosuje się odpowiednio przepisy § 10-13, § 14 ust. 2, § 15 ust. 1 i 2, § 19 pkt 2 i 3, § 20 pkt 1-3, 6 i 7, § 21 i 22.2. Samice w rui oddziela się od samców.3. Psy i koty podczas transportu powinny być karmione zgodnie z pisemnymi instrukcjami, z tym że:  1)   odstępy w karmieniu nie mogą przekraczać 24 godzin;  2)   odstępy w pojeniu nie mogą przekraczać 12 godzin.
§ 25. 1. Do transportu ptaków i ssaków niewymienionych w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a-c, zwanych dalej “ptakami i ssakami”, stosuje się odpowiednio przepisy § 10, 12-14, 15 ust. 1 i 2, § 17, 19, 20 pkt 1-3 i 7 oraz § 21 i 22.2. Środki uspokajające mogą być podawane ptakom i ssakom jedynie w wyjątkowych okolicznościach i tylko pod bezpośrednim nadzorem lekarza weterynarii. Szczegółowa informacja o podaniu tych środków powinna być zamieszczona w dokumentach towarzyszących zwierzęciu do miejsca przeznaczenia.3. Wejście do środka transportu przewożącego ptaki lub ssaki powinno być opatrzone informacją o rodzaju lub gatunku umieszczonych w nim zwierząt oraz zawierać odpowiednie ostrzeżenie, takie jak: “zwierzęta dzikie”, “zwierzęta bojaźliwe”, “zwierzęta niebezpieczne”.4. Ptakom i ssakom zapewnia się opiekę zgodną z instrukcjami zamieszczonymi w dokumentach towarzyszących.5. Przed załadunkiem ptaków lub ssaków powinien być zapewniony odpowiedni czas na przygotowanie zwierząt do wysyłki, w trakcie którego, w razie potrzeby, będą one stopniowo umieszczane w kontenerach.6. Ptaki i ssaki nie powinny być umieszczane w pobliżu żywności ani w miejscach, do których mają dostęp osoby nieupoważnione.7. Ptaków i ssaków należących do różnych gatunków nie umieszcza się w tym samym kontenerze.8. Ptaków lub ssaków należących do tego samego gatunku nie umieszcza się w jednym kontenerze, jeżeli zwierzęta te są do siebie nastawione wrogo.9. W ścianach kontenerów zapewnia się dodatkową wentylację w postaci otworów w ścianach, o wielkości zapobiegającej kontaktowi ptaków lub ssaków z osobami manipulującymi kontenerami oraz zranieniu zwierząt.10. Do ścian, sklepień i podstaw kontenerów przewożących ptaki lub ssaki powinny być przymocowane konstrukcyjnie elementy uniemożliwiające bezpośrednie zestawianie kontenerów i zapewniające swobodny dopływ powietrza.
§ 26. Ptaki podczas transportu powinny być trzymane w półmroku.
§ 27. Zwierzęta jeleniowate nie powinny być przewożone w czasie wzrostu poroża.
§ 28. Kontenery, w których są przewożone ssaki morskie, nie powinny być zestawiane na siebie. Stałą opiekę nad tymi zwierzętami podczas transportu powinien sprawować konwojent posiadający odpowiednie kwalifikacje.
§ 29. 1. Inne zwierzęta kręgowe oraz zwierzęta bezkręgowe powinny być transportowane w kontenerach zapewniających bezpieczeństwo, odpowiednią przestrzeń i warunki, a w szczególności: wentylację, temperaturę, zaopatrzenie w wodę i tlen - właściwe dla transportowanych gatunków zwierząt.2. Transport drogą lotniczą zwierząt, o których mowa w ust. 1, powinien odbywać się z uwzględnieniem wymagań określonych w § 22 pkt 1.
§ 30. 1. Zwierzęta objęte Konwencją o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, sporządzoną w Waszyngtonie dnia 3 marca 1973 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 27, poz. 112 oraz z 2000 r. Nr 66, poz. 802), powinny być transportowane zgodnie z postanowieniami tej konwencji.2. Transport drogą lotniczą zwierząt, o których mowa w ust. 1, powinien odbywać się z uwzględnieniem wymagań określonych w § 22 pkt 1.
Rozdział 4
Maksymalny czas podróży zwierząt kopytnych, częstotliwość i czas trwania obowiązkowych postojów (przerw w podróży)
§ 31. 1. Czas podróży zwierząt kopytnych środkami transportu drogowego, kolejowego i drogą wodną nie powinien przekraczać 8 godzin.2. Czas, o którym mowa w ust. 1, może być wydłużony, jeżeli zostały spełnione następujące warunki:  1)   środek transportu jest wyposażony w:a)  system wentylacyjny, który daje możliwość utrzymania temperatury wewnętrznej niezależnie od temperatury zewnętrznej,b)  przenośne panele umożliwiające podział na zagrody,c)  przyłącza do dostarczania wody w czasie postojów;  2)   na podłodze środka transportu znajduje się dostateczna ilość ściółki;  3)   konwojent przewozi wystarczającą ilość paszy na czas transportu;  4)   zapewniono bezpośredni dostęp do zwierząt.3. Jeżeli czas podróży w transporcie drogowym zwierząt kopytnych będzie przekraczał 8 godzin, powinny zostać spełnione dodatkowe wymagania określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.4. Jeżeli czas podróży w transporcie drogowym zwierząt kopytnych będzie przekraczał 8 godzin, powinny zostać spełnione dodatkowe wymagania dotyczące środków transportu drogowego, określone w rozporządzeniu nr 411/98/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie dodatkowych norm ochrony zwierząt obowiązujących w pojazdach drogowych, używanych do przewozu zwierząt w czasie dłuższym niż osiem godzin (Dz. Urz. WE L 52 z 21.2.1998, str. 8).
§ 32. Jeżeli środek transportu drogowego spełnia dodatkowe wymagania, obowiązuje następujący maksymalny czas podróży zwierząt kopytnych, częstotliwość ich karmienia i pojenia oraz częstotliwość i czas trwania obowiązkowych postojów (przerw w podróży):  1)   nieodsadzone cielęta, jagnięta, koźlęta i źrebięta będące na diecie mlecznej oraz nieodsadzone prosięta po 9 godzinach transportu powinny mieć zapewnioną co najmniej godzinną przerwę na pobranie wody i karmy, po upływie której mogą być transportowane kolejne 9 godzin;  2)   świnie mogą podróżować maksymalnie 24 godziny, jeśli środki transportu, w których przewozi się trzodę chlewną, są wyposażone w zbiorniki wody o wystarczającej pojemności, tak aby świnie mogły pić wodę w czasie transportu;  3)   zwierzęta jednokopytne, z wyjątkiem “koniowatych zarejestrowanych”, w rozumieniu ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1762), mogą być przewożone maksymalnie 24 godziny, muszą jednak co 8 godzin dostawać wodę i karmę;  4)   pozostałe zwierzęta kopytne po 14 godzinach transportu powinny mieć zapewnioną co najmniej godzinną przerwę na pobranie wody i karmy, po upływie której mogą być transportowane kolejne 14 godzin.
§ 33. Przepisy § 31, z wyjątkiem przepisów o obowiązkowych postojach (przerwach w podróży), stosuje się do transportu kolejowego zwierząt kopytnych.
§ 34. 1. Przepisy § 31, z wyjątkiem przepisów o maksymalnym czasie podróży i obowiązkowych postojach, stosuje się do transportu zwierząt kopytnych drogą wodną.2. Jeżeli w transporcie morskim liniami regularnymi, łączącymi bezpośrednio dwa porty Rzeczypospolitej Polskiej, porty lub port Rzeczypospolitej Polskiej z portem Unii Europejskiej, zwierzęta kopytne są przewożone bez wyładunku w pojazdach załadowanych na statek, to powinny mieć zapewniony 12-godzinny odpoczynek po wyładunku w porcie docelowym lub w najbliższej okolicy portu, chyba że czas podróży morskiej nie jest dłuższy niż ustalony jako maksymalny w § 31 albo 32.
§ 35. 1. Maksymalny czas podróży zwierząt kopytnych może być przedłużony, jeżeli transport do miejsca przeznaczenia zakończy się w ciągu kolejnych 2 godzin.2. Po upływie czasu podróży zwierzęta kopytne powinny być wyładowane, napojone i nakarmione oraz mieć zapewniony okres odpoczynku nie krótszy niż 24 godziny.
Rozdział 5
Sposób postępowania ze zwierzętami, które zachorowały lub padły w czasie transportu
§ 36. 1. W razie ujawnienia choroby, zranienia albo padnięcia transportowanego zwierzęcia, konwojent zwierząt niezwłocznie zawiadamia o tym przewoźnika.2. Przewoźnik niezwłocznie zawiadamia lekarza weterynarii, którego siedziba znajduje się najbliżej miejsca, w którym zatrzymał się lub może zatrzymać się środek transportu.3. Zwierzęta, które zachorują albo zostaną zranione podczas transportu, powinny otrzymać niezwłocznie pierwszą pomoc. Lekarz weterynarii podejmuje decyzję o poddaniu chorych zwierząt właściwemu leczeniu weterynaryjnemu albo ubojowi “z konieczności” w sposób, który nie spowoduje niepotrzebnego cierpienia zwierząt.4. Lekarz weterynarii określa, zgodnie z odrębnymi przepisami, sposób postępowania ze zwierzętami padłymi w czasie transportu.
Rozdział 6
Zasady tworzenia i funkcjonowania punktów etapowych
§ 37. 1. W celu zapewnienia zwierzętom odpoczynku po upływie maksymalnego czasu podróży, przewoźnicy powinni korzystać z punktów etapowych.2. Utworzenie i prowadzenie punktu etapowego lub innego miejsca odpoczynku zwierząt wymaga spełnienia warunków weterynaryjnych określonych w przepisach dotyczących zdrowia zwierząt.3. Utworzenie i prowadzenie punktu etapowego przeznaczonego do przetrzymywania zwierząt kopytnych wymaga dodatkowo spełnienia warunków określonych w załączniku nr 4 do rozporządzenia.4. Miejsca gromadzenia zwierząt, w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z późn. zm.3)), mogą być zatwierdzone przez powiatowego lekarza weterynarii jako punkty etapowe, jeżeli:  1)   spełniają wymagania określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia;  2)   pomieszczenia tych miejsc będą w danym okresie czasu wykorzystywane wyłącznie w tym celu;  3)   nie będą wykorzystywane jednocześnie jako punkty skupu zwierząt kopytnych.5. Warunki utworzenia i działania punktów etapowych przeznaczonych do przetrzymywania zwierząt kopytnych oraz warunki zatwierdzania przez powiatowego lekarza weterynarii miejsc gromadzenia zwierząt jako punktów etapowych określają przepisy rozporządzenia nr 1255/97/EWG z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczącego kryteriów wspólnotowych dla punktów etapowych oraz zmieniającego plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG (Dz. Urz. WE L 174 z 2.7.1997, str. 1)4).
Rozdział 7
Przepisy końcowe
§ 38. Przepisy § 31 ust. 3, § 37 ust. 3 i 4 oraz załączników nr 3 i 4 do rozporządzenia tracą moc z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
§ 39. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy § 31 ust. 4 oraz § 37 ust. 5 wchodzą w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.5)
________1)   Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165 i Nr 141, poz. 1359).2)   Rozporządzenie transponuje postanowienia dyrektywy 91/628/EWG z dnia 19 listopada 1991 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i zmieniającej dyrektywy 90/425/EWG oraz 91/496/EWG (Dz. Urz. WE L 109 z 6.5.2000, str. 29, ze zmianą: Dz. Urz. WE L 310 z 28.11.2001, str. 19).3)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450, Nr 122, poz. 1144 i Nr 165, poz. 1590.4)   Ze zmianą Dz. Urz. UE L 151 z 19.6.2003, str. 21.5)   Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków transportu zwierząt (Dz. U. Nr 86, poz. 552), które na podstawie art. 6 ustawy z dnia 6 czerwca 2002 r. o zmianie ustawy o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 135, poz. 1141) utraciło moc z dniem 29 września 2003 r.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WIELKOŚĆ POWIERZCHNI ŁADOWNEJ W ŚRODKU TRANSPORTU DLA POSZCZEGÓLNYCH GATUNKÓW I PRZEDZIAŁÓW WIEKOWYCH ZWIERZĄT
A. Zwierzęta koniowateTransport kolejowy 

