ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)
z dnia 30 września 2003 r.
w sprawie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej
(Dz. U. z dnia 23 października 2003 r.)

Na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa zasady i zakres oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim.
§ 2. Ocena wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim, zwana dalej “oceną”, obejmuje sprawdzenie:  1)   posiadania przez uprawnionego do rybactwa:a)  umowy, na podstawie której włada obwodem rybackim,b)  aktualnego, pozytywnie zaopiniowanego operatu rybackiego;  2)   wypełnienia przez uprawnionego do rybactwa obowiązku udokumentowania działań związanych z prowadzoną gospodarką rybacką;  3)   zgodności:a)  dokonanego przez uprawnionego do rybactwa połowu ryb lub raków z zezwoleniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, zwanej dalej “ustawą”,b)  pozyskania przez uprawnionego do rybactwa materiału biologicznego od ryb objętych wymiarem lub okresem ochronnym z zezwoleniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy,c)  przechowywania i wprowadzania do obrotu przez uprawnionego do rybactwa pozyskanej ikry i złowionych ryb z zezwoleniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy;  4)   zgodności:a)  rodzaju, ilości, wartości i miejsca pochodzenia materiału zarybieniowego, który uprawniony do rybactwa wprowadził do wód obwodu rybackiego,b)  sposobów i warunków odtwarzania przez uprawnionego do rybactwa eksploatowanych zasobów raków i ryb z gatunków wędrownych dla gatunków zagrożonych na skutek pogarszających się warunków rozrodu naturalnego w wodach obwodu rybackiego,c)  sposobów regulowania przez uprawnionego do rybactwa wielkości i struktury populacji ryb drapieżnych i ryb karpiowatych w jeziorach i innych zbiornikach wodnych,d)  rodzaju i zakresu zabiegów ochronnych wykonanych przez uprawnionego do rybactwa w celu ochrony zasobów raków i ryb lub poprawy warunków ich bytowania w wodach obwodu rybackiego- z założeniami dotyczącymi ochrony i połowu ryb i raków zawartymi w operacie rybackim.
§ 3. 1. Sprawdzenia, o którym mowa w § 2, zwanego dalej “sprawdzeniem”, dokonuje pracownik właściwego wydziału urzędu wojewódzkiego, zwany dalej “inspektorem”.2. Sprawdzenia nie można powierzyć inspektorowi, jeżeli:  1)   wyniki oceny mogą dotyczyć jego roszczeń, praw lub obowiązków albo roszczeń, praw lub obowiązków jego małżonka lub krewnych i powinowatych do drugiego stopnia włącznie bądź osób związanych z nim z tytułu przysposobienia lub kurateli;  2)   jest on przedstawicielem, pełnomocnikiem, udziałowcem, akcjonariuszem albo członkiem organizacji społecznej występującej jako uprawniony do rybactwa;  3)   pozostaje z uprawnionym do rybactwa w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności dokonywanego sprawdzenia.
§ 4. 1. Sprawdzenia dokonuje się w siedzibie urzędu wojewódzkiego, po zawiadomieniu uprawnionego do rybactwa.2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:  1)   nazwę, siedzibę i adres organu dokonującego oceny;  2)   datę sporządzenia zawiadomienia;  3)   imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres uprawnionego do rybactwa;  4)   podstawę prawną do dokonania oceny;  5)   okres, za który dokonuje się oceny;  6)   termin, w którym uprawniony do rybactwa dostarczy dokumentację dotyczącą działań związanych z prowadzoną gospodarką rybacką i inne dokumenty do siedziby urzędu wojewódzkiego, nie krótszy niż 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia;  7)   imię, nazwisko i stanowisko służbowe inspektora dokonującego sprawdzenia oraz jego podpis.
§ 5. 1. Z dokonanego sprawdzenia inspektor sporządza protokół.2. Protokół zawiera:  1)   wskazanie miejsca i dnia rozpoczęcia oraz zakończenia sprawdzenia;  2)   imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres uprawnionego do rybactwa, którego dotyczy ocena;  3)   wskazanie obwodu rybackiego, w którym uprawniony do rybactwa prowadzi gospodarkę rybacką;  4)   wskazanie okresu prowadzonej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim objętym oceną;  5)   ustalenia dokonane w wyniku sprawdzenia w zakresie, o którym mowa w § 2;  6)   datę sporządzenia protokołu;  7)   imię i nazwisko inspektora sporządzającego protokół.
§ 6. 1. Do protokołu dołącza się odpisy lub kopie stron dokumentacji dotyczącej działań związanych z prowadzoną gospodarką rybacką lub innych dokumentów, potwierdzających nieracjonalne prowadzenie gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim.2. Na stronach dokumentacji dotyczącej działań związanych z prowadzoną gospodarką rybacką lub innych dokumentów, z których sporządzono odpisy lub kopie, o których mowa w ust. 1, inspektor odnotowuje fakt sporządzenia odpisu lub kopii; pod tą adnotacją składa czytelny podpis wraz z podaniem daty sporządzenia odpisu lub kopii.
§ 7. 1. Po sporządzeniu protokołu inspektor zapoznaje uprawnionego do rybactwa z treścią tego protokołu.2. Uprawniony do rybactwa może, w terminie 7 dni od dnia zapoznania się z treścią protokołu, złożyć na piśmie umotywowane zastrzeżenia.3. W przypadku złożenia zastrzeżeń inspektor podejmie dodatkowe czynności sprawdzające, które odnotowuje w protokole.4. Po dokonaniu czynności, o których mowa w ust. 3, inspektor:  1)   zmienia lub uzupełnia część protokołu, do której złożono zastrzeżenia - w przypadku stwierdzenia zasadności złożonych zastrzeżeń,  2)   udziela uprawnionemu do rybactwa pisemnej odpowiedzi na złożone przez niego zastrzeżenia - w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości albo w części- w terminie 30 dni od dnia złożenia zastrzeżeń przez uprawnionego do rybactwa.5. Zastrzeżenia złożone przez uprawnionego do rybactwa i udzieloną odpowiedź, o której mowa w ust. 4 pkt 2, dołącza się do protokołu.
§ 8. 1. Protokół podpisują inspektor oraz uprawniony do rybactwa albo osoba przez niego upoważniona.2. Jeżeli uprawniony do rybactwa odmawia podpisania protokołu, w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisania, jest on obowiązany do złożenia pisemnego wyjaśnienia przyczyn tej odmowy.3. O odmowie podpisania protokołu inspektor dokonuje wzmianki w protokole.4. Odmowa podpisania protokołu przez uprawnionego do rybactwa nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez inspektora.
§ 9. 1. Wojewoda dokonuje oceny na podstawie ustaleń zawartych w protokole i ustala wynik tej oceny w ciągu 14 dni od dnia podpisania protokołu przez inspektora.2. Ustalając wynik oceny, o którym mowa w ust. 1, wojewoda wskazuje:  1)   imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres uprawnionego do rybactwa, którego dotyczy ocena;  2)   obwód rybacki, w którym uprawniony do rybactwa prowadzi gospodarkę rybacką;  3)   okres prowadzenia gospodarki rybackiej, który był objęty oceną;  4)   ustalenia dotyczące wypełnienia przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, w tym stwierdzone nieprawidłowości, podając przyczyny ich powstania, zakres oraz skutki dla wód obwodu rybackiego.
§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
________1)   Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 81, poz. 875, Nr 110, poz. 1189 i Nr 115, poz. 1229.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 27 marca 2003 r.
w sprawie zaświadczenia o złomowaniu statku polskiego
(Dz. U. z dnia 20 maja 2003 r.)

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 28 października 2002 r. o Funduszu Żeglugi Śródlądowej i Funduszu Rezerwowym (Dz. U. Nr 199, poz. 1672) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:  1)   wykaz dokumentów stanowiących podstawę do wydania zaświadczenia o złomowaniu statku polskiego;  2)   wzór zaświadczenia o złomowaniu statku polskiego i szczegółowy tryb jego wydawania.
§ 2. 1. Określa się wykaz dokumentów stanowiących podstawę do wydania zaświadczenia o złomowaniu statku polskiego:  1)   oświadczenie armatora o złomowaniu statku polskiego;  2)   wyciąg z rejestru administracyjnego polskich statków żeglugi śródlądowej, właściwego dla portu macierzystego statku złomowanego, stwierdzający datę wpisu oraz datę wykreślenia statku z tego rejestru.2. W przypadku gdy statek został na stałe wycofany z przewozów towarowych i przeznaczony na cele niezwiązane z przewozem rzeczy, armator przedkłada dokumenty wymienione w ust. 1 oraz zgodę dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej, właściwego dla portu macierzystego statku, o uznaniu statku na stałe wycofanego z przewozów towarowych i przeznaczonego na cele niezwiązane z przewozem rzeczy za statek złomowany.
§ 3. 1. Zaświadczenie o złomowaniu statku wydaje właściwy dla portu macierzystego statku urząd żeglugi śródlądowej na wniosek armatora, który złomował statek polski lub na stałe wycofał statek z przewozów towarowych i przeznaczył na cele niezwiązane z przewozem rzeczy.2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, armator dołącza dokumenty wymienione odpowiednio w § 2 ust. 1 lub 2.
§ 4. Wzór zaświadczenia o złomowaniu statku polskiego stanowi załącznik do rozporządzenia.
§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165).
ZAŁĄCZNIK
WZÓR
Zaświadczenie Nr …….o złomowaniu statku polskiego
wzór

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA FINANSÓW
z dnia 9 czerwca 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie agencji celnych i agentów celnych
(Dz. U. z dnia 4 lipca 2003 r.)

Na podstawie art. 261 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 9 marca 2001 r. w sprawie agencji celnych i agentów celnych (Dz. U. Nr 19, poz. 232 oraz z 2002 r. Nr 43, poz. 390) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 13:a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  W celu uzyskania wpisu na listę agentów celnych osoba fizyczna składa do Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w Warszawie pisemny wniosek, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.”,b)  ust. 3 otrzymuje brzmienie:”3.  W przypadku wątpliwości co do wiarygodności dokumentów, o których mowa w ust. 2, Dyrektor Izby Celnej Port Lotniczy w Warszawie może zażądać przedstawienia ich oryginałów.”;  2)   w § 14:a)  ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Wpisu na listę agentów celnych dokonuje Dyrektor Izby Celnej “Port Lotniczy w Warszawie.”,b)  ust. 5 otrzymuje brzmienie:”5.  Osoba, o której mowa w § 13 ust. 5, w wypadku otrzymania decyzji o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP) jest obowiązana niezwłocznie wystąpić do organu właściwego do wydania decyzji, o której mowa w ust. 4, z wnioskiem o zmianę tej decyzji, przedkładając uwierzytelnioną kserokopię decyzji o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP).”;  3)   § 21 otrzymuje brzmienie:”§ 21.  Osoba prowadząca agencję celną jest obowiązana do niezwłocznego powiadomienia Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w Warszawie, za pośrednictwem dyrektora izby celnej, na którego terenie właściwości miejscowej prowadzi działalność, o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 257 § 4 Kodeksu celnego, przeciwko osobie agenta celnego zatrudnionego w tej agencji celnej.”;  4)   w załączniku nr 2 do rozporządzenia wyrazy “Minister Finansów ul. Świętokrzyska 12 00-916 Warszawa” zastępuje się wyrazami “Dyrektor Izby Celnej Port Lotniczy w Warszawie ul. 17 Stycznia 49 00-906 Warszawa”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 89, poz. 972, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 128, poz. 1403 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 89, poz. 804, Nr 112, poz. 974, Nr 141, poz. 1178, Nr 169, poz. 1387 i Nr 188, poz. 1572.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 30 grudnia 2003 r.
w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać wagi automatyczne porcjujące oraz dozowniki objętościowe
(Dz. U. z dnia 31 grudnia 2003 r.)

Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1
Przepis ogólny
§ 1. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:  1)   waga - wagę automatyczną porcjującą, będącą przyrządem pomiarowym rozdzielającym, bez udziału operatora, materiały luzem na porcje o jednakowej, nastawionej masie i automatycznie je odważającym;  2)   dozownik objętościowy - przyrząd pomiarowy, będący automatycznym urządzeniem porcjującym, które wyznacza masę porcji materiału przez pomiar objętości, przy założeniu stałej gęstości materiału;  3)   porcja - zaprogramowaną ilość materiału, złożoną z jednego lub więcej odważonych ładunków, umieszczoną w opakowaniu;  4)   cykl ważenia - zestaw operacji, na który składa się dostarczenie materiału do nośni ładunku, jego ważenie i opróżnienie nośni z ładunku;  5)   obciążenie minimalne - najmniejszy ładunek, który może być zważony w sposób automatyczny z błędem nieprzekraczającym błędów granicznych dopuszczalnych;  6)   obciążenie maksymalne - największy ładunek, który może być zważony w sposób automatyczny z błędem nieprzekraczającym błędów granicznych dopuszczalnych;  7)   nominalna porcja minimalna - wartość masy porcji składającej się z co najmniej dwóch ładunków, poniżej której błąd ważenia może przekroczyć określone błędy graniczne dopuszczalne; dla porcji składającej się z jednego ładunku wartość ta jest równa obciążeniu minimalnemu;  8)   wartość działki elementarnej - wyrażoną w jednostkach miary masy wartość różnicy między wartościami:a)  odpowiadającymi dwóm sąsiednim wskazom podziałki, przy wskazaniu analogowym lubb)  dwóch kolejnych wskazań, przy wskazaniu cyfrowym;  9)   błędy graniczne dopuszczalne wagi oraz dozowników objętościowych - określone skrajne wartości błędu wagi oraz dozownika objętościowego;  10)  klasa dokładności - klasę wag oraz dozowników objętościowych, spełniających określone wymagania metrologiczne, których błędy zawarte są w wyznaczonych granicach.
Rozdział 2
Wymagania metrologiczne w zakresie konstrukcji i wykonania wag oraz dozowników objętościowych
§ 2. Waga może być skonstruowana jako:  1)   selektywna - z wieloma zespołami wagowymi, która ustala masę porcji przez łączenie selektywnie dobieranych ładunków, odważonych przez te zespoły;  2)   sumująca - z jednym zespołem wagowym, która ustala masę porcji przez łączenie ładunków, odważonych w więcej niż jednym cyklu ważenia;  3)   odejmująca - która ustala masę porcji przez ważenie materiału pobranego ze zbiornika wagowego.
§ 3. W skład wagi wchodzą w szczególności:  1)   automatyczny podajnik, doprowadzający materiał do zespołu wagowego;  2)   zespół wagowy, informujący o wartości masy ważonego ładunku;  3)   zespół sterujący pracą wagi, służący w szczególności do uruchamiania i zatrzymywania automatycznego podajnika oraz opróżniania zbiornika wagowego;  4)   urządzenie wskazujące;  5)   urządzenie odpylające, którego wyłączenie powinno być sygnalizowane, jeżeli zapylenie wagi wywiera znaczący wpływ na wynik porcjowania;  6)   urządzenie tarujące, służące do nastawiania wskazania zerowego, gdy nośnia ładunku jest obciążona;  7)   urządzenie zerujące, służące do nastawiania wskazania zerowego, gdy nośnia ładunku jest nieobciążona.
§ 4. Waga może być wyposażona w:  1)   urządzenie drukujące, przy czym wydruk powinien:a)  być czytelny i trwały,b)  mieć wysokość znaków co najmniej 2 mm,c)  zawierać nazwę lub oznaczenie jednostki miary masy, zamieszczone po prawej stronie wartości liczbowej lub powyżej kolumny wartości liczbowych;  2)   wskaźnik poziomu, przy czym powinno być możliwe ustawienie wagi z pochyleniem nie większym niż 1 %;  3)   urządzenie elektroniczne, realizujące określone funkcje, będące oddzielnymi zespołami wagi zwanej dalej wagą elektroniczną.
§ 5. 1. W urządzeniach zerujących i urządzeniach tarujących nastawienie wskazania zerowego może być dokonywane:  1)   nieautomatycznie;  2)   półautomatycznie;  3)   automatycznie.2. Urządzenie zerujące może być:  1)   inicjujące, w którym automatyczne nastawianie wskazania zerowego jest dokonywane przez włączanie wagi przed jej gotowością do pracy;  2)   podtrzymujące zero, w którym wskazanie zerowe jest automatycznie utrzymywane w danych granicach.3. Urządzenie tarujące może być wykonane jako urządzenie zadające tarę, w którym zadana wartość tary odejmowana jest od wartości brutto lub netto i jest wskazywany wynik tego odejmowania, przy działaniu, którego zakres ważenia ładunków netto jest w wadze odpowiednio zmniejszony.
§ 6. Dozownik objętościowy składa się w szczególności z:  1)   automatycznego podajnika, doprowadzającego materiał do zespołu odmierzającego;  2)   zespołu odmierzającego objętość materiału odpowiednią do masy porcji:a)  ślimakowego - przez nastawienie regulowanej liczby obrotów ślimaka pomiarowego,b)  pojemnikowego - przy użyciu teleskopowego pojemnika o regulowanej objętości;  3)   zespołu sterującego pracą dozownika, służącego w szczególności do uruchamiania i zatrzymywania automatycznego podajnika oraz zespołu odmierzającego;  4)   urządzenia odpylającego, którego wyłączenie powinno być sygnalizowane w sposób akustyczny lub optyczny, jeżeli zapylenie dozownika wpływa w sposób znaczący na wynik porcjowania.
§ 7. Waga oraz dozownik objętościowy powinny być tak skonstruowane, aby w przypadku spadku ciśnienia w zastosowanym układzie sterującym pneumatycznym lub hydraulicznym poniżej wartości oznaczonej na przyrządzie, przyrząd przestał działać.
§ 8. 1. Automatyczny podajnik powinien zapewniać podawanie materiału z odpowiednią wydajnością.2. Jeżeli podajnik wyposażony jest w regulator wydajności, to powinien być oznaczony kierunek zmian wydajności.
§ 9. Zespół wagowy powinien być wyposażony w:  1)   urządzenie do nastawiania masy porcji, z podziałką wyrażoną w legalnych jednostkach miary masy albo  2)   odważniki lub obciążniki, dostosowane do konstrukcji wagi, służące do równoważenia nominalnej wartości masy porcji.
§ 10. Urządzenie do nastawiania masy porcji może być wyposażone w regulator średniej wartości masy porcji, który powinien mieć podziałkę, wyraźnie różniącą się od innych podziałek i wskazującą kierunek zmian masy porcji, przy czym jego nastawienie może być korygowane automatycznie.
§ 11. Nośnię ładunku zespołu wagowego, służącą do przyjmowania ładunku, może stanowić:  1)   zbiornik wagowy;  2)   opakowanie porcji, podłączane do zespołu wagowego w każdym cyklu ważenia.
§ 12. 1. Konstrukcja zbiornika wagowego powinna umożliwiać:  1)   całkowite jego opróżnienie po każdym odważeniu ładunku;  2)   łatwe i bezpieczne obciążanie go wzorcami masy lub obciążnikami wzorcowym, aż do obciążenia maksymalnego.2. Ręczne sterowanie opróżnianiem zbiornika wagowego nie powinno działać podczas automatycznego trybu pracy wagi.
§ 13. 1. Zakres działania urządzenia zerującego nie powinien przekraczać 4 % obciążenia maksymalnego.2. Zakres działania urządzenia zerującego inicjującego nie powinien przekraczać 20 % obciążenia maksymalnego.3. Działanie urządzenia zerującego nie powinno powodować zmiany obciążenia maksymalnego.
§ 14. Urządzenie zerujące oraz tarujące, z wyjątkiem urządzenia zadającego tarę, powinny umożliwiać zerowanie wagi z błędem nieprzekraczającym 0,25 wartości maksymalnego dopuszczalnego odchylenia każdej porcji od wartości średniej w użytkowaniu dla masy porcji równej obciążeniu minimalnemu lub nominalnej porcji minimalnej.
§ 15. 1. Urządzenia zerujące i tarujące nieautomatyczne lub półautomatyczne:  1)   nie powinny działać podczas automatycznej pracy wagi;  2)   powinny działać w stabilnym położeniu równowagi zespołu wagowego.2. Urządzenie zerujące automatyczne powinno:  1)   działać po rozpoczęciu ważenia automatycznego:a)  w danym okresie czasu podczas każdego cyklu ważenia, bez możliwości jego wyłączenia lub zmiany ustawienia czasu działania albob)  w programowanym przedziale czasu, o danej wartości maksymalnej;  2)   zapewnić utrzymanie zera w zakresie dwukrotnego błędu, o którym mowa w § 14.
§ 16. 1. Urządzenie podtrzymujące zero powinno działać tylko wtedy, gdy:  1)   wskazanie wagi jest równe zeru lub jest ujemną wartością masy netto, odpowiadającą wskazaniu zero dla masy brutto;  2)   zmiana wskazania wagi nie jest większa niż 0,25 wartości maksymalnego dopuszczalnego odchylenia każdej porcji od wartości średniej w użytkowaniu dla masy porcji równej obciążeniu minimalnemu lub nominalnej porcji minimalnej.2. W przypadku gdy wskazanie zerowe jest wyświetlone po wytarowaniu, urządzenie podtrzymujące zero powinno działać w przedziale nie większym niż 4 % obciążenia maksymalnego od rzeczywistej wartości zera.
§ 17. Wartość działki urządzenia zadającego tarę powinna być równa wartości działki elementarnej wagi lub automatycznie do niej zaokrąglana.
§ 18. 1. Urządzenie zadające tarę może współdziałać z innymi urządzeniami tarującymi, przy czym wartość zadanej tary nie może być skasowana lub zmieniona, jeżeli działa inne urządzenie tarujące.2. Urządzenie zadające tarę może działać automatycznie tylko wtedy, gdy wartość zadanej tary jest identyfikowana z ważonym ładunkiem, w szczególności przez kod kreskowy.
§ 19. 1. Urządzenie wskazujące powinno umożliwiać łatwe i jednoznaczne odczytanie wyników ważenia w warunkach użytkowania wagi.2. Wyniki ważenia powinny zawierać nazwy lub oznaczenia stosowanych legalnych jednostek miary masy.
§ 20. Wartości działek elementarnych wszystkich urządzeń wskazujących związanych z zespołem wagowym powinny być jednakowe.
§ 21. 1. Waga elektroniczna powinna być skonstruowana i wykonana w taki sposób, aby w przypadku zakłóceń:  1)   nie wystąpiły odchylenia większe niż 0,25 wartości maksymalnego dopuszczalnego odchylenia każdej porcji od wartości średniej w użytkowaniu, dla porcji równej obciążeniu minimalnemu lub nominalnej porcji minimalnej, zwane dalej “odchyleniami znaczącymi”, albo  2)   po wystąpieniu odchyleń znaczących podała sygnał ostrzegawczy optyczny lub akustyczny, trwający do momentu podjęcia przez operatora działań lub zniknięcia odchylenia, albo przestała działać.2. Waga elektroniczna powinna zapewniać możliwość automatycznej kontroli wyświetlacza przy włączeniu, poprzez wskazanie wszystkich możliwych znaków urządzenia wskazującego w czasie wystarczająco długim do ich obserwacji przez operatora.3. Podczas nagrzewania waga elektroniczna nie powinna wskazywać i przesyłać wyniku ważenia, a automatyczne działanie wagi powinno być wstrzymane.4. Waga elektroniczna może być wyposażona w interfejs pozwalający na połączenie wagi z urządzeniem peryferyjnym, którego użycie nie powinno:  1)   wpływać na właściwości metrologiczne wagi i na poprawność jej działania;  2)   umożliwiać wprowadzania do wagi instrukcji lub danych:a)  które nie są zdefiniowane i mogłyby być mylone z wynikiem ważenia,b)  służących do fałszowania wyświetlanych, przetwarzanych lub zapamiętanych wyników ważenia,c)  w celu dokonania przez osoby nieuprawnione adiustacji wagi.
§ 22. Waga zasilana z baterii po spadku napięcia poniżej danej wartości powinna nadal działać prawidłowo albo wyłączać się automatycznie.
§ 23. 1. Na wadze oraz na dozowniku objętościowym powinny być umieszczone w sposób trwały i czytelny w szczególności:  1)   nazwa lub znak producenta;  2)   numer i znak fabryczny;  3)   nadany znak zatwierdzenia typu;  4)   klasa dokładności X (x);  5)   klasa odniesienia wagi Ref (x);  6)   obciążenie maksymalne wagi, w postaci: “Max …”;  7)   obciążenie minimalne wagi (minimalny wysyp w przypadku wag odejmujących), w postaci: “Min …”;  8)   granica zakresu tarowania dodającego urządzenia tarującego wagi, w postaci: “T=+ …”;  9)   granica zakresu tarowania odejmującego urządzenia tarującego wagi, w postaci: “T= - …”;  10)  rodzaj materiału ważonego;  11)  maksymalna wydajność porcjowania, w postaci: “… porcji na minutę”;  12)  wartość napięcia zasilającego;  13)  wartość częstotliwości napięcia zasilającego.2. Na wadze oraz na dozowniku objętościowym powinny być umieszczone, jeżeli mają zastosowanie:  1)   wartość działki elementarnej wagi, w postaci: “d= …”;  2)   specjalny zakres temperatury pracy, w postaci: “…°C/…°C”;  3)   średnia liczba ładunków w porcji;  4)   maksymalna masa (objętość) porcji;  5)   nominalna porcja minimalna;  6)   ciśnienie robocze.3. Oznaczenia mogą być przedstawione na programowalnym wyświetlaczu danych przy zapewnieniu automatycznej i nieusuwalnej rejestracji każdej zmiany programu oznakowania.4. W przypadku zastosowania wyświetlacza danych na wadze oraz dozowniku objętościowym powinny być umieszczone w sposób trwały i czytelny co najmniej:  1)   typ i przeznaczenie wagi lub dozownika objętościowego;  2)   nazwa i znak producenta;  3)   nadany znak zatwierdzenia typu;  4)   wartość napięcia zasilającego;  5)   wartość częstotliwości napięcia zasilającego;  6)   ciśnienie robocze.
Rozdział 3
Charakterystyki metrologiczne wag oraz dozowników objętościowych
§ 24. 1. Rozróżnia się dwa rodzaje klas dokładności wag oraz dozowników objętościowych:  1)   klasa odniesienia Ref (x) - klasa, określona przy zatwierdzeniu typu, w trakcie statycznego sprawdzenia zespołu wagowego podczas badania oddziaływania czynników wpływających na wagę, przy czym wartość współczynnika x powinna być równa 1, 2 albo 1×10k, 2×10k, 5×10k, gdzie k jest liczbą całkowitą ujemną;  2)   klasa dokładności X (x) - klasa, określona przy legalizacji pierwotnej, po zainstalowaniu wagi oraz dozownika objętościowego, uwzględniająca w szczególności specyfikę porcjowanych materiałów, sposób instalacji, masę porcji i wydajność porcjowania, przy czym wartość współczynnika x powinna być równa 1, 2 albo 1×10k, 2×10k, 5×10k, gdzie k jest liczbą całkowitą ujemną.2. Waga oraz dozownik objętościowy mogą mieć określoną więcej niż jedną klasę dokładności X (x).
§ 25. Maksymalne dopuszczalne odchylenie każdej porcji od wartości średniej z tych porcji dla klasy dokładności X (1) wagi oraz dozownika objętościowego, określa załącznik do rozporządzenia.
§ 26. Dla klas dokładności wagi oraz dozownika objętościowego innych niż klasa X (1) maksymalne dopuszczalne odchylenia każdej porcji od wartości średniej z tych porcji są równe wartościom odchyleń dla klasy X (1) pomnożonym przez współczynnik (x) klasy dokładności.
§ 27. 1. Dla materiałów w kawałkach, gdy umowna masa kawałka materiału, będąca masą równą średniej masie dziesięciu największych elementarnych kawałków materiału lub jego cząstek pobranych z jednej lub więcej porcji, przekracza 0,1 maksymalnego dopuszczalnego odchylenia każdej porcji od wartości średniej w użytkowaniu:  1)   wartości odchyleń, określone w załączniku do rozporządzenia, powinny być zwiększone o 1,5-krotność wartości umownej masy kawałka materiału;  2)   wartości maksymalnego dopuszczalnego odchylenia nie powinna przekraczać iloczynu współczynnika (x) i 9 % wartości masy porcji.2. Wymagania, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przy określeniu maksymalnych dopuszczalnych odchyleń każdej porcji od wartości średniej z tych porcji dla dokładności zerowania, tarowania oraz oddziaływania czynników wpływających na wagę.
§ 28. 1. Błędy graniczne dopuszczalne wagi przy ważeniu statycznym dla klasy odniesienia Ref (x) powinny być równe 0,25 wartości maksymalnego dopuszczalnego odchylenia każdej porcji od wartości średniej z tych porcji w użytkowaniu, określonego w załączniku do rozporządzenia, dla wartości masy porcji równej obciążeniu statycznemu w następujących warunkach:  1)   w zakresie temperatury pracy od -10 °C do 40 °C;  2)   w zakresie temperatury pracy innym niż określony w pkt 1, oznaczonym na wadze, w przedziale nie mniejszym niż 30 °C, dla wag o zastosowaniu specjalnym;  3)   przy zmianach napięcia zasilania w zakresie od -15 % do 10 % jego wartości nominalnej, oznaczonej na wadze, dla wag zasilanych napięciem o częstotliwości sieciowej;  4)   przy spadku napięcia poniżej jego wartości nominalnej o daną wartość, dla wag zasilanych napięciem stałym;  5)   przy wilgotności względnej 85 % w temperaturze równej górnej granicy zakresu temperatury pracy wagi, dla wag elektronicznych;  6)   przy pochyleniu podstawy wagi równym 5 %, dla wag, które nie są przeznaczone do zamocowania w stałej pozycji i które nie są wyposażone we wskaźnik poziomu.2. Na skutek zmiany temperatury otoczenia o 5 °C wskazanie zerowe wagi nie powinno zmienić się więcej niż wartość, o której mowa w ust. 1, dla ładunku równego nominalnej porcji minimalnej.3. W przypadku wag odważających porcje, które nie są równe jednemu ładunkowi, błędy, o których mowa w ust. 1, oblicza się w zależności od masy porcji i liczby ładunków w porcji.
§ 29. W przypadku wag, w których nastawiona wartość masy porcji jest wskazywana, maksymalna różnica pomiędzy wartością nastawioną a średnią masą porcji nie powinna przekraczać 0,25 wartości maksymalnego dopuszczalnego odchylenia każdej porcji od wartości średniej z tych porcji w użytkowaniu, określonego w załączniku do rozporządzenia.
§ 30. Stabilność przedziału wskazań wagi elektronicznej powinna być taka, aby wartość bezwzględna różnicy między błędami wskazania wagi dla ładunku o masie zbliżonej do Max, dla dowolnego z dwóch pomiarów, nie przekraczała 50 % wartości bezwzględnej błędów granicznych dopuszczalnych wagi, o których mowa w § 28 ust. 1.
Rozdział 4
Przepis końcowy
§ 31. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
______1)   Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).2)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 170, poz. 1652.
ZAŁĄCZNIK
MAKSYMALNE DOPUSZCZALNE ODCHYLENIE PORCJI DLA WAG KLASY X (1) ORAZ DOZOWNIKÓW OBJĘTOŚCIOWYCH 