Dorosłe konie1,75 m2(0,7 x 2,5 m)*)
Młode konie (6-24 miesięcy) (dla podróży do 48 godzin)1,2 m2 (0,6 x 2 m)
Młode konie (6-24 miesięcy) (dla podróży ponad 48 godzin)2,4 m2 (1,2 x 2 m)
Kucyki (poniżej 144 cm)1 m2 (0,6 x 1,8 m)
Źrebięta (0-6 miesięcy)1,4 m2 (1 x 1,4 m)

 *)   Standardowa szerokość wagonu do wykorzystania to 2,6 do 2,7 m.Podczas długich podróży źrebiętom i młodym koniom zapewnia się możliwość leżenia.Te dane liczbowe mogą różnić się maksymalnie o 10 % w odniesieniu do dorosłych koni i kucyków oraz o 20 % w odniesieniu do młodych koni oraz źrebiąt, w zależności nie tylko od masy oraz rozmiarów, ale także od warunków fizycznych, warunków meteorologicznych oraz przewidywanego czasu podróży.
Transport drogowy 

Dorosłe konie1,75 m2(0,7 x 2,5 m)*)
Młode konie (6-24 miesięcy) (dla podróży do 48 godzin)1,2 m2 (0,6 x 2 m)
Młode konie (6-24 miesięcy) (dla podróży ponad 48 godzin)2,4 m2 (1,2 x 2 m)
Kucyki (poniżej 144 cm)1 m2 (0,6 x 1,8 m)
Źrebięta (0-6 miesięcy)1,4 m2 (1 x 1,4 m)

 Podczas długich podróży źrebiętom i młodym koniom zapewnia się możliwość leżenia.*)   Te dane liczbowe mogą różnić się maksymalnie o 10 % w odniesieniu do dorosłych koni i kucyków oraz o 20 % w odniesieniu do młodych koni oraz źrebiąt, w zależności nie tylko od masy oraz rozmiarów, ale także od warunków fizycznych, warunków meteorologicznych oraz przewidywanego czasu podróży.
Transport drogą powietrzną
Gęstość załadunku koni w stosunku do powierzchni 

do 100 kg0,42 m2
100-200 kg0,66 m2
200-300 kg0,87 m2
300-400 kg1,04 m2
400-500 kg1,19 m2
500-600 kg1,34 m2
600-700 kg1,51 m2
700-800 kg1,73 m2

 Transport drogą morską i śródlądową 

Waga żywa w kgPowierzchnia w m2/zwierzę
200/3000,90/1,175
300/4001,175/1,45
400/5001,45/1,725
500/6001,725/2
600/7002/2,25

 
B. Zwierzęta różnych gatunków bydła
Transport kolejowy 

KategoriaPrzybliżona waga w kgPowierzchnia w m2/zwierzę
Małe cielęta550,30 do 0,40
Cielęta średnie1100,40 do 0,70
Duże cielęta2000,70 do 0,95
Średniej wielkości bydło3250,95 do 1,30
Duże bydło5501,30 do 1,60
Bardzo duże bydłopowyżej 700powyżej 1,60

 Te dane liczbowe mogą różnić się w zależności nie tylko od masy oraz rozmiarów zwierzęcia, ale także od ich warunków fizycznych, warunków meteorologicznych w czasie transportu oraz przewidywanego czasu podróży.
Transport drogowy 

KategoriaPrzybliżona waga w kgPowierzchnia w m2/zwierzę
Małe cielęta500,30 do 0,40
Cielęta średnie1100,40 do 0,70
Duże cielęta2000,70 do 0,95
Średniej wielkości bydło3250,95 do 1,30
Duże bydło5501,30 do 1,60
Bardzo duże bydłopowyżej 700powyżej 1,60

 Te dane liczbowe mogą różnić się w zależności nie tylko od masy oraz rozmiarów zwierzęcia, ale także od ich warunków fizycznych, warunków meteorologicznych oraz przewidywanego czasu podróży.Transport drogą powietrzną 

KategoriaPrzybliżona waga w kgPowierzchnia w m2/zwierzę
Cielęta500,23
 700,28
Bydło3000,84
 5001,27

 Transport drogą morską i śródlądową 

Waga żywa w kgPowierzchnia w m2/zwierzę
200/3000,81/1,0575
300/4001,0575/1,305
400/5001,305/1,5525
500/6001,5525/1,8
600/7001,8/2,025

 Zwierzętom w ciąży zapewnia się 10 % więcej przestrzeni.
C. Owce i kozyTransport kolejowy 

KategoriaWaga w kgPowierzchnia w m2/zwierzę
Ostrzyżone owcedo 55od 0,20 do 0,30
 powyżej 55powyżej 0,30
Nieostrzyżone owcedo 55od 0,30 do 0,40
 powyżej 55powyżej 0,40
Owce w zaawansowanej ciążydo 55od 0,40 do 0,50
 powyżej 55powyżej 0,50
Kozydo 35od 0,20 do 0,30
 od 35 do 55od 0,30 do 0,40
 powyżej 55od 0,40 do 0,75
Kozy w zaawansowanej ciążydo 55od 0,40 do 0,50
 powyżej 55powyżej 0,50

 Powierzchnia określona w tabeli może różnić się zależnie od rasy, wielkości, kondycji fizycznej oraz długości runa, jak również od warunków meteorologicznych oraz czasu trwania podróży.Transport drogowy 

KategoriaWaga w kgPowierzchnia w m2/zwierzę
Ostrzyżone owce oraz jagnięta o masie 26 kg lub większejdo 55powyżej 55od 0,20 do 0,30powyżej 0,30
Nieostrzyżone owcedo 55powyżej 55od 0,30 do 0,40powyżej 0,40
Owce w zaawansowanej ciążydo 55powyżej 55od 0,40 do 0,50powyżej 0,50
 do 35od 0,20 do 0,30
Kozyod 35 do 55od 0,30 do 0,40
 powyżej 55od 0,40 do 0,75
Kozy w zaawansowanej ciążydo 55powyżej 55od 0,40 do 0,50powyżej 0,50

 Powierzchnia określona w tabeli może różnić się zależnie od rasy, wielkości, kondycji fizycznej oraz długości runa, jak również od warunków meteorologicznych oraz czasu trwania podróży, np. dla małych jagniąt może być przewidziana powierzchnia poniżej 0,2 m2.
Transport drogą powietrzną
Gęstość załadunku dla owiec i kóz w stosunku do powierzchni: 

Średnia waga w kgPowierzchnia na owcę/kozę (w m2)
250,20
500,30
750,40

 Transport drogą morską i śródlądową 

Waga żywa w kgPowierzchnia w m2/zwierzę
20/300,24/0,265
30/400,265/0,29
40/500,29/0,315
50/600,315/0,34
60/700,34/0,39

 
D. Świnie
Transport kolejowy i drogowy
Wszystkie świnie muszą przynajmniej mieć możliwość leżenia oraz stania w ich naturalnej pozycji.W celu spełnienia tych minimalnych wymagań gęstość załadunku dla świń o wadze około 100 kg nie powinna przekraczać 235 kg/m2.Rasa, wielkość oraz warunki fizyczne mogą wskazywać, że wymagana minimalna powierzchnia, podana powyżej, powinna zostać powiększona. Maksymalny wzrost o 20 % może także być wymagany w zależności od warunków meteorologicznych oraz czasu trwania podróży.
Transport drogą powietrzną
Gęstość załadunku powinna być względnie wysoka, aby uniemożliwić zranienia przy starcie i lądowaniu oraz przy występowaniu turbulencji, jednakże wszystkie zwierzęta powinny mieć możliwość położenia się. Klimat, całkowity czas podróży oraz godzina przybycia na miejsce powinny być wzięte pod uwagę przy decydowaniu o gęstości załadunku. 

Średnia waga w kgPowierzchnia w m2/świnię
150,13
250,15
500,35
1000,51

 Transport drogą morską i śródlądową 

Waga żywa w kgPowierzchnia w m2/zwierzę
10 lub mniej0,20
200,28
450,37
700,60
1000,85
1400,95
1801,10
2701,50

 
E. Drób
Gęstość załadunku mająca zastosowanie dla transportu drobiu w kontenerach 

KategoriaPrzestrzeń
Kurczęta jednodniowe21-25 cm2/kurczę
Drób ważący mniej niż 1,6 kgod 180 do 200 cm2/kg
Drób ważący 1,6 kg i więcej, ale mniej niż 3 kg160 cm2/kg
Drób ważący 3 kg i więcej, ale mniej niż 5 kg115 cm2/kg
Drób ważący 5 kg i więcej105 cm2/kg

 Wartości te mogą się różnić w zależności nie tylko od wagi i wielkości ptaków, ale także od ich kondycji fizycznej, warunków meteorologicznych oraz przewidywanego czasu podróży.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
WZÓR
PLAN TRASY 

(1) TRANSPORTUJĄCY    (nazwisko, adres, nazwa handlowa)    PODPIS TRANSPORTUJĄCEGO                                    (a)(2) ŚRODKI TRANSPORTU    NR REJESTRACYJNY LUB IDENTYFIKACYJNY                                                                         (a)
(3) GATUNEK ZWIERZĄT    ILOŚĆ    MIEJSCE WYSYŁKI    MIEJSCE I KRAJ PRZEZNACZENIA                                    (a)(4) PLAN PODRÓŻY     PRZEWIDYWANY CZAS PODRÓŻY                                                                         (a)
(5) NUMER(Y) ŚWIADECTW(A) ZDROWIA LUB    TOWARZYSZĄCEGO(YCH)    DOKUMENTU(ÓW)                                      (a)(6) PIECZĘĆ    LEKARZA    WETERYNARII    MIEJSCA    WYSYŁKI                 (b)(7) PIECZĘĆ LEKARZA WETERYNARII PUNKTU(ÓW)    ETAPOWEGO(YCH)                                                    (b)
(8) DATA I GODZINA WYSYŁKI                                        (a)(9) NAZWISKO OSOBY    ODPOWIEDZIALNEJ    ZA TRANSPORT    PODCZAS    PODRÓŻY                  (c)(10) PIECZĘĆ WŁAŚCIWEJ WŁADZY PUNKTU WYJŚCIA LUB     ZATWIERDZONEGO PUNKTU PRZEKROCZENIA                                                    (d)
(11) PLANOWANE PUNKTY ETAPOWE LUB TRANSFEROWE                                                           (a)(12) FAKTYCZNE PUNKTY ETAPOWE LUB TRANSFEROWE                                          (c oraz e)
(13) MIEJSCE I ADRES(14) DATA I GODZINA(15) DŁUGOŚĆ POSTOJU(16) POWÓD(17) MIEJSCE I ADRES(18) DATA I GODZINA
(i)     
(ii)     
(iii)     
(iv)     
(v)     
(vi)     
(19) (a) Do wypełnienia przez         transportującego przed wysyłką     (b) Do wypełnienia przez         właściwego lekarza weterynarii     (c) Do wypełnienia przez         transportującego podczas         podróży     (d) Do wypełnienia przez właściwe         władze punktu wyjścia lub         zatwierdzonego punktu         przekroczenia     (e) Do wypełnienia przez         transportującego po podróży(20) PODPIS OSOBY ODPOWIEDZIALNEJ ZA TRANSPORT PODCZAS PODRÓŻY                          (e)(21) Data i godzina przybycia do miejsca przeznaczenia                                                           (e)
(22) UWAGI:                                                                                                           (b lub e)