  Wartość masy porcji m (g)Maksymalne dopuszczalne odchylenie każdej porcji od wartości średniej z tych porcji dla wag klasy X (1) oraz dozowników objętościowych
 przy zatwierdzeniu typu i legalizacjiw użytkowaniu
m Ł 507,2 % m9 % m
50 < m Ł 1003,6 g4,5 g
100 < m Ł 2003,6 % m4,5 % m
200 < m Ł 3007,2 g9 g
300 < m Ł 5002,4 % m3 % m
500 < m Ł 1.00012 g15 g
1.000 < m Ł 10.0001,2 % m1,5 % m
10.000 < m Ł 15.000120 g150 g
15.000 < m0,8 % m1 % m

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 16 września 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu powoływania oraz odwoływania członków Rady Nadzorczej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, a także szczegółowych zasad działania Rady Nadzorczej i szkolenia jej członków oraz wysokości ich wynagrodzenia za udział w posiedzeniach Rady
(Dz. U. z dnia 6 października 2003 r.)

Na podstawie art. 50 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 marca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu powoływania oraz odwoływania członków Rady Nadzorczej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, a także szczegółowych zasad działania Rady Nadzorczej i szkolenia jej członków oraz wysokości ich wynagrodzenia za udział w posiedzeniach Rady (Dz. U. Nr 45, poz. 276) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 1 ust. 1-3 otrzymują brzmienie:”1.  Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, zwany dalej “Pełnomocnikiem”, zamieszcza informacje o terminie zgłaszania kandydatów na członków Rady Nadzorczej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, zwanej dalej “Radą Nadzorczą”, w trzech dziennikach o zasięgu ogólnopolskim o najwyższym nakładzie.2.   Podmioty, o których mowa w art. 50 ust. 2 pkt 1a i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, zwanej dalej “ustawą”, zgłaszają po jednym kandydacie na członków Rady Nadzorczej.3.   W celu uzupełnienia składu Rady Nadzorczej Pełnomocnik występuje do podmiotów uprawnionych do posiadania przedstawiciela w Radzie Nadzorczej o zgłoszenie kandydatów.”;  2)   w § 2 w ust. 1 i 2 użyte w różnych przypadkach wyrazy “Minister Pracy i Polityki Socjalnej” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami “minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego”;  3)   § 8 otrzymuje brzmienie:”§ 8. 1.   Członkowie Rady Nadzorczej otrzymują za udział w posiedzeniach Rady Nadzorczej wynagrodzenie ze środków Funduszu w kwocie 250 złotych za jedno posiedzenie, niezależnie od czasu jego trwania.2.   Członkom Rady Nadzorczej przysługują w okresie pełnienia funkcji, pokrywane ze środków Funduszu, diety i inne należności z tytułu podróży służbowych związanych z wykonywaniem zadań członka Rady - na zasadach określonych w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej - zabezpieczenie społeczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).2)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr 99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz. 1001, Nr 95, poz. 1101 i Nr 111, poz. 1280, z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 39, poz. 459, Nr 100, poz. 1080, Nr 125, poz. 1368, Nr 129, poz. 1444 i Nr 154, poz. 1792 i 1800, z 2002 r. Nr 169, poz. 1387, Nr 200, poz. 1679 i 1683 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 79 i Nr 90, poz. 844.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SKARBU PAŃSTWA1)
z dnia 27 lutego 2003 r.
w sprawie nieodpłatnego przekazania Bankowi Gospodarstwa Krajowego akcji i udziałów stanowiących własność Skarbu Państwa
(Dz. U. z dnia 25 marca 2003 r.)

Na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. Nr 79, poz. 484, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Przekazuje się nieodpłatnie Bankowi Gospodarstwa Krajowego akcje i udziały stanowiące własność Skarbu Państwa.2. Wykaz akcji i udziałów, o których mowa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Minister Skarbu Państwa kieruje działem administracji rządowej - Skarb Państwa, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 97, poz. 868).2)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 80, poz. 511, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, Nr 60, poz. 693 i Nr 86, poz. 958, z 2001 r. Nr 16, poz. 167 i Nr 81, poz. 876 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 121, poz. 1032 i Nr 216, poz. 1824.
ZAŁĄCZNIK
WYKAZ AKCJI I UDZIAŁÓW STANOWIĄCYCH WŁASNOŚĆ SKARBU PAŃSTWA PRZEKAZYWANYCH NIEODPŁATNIE BANKOWI GOSPODARSTWA KRAJOWEGO 

Lp.Nazwa spółkiSiedzibaLiczba przekazywanych akcji/udziałów
1234
1Przedsiębiorstwo Produkcji i Handlu EL-CORN Sp. z o.o.Bartoszyce  5.000
2Podlaskie Centrum Rolno-Towarowe S.A.Białystok     20
3Przemysł Płyt Drewnopochodnych POLPŁYT Sp. z o.o.Bydgoszcz      1
4Wytwórnia Salami IGLOOMEAT-SOKOŁÓW Sp. z o.o.Dębica 35.439
5Rolno-Spożywczy Rynek Hurtowy GIEŁDA ELBLĄSKA S.A.Elbląg  3.500
6Mazurski Rynek Rolno-Hurtowy S.A.Ełk     20
7Kuźnia Glinik Sp. z o.o.Gorlice  1.541
8Gorzowskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o.Gorzów Wielkopolski      4
9Gorzowski Rynek Hurtowy S.A.Gorzów Wielkopolski     10
10Fabryka Maszyn Sp. z o.o.Janów Lubelski    215
11Międzynarodowe Targi Katowickie Sp. z o.o.Katowice     28
12Fabryka Aparatury i Urządzeń FAMET S.A.Kędzierzyn-Koźle 25.000
13Targi Kielce Sp. z o.o.Kielce    150
14Małopolska Giełda Rolno-Ogrodnicza MAGRO S.A.Kraków  1.100
15Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego PZL Krosno S.A.Krosno    167
16DAEWOO-FONICA Sp. z o.o.Łódź 18.080
17Przedsiębiorstwo Przemysłowo-Handlowe Inter-Stomil Sp. z o.o.Łódź    168
18Bank Przemysłowy S.A.Łódź 53.774
19Wytwórnia Aparatury Wtryskowej “PZL-Mielec” Sp. z o.o.Mielec  3.632
20Rauschert MYSŁAKOWICE Sp. z o.o.Mysłakowice  3.327
21Reckitt Benckiser (Poland) SANowy Dwór Mazowiecki147.944
22LAS OLSZTYN Sp. z o.o.Olsztyn    754
23Regionalne Towarzystwo Handlu Zagranicznego “PROMOPOL” Sp. z o.o.Opole     16
24Telewizja Kablowa PILSAT S.A.Piła  4.000
25GEOTERMIA PYRZYCE Sp. z o.o.Pyrzyce     10
26HSW - Zakład Kuźnia Matrycowa Sp. z o.o.Stalowa Wola      1
27AGROS-FORTUNA Spółka z o.o.Tarczyn222.464
28Wydawnictwo Samorządowe Sp. z o.o.Tarnobrzeg     10
29Wałbrzyska Giełda Rolno-Spożywcza S.A.Wałbrzych    604
30Henkel Polska S.A.Warszawa155.340
31BOC GAZY Sp. z o.o.Warszawa 65.041
32GASPOL S.A.Warszawa 90.710
33Metanel S.A.Warszawa950.000
34Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie WARTA VITA S.A.Warszawa 46.150
35MINEX Centrala Eksportowo-Importowa S.A.Warszawa218.000
36Unitra Towarzystwo Handlowo-Przemysłowe S.A.Warszawa  8.000
37RUN-CHŁODNIA we Włocławku Sp. z o.o.Włocławek 18.480
38COMBIS Sp. z o.o.Wola Rzędzińska    100
39Geotermia Mazowiecka S.A.Żyrardów  5.000

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 14 marca 2003 r.
w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej
(Dz. U. z dnia 20 maja 2003 r.)

Na podstawie art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085 oraz z 2002 r. Nr 199, poz. 1672) zarządza się, co następuje:

Dział I
Przepisy ogólne
§ 1. Rozporządzenie określa:  1)   wymagania w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń, właściwości manewrowych oraz dotyczące ochrony wód, powietrza i ochrony przed hałasem, zwane dalej “wymaganiami technicznego stanu bezpieczeństwa”;  2)   wymagania w zakresie wyposażenia statków;  3)   tryb i podmioty właściwe do przeprowadzania przeglądów technicznych statków, niepodlegających nadzorowi technicznemu polskiej instytucji klasyfikacyjnej.
§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:  1)   ”rejonach żeglugi 1, 2, 3, 4″ - należy przez to rozumieć odpowiednie rejony określone w przepisach o świadectwach zdolności żeglugowej statków żeglugi śródlądowej;  2)   ”małym statku” - należy przez to rozumieć mały statek w rozumieniu przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych.
§ 3. Wyposażenie statków żeglugi śródlądowej uprawiających żeglugę międzynarodową w rejonie 1 określają odrębne przepisy.
Dział II
Wymagania techniczne
§ 4. Statek spełnia wymagania technicznego stanu bezpieczeństwa, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w przepisach technicznych polskiej instytucji klasyfikacyjnej, dotyczącym:  1)   konstrukcji kadłuba;  2)   urządzeń sterowych;  3)   urządzeń kotwicznych;  4)   urządzeń cumowniczych, holowniczych i sczepiających;  5)   stateczności i wolnej burty;  6)   urządzeń maszynowych;  7)   wałów napędowych i pędników;  8)   zbiorników ciśnieniowych;  9)   instalacji rurociągów;  10)  urządzeń elektrycznych i automatyzacji;  11)  ochrony przeciwpożarowej;  12)  urządzeń przeładunkowych i dźwigowych;  13)  urządzeń zapobiegających zanieczyszczaniu wody, powietrza i emisji hałasu;  14)  właściwości manewrowych statku.
Dział III
Przegląd techniczny
§ 5. Statek bez napędu mechanicznego o iloczynie największej długości i szerokości nieprzekraczającym 50 m2 oraz statek o napędzie mechanicznym o mocy do 50 kW podlega przeglądom technicznym przeprowadzanym przez rzeczoznawcę uznanego przez dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej.
§ 6. Warunkiem uzyskania uznania jest posiadanie:  1)   co najmniej średniego wykształcenia technicznego;  2)   pięcioletniej praktyki zawodowej w stoczniach lub bazach remontowych statków żeglugi śródlądowej;  3)   zaświadczenie o ukończeniu kursu w polskiej instytucji klasyfikacyjnej oraz  4)   zdanie egzaminu ze znajomości wymagań technicznych określonych w przepisach technicznych polskiej instytucji klasyfikacyjnej i metodyki przeprowadzania przeglądów technicznych statków przed komisją powołaną przez dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej.
§ 7. 1. Przegląd techniczny przeprowadza się na wniosek armatora statku. Obejmuje on ocenę stanu kadłuba, urządzeń napędowych i pędników, urządzeń sterowych, kotwicznych, holowniczych, sczepiających i cumowniczych oraz instalacji i zbiorników statku.2. Po przeprowadzeniu przeglądu technicznego rzeczoznawca stwierdza, w formie orzeczenia, zdolność statku do żeglugi w rejonie określonym w przepisach o świadectwach zdolności żeglugowej statków żeglugi śródlądowej.3. Wzór orzeczenia, o którym mowa w ust. 2, określa załącznik do rozporządzenia.
Dział IV
Wyposażenie statku
Rozdział 1
Wyposażenie ruchome statku
§ 8. 1. Wyposażenie ruchome statku, a w szczególności środki sygnałowe, środki ratunkowe i środki łączności, powinno spełniać wymagania przepisów technicznych polskiej instytucji klasyfikacyjnej lub odpowiednich norm krajowych i międzynarodowych.2. Na statku powinny znajdować się dokumenty potwierdzające spełnienie przez wyposażenie ruchome wymagań, o których mowa w ust. 1.3. Wyposażenie ruchome powinno być właściwie rozmieszczone i utrzymywane we właściwym stanie technicznym.
§ 9. Ilość, rodzaj i rozmieszczenie środków sygnałowych, o których mowa w § 8 ust. 1, określają przepisy żeglugowe na śródlądowych drogach wodnych.
Rozdział 2
Sprzęt i środki ratunkowe
§ 10. 1. Statek, z wyjątkiem statku na stałe zacumowanego do nabrzeża, powinien być wyposażony w pasy lub kamizelki ratunkowe w ilości odpowiadającej liczbie osób znajdujących się na statku.2. Statek pasażerski powinien być wyposażony dodatkowo w pasy lub kamizelki ratunkowe dla dzieci, w ilości odpowiadającej 10% maksymalnej liczby pasażerów.3. Statek powinien być wyposażony w koła ratunkowe w ilości zależnej od wielkości i przeznaczenia statku, nie mniejszej niż:  1)   małe statki o napędzie mechanicznym:a)  w rejonie 1      - o długości do 12 m - 1 koło na każde 2 osoby,                        - o długości powyżej 12 m - 2 koła,b)  w rejonie 2, 3 i 4  - 1 koło;  2)   statki bez napędu  - 2 koła;  3)   statki pasażerskie: 

Długość statku [m]Maksymalna liczba pasażerówMinimalna ilość kół ratunkowych
          do 15        do 36 2
powyżej 15 do 24       do 200 3
powyżej 24 do 35     201- 300 4
powyżej 35 do 50     301- 600 6
     powyżej 50     601- 900 8
     901-1.20010
 powyżej 1.20012

 Uwaga:Przy ustalaniu wymaganej ilości kół należy przyjąć większą wartość wynikającą odpowiednio z kolumny pierwszej lub drugiej;
  4)   inne statki:a)  o długości do 50 m           - 2 koła,b)  o długości powyżej 50 m      - 3 koła.
§ 11. 1. Co najmniej połowa wymaganych kół ratunkowych powinna być wyposażona w nietonącą linkę o średnicy 8-10 mm i długości 25 m, a na wodach administrowanych przez dyrektora urzędu morskiego - o długości 30 m.2. Na statku pasażerskim uprawiającym żeglugę w porze nocnej połowa wymaganych kół ratunkowych, a na pozostałych statkach co najmniej 1 koło, powinny być wyposażone w pławkę świetlną.3. Pasy i kamizelki ratunkowe na statku pasażerskim uprawiającym żeglugę w porze nocnej na wodach administrowanych przez dyrektora urzędu morskiego w rejonach 1, 2 i 3 i na pozostałych statkach uprawiających żeglugę w rejonach 1 i 2 powinny być wyposażone w lampki świetlne.
§ 12. 1. Statek powinien być wyposażony w łodzie ratunkowe, a także w tratwy ratunkowe lub pływaki ratunkowe, zwane dalej “zbiorowymi środkami ratunkowymi”, o nośności odpowiadającej liczbie osób znajdujących się na statku.2. Wymóg wyposażenia w środki, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy:  1)   małych statków o napędzie mechanicznym o długości do 12 m, uprawiających żeglugę w rejonie 1;  2)   statków niezatapialnych z wypełnionymi komorami wypornościowymi;  3)   statków na stałe zacumowanych do nabrzeża;  4)   statków uprawiających żeglugę wyłącznie na kanałach;  5)   promów linowych na uwięzi.3. Rozmieszczenie zbiorowych środków ratunkowych powinno zapewniać ich bezpieczne i szybkie użycie w każdych warunkach eksploatacji.
§ 13. 1. Statek uprawiający żeglugę w rejonie 1 powinien być wyposażony w łodzie lub tratwy ratunkowe o nośności odpowiadającej liczbie osób znajdujących się na statku.2. Wyposażenie łodzi i tratw ratunkowych, o których mowa w ust. 1, powinno być zgodne z przepisami wydanymi przez dyrektora urzędu morskiego.3. Na statku uprawiającym żeglugę w rejonie 1, 2, 3 po wodach administrowanych przez dyrektora urzędu morskiego jako zbiorowe środki ratunkowe mogą być używane pływaki ratunkowe:  1)   w okresie od dnia 1 maja do dnia 31 października - o nośności odpowiadającej ilości osób określonej w dokumencie wystawionym przez uznaną instytucję klasyfikacyjną,  2)   poza okresem określonym w pkt 1 - o nośności odpowiadającej ilości osób, która może być umieszczona na pływaku.4. Statek uprawiający żeglugę w rejonie 2, 3 i 4 powinien być wyposażony w łodzie ratunkowe lub towarzyszące, wyposażone w 2 wiosła, cumę, czerpak, bosak i koło ratunkowe.5. Wymóg wyposażenia, o którym mowa w ust. 4, dotyczy:  1)   statków do przewozu towarów o nośności większej niż 150 t;  2)   pchaczy i holowników o wyporności większej niż 150 t;  3)   urządzeń pływających, w tym w szczególności pływających żurawi i pogłębiarek;  4)   promów linowych;  5)   statków pasażerskich, przeznaczonych do przewozu nie mniej niż 250 pasażerów lub posiadających więcej niż 50 miejsc sypialnych dla pasażerów.6. Statek towarowy o nośności większej niż 150 t, pchacz i holownik o wyporności większej niż 150 t, urządzenie pływające oraz statek pasażerski o długości powyżej 12 m uprawiające żeglugę w rejonie 1 powinny być wyposażone w łodzie ratunkowe lub towarzyszące o napędzie mechanicznym.7. Łodzie towarzyszące holowane za statkiem bez napędu mechanicznego powinny spełniać wymagania przewidziane dla łodzi ratunkowych.8. Łodzie towarzyszące i ratunkowe, sztywne tratwy ratunkowe, pływaki ratunkowe i urządzenia do ich wodowania podlegają przeglądom dokonywanym przez polską instytucję klasyfikacyjną nie rzadziej niż co 5 lat.
§ 14. 1. Koła ratunkowe i kamizelki ratunkowe spełniają wymagania bezpieczeństwa, jeżeli posiadają ważne atesty, potwierdzające dokonanie przeglądu technicznego, wydane przez stację badań uznaną przez polską instytucję klasyfikacyjną.2. Pneumatyczne tratwy ratunkowe spełniają wymagania bezpieczeństwa, jeżeli posiadają ważne dokumenty, potwierdzające dokonanie przeglądu technicznego, wydane przez stację badań uznaną przez dyrektora urzędu morskiego.3. Koła ratunkowe i kamizelki ratunkowe po naprawie podlegają przeglądowi technicznemu dokonanemu przez uznaną stację atestacji.
§ 15. Wymagania, o których mowa w § 10-14, stosuje się do statków obsadzonych załogą.
Rozdział 3
Sprzęt przeciwpożarowy
§ 16. 1. Statek powinien być wyposażony w odpowiednie gaśnice w ilości określonej w zależności od jego wielkości, przeznaczenia, mocy urządzeń napędowych i wyposażenia stwarzającego zagrożenie pożarowe.2. Pchacz, holownik, lodołamacz oraz inny statek o długości większej niż 20 m powinien być wyposażony w gaśnice płynowe o wielkości napełniania 9 l albo proszkowe o wielkości napełniania 6 kg z proszkiem przeznaczonym do gaszenia pożarów grup ABC. Gaśnice powinny być rozmieszczone po jednej w każdym z następujących miejsc:  1)   w sterówce;  2)   w pobliżu każdego wejścia z pokładu do pomieszczeń mieszkalnych;  3)   w pobliżu każdego wejścia do pomieszczeń roboczych, niedostępnych bezpośrednio z pomieszczeń mieszkalnych, w których zainstalowane są urządzenia grzewcze, kuchenne lub chłodnicze zasilane paliwem stałym, płynnym lub gazem;  4)   przy każdym wejściu do siłowni i kotłowni;  5)   w siłowni, w odpowiednim miejscu poniżej pokładu głównego, gdy moc silników napędowych jest większa niż 100 kW.3. Statek pasażerski powinien być wyposażony w gaśnice, o których mowa w ust. 2, oraz dodatkowo w:  1)   jedną gaśnicę na każde 120 m2 powierzchni podłogi pomieszczeń ogólnego użytku, z zaokrągleniem w górę, do następnych 120 m2;  2)   jedną gaśnicę na każde 10 kabin, z zaokrągleniem w górę.4. Statek o długości równej lub mniejszej niż 20 m, inny niż pchacz, holownik i lodołamacz, powinien być wyposażony w gaśnice proszkowe o wielkości napełniania 2 kg. Minimalna ilość gaśnic wynosi dla statków o długości:  1)   do 10 m               - (1 + s) gaśnic,  2)   powyżej 10 m do 15 m   - (2 + s) gaśnic,  3)   powyżej 15 m do 20 m   - (3 + s) gaśnic,przy czym “s” oznacza liczbę dodatkowych gaśnic w zależności od mocy silników napędowych i wynosi: jedna gaśnica dla silników o mocy 50-100 kW oraz jedna gaśnica na każde następne 100 kW.5. Dodatkowe gaśnice, o których mowa w ust. 4, powinny być równomiernie rozmieszczone w miejscach widocznych i łatwo dostępnych.6. Gaśnice powinny być tak rozmieszczone, aby znajdowały się przy każdej zejściówce oraz, w miarę możliwości, w odległości nie większej niż 1 m od stanowiska sternika i 2 m od kuchenki. Jedna gaśnica powinna się znajdować w pobliżu siłowni.7. Na statku dopuszcza się stosowanie innej, niż określona w ust. 4, liczby gaśnic jeżeli przy zastosowanej wielkości napełnienia nieprzekraczającej 6 kg zachowana jest ta sama skuteczność gaśnicza.8. Rodzaj gaśnic powinien być dostosowany do źródła zagrożenia pożarowego, występującego w danym miejscu na statku. Dopuszcza się stosowanie gaśnic CO2 do gaszenia siłowni z zewnątrz oraz tablic rozdzielczych i kuchni, o ile ilość CO2 nie stwarza zagrożenia dla zdrowia.9. Stan techniczny i napełnienie gaśnic powinny być kontrolowane w okresach i w sposób zgodny z instrukcją ustaloną przez producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku.
§ 17. Na statku powinno znajdować się oprócz gaśnic, o których mowa w § 16 ust. 2, następujące wyposażenie gaśnicze:  1)   wiadro metalowe o pojemności około 10 l z linką - na pokładzie  - 1 szt.;  2)   koc gaśniczy:a)  w siłowni, w której przebywa stale załoga  - 1 szt.,b)  w kuchni  - 1 szt.;  3)   łom i topór - na statku o długości powyżej 15 m, przy wejściu do zamykanych pomieszczeń mieszkalnych  - 1 kpl.;  4)   toporek strażacki - na statku o długości do 15 m  - 1 szt.;  5)   rękawice ognioodporne - w pomieszczeniach maszynowni i sterówce.
§ 18. 1. Statek o długości powyżej 20 m i łącznej mocy maszyn głównych i pomocniczych 1.000 kW i większej uprawiający żeglugę w rejonie 1 powinien być wyposażony w agregat gaśniczy.2. Statek o długości powyżej 20 m z pomieszczeniami pod pokładem głównym, w których mogą przebywać na stałe członkowie załogi albo pasażerowie, uprawiający żeglugę w rejonie 1 powinien być wyposażony w aparat oddechowy z linką asekuracyjną, ubranie ognioochronne, hełm strażacki, pas strażacki z zatrzaśnikiem i toporkiem oraz lampę bezpieczeństwa.3. Zbiornikowiec nieposiadający stałej pokładowej instalacji gaśniczej pianowej, uprawiający żeglugę w rejonie 1, powinien być wyposażony w zestaw pianowy.
Rozdział 4
Środki łączności
§ 19. 1. Pchacz, holownik, statek pasażerski oraz inny statek o napędzie mechanicznym o długości większej niż 20 m powinien być wyposażony w stacjonarny radiotelefon VHF przeznaczony do łączności w relacji statek-statek i statek-brzeg, spełniający międzynarodowe wymagania zgodnie z przeznaczeniem i posiadający pozwolenie radiowe wydane przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty. Statek uprawiający żeglugę międzynarodową powinien być wyposażony w dwa takie radiotelefony.2. Statek pasażerski, na którym nie jest możliwa bezpośrednia łączność pomiędzy sterówką a pomieszczeniami załogi, pomieszczeniami służbowymi, dziobową i rufową częścią statku oraz miejscami dostępnymi dla pasażerów, powinien być wyposażony w rozgłośnię manewrową.3. Statek pasażerski o długości 40 m i większej, przeznaczony do przewozu powyżej 75 pasażerów, powinien być wyposażony w głośniki rozgłośni manewrowej zainstalowane w miejscach dostępnych dla wszystkich pasażerów.
Rozdział 5
Sprzęt nawigacyjny
§ 20. 1. Statek powinien być wyposażony w następujący sprzęt:  1)   na pchaczu, holowniku lub innym statku o długości większej niż 20 m - zapasowe światła do sygnalizacji nocnej na postoju, z niezależnym zasilaniem;  2)   lornetkę - minimum 7 x 50;  3)   megafon lub tubę głosową.2. Statek uprawiający żeglugę w rejonie 1 i 2 powinien być wyposażony w kompas magnetyczny z aktualną tabelą dewiacji.3. Na wodach administrowanych przez dyrektora urzędu morskiego statek pasażerski uprawiający żeglugę w rejonie 1, 2 i 3, statek towarowy przewożący materiały niebezpieczne oraz pchacz i holownik uprawiające żeglugę w rejonie 1 i 2 powinny być wyposażone w radar, a statek i zestaw o pojemności brutto poniżej 200 - ponadto w reflektor radarowy.4. Statek uprawiający żeglugę na wodach administrowanych przez dyrektora urzędu morskiego powinien być wyposażony w mapy, locje, spisy świateł i przepisy portowe lub wyciągi z tych pomocy nawigacyjnych dotyczące akwenu, na którym ma być uprawiana żegluga.
Rozdział 6
Sprzęt pokładowy
§ 21. Statek powinien być wyposażony w następujący sprzęt:  1)   kładka z relingiem, o szerokości nie mniejszej niż 0,4 m i długości nie mniejszej niż 4,0 m - na statku o długości większej niż 20 m; dla mniejszych statków dopuszcza się krótszą kładkę;  2)   tyczka do sondowania lub sonda ręczna lub inny odpowiedni przyrząd do pomiaru głębokości;  3)   odbijacze w ilości odpowiedniej do rodzaju i wymiarów statku;  4)   bosak łodziowy;  5)   2 wiosła - na małym statku o napędzie mechanicznym;  6)   rzutka;  7)   apteczka pierwszej pomocy;  8)   instrukcja ratowania człowieka za burtą i reanimacji;  9)   plaster awaryjny - na pchaczu, holowniku i innym statku o długości większej niż 20 m;  10)  trap burtowy lub drabinka burtowa, dla statku o wolnej burcie większej niż 1,5 m przy minimalnym zanurzeniu.
Dział V
Instrukcja bezpieczeństwa statku
§ 22. 1. Na statkach pasażerskich powinna zostać sporządzona instrukcja bezpieczeństwa, określająca zadania załogi w przypadku zaistnienia: przecieku kadłuba statku, pożaru, potrzeby ewakuacji i alarmu “człowiek za burtą”.2. Instrukcja bezpieczeństwa powinna zawierać plan obrony statku, na którym wyraźnie i w sposób przejrzysty pokazane są:  1)   środki ratunkowe;  2)   drzwi wodoszczelne poniżej pokładu grodziowego oraz zamknięcia innych podobnych otworów w grodziach wodoszczelnych, ze wskazaniem miejsca ich sterowania;  3)   drzwi i klapy pożarowe;  4)   instalacja alarmowa;  5)   instalacja pożarowej sygnalizacji alarmowej;  6)   instalacje gaśnicze i gaśnice;  7)   drogi ewakuacji i wyjścia awaryjne;  8)   awaryjne źródła energii elektrycznej;  9)   urządzenia do obsługi i kontroli instalacji wentylacyjnej;  10)  podłączenia do zasilania z lądu;  11)  urządzenia odcinające dopływ paliwa;  12)  instalacje gazu płynnego;  13)  instalacje głośnikowe;  14)  urządzenia radiotelefoniczne.3. Instrukcja bezpieczeństwa i plan obrony statku powinny być zatwierdzone przez dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej oraz umieszczone w dobrze widocznym miejscu.4. Na statkach pasażerskich powinien być wywieszony w ogólnie dostępnym miejscu plan dróg ewakuacji dla pasażerów. Plan ten może być wspólnym dokumentem z planem obrony statku.5. W każdej kabinie pasażerskiej powinny znajdować się niezbędne informacje o zachowaniu się pasażerów w przypadku alarmu, pożaru, awarii statku lub ewakuacji, jak również informacje o usytuowaniu środków ratunkowych.6. Na statku uprawiającym żeglugę międzynarodową informacje, o których mowa w ust. 4 i 5, powinny być podane dodatkowo w języku angielskim i niemieckim.
Dział VI
Przepis końcowy
§ 23. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
___________1)   Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165).
ZAŁĄCZNIK
WZÓR
ORZECZENIE Nr …………
wzór: 1, 2