 
ZAŁĄCZNIK Nr 3
WYMAGANIA, KTÓRE MUSZĄ BYĆ SPEŁNIONE W ŚRODKACH TRANSPORTU DROGOWEGO, PRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU ZWIERZĄT KOPYTNYCH, JEŻELI CZAS PODRÓŻY PRZEKRACZA 8 GODZIN
1. ŚciółkaZwierzęta muszą być zaopatrzone w wystarczającą ilość ściółki, która:a)  gwarantuje zwierzętom komfort, a jej ilość jest uzależniona od gatunku i ilości transportowanych zwierząt, czasu podróży oraz pogody,b)  zapewnia wystarczające wchłanianie i rozproszanie moczu i kału zwierząt.
2. PaszaJeżeli zwierzęta muszą być karmione w czasie podróży, to powinny być stosowane następujące zalecenia:a)  używany do podróży pojazd musi przewozić wystarczającą ilość odpowiedniej paszy, zależną od wymagań pokarmowych przewożonych zwierząt, w czasie danej podróży,b)  w czasie podróży pasze muszą być zabezpieczone przed złą pogodą oraz przed zanieczyszczeniami, takimi jak kurz, paliwo i wydalane gazy spalinowe, a także przed zanieczyszczeniem moczem i kałem zwierząt,c)  w przypadkach kiedy wymagane jest specjalne wyposażenie (koryta, pojemniki lub wszelkie inne odpowiednie przedmioty służące do zadawania paszy) używane do karmienia zwierząt - powinno ono być przewożone w pojeździe, nadawać się do tego celu, zostać oczyszczone przed i po jego użyciu oraz odkażane po każdej podróży,d)  jeżeli do karmienia jest używane opisane powyżej wyposażenie, to musi być ono tak zaprojektowane, aby nie raniło zwierząt, a także musi być wyposażone w uchwyty do przymocowania do pewnych części pojazdu, aby zapobiec jego przewróceniu; w czasie ruchu pojazdu, kiedy wyposażenie to nie jest używane, musi ono być przechowywane w pomieszczeniu pojazdu odseparowanym od zwierząt.
3. DostępPojazdy używane do transportu muszą być wyposażone tak, aby w każdej chwili był możliwy bezpośredni dostęp do wszystkich transportowanych zwierząt, umożliwiając w ten sposób ich inspekcję, zapewnienie im odpowiedniej opieki, w szczególności ich karmienie i pojenie.
4. WentylacjaPojazd musi być wyposażony w odpowiedni system wentylacyjny dla zapewnienia cały czas dobra transportowanych zwierząt. W szczególności należy wziąć pod uwagę następujące kryteria:-   planowaną podróż i czas jej trwania,-   budowę używanego pojazdu (zamknięty lub otwarty),-   temperaturę wewnątrz pojazdu i temperaturę zewnętrzną wynikającą ze zmiennych warunków atmosferycznych, które mogą wystąpić podczas planowanej podróży,-   specyficzne potrzeby fizjologiczne różnych gatunków i rodzajów transportowanych zwierząt,-   gęstość załadunku oraz przestrzeń ponad powierzchnią dostępną dla zwierząt.System musi być także zaprojektowany w taki sposób, że:-   może być używany zawsze, kiedy zwierzęta znajdują się w pojeździe, czy to w czasie postoju, czy też w czasie jego poruszania się,-   zapewnia sprawny obieg czystego powietrza.W tym celu przewoźnicy muszą zapewnić:-   wymuszony system wentylacyjny lub-   system wentylacyjny, który zapewnia, że w pojeździe może być utrzymywany zakres temperatur od 5 °C do 30 °C, dla wszystkich zwierząt, z tolerancją +5 °C w zależności od temperatury panującej na zewnątrz pojazdu; system ten musi być wyposażony w odpowiednie urządzenia do jego monitorowania.Możliwość wyboru pomiędzy dwoma tymi systemami nie może naruszać zasady wolnego poruszania się zwierząt.
5. Przegrodya)  pojazd musi być wyposażony w przegrody umożliwiające tworzenie oddzielnych przedziałów,b)  przegrody te muszą być tak skonstruowane, że można ustawiać je w zmiennych pozycjach, umożliwiając tworzenie różnej wielkości przedziałów, w zależności od rodzaju, wielkości i ilości przewożonych zwierząt.
6. Zaopatrzenie w wodęa)  pojazd musi być wyposażony w złącze do dostarczania wody w czasie postojów,b)  pojazd musi być wyposażony w umocowane na stałe lub przenośne urządzenia do pojenia zwierząt znajdujących się w pojeździe, odpowiednie dla różnych gatunków zwierząt, np. koryta, miski lub smoczki; urządzenia te muszą być skonstruowane w taki sposób, aby zwierzęta nie raniły się,c)  z zastrzeżeniem lit. a i b, pojazdy transportujące trzodę chlewną, w zależności od swojej pojemności, ilości transportowanych zwierząt i planowanych postojów w czasie podróży, powinny być wyposażone w jeden lub więcej zbiorników wody, o wystarczającej pojemności, tak aby zwierzęta mogły pić wodę w czasie podróży; takie zbiorniki wody muszą być skonstruowane w taki sposób, aby mogły one być opróżniane i czyszczone po każdej podróży oraz być wyposażone w system pozwalający na kontrolę poziomu wody, aby umożliwić jej uzupełnianie w dogodnym momencie w czasie samej podróży; muszą one być dołączone do wyposażenia służącego do picia wody przez zwierzęta znajdujące się w przedziałach i utrzymywane w sprawności, aby trzoda chlewna miała cały czas dostęp do wody; dodatkowo, równolegle z systemem wspomnianym powyżej, może być używany system do zraszania świń w celu ich nawilżania.
ZAŁĄCZNIK Nr 4
WYMAGANIA DLA PUNKTÓW ETAPOWYCH
A. Środki higieny i sanitarne1. Każdy punkt etapowy musi:a)  posiadać odpowiedni sprzęt do czyszczenia i dezynfekcji wszystkich budynków, pomieszczeń, wyposażenia i pojazdów,b)  być zbudowany z materiałów łatwych do czyszczenia i dezynfekcji,c)  być oczyszczony i dezynfekowany przed i po każdym jego użyciu, zgodnie z wymaganiami urzędowego lekarza weterynarii.2. Osoba odpowiedzialna za punkt etapowy powinna zapewnić czysty sprzęt i odzież ochronną, do użytku wyłącznie przez osoby wchodzące na teren punktu etapowego, oraz sprzęt i wyposażenie do czyszczenia i dezynfekcji tych przedmiotów.3. Ściółka powinna być usuwana po każdym zabraniu partii zwierząt z pomieszczeń punktu, a po przeprowadzeniu czynności oczyszczania i dezynfekcji, o których mowa w pkt 1 lit. c, powinno się wyłożyć świeżą ściółkę.4. Punkty etapowe powinny być całkowicie wolne od zwierząt, na okres czasu nie krótszy niż 24 godziny, po ich użytkowaniu przez maksimum 6 dni, po przeprowadzeniu czynności oczyszczania i dezynfekcji, a także przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt.
B. Konstrukcja i wyposażenie1. Każdy punkt etapowy musi posiadać odpowiedni sprzęt i urządzenia służące do przeprowadzenia operacji załadunku i wyładunku zwierząt z pojazdów transportujących zwierzęta. W szczególności taki sprzęt i urządzenia muszą mieć przeciwślizgowe pokrycia podłóg i, jeśli to konieczne, posiadać bariery boczne. Mostki, rampy i trapy muszą mieć na stałe przymocowane boki, relingi lub inne zabezpieczenia uniemożliwiające spadanie z nich zwierząt. Rampy do załadunku i wyładunku powinny mieć możliwie minimalny spadek. Przejścia i korytarze muszą mieć podłogę, która minimalizuje ryzyko poślizgnięcia, oraz być skonstruowane w taki sposób, aby uniknąć ryzyka zranienia zwierząt. Szczególna uwaga powinna zostać zwrócona na brak wyraźnie widocznej wolnej przestrzeni lub stopnia pomiędzy podłogą pojazdu a rampą oraz rampą i terenem do wyładunku, co wymagałoby wykonania przez zwierzęta skoku lub mogłoby spowodować poślizgnięcie się czy też potknięcie.Wszystkie punkty etapowe powinny być wyposażone na stałe w wystarczającą ilość przenośnych lub stałych ramp, skonstruowanych i używanych w sposób, który umożliwi zwierzętom wchodzenie i schodzenie, w czasie wyładunku i załadunku, po pochyłościach nieprzekraczających 20°.2. Wszystkie pomieszczenia wykorzystywane do przetrzymywania zwierząt w punktach etapowych powinny:a)  posiadać powierzchnię podłogi, która zminimalizuje ryzyko poślizgnięcia się i nie spowoduje zranienia zwierząt,b)  być zadaszone i odpowiednio osłonięte z boków, aby chronić zwierzęta przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi,c)  posiadać odpowiednie pomieszczenia do przetrzymywania, dokonywania przeglądów, jeśli to konieczne również badania, karmienia i pojenia zwierząt oraz przechowywania pasz,d)  biorąc pod uwagę wielkość pomieszczeń dla zwierząt, posiadać odpowiednią wentylację i odprowadzanie ścieków w zależności od gatunków przetrzymywanych zwierząt,e)  posiadać naturalne lub sztuczne oświetlenie o natężeniu pozwalającym na badanie zwierząt w dowolnym czasie; jeśli to niezbędne, powinno być dostępne światło awaryjne,f)  posiadać sprzęt do pętania zwierząt, które należy poddać pętaniu; pętanie powinno być dokonane w taki sposób, aby nie powodowało bólu lub cierpienia zwierząt oraz nie przeszkadzało w karmieniu, pojeniu czy też kładzeniu się zwierząt,g)  w zależności od gatunków zwierząt posiadać wystarczającą przestrzeń do leżenia w tym samym czasie wszystkich zwierząt, jak również łatwy dostęp do punktów karmienia i pojenia,h)  posiadać wystarczającą ilość ściółki; ściółka powinna być trzymana w oddzielnym pomieszczeniu w ilości zależnej od potrzeb każdego gatunku lub kategorii przetrzymywanych zwierząt,i)  być skonstruowane i utrzymywane w sposób uniemożliwiający stykanie się zwierząt z ostrymi lub niebezpiecznymi obiektami czy też uszkodzoną nawierzchnią, co mogłoby spowodować zranienie.3. Punkty etapowe powinny mieć odpowiednie pomieszczenie do osobnego przetrzymywania zwierząt chorych, zranionych lub wymagających indywidualnego nadzoru.4. Punkty etapowe powinny mieć odpowiednie pomieszczenia dla wszystkich osób prowadzących interesy i korzystających z pomieszczeń punktów.5. Punkty etapowe powinny mieć odpowiednie pomieszczenia i urządzenia do przechowywania i usuwania odpadków, jak również przetrzymywania padłych zwierząt, w oczekiwaniu na ich usunięcie i zniszczenie, zgodnie z odrębnymi przepisami.
C. Czynności1. Zwierzęta powinny być wyładowane bezzwłocznie po przybyciu. Jeśli jednak, uwzględniając warunki pogodowe i okresy oczekiwania, nie można uniknąć zwłoki, to zwierzęta powinny mieć najlepsze z możliwych warunki oczekiwania.2. Podczas załadunku i wyładunku należy zwrócić uwagę, aby zwierząt nie straszyć, ekscytować lub źle traktować, jak również, aby zwierzęta nie przewracały się. Zwierzęta nie mogą być podnoszone lub ciągnięte za głowę, rogi, uszy, nogi, ogony lub wełnę, nie należy obchodzić się z nimi w sposób, który powoduje niepotrzebny ból czy cierpienie. Jeśli to niezbędne, zwierzęta muszą być prowadzone pojedynczo.3. Dla poruszania się zwierząt w pomieszczeniach:a)  muszą być ustawiane przenośne przejścia uwzględniające stadne zachowania zwierząt,b)  instrumenty wykorzystywane do kierowania zwierząt mogą być wykorzystywane wyłącznie w tym celu; tak dalece, jak jest to możliwe, należy unikać zastosowania przyrządów, które wykorzystują rażenie prądem; przyrządy takie mogą być użyte w stosunku do dorosłego bydła i trzody chlewnej, które odmawiają poruszania się, pod warunkiem że porażenie nie trwa dłużej niż dwie sekundy z odpowiednimi przerwami oraz że zwierzęta mają wystarczającą ilość przestrzeni z przodu, gdzie mogą się przemieścić; takie rażenia mogą być aplikowane wyłącznie do mięśni zadu,c)  zwierzęta nie mogą być uderzane, jak też nie należy naciskać na szczególnie wrażliwe miejsca ciała; w szczególności ogony zwierząt nie mogą być zgniatane, skręcane lub łamane; nie należy też chwytać za oczodoły; zwierzęta nie mogą być uderzane pięścią lub kopane,d)  osoby obsługujące zwierzęta w punktach etapowych nie mogą być wyposażone lub używać przyrządów do poszturchiwania lub innych ostro zakończonych narzędzi; kije lub inne narzędzia przeznaczone do kierowania zwierząt mogą być użyte, ale pod warunkiem takiego ich przyłożenia do ciała zwierzęcia, które nie spowoduje zranienia lub niepotrzebnego cierpienia.4. Zwierzęta, które przybywają po podróży przebiegającej w wysokich temperaturach i dużej wilgotności, muszą, tak szybko, jak to jest możliwe, zostać ochłodzone za pomocą odpowiednich środków.5. Karmienie i pojenie zwierząt musi odbywać się w taki sposób, aby każde zwierzę znajdujące się w punkcie etapowym miało wystarczającą ilość czystej wody oraz odpowiednią ilość paszy, zaspokajającą jego potrzeby podczas przebywania w punkcie, jak też podczas przewidywanego czasu podróży do następnego punktu karmienia. Punkty etapowe nie mogą przyjmować zwierząt o specjalnych potrzebach żywieniowych, jak na przykład młodych cieląt wymagających płynnej karmy, jeśli nie są do tego odpowiednio wyposażone i nie mają odpowiedniego personelu.6. Kondycja i stan zwierząt powinny być sprawdzane przez członka personelu punktu etapowego bezpośrednio po przybyciu zwierząt do tego punktu oraz przynajmniej co 12 godzin podczas pobytu zwierząt w tym punkcie etapowym.7. Prowadzący punkt etapowy prowadzi rejestr lub bazę danych zawierające następujące informacje:a)  datę i godzinę zakończenia wyładunku oraz początek przeładunku każdej partii zwierząt,b)  datę i okres trwania usuwania zwierząt z powodów zdrowotnych, przewidzianego w części A pkt 4 niniejszego załącznika,c)  numery świadectw zdrowia dotyczące każdej partii zwierząt,d)  wszelkie niezbędne uwagi dotyczące zdrowia i dobrostanu zwierząt, a w szczególności:–  opis i ilość znalezionych martwych zwierząt w momencie ich wyładunku w punkcie etapowym lub padłych podczas ich pobytu w punkcie,–  opis i ilość zwierząt poważnie zranionych w momencie ich wyładunku w punkcie etapowym lub podczas ich pobytu w punkcie czy też nienadających się do kontynuowania podróży,–  nazwiska i adresy przewoźników i kierowców, a także numery rejestracyjne pojazdów.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ
z dnia 16 grudnia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop
(Dz. U. z dnia 31 grudnia 2003 r.)