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 26 listopada 2003 r.
w sprawie wskaźników przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w 2004 r.
(Dz. U. z dnia 29 listopada 2003 r.)

Na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ustala się, że w 2004 r.:  1)   maksymalny roczny wskaźnik przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia wynosi 3,2 %;  2)   orientacyjne wskaźniki przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kolejnych kwartałach roku, w stosunku do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z roku poprzedniego, wynoszą:a)  w I kwartale - 2,0 %,b)  w II kwartale - 3,0 %,c)  w III kwartale - 3,3 %,d)  w IV kwartale - 4,5 %.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
________1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1995 r. Nr 43, poz. 221, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 162, poz. 1112, z 2001 r. Nr 5, poz. 45 i Nr 100, poz. 1080 oraz z 2003 r. Nr 6, poz. 63.

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 20 maja 2003 r.
w sprawie szczegółowych warunków, zakresu i trybu wspierania środkami Funduszu Pracy programów inicjowanych przez organy samorządu województwa
(Dz. U. z dnia 5 czerwca 2003 r.)

Na podstawie art. 37i ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 i Nr 90, poz. 844) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki, zakres i tryb wspierania środkami Funduszu Pracy programów inicjowanych przez organy samorządu województwa, mających na celu:  1)   utrzymanie i tworzenie miejsc pracy,  2)   zmniejszenie negatywnych skutków bezrobocia,  3)   wsparcie przebiegu restrukturyzacji zatrudnienia w przedsiębiorstwach znacząco ograniczających zatrudnienie z powodu restrukturyzacji związanej z likwidacją stanowisk pracy, postawienia w stan likwidacji lub upadłości- zwanych dalej “programami”.
§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:  1)   ”beneficjenci” - osoby, na rzecz których wykonawca usługi realizuje przedsięwzięcia stanowiące część programu;  2)   ”jednostka zarządzająca programem” - wojewódzki urząd pracy działający na podstawie upoważnienia zarządu województwa;  3)   ”koszt realizacji usług” - uprzednio uzgodnioną należność przysługującą wykonawcy usługi z tytułu realizacji usługi; w przypadku usług świadczonych przez powiatowe urzędy pracy koszty realizacji dotyczą wyłącznie środków przekazywanych bezpośrednio beneficjentom, małym przedsiębiorcom lub na rzecz instytucji szkolących oraz koszty działań promocyjnych;  4)   ”mały przedsiębiorca” - przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 54 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm.1));  5)   ”minister” - ministra właściwego do spraw pracy;  6)   ”minimalne wynagrodzenie” - wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie odrębnych przepisów;  7)   ”partner” - samorządy gminne i powiatowe oraz inne podmioty, które uczestniczyć będą w realizacji programu na zasadzie porozumienia z zarządem województwa lub jednostką zarządzającą programem;  8)   ”przeciętne wynagrodzenie” - przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski”;  9)   ”ustawa” - ustawę z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu;  10)  ”wykonawca usługi” - podmiot wyłoniony do realizacji poszczególnych przedsięwzięć (usług) w ramach programu; wykonawcą usługi może być także powiatowy urząd pracy.
§ 3. 1. Programy inicjowane przez właściwe miejscowo zarządy województw określają:  1)   nazwę programu;  2)   cele programu i okres jego realizacji;  3)   jednostkę zarządzającą programem oraz partnerów, którzy zadeklarowali na piśmie wniesienie wkładu rzeczowego i finansowego w realizację programu;  4)   liczbę beneficjentów programu wraz z ich charakterystyką;  5)   opis programu (uzasadnienie potrzeby realizacji programu, określenie zasięgu terytorialnego oraz rodzaju proponowanych przedsięwzięć);  6)   przewidywane efekty realizacji programu, z podaniem mierników i trybu dokonywania oceny;  7)   kalkulację planowanych kosztów realizacji programu oraz źródła finansowania i ich wysokość w złotych, z określeniem proporcji ich finansowania - ogółem i odrębnie dla każdego przedsięwzięcia wraz z harmonogramem ich wydatkowania;  8)   harmonogram realizacji programu, przy czym okres jego realizacji nie może być dłuższy niż 18 miesięcy;  9)   wnioskowaną wysokość środków Funduszu Pracy z rezerwy, o której mowa w art. 57a ust. 7 ustawy, zwanej dalej “rezerwą”, na współfinansowanie programu oraz harmonogram ich wydatkowania.2. Środki Funduszu Pracy przyznane według algorytmu, o którym mowa w art. 57a ust. 2 ustawy, z wyjątkiem kwot przyznanych z rezerwy, również mogą być wkładem własnym samorządu wojewódzkiego i powiatowego.3. Program zatwierdza do realizacji zarząd województwa, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiej rady zatrudnienia.
§ 4. 1. Zarząd województwa składa do ministra program wraz z wnioskiem o przyznanie środków z rezerwy, w celu wsparcia realizacji programu.2. Minister, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, informuje wojewodę oraz zarząd województwa o kwocie środków Funduszu Pracy, jaka zostanie przyznana z rezerwy na jego realizację.3. W przypadku programów wykraczających poza rok budżetowy, minister określa kwoty na poszczególne lata.
§ 5. 1. Po otrzymaniu informacji ministra o przyznaniu wnioskowanych środków z rezerwy, jednostka zarządzająca programem:  1)   informuje samorządy powiatowe o możliwości zwiększenia kwoty środków Funduszu Pracy na finansowanie programów, z przeznaczeniem na realizację jednej lub kilku usług, o których mowa w ust. 4 pkt 3-9;  2)   przyjmuje wnioski powiatowych urzędów pracy określające rodzaj i zakres usług wraz z niezbędną kwotą środków Funduszu Pracy, jaka powinna być przyznana na ich realizację z rezerwy, i dokonuje wyboru wykonawców usług;  3)   wyłania pozostałych wykonawców usług w drodze postępowania o udzielenie zamówienia publicznego;  4)   występuje do ministra o przyznanie środków z rezerwy dla samorządu województwa oraz powiatowych urzędów pracy.2. Jednostka zarządzająca programem zawiera z wybranymi wykonawcami usług umowy, które określają w szczególności:  1)   oznaczenie stron umowy;  2)   rodzaj świadczonych usług;  3)   wysokość środków Funduszu Pracy na realizację usług;  4)   udział środków własnych i z innych źródeł w złotych i procentach;  5)   okres, zakres i sposób realizacji usług;  6)   zobowiązanie do zachowania formy pisemnej, w przypadku zmiany lub rozwiązania umowy;  7)   warunki wypowiedzenia umowy i zwrotu środków;  8)   sposób kontroli wykonywania umowy;  9)   tryb postępowania i sankcje, w przypadku nieprawidłowości w wykorzystaniu środków;  10)  sposób rozliczenia oraz dokumenty potwierdzające wydatkowanie środków.3. W ramach umowy z jednym wykonawcą usługi może być świadczone kilka usług.4. Przedmiotem umów, o których mowa w ust. 2, może być świadczenie następujących rodzajów usług:  1)   poradnictwo zawodowe;  2)   pośrednictwo pracy;  3)   szkolenia zawodowe mające na celu przekwalifikowanie lub podwyższenie kwalifikacji;  4)   szkolenia mające na celu naukę umiejętności poszukiwania i uzyskiwania zatrudnienia oraz szkolenia i doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej;  5)   organizowanie i refundowanie kosztów okresowego zatrudnienia mającego na celu nabycie praktycznych umiejętności w zawodzie;  6)   przyznawanie środków na pokrycie części kosztów najmu (czynszu) za lokal, w którym jest prowadzona przez beneficjenta działalność gospodarcza, lub na pokrycie części kosztów usług doradczych, w tym kosztów księgowych;  7)   przyznawanie beneficjentom jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej;  8)   dofinansowanie oprocentowania zaciągniętych kredytów lub pożyczek udzielonych z innych źródeł niż Fundusz Pracy i Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub objętych dofinansowaniem do oprocentowania ze środków publicznych, przez okres do 12 miesięcy (w okresie spłaty pożyczki lub kredytu) dla beneficjentów podejmujących działalność gospodarczą;  9)   refundowanie małym przedsiębiorcom części kosztów poniesionych na wyposażenie lub doposażenie stanowiska pracy dla beneficjenta skierowanego przez powiatowy urząd pracy lub przez przedsiębiorstwo, o którym mowa w § 6 ust. 1;  10)  refundowanie części kosztów poniesionych na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne przez małych przedsiębiorców zatrudniających beneficjentów programu, skierowanych przez powiatowy urząd pracy lub przez przedsiębiorstwo, o którym mowa w § 6 ust. 1.5. Jednostka zarządzająca programem odpowiada za promocję, koordynację, realizację i rozliczenie programu, a w szczególności za kontraktowanie usług, organizowanie współpracy z partnerami, monitorowanie terminowości i zgodności z umowami realizacji zadań przez wykonawców usług. Koszty koordynacji nie mogą przekroczyć 5% kwoty, o której mowa w § 4 ust. 2; poniesione koszty koordynacji w kwocie przekraczającej wysokość, o której mowa w § 4 ust. 2, stanowią wkład własny samorządu województwa.6. Koszty, o których mowa w ust. 5, mogą obejmować wydatki rzeczowe i osobowe związane bezpośrednio z koordynacją programu, wydatki na jego promocję oraz wydatki na świadczenie usług poradnictwa zawodowego.7. Obowiązek przeprowadzania rekrutacji beneficjentów w celu świadczenia usług, o których mowa w ust. 4, spoczywa na wykonawcy usług. Wykonawca niebędący powiatowym urzędem pracy jest zobowiązany do ścisłej współpracy w tym zakresie z powiatowymi urzędami pracy.8. Warunki rekrutacji są określane szczegółowo w umowach zawieranych przez jednostkę zarządzającą programem z wykonawcami usług.9. Koszty realizacji usług, o których mowa w ust. 4, są pokrywane ze środków przeznaczonych na realizację programu, w tym ze środków Funduszu Pracy.10. Beneficjenci nie ponoszą żadnych opłat za udział w programie.
§ 6. 1. Beneficjentami usług, o których mowa w § 5 ust. 4 pkt 1-8, mogą być osoby przewidziane do zwolnienia w związku z likwidacją stanowisk pracy, będące w trakcie wypowiedzenia umowy o pracę lub zwolnione z przyczyn dotyczących zakładu pracy w okresie ostatnich 12 miesięcy z przedsiębiorstw, o których mowa w § 1 pkt 3, oraz z przedsiębiorstw z nimi kooperujących, które nie posiadają uprawnień lub nie spełniają warunków do uzyskania prawa do emerytury, renty, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, albo małżonek zarejestrowany jako osoba bezrobotna.2. Beneficjentami usług, o których mowa w § 5 ust. 4 pkt 1 i 3, mogą być także osoby pozostające w zatrudnieniu w przedsiębiorstwach, o których mowa w ust.1.3. Usługi, o których mowa w § 5 ust. 4 pkt 3, 9 i 10, mogą być realizowane wyłącznie na rzecz małych przedsiębiorców w związku z zatrudnieniem osób, które nie posiadają uprawnień lub nie spełniają warunków do uzyskania prawa do emerytury, renty, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, oraz przewidzianych do zwolnienia w związku z likwidacją stanowisk pracy, będących w trakcie wypowiedzenia umowy o pracę lub zwolnionych z przyczyn dotyczących zakładu pracy w okresie ostatnich 12 miesięcy z przedsiębiorstw, o których mowa w ust. 1.
§ 7. 1. Usługa, o której mowa w § 5 ust. 4 pkt 5, może być świadczona przez wykonawców usług w porozumieniu z pracodawcami. W przypadku zatrudnienia beneficjentów, o których mowa w § 6 ust. 1, okres zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy u jednego pracodawcy, za który przysługuje refundacja, nie może przekroczyć sześciu miesięcy, przy czym kwota refundowana za każdy miesiąc zatrudnienia jednej osoby nie może przekroczyć minimalnego wynagrodzenia.2. Beneficjenci, o których mowa w § 6 ust. 1, korzystający z usług wymienionych w § 5 ust. 4 pkt 3-5, nieotrzymujący dodatku szkoleniowego lub stypendium przysługujących na podstawie ustawy, mogą otrzymać dodatek specjalny w wysokości nieprzekraczającej 50% minimalnego wynagrodzenia oraz zwrot kosztów przejazdu lub zakwaterowania związanych z korzystaniem przez te osoby z usług.
§ 8. Środki, o których mowa w § 5 ust. 4 pkt 6, mogą być refundowane przez okres do 12 miesięcy w wysokości do 80% kosztów, nie więcej jednak niż 50% minimalnego wynagrodzenia miesięcznie.
§ 9. 1. Wysokość środków, o których mowa w § 5 ust. 4 pkt 7, nie może przekroczyć 6.000 zł.2. Środki mogą być przeznaczone wyłącznie na zakup środków trwałych i podlegają zwrotowi na warunkach określonych w umowie.3. Środki nie mogą być przyznane osobie, która otrzymała pożyczkę z Funduszu Pracy lub Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej w okresie ostatnich 5 lat lub otrzymały jednorazową dotację na zakup środków trwałych na podstawie przepisów w sprawie zasad, warunków i trybu wspierania środkami budżetu państwa programów inicjowanych przez organy samorządu województwa.
§ 10. Dofinansowanie oprocentowania kredytów lub pożyczek, o których mowa w § 5 ust. 4 pkt 8, może wynosić do 50% tego oprocentowania, nie więcej niż dwukrotność przeciętnego wynagrodzenia.
§ 11. 1. Refundacja, o której mowa w § 5 ust. 4 pkt 9, jest dokonywana pracodawcy, który poniósł koszty wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla beneficjenta usługi pod warunkiem jego zatrudnienia przez okres co najmniej 12 miesięcy w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym wysokość refundacji nie może być wyższa niż trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia.2. Refundacja nie przysługuje pracodawcy, który otrzymał zwrot środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podstawie art. 26 ust. 1 lub art. 47 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm.2)).
§ 12. Refundacja, o której mowa w § 5 ust. 4 pkt 10, jest dokonywana pracodawcy, który zatrudnił beneficjenta, o którym mowa w § 6 ust. 1, przez okres co najmniej 12 miesięcy, a mających ukończone 50 lat - kobieta i 55 lat - mężczyzna, przez okres 24 miesięcy w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej za każdą zatrudnioną osobę w miesiącu 60% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia rozliczanego miesiąca.
§ 13. 1. Beneficjenci w czasie realizacji programu mogą korzystać z każdej usługi wymienionej w § 5 ust. 4 tylko raz, po złożeniu oświadczenia o tym, że dotychczas nie korzystali z tej usługi.2. Wobec jednego beneficjenta jest możliwe stosowanie kilku usług, z tym że ogólny koszt usług wobec jednego beneficjenta nie może przekroczyć dwudziestokrotności minimalnego wynagrodzenia w całym okresie realizacji programu.3. Wykonawca usług jest zobowiązany do odebrania od beneficjentów oświadczeń o korzystaniu lub niekorzystaniu z innych usług przewidzianych w programie.
§ 14. 1. Zarząd województwa sprawuje kontrolę wykorzystania środków Funduszu Pracy przeznaczonych na realizację programu, a w szczególności prawidłowość wykorzystania środków, zgodność z umowami, planowanym przeznaczeniem i procedurami.2. Zarząd województwa, który otrzymał środki Funduszu Pracy na wsparcie programu, sporządza i przekazuje ministrowi i wojewodzie, w terminie do dnia 31 stycznia i 31 lipca, informacje o przebiegu realizacji i finansowania programu; informacje powinny zawierać w szczególności:  1)   rodzaje i liczbę świadczonych usług, w podziale na usługi wykonane i planowane do wykonania;  2)   planowaną i rzeczywistą wartość nakładów poniesionych na usługi od początku ich świadczenia w roku budżetowym do końca okresu sprawozdawczego, z uwzględnieniem źródeł finansowania;  3)   kwotę środków pochodzących z innych źródeł niż Fundusz Pracy oraz wysokość ich wykorzystania,  4)   liczbę beneficjentów;  5)   planowaną i rzeczywistą liczbę utworzonych i utrzymanych miejsc pracy.3. Zarząd województwa do informacji załącza część opisową, zawierającą analizę działań realizowanych przez wykonawców usług na podstawie umów oraz dane dotyczące efektów tych działań w roku budżetowym i ocenę przewidywanego ich wpływu na tworzenie i utrzymanie miejsc pracy oraz na rozwój przedsiębiorczości.
§ 15. 1. Prawidłowość wykorzystania środków Funduszu Pracy kontroluje właściwy miejscowo wojewoda, który w przypadku stwierdzenia:  1)   niezrealizowania programu zgodnie z harmonogramem,  2)   niewniesienia co najmniej 50% (w stosunku do upływu czasu) deklarowanych wkładów rzeczowych lub finansowych przez partnerów,  3)   nieprzekazania wykonawcy usług lub beneficjentom środków określonych w umowie,  4)   niewybrania wykonawców usług na zasadach określonych w rozporządzeniu,  5)   wykorzystania środków niezgodnie z ich przeznaczeniem- wnioskuje do ministra o wstrzymanie finansowania bądź nakazanie zwrotu środków Funduszu Pracy.2. Minister zawiadamia zarząd województwa o wstrzymaniu dofinansowania programu, wstrzymuje przekazywanie środków Funduszu Pracy bądź nakazuje zwrot środków Funduszu Pracy.3. Zarząd województwa zwraca niewykorzystane środki Funduszu Pracy na rachunek bankowy Funduszu Pracy, którego dysponentem jest minister.
§ 16. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.3)
________1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1643, z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz. 1112 oraz z 2003 r. Nr 86, poz. 789.2)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr 99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz. 1001, Nr 95, poz. 1101 i Nr 111, poz. 1280, z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 39, poz. 459, Nr 100, poz. 1080, Nr 125, poz. 1368, Nr 129, poz. 1444 i Nr 154, poz. 1792 i 1800, z 2002 r. Nr 169, poz. 1387, Nr 200, poz. 1679 i 1683 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 79 i Nr 90, poz. 844.3)   Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utraciło moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 2000 r. w sprawie zasad, warunków i trybu wspierania środkami budżetu państwa programów inicjowanych przez organy samorządu województwa (Dz. U. Nr 68, poz. 806 oraz z 2001 r. Nr 63, poz. 642 i Nr 89, poz. 976) zachowane w mocy na podstawie art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65).

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 30 października 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie stanowisk, zaszeregowania, kwalifikacji oraz szczegółowych zasad wynagradzania pracowników izb morskich
(Dz. U. z dnia 14 listopada 2003 r.)

Na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 1 grudnia 1961 r. o izbach morskich (Dz. U. Nr 58, poz. 320, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie stanowisk, zaszeregowania, kwalifikacji oraz szczegółowych zasad wynagradzania pracowników izb morskich (Dz. U. Nr 79, poz. 853 oraz z 2002 r. Nr 199, poz. 1675) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w załączniku nr 2 do rozporządzenia w tabeli A: a)  lp. 2 otrzymuje brzmienie: 

“2Główny księgowyXIV-XVII6według odrębnych przepisów”

 b)  lp. 5 otrzymuje brzmienie: 

“5Zastępca głównego księgowegoXII-XV4wyższe3″

 c)  lp. 10 otrzymuje brzmienie: 

“10Starszy sekretarzXI-XIII-wyższe1
    średnie3″

 d)  lp. 15 otrzymuje brzmienie: 

“15Referent-stażystaIII-IV-wyższe-”
  I-II średnie 

   2)   załącznik nr 3 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
§ 2. Referenci-stażyści, którym na podstawie przepisów dotychczasowych ustalono wynagrodzenie zasadnicze w wysokości wyższej niż wynagrodzenie określone w niniejszym rozporządzeniu, zachowują to wynagrodzenie do końca okresu, na jaki zostało ono ustalone.
§ 3. Przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do wynagrodzeń pracowników izb morskich należnych od dnia 1 stycznia 2003 r.
§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
________1)   Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165 i Nr 141, poz. 1359).2)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1975 r. Nr 16, poz. 91, z 1989 r. Nr 33, poz. 175 i Nr 35, poz. 192 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268.
ZAŁĄCZNIK
TABELE MIESIĘCZNYCH STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO POZOSTAŁYCH PRACOWNIKÓW ZATRUDNIONYCH W IZBACH MORSKICH
A. Dla urzędników izb morskich 

Kategoria zaszeregowaniaKwota w złotych
I  800-1.900
II  850-2.000
III  900-2.100
IV  950-2.200
V1.000-2.300
VI1.050-2.400
VII1.100-2.500
VIII1.150-2.600
IX1.200-2.700
X1.250-2.800
XI1.300-2.900
XII1.350-3.050
XIII1.400-3.200
XIV1.500-3.350
XV1.600-3.500
XVI1.750-3.700
XVII1.950-3.900

 B. Dla innych pracowników izb morskich niebędących urzędnikami 

Kategoria zaszeregowaniaKwota w złotych
I710-  850
II720-  860
III730-  880
IV740-  920
V750-  960
VI760-1.000
VII770-1.050
VIII780-1.110
IX800-1.170
X820-1.240
XI840-1.320
XII860-1.400

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 18 listopada 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie należności pieniężnych i świadczeń otrzymywanych przez żołnierzy wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami państwa i pracowników wojska zatrudnionych w jednostkach wojskowych wykonujących zadania poza granicami państwa
(Dz. U. z dnia 2 grudnia 2003 r.)

Na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie należności pieniężnych i świadczeń otrzymywanych przez żołnierzy wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami państwa i pracowników wojska zatrudnionych w jednostkach wojskowych wykonujących zadania poza granicami państwa (Dz. U. Nr 110, poz. 1257 oraz z 2002 r. Nr 31, poz. 282) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 3 w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie:”8)  świadczenia odszkodowawcze w razie wypadków lub chorób pozostających w związku ze służbą wojskową pełnioną poza granicami państwa oraz odszkodowanie za przedmioty osobistego użytku utracone, całkowicie zniszczone lub uszkodzone wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową, na podstawie ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 83, poz. 760 i Nr 179, poz. 1750),”;  2)   w § 5 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:”5.  W sytuacji wyjątkowej, bezpośrednio przed wyjazdem żołnierza do rejonu działania operacji wojskowej, gdy nie została jeszcze wydana decyzja o wyznaczeniu żołnierza do pełnienia służby poza granicami państwa, dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz przygotowuje się do pełnienia służby poza granicami państwa, może zezwolić na wypłacenie zaliczki na poczet przysługującej jednorazowej należności pieniężnej. Zaliczka powinna być rozliczona w ciągu miesiąca od dnia jej wypłacenia.”;  3)   w § 13 w ust. 1:a)  zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:”Pracownikom, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2, przysługuje:”,b)  pkt 1 otrzymuje brzmienie:”1)  wynagrodzenie miesięczne w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów,”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ I SPORTU
z dnia 1 sierpnia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników uczelni państwowych
(Dz. U. z dnia 13 sierpnia 2003 r.)

Na podstawie art. 117a ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 26 września 2001 r. w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników uczelni państwowych (Dz. U. Nr 107, poz. 1182 oraz z 2003 r. Nr 11, poz. 115) wprowadza się następujące zmiany:  1)   § 16 otrzymuje brzmienie:”§ 16.  Za opracowanie recenzji w postępowaniu kwalifikacyjnym poprzedzającym zatrudnienie na stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby nieposiadającej tytułu naukowego profesora lub tytułu profesora w zakresie sztuki albo stopnia naukowego doktora habilitowanego lub doktora habilitowanego w zakresie sztuki, o której mowa w art. 81 ustawy, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości do 50% stawki minimalnego wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego, określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia.”;  2)   w § 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Dodatek funkcyjny przysługuje pracownikom zatrudnionym na stanowiskach związanych z kierowaniem zespołem oraz radcy prawnemu, z tym że zespół kierowany przez pracowników wymienionych w lp. 4a i 9-12 tabeli A zawartej w załączniku nr 5 do rozporządzenia nie może liczyć mniej niż cztery osoby.”;  3)   załączniki nr 1-4 do rozporządzenia otrzymują brzmienie określone w załącznikach nr 1-4 do niniejszego rozporządzenia;  4)   w załączniku nr 5 do rozporządzenia w tabeli A Podstawowych stanowisk, kwalifikacji i zaszeregowania pracowników naukowo-technicznych, administracyjnych, ekonomicznych i obsługi po lp. 4 dodaje się lp. 4a w brzmieniu: 

  Wymagania kwalifikacyjneKategoria
“Lp.Stanowiskowykształcenieliczba lat pracyzaszeregowaniadodatku funkcyjnego
4aAudytor wewnętrznywg odrębnych przepisówXIV-XVIII2-6″

   5)   załączniki nr 9 i 11 do rozporządzenia otrzymują brzmienie określone, odpowiednio, w załącznikach nr 5 i 6 do niniejszego rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r.
________________1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1991 r. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34 i Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 50, poz. 310, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115 i 1118, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1314, z 2001 r. Nr 85, poz. 924, Nr 103, poz. 1129, Nr 111, poz. 1193 i 1194 i Nr 126, poz. 1383, z 2002 r. Nr 4, poz. 33 i 34, Nr 150, poz. 1239, Nr 153, poz. 1271 i Nr 200, poz. 1683 oraz z 2003 r. Nr 65, poz. 595, Nr 128, poz. 1176 i Nr 137, poz. 1304.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
TABELA MIESIĘCZNYCH STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO NAUCZYCIELI AKADEMICKICH 

Grupa stanowiskStanowiskoStawka wynagrodzenia zasadniczego w złotych
123
ProfesorówProfesor zwyczajny3.200,00-5.400,00
 Profesor nadzwyczajny posiadający tytuł naukowy3.000,00-4.900,00
 Profesor nadzwyczajny posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego lub doktora2.700,00-4.500,00
Docentów, adiunktów i starszych wykładowcówDocent, adiunkt posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego2.450,00-3.800,00
 Adiunkt posiadający stopień naukowy doktora, starszy wykładowca posiadający stopień naukowy doktora2.150,00-3.400,00
 Starszy wykładowca nieposiadający stopnia naukowego1.700,00-2.700,00
Asystentów, wykładowców,Asystent1.500,00-2.350,00
lektorów i instruktorówWykładowca, lektor, instruktor1.450,00-2.450,00

 
ZAŁĄCZNIK Nr 2
TABELA MIESIĘCZNYCH STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO BIBLIOTEKARZY DYPLOMOWANYCH I DYPLOMOWANYCH PRACOWNIKÓW DOKUMENTACJI I INFORMACJI NAUKOWEJ 

Lp.StanowiskoStawka wynagrodzenia zasadniczego w złotych
123
1Starszy kustosz dyplomowany, starszy dokumentalista dyplomowany1.850,00-3.400,00
2Kustosz dyplomowany, dokumentalista dyplomowany1.600,00-3.050,00
3Adiunkt biblioteczny, adiunkt dokumentacji i informacji naukowej1.500,00-2.400,00
4Asystent biblioteczny, asystent dokumentacji i informacji naukowej1.300,00-2.050,00

 
ZAŁĄCZNIK Nr 3
TABELA MIESIĘCZNYCH STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO PRACOWNIKÓW NIEBĘDĄCYCH NAUCZYCIELAMI AKADEMICKIMI, Z WYŁĄCZENIEM PRACOWNIKÓW BIBLIOTECZNYCH ORAZ PRACOWNIKÓW DOKUMENTACJI I INFORMACJI NAUKOWEJ, POSIADAJĄCYCH UPRAWNIENIA BIBLIOTEKARZY DYPLOMOWANYCH I DYPLOMOWANYCH PRACOWNIKÓW DOKUMENTACJI I INFORMACJI NAUKOWEJ 

Kategoria zaszeregowaniaStawka wynagrodzenia zasadniczego w złotych
12
I  790,00-  920,00
II  795,00-  935,00
III  800,00-  950,00
IV  805,00-  980,00
V  810,00-1.030,00
VI  820,00-1.100,00
VII  830,00-1.180,00
VIII  840,00-1.260,00
IX  865,00-1.360,00
X  895,00-1.460,00
XI  925,00-1.580,00
XII  960,00-1.700,00
XIII1.000,00-1.820,00
XIV1.050,00-1.940,00
XV1.120,00-2.060,00
XVI1.195,00-2.190,00
XVII1.270,00-2.340,00
XVIII1.345,00-2.590,00
XIX1.420,00-2.980,00
XX1.670,00-3.400,00
XXI2.200,00-3.880,00

 
ZAŁĄCZNIK Nr 4
TABELA GODZINOWYCH STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO DLA PRACOWNIKÓW ZATRUDNIONYCH NA STANOWISKACH ROBOTNICZYCH 

Lp.Kategoria zaszeregowaniaStawka wynagrodzenia zasadniczego w złotych
123
1I4,54- 5,29
2II4,55- 5,37
3III4,57- 5,45
4IV4,60- 5,63
5V4,64- 6,05
6VI4,70- 6,48
7VII4,79- 6,91
8VIII4,88- 7,46
9IX5,02- 8,02
10X5,18- 8,71
11XI5,36-10,00

 
ZAŁĄCZNIK Nr 5
TABELA MIESIĘCZNYCH STAWEK DODATKU FUNKCYJNEGO DLA NAUCZYCIELI AKADEMICKICH PEŁNIĄCYCH FUNKCJE KIEROWNICZE 

Lp.FunkcjaStawka dodatku funkcyjnego w złotych
123
1Rektor uczelni spełniającej wymagania określone w art. 12 ust. 1 lub 2 ustawy3.500,00-5.000,00
 Rektor uczelni niespełniającej wymagań określonych w art. 12 ust. 1 lub 2 ustawy2.650,00-3.500,00
2Prorektor uczelni spełniającej wymagania określone w art. 12 ust. 1 lub 2 ustawy2.150,00-3.000,00
 Prorektor uczelni niespełniającej wymagań określonych w art. 12 ust. 1 lub 2 ustawy1.400,00-2.300,00
3Dziekan  850,00-2.150,00
4Prodziekan Dyrektor międzyuczelnianego instytutu (zakładu, ośrodka), dyrektor instytutu na prawach wydziału, dyrektor centrum uczelniano-przemysłowego  530,00-1.650,00
5Zastępca dyrektora międzyuczelnianego instytutu (zakładu, ośrodka), zastępca dyrektora instytutu na prawach wydziału, zastępca dyrektora centrum uczelnianio-przemysłowego Dyrektor (kierownik) jednostki organizacyjnej wydziału lub innej jednostki Zastępca dyrektora (kierownika) jednostki organizacyjnej wydziału lub innej jednostki  180,00-  820,00

 
ZAŁĄCZNIK Nr 6
TABELA MIESIĘCZNYCH STAWEK DODATKU FUNKCYJNEGO DLA PRACOWNIKÓW NIEBĘDĄCYCH NAUCZYCIELAMI AKADEMICKIMI 

KategoriaStawka dodatku funkcyjnego w złotych
12
1 75,00-  155,00
2 80,00-  165,00
3100,00-  250,00
4120,00-  360,00
5175,00-  420,00
6225,00-  600,00
7400,00-1.400,00
8800,00-1.900,00

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 9 kwietnia 2003 r.
w sprawie należności przysługujących funkcjonariuszowi Służby Więziennej z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju i przeniesień
(Dz. U. z dnia 20 maja 2003 r.)

Na podstawie art. 109 ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa rodzaje, wysokość, tryb przyznawania i wypłaty należności przysługujących funkcjonariuszowi Służby Więziennej, zwanemu dalej “funkcjonariuszem”, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, zwanej dalej “podróżą służbową”, przeniesienia z urzędu do pełnienia służby do innej miejscowości, zwanego dalej “przeniesieniem”, oraz delegowania do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Służby Więziennej.
§ 2. 1. Termin i miejsce wykonywania przez funkcjonariusza czynności służbowych poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę, zwaną dalej “stałym miejscem pełnienia służby”, określa polecenie wyjazdu służbowego.2. Polecenie wyjazdu służbowego wydaje bezpośredni lub wyższy przełożony funkcjonariusza. Odbycie podróży służbowej samolotem wymaga zgody Dyrektora Generalnego Służby Więziennej.3. Czas podróży służbowej obejmuje czas między wyjazdem ze stałego miejsca pełnienia służby i powrotem do tego miejsca.4. W przypadku funkcjonariusza zamieszkałego poza stałym miejscem pełnienia służby przełożony może uznać, w celu rozliczenia kosztów podróży służbowej, miejscowość zamieszkania jako stałe miejsce pełnienia służby, jeżeli:  1)   funkcjonariusz wykonuje stale lub głównie czynności służbowe poza stałym miejscem pełnienia służby albo  2)   nie spowoduje to zwiększenia kosztów podróży służbowej.
§ 3. Z tytułu podróży służbowej funkcjonariuszowi przysługują:  1)   diety na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia;  2)   zwrot kosztów przejazdu na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem;  3)   ryczałt na dojazdy środkami komunikacji miejscowej;  4)   zwrot kosztów noclegów albo ryczałt za nocleg;  5)   zwrot innych niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
§ 4. Funkcjonariuszowi przebywającemu w podróży służbowej trwającej co najmniej 10 dni przysługuje zwrot kosztów przejazdu do miejscowości zamieszkania i z powrotem w dniu wolnym od służby.
§ 5. 1. Kwotę diety ustala się w wysokości określonej w przepisach o wysokości oraz warunkach ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.2. Jeżeli podróż służbowa trwa:  1)   nie dłużej niż dobę i wynosi:a)  mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,b)  od 8 do 12 godzin - przysługuje połowa diety,c)  ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;  2)   dłużej niż jedną dobę - za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę:a)  do 8 godzin - przysługuje połowa diety,b)  ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.3. Dieta nie przysługuje:  1)   za czas pobytu w stałym miejscu pełnienia służby lub miejscu zamieszkania;  2)   za czas pobytu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym w związku z chorobą powstałą podczas podróży służbowej;  3)   w przypadkach, w których funkcjonariusz otrzymuje całodzienne bezpłatne wyżywienie w naturze lub równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie.
§ 6. 1. Środek transportu odpowiedni do odbycia podróży służbowej określa przełożony w poleceniu wyjazdu służbowego, uwzględniając posiadane przez funkcjonariusza uprawnienie do przejazdów bezpłatnych lub ulgowych, dogodność połączeń na danej trasie oraz termin i pilność załatwienia czynności służbowej.2. Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu określonego środka transportu, z uwzględnieniem posiadanej przez funkcjonariusza ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.3. Zwrotu kosztów przejazdu autobusem, pociągiem w wagonie sypialnym lub z miejscami do leżenia, pociągiem ekspresowym, InterCity i EuroCity oraz przelotu samolotem dokonuje się funkcjonariuszowi w wysokości udokumentowanej biletami i miejscówkami.
§ 7. Na wniosek funkcjonariusza przełożony może wyrazić zgodę na przejazdy w podróży służbowej samochodem, który nie pozostaje w dyspozycji Służby Więziennej. W takim przypadku funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu według stawki za 1 km przebiegu samochodu, ustalonej przez przełożonego, nie wyższej niż określona na podstawie przepisów, o których mowa w § 5 ust. 1.
§ 8. 1. Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży służbowej funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej (miejskiej) w wysokości 20% diety.2. Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz odbywa podróż służbową pojazdem służbowym lub samochodem, o którym mowa w § 7, albo gdy nie ponosi kosztów, na których pokrycie przeznaczony jest ten ryczałt.
§ 9. 1. Za nocleg w hotelu lub innym obiekcie świadczącym usługi hotelarskie funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem, jednak nie więcej, za 1 dobę hotelową, niż dziesięciokrotność wysokości diety. W uzasadnionych przypadkach przełożony może zezwolić funkcjonariuszowi na skorzystanie z droższego noclegu.2. Funkcjonariuszowi, który wobec braku możliwości uzyskania noclegu w miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej korzystał z noclegu w miejscowości, do której czas dojazdu nie przekracza jednej godziny, przysługuje również zwrot kosztów przejazdu publicznymi środkami komunikacji z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej do miejscowości, w której funkcjonariusz uzyskał nocleg, i z powrotem.3. Funkcjonariuszowi, któremu w czasie podróży służbowej nie zapewniono bezpłatnego noclegu albo który nie przedstawił rachunku za pobyt w hotelu lub innym obiekcie świadczącym usługi hotelarskie, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150% diety.4. Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy nocleg trwał co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 2200 a 600.5. Zwrot kosztów noclegu w podróży służbowej lub ryczałt za nocleg nie przysługuje funkcjonariuszowi:  1)   za czas przejazdu pociągiem w wagonie sypialnym lub z miejscami do leżenia oraz za czas pobytu w stałym miejscu pełnienia służby, miejscowości zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały;  2)   jeżeli z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej istnieje dogodne połączenie komunikacyjne umożliwiające codzienny powrót do stałego miejsca pełnienia służby, miejscowości zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały, a czas przejazdu w obie strony nie przekracza dwóch godzin;  3)   jeżeli w miejscowości stanowiącej cel podróży lub w miejscowości pobliskiej Służba Więzienna dysponuje wolnymi miejscami hotelowymi lub w pokojach gościnnych.
§ 10. 1. Funkcjonariuszowi odbywającemu podróż służbową, na jego wniosek, przełożony przyznaje zaliczkę na niezbędne koszty podróży, w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.2. Funkcjonariusz jest zobowiązany rozliczyć się z pobranej zaliczki nie później niż przed upływem 7 dni od dnia powrotu z podróży służbowej.3. Wypłaty należności z tytułu podróży służbowej dokonuje się niezwłocznie na podstawie załączonych przez funkcjonariusza dokumentów (rachunki, bilety), potwierdzających wysokość poniesionych wydatków nieobjętych ryczałtami, oraz oświadczenia o okolicznościach mających wpływ na prawo do diet, ryczałtów lub zwrotu innych kosztów podróży bądź na ich wysokość.4. Fakt zapewnienia funkcjonariuszowi będącemu w podróży służbowej bezpłatnego noclegu lub zakwaterowania albo nieodpłatnego wyżywienia w naturze potwierdza kierownik jednostki organizacyjnej Służby Więziennej zapewniającej te świadczenia lub funkcjonariusz, oświadczeniem złożonym na poleceniu wyjazdu służbowego.
§ 11. Funkcjonariuszowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości przysługują należności, o których mowa w § 3 pkt 1-3 i § 4.
§ 12. 1. Funkcjonariuszowi przeniesionemu przysługują:  1)   diety dla niego i członków rodziny, o których mowa w art. 86 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej, zwanych dalej “członkami rodziny”, za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania;  2)   ryczałt na pokrycie kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania osób, o których mowa w pkt 1;  3)   zasiłek osiedleniowy;  4)   ryczałt z tytułu przeniesienia;  5)   zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.2. Funkcjonariusz przeniesiony do miejscowości, w której jest zameldowany na pobyt stały albo do miejscowości, w której zamieszkują członkowie jego rodziny, otrzymuje tylko zwrot kosztów przejazdu i diety za czas przejazdu.
§ 13. 1. Funkcjonariuszowi przeniesionemu, który dojeżdża do miejsca pełnienia służby i nie otrzymuje równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania albo nie korzysta z kwatery tymczasowej, przysługuje zwrot kosztów przejazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem, w wysokości ceny biletu miesięcznego na przejazd środkami publicznego transportu zbiorowego.2. Przełożony może wyrazić zgodę na zwrot faktycznych kosztów przejazdu, liczonych według cen biletów na przejazdy jednorazowe, jeżeli nie jest możliwe nabycie biletu miesięcznego.3. Funkcjonariuszowi przeniesionemu, którego członkowie rodziny pozostali w miejscowości dotychczasowego zamieszkania, przysługuje ryczałt za jednokrotny w ciągu miesiąca przejazd do miejscowości zamieszkania członków rodziny i z powrotem, w wysokości ceny biletu II klasy pociągu pospiesznego, a gdy na danej trasie lub jej odcinku nie ma połączeń kolejowych - w wysokości ceny biletu autobusu pospiesznego.
§ 14. Na pokrycie kosztów przejazdu funkcjonariusza i członków jego rodziny do miejscowości, do której funkcjonariusz przesiedlił się w związku z przeniesieniem, przysługuje ryczałt w wysokości ceny biletów na przejazd tych osób ustalonej według zasad określonych w § 13 ust. 2.
§ 15. 1. Diety przysługujące funkcjonariuszowi w razie przeniesienia wypłaca się w wysokości ustalonej przepisami wymienionymi w § 5 ust. 1.2. Diety dla członków rodziny wynoszą 75% wysokości diet przysługujących funkcjonariuszowi.
§ 16. 1. Funkcjonariuszowi, który w związku z przeniesieniem przesiedlił się na pobyt stały do miejscowości, do której został przeniesiony lub do miejscowości pobliskiej, przysługuje zasiłek osiedleniowy w wysokości:  1)   300% uposażenia - jeżeli funkcjonariusz przesiedlił się z członkami rodziny;  2)   100% uposażenia - jeżeli funkcjonariusz:a)  przesiedlił się bez członków rodziny,b)  nie posiada członków rodziny.2. Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, należy rozumieć miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi w dniu jego przesiedlenia się, zwane dalej “uposażeniem”.3. Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, przysługuje wyrównanie do pełnej wysokości zasiłku po przesiedleniu się członków rodziny.
§ 17. 1. Funkcjonariuszowi, który w związku z przeniesieniem przesiedlił się do kwatery tymczasowej przydzielonej w miejscowości, do której został przeniesiony lub w miejscowości pobliskiej, przysługuje ryczałt z tytułu przeniesienia, w wysokości 50% uposażenia.2. Funkcjonariuszowi, który po otrzymaniu ryczałtu z tytułu przeniesienia przesiedlił się na pobyt stały do miejscowości, do której został przeniesiony lub do miejscowości pobliskiej, stawkę procentową należnego zasiłku osiedleniowego, o którym mowa w § 16 ust. 1, pomniejsza się o stawkę procentową wypłaconego ryczałtu.3. Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi, który otrzymał uprzednio zasiłek osiedleniowy z tytułu przeniesienia.
§ 18. W razie zbiegu uprawnień małżonków będących funkcjonariuszami do należności, o których mowa w § 12 ust. 1, należności te wypłaca się tylko z jednego tytułu, w wysokości wyższej. Jeżeli pobrano je w wysokości niższej, wypłaca się odpowiednie wyrównanie.
§ 19. 1. Koszty przewozu urządzenia domowego, o których mowy w § 12 ust. 1 pkt 5, podlegają zwrotowi w wysokości stwierdzonej rachunkami.2. Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, obejmuje koszty opakowania, prac załadunkowych i wyładunkowych oraz transportu.
§ 20. Należności, o których mowa w § 16 i 17, nie przysługują w razie przeniesienia funkcjonariusza do poprzedniego miejsca pełnienia służby, w którym on sam lub członek jego rodziny nadal posiada dom lub samodzielny lokal mieszkalny, albo do miejscowości, w której są oni zameldowani na pobyt stały.
§ 21. 1. Należności, o których mowa w § 12-19, wypłaca, na pisemny wniosek funkcjonariusza, jednostka organizacyjna Służby Więziennej, do której został on przeniesiony, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.2. Do wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 12 ust. 2 i w § 13 ust. 1 i 3, funkcjonariusz załącza dokumenty potwierdzające miejsce jego zameldowania oraz oświadczenie o faktycznym miejscu zakwaterowania.3. Do wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 16 i 17, funkcjonariusz załącza dokument potwierdzający fakt jego zameldowania w nowym miejscu zamieszkania, a w razie potrzeby - małżonka i małoletnich dzieci pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym bądź w dalszej kolejności innych członków rodziny, odpowiednio:  1)   na pobyt stały - jeżeli wniosek dotyczy zasiłku osiedleniowego;  2)   na pobyt czasowy powyżej dwóch miesięcy - jeżeli wniosek dotyczy ryczałtu z tytułu przeniesienia.
§ 22. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.1)
________1)   Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utraciło moc zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 lipca 1997 r. w sprawie należności przysługujących funkcjonariuszom Służby Więziennej z tytułu przeniesienia z urzędu albo delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości (Dz. Urz. Min. Spraw. Nr 3, poz. 25), zachowane w mocy na podstawie art. 15 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej, ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin, ustawy o uposażeniu żołnierzy, ustawy o Policji, ustawy o Urzędzie Ochrony Państwa, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o kontroli skarbowej, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy o Służbie Więziennej oraz ustawy o Inspekcji Celnej (Dz. U. Nr 81, poz. 877).

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 11 grudnia 2003 r.
w sprawie badania zgodności pojazdów zabytkowych i pojazdów marki “SAM” z warunkami technicznymi
(Dz. U. z dnia 22 grudnia 2003 r.)

Na podstawie art. 68 ust. 14 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:  1)   zakres i sposób przeprowadzania badań zgodności z warunkami technicznymi pojazdów:a)  zabytkowych,b)  zbudowanych przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy konstrukcji własnej, których markę określa się jako SAM, zwanych dalej “pojazdami marki “SAM”";  2)   wzory dokumentów związanych z tymi badaniami;  3)   jednostki upoważnione do przeprowadzania tych badań.
§ 2. 1. Badanie zgodności pojazdu zabytkowego z warunkami technicznymi, określonymi w przepisach o warunkach technicznych pojazdów, zwanych dalej “warunkami technicznymi”, polega na sprawdzeniu prawidłowości działania poszczególnych zespołów i mechanizmów pojazdu, w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy, oraz wykonaniu porównania stanu faktycznego pojazdu z warunkami technicznymi zgłoszonymi przez właściciela pojazdu we wniosku o przeprowadzenie badania zgodności pojazdu zabytkowego z warunkami technicznymi, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w jednostce upoważnionej do przeprowadzenia badania zgodności pojazdu zabytkowego z warunkami technicznymi, która przechowuje wnioski przez okres 5 lat.3. Zakres badania i wnioskowane przez jednostkę, o której mowa w ust. 2, ograniczenia w sposobie używania pojazdu zabytkowego określa protokół oceny stanu technicznego pojazdu zabytkowego, którego wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.4. Wzór zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu zgodności pojazdu zabytkowego z warunkami technicznymi określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.5. Jednostka upoważniona do przeprowadzania badań prowadzi rejestr przeprowadzonych badań pojazdów zabytkowych według wzorów i na zasadach określonych w przepisach o badaniach technicznych pojazdów.
§ 3. 1. Badanie zgodności pojazdu marki “SAM” z warunkami technicznymi polega na sprawdzeniu:  1)   prawidłowości konstrukcji i montażu pojazdu;  2)   czy pojazd odpowiada warunkom technicznym;  3)   czy przedmioty wyposażenia i części badanego pojazdu oznakowane są znakami homologacji lub posiadają znak bezpieczeństwa;  4)   czy stan faktyczny pojazdu odpowiada warunkom technicznym zgłoszonym przez właściciela pojazdu we wniosku o przeprowadzenie badania zgodności pojazdu marki “SAM” z warunkami technicznymi, którego wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, składa się w jednostce upoważnionej do przeprowadzenia badania zgodności pojazdu marki “SAM” z warunkami technicznymi, która przechowuje wnioski przez okres 5 lat.3. Badanie, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się zgodnie z przepisami o badaniach technicznych pojazdów.4. Jednostka upoważniona do przeprowadzania badań prowadzi rejestr przeprowadzonych badań pojazdów marki “SAM” według wzorów i na zasadach określonych w przepisach o badaniach technicznych pojazdów.5. Jednostka przeprowadzająca badanie zgodności pojazdu marki “SAM” z warunkami technicznymi wydaje:  1)   dokument identyfikacyjny pojazdu marki “SAM”, z wyłączeniem przyczep o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, według wzoru określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia;  2)   dokument identyfikacyjny pojazdu marki “SAM” dla przyczep o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, według wzoru określonego w załączniku nr 6 do rozporządzenia;  3)   zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu zgodności pojazdu marki “SAM” z warunkami technicznymi, według wzoru określonego w załączniku nr 7 do rozporządzenia.
§ 4. 1. Jednostkami upoważnionymi do przeprowadzenia badania zgodności pojazdu zabytkowego z warunkami technicznymi są:  1)   stacje kontroli pojazdów, o których mowa w art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej “ustawą”;  2)   Instytut Transportu Samochodowego w Warszawie.2. Jednostkami upoważnionymi do przeprowadzania badania zgodności pojazdu marki “SAM” z warunkami technicznymi są:  1)   stacje kontroli pojazdów, o których mowa w art. 83 ust. 4 ustawy;  2)   Instytut Transportu Samochodowego w Warszawie;  3)   Przemysłowy Instytut Motoryzacji w Warszawie;  4)   Ośrodek Badawczo-Rozwojowy “BOSMAL” w Bielsku-Białej;  5)   Przemysłowy Instytut Maszyn Budowlanych w Kobyłce k/Warszawy - wyłącznie dla samochodów ciężarowych, specjalnych i przyczep;  6)   Instytut Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie, Oddział w Kłudzienku - wyłącznie dla ciągników rolniczych i przyczep przeznaczonych do łączenia z nimi.
§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.3)
________1)   Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165 i Nr 141, poz. 1359).2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, Nr 130, poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036.3)   Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań pojazdów zabytkowych i pojazdów marki “SAM” co do zgodności z warunkami technicznymi, wzorów dokumentów związanych z tymi badaniami oraz jednostek upoważnionych do przeprowadzania tych badań (Dz. U. Nr 44, poz. 433), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WZÓR
………………………………. nazwisko i imię (nazwa) wnioskodawcy    adres (siedziba) wnioskodawcy
WNIOSEK O PRZEPROWADZENIE BADANIA ZGODNOŚCI POJAZU ZABYTKOWEGO Z WARUNKAMI TECHNICZNYMI
I. DANE IDENTYFIKACYJNE POJAZDU 1. Rodzaj ……………………………………………. 2. Marka …………………………………………….. 3. Typ (model) ……………………………………….. 4. Rok produkcji ……………………………………… 5. Podrodzaj …………………………………………. 6. Przeznaczenie ……………………………………… 7. Miejsce mocowania tabliczek i oznaczeń (o ile występuje):    - podwozia …………………………………………    - nadwozia …………………………………………    - silnika …………………………………………. 8. Numery podwozia (nadwozia) ………………………….. 9. Numer silnika ………………………………………
                  II. OPIS TECHNICZNY POJAZDU
II.I. WYMIARY I MASY10. Długość                                …………….. mm