Na podstawie art. 173 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz. U. Nr 2, poz. 14 oraz z 2002 r. Nr 214, poz. 1810) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Wynagrodzenie urlopowe oblicza się:1)   dzieląc podstawę wymiaru przez liczbę godzin, w czasie których pracownik wykonywał pracę w okresie, z którego została ustalona ta podstawa, a następnie,2)   mnożąc tak ustalone wynagrodzenie za jedną godzinę pracy przez liczbę godzin, jakie pracownik przepracowałby w czasie urlopu w ramach normalnego czasu pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, gdyby w tym czasie nie korzystał z urlopu.”;  2)   § 18 otrzymuje brzmienie:”§ 18.  Ekwiwalent za niewykorzystany przez pracownika urlop wypoczynkowy oblicza się:1)   dzieląc sumę miesięcznych wynagrodzeń ustalonych na podstawie § 15-17 przez współczynnik, o którym mowa w § 19, a następnie,2)   dzieląc tak otrzymany ekwiwalent za jeden dzień urlopu przez 8, a następnie,3)   mnożąc tak otrzymany ekwiwalent za jedną godzinę urlopu przez liczbę godzin niewykorzystanego przez pracownika urlopu wypoczynkowego.”;  3)   w § 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Współczynnik ustala się, odejmując od liczby dni w danym roku kalendarzowym łączną liczbę przypadających w tym roku niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, a otrzymany wynik dzieli się przez 12.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
________1)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 24 marca 2003 r.
w sprawie ośrodków szkoleniowych dla członków załóg statków morskich
(Dz. U. z dnia 22 maja 2003 r.)

Na podstawie art. 19 ust. 10 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 109, poz. 1156 oraz z 2002 r. Nr 240, poz. 2060) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa kryteria uznawania ośrodków szkoleniowych dla członków załóg statków morskich, zwanych dalej “ośrodkami”.
§ 2. 1. Ośrodek może zostać uznany, jeżeli spełnia następujące kryteria:  1)   posiada udokumentowany system zarządzania jakością potwierdzony odpowiednim certyfikatem;  2)   kursy w nim przeprowadzane są prowadzone na podstawie programów nauczania zgodnych z programami szkolenia, o których mowa w odrębnych przepisach;  3)   zakres usług szkoleniowych jest zgodny z zakresem wskazanym we wniosku o uznanie ośrodka;  4)   prowadzi dzienniki zajęć;  5)   prowadzi rejestr wydawanych zaświadczeń;  6)   prowadzi udokumentowaną bieżącą kontrolę procesu nauczania, w szczególności sporządza protokoły kontroli i książki hospitacji;  7)   posiada lub użytkuje na podstawie długoletnich umów poligony, urządzenia, symulatory i pomoce dydaktyczne, które są niezbędne do realizacji zajęć zgodnie z wymaganiami programu danego kursu;  8)   wykładowcy zatrudnieni w ośrodku specjalizują się w danym przedmiocie, legitymują się dyplomem kapitana żeglugi wielkiej lub starszego oficera mechanika, lub dyplomem ukończenia wyższej uczelni o kierunku zgodnym z tematyką prowadzonych zajęć, z zastrzeżeniem ust. 2, a także ukończyli kurs w zakresie metodyki prowadzenia zajęć według kursu modelowego Międzynarodowej Organizacji Morskiej;  9)   instruktorzy prowadzący ćwiczenia specjalizują się w danym przedmiocie zawodowym, legitymują się dyplomem morskim lub dyplomem ukończenia wyższej uczelni bądź posiadają kwalifikacje o kierunku zgodnym z tematyką prowadzonych zajęć, z zastrzeżeniem ust. 2;  10)  instruktorzy prowadzący ćwiczenia z użyciem symulatorów specjalizują się w danym przedmiocie zawodowym, legitymują się dokumentem potwierdzającym ukończenie kursu prowadzenia zajęć na urządzeniach symulacyjnych, a także dyplomem morskim, z zastrzeżeniem ust. 2.2. Osoba nieposiadająca najwyższego dyplomu morskiego na poziomie zarządzania, lecz posiadająca kwalifikacje o kierunku związanym z wykładanym przedmiotem, powinna posiadać przynajmniej 3-letnią praktykę zawodową na stanowiskach bezpośrednio związanych z zakresem wiedzy, stanowiącym przedmiot prowadzonych zajęć.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
______1)   Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165).

ROZPORZĄDZENIEKRAJOWEJ RADY RADIOFONII I TELEWIZJI
z dnia 15 kwietnia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych
(Dz. U. z dnia 30 kwietnia 2003 r.)

Na podstawie art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2001 r. Nr 101, poz. 1114 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 56, poz. 517) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 27 czerwca 1996 r. w sprawie opłat abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 82, poz. 383, z 1997 r. Nr 17, poz. 95 i Nr 108, poz. 701, z 1998 r. Nr 6, poz. 23 i Nr 116, poz. 755, z 1999 r. Nr 75, poz. 852, z 2000 r. Nr 54, poz. 653, z 2001 r. Nr 90, poz. 1015, z 2002 r. Nr 140, poz. 1175 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 92) w § 4 dodaje się ust. 5-7 w brzmieniu:”5.  Zwalnia się od opłat za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych kombatantów i inne osoby uprawnione na podstawie ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 i Nr 181, poz. 1515) oraz wdowy i wdowców - emerytów i rencistów po kombatantach i innych osobach uprawnionych na podstawie tej ustawy, którzy w dniu 31 grudnia 2002 r. byli uprawnieni do uzyskania zwolnienia z opłat abonamentowych na podstawie tytułów określonych w ust. 1-3 z dniem 1 stycznia 2003 r.6.   Opłaty abonamentowe za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych uiszczone za okres od dnia 1 stycznia 2003 r. przez osoby, o których mowa w ust. 5, są zwracane, na wniosek tych osób, przez urzędy pocztowe właściwe dla miejsca stałego pobytu osoby uprawnionej.7.   Imienne wykazy osób, o których mowa w ust. 6, oraz sumy kwot zwróconych jednostki Poczty Polskiej przedstawiają Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji raz na miesiąc.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA1)
z dnia 6 marca 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu świadczeń zdrowotnych, leków i leczniczych środków technicznych finansowanych z budżetu państwa, a także trybu nabywania i przekazywania świadczeniodawcom leków i leczniczych środków technicznych oraz trybu przekazywania środków publicznych na ich zakup
(Dz. U. z dnia 18 marca 2003 r.)

Na podstawie art. 31a ust. 5 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wykazu świadczeń zdrowotnych, leków i leczniczych środków technicznych finansowanych z budżetu państwa, a także trybu nabywania i przekazywania świadczeniodawcom leków i leczniczych środków technicznych oraz trybu przekazywania środków publicznych na ich zakup (Dz. U. Nr 148, poz. 1663 oraz z 2002 r. Nr 210, poz. 1793) załącznik otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
________1)   Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833).2)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439, Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236 i Nr 110, poz. 1255 i 1256, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1311 i 1324, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 88, poz. 961, Nr 97, poz. 1050, Nr 126, poz. 1382 i 1384 i Nr 154, poz. 1796 i 1801 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 83, poz. 749, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1689, Nr 230, poz. 1920 i Nr 241, poz. 2074.
ZAŁĄCZNIK
WYKAZ ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH, LEKÓW I LECZNICZYCH ŚRODKÓW TECHNICZNYCH FINANSOWANYCH Z BUDŻETU PAŃSTWA 

PozycjaI. Świadczenia zdrowotne
1Autologiczny przeszczep szpiku
2Allogeniczny przeszczep szpiku od spokrewnionego dawcy
3Allogeniczny przeszczep szpiku od niespokrewnionego dawcy
4Przeszczep wątroby
5Przeszczep nerki
6Przeszczep nerki i trzustki
7Przeszczep serca
8Przeszczep płuca
9Przeszczep serca i płuca
10Leczenie immunosupresyjne po przeszczepach narządu unaczynionego lub szpiku
11Operacje wad wrodzonych serca u niemowląt
12Immunoablacja w leczeniu aplazji szpiku
13Operacja wad serca i aorty piersiowej w krążeniu pozaustrojowym
14Radioterapia przy zastosowaniu specjalnej techniki naświetlania: stereotaktyczna konformalna, niekoplanarna
15Brachyterapia ze stereotaksją mózgową
15ADiagnostyczne cewnikowanie serca, biopsja mięśnia sercowego u dzieci do lat 18
15BKardiologiczne zabiegi interwencyjne u dzieci do lat 18, w tym przezskórne zamykanie przecieków z użyciem zestawów zamykających
 II. Leki
16Cyklosporyna w leczeniu dzieci ze sterydoopornym zespołem nerczycowym
 III. Lecznicze środki techniczne
17Implanty ślimakowe i pniowe w operacyjnym leczeniu całkowitej głuchoty
18Stymulatory przeponowe w operacyjnym leczeniu wysokiego uszkodzenia rdzenia kręgowego

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ
z dnia 30 lipca 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie instytucji wydających opinie o możliwości spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych podczas wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
(Dz. U. z dnia 14 sierpnia 2003 r.)

Na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 117, poz. 1007) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 lutego 2002 r. w sprawie instytucji wydających opinie o możliwości spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych podczas wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 19, poz. 193 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 457) w załączniku wprowadza się następujące zmiany:  1)   lp. 2 otrzymuje brzmienie: 

2Instytut Mechaniki Precyzyjnej w WarszawieWytwarzanie i obrót bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

   2)   lp. 3 otrzymuje brzmienie: 

3Wojskowy Instytut Techniczny UzbrojeniaWytwarzanie i obrót materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

   3)   lp. 7 otrzymuje brzmienie: 

7Wojskowy Instytut Chemii i RadiometriiWytwarzanie i obrót wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym w zakresie środków toksycznych i ich prekursorów, środków radioaktywnych, indywidualnych i zbiorowych środków ochrony przed skażeniami, środków zapalających oraz środków do maskowania aerodyspersyjnego

   4)   dodaje się lp. 9 i 10 w brzmieniu: 

9Agencja Bezpieczeństwa WewnętrznegoWytwarzanie i obrót wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym w zakresie ochrony informacji niejawnych
10Wojskowe Służby InformacyjneWytwarzanie i obrót wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym w zakresie ochrony informacji niejawnych

 
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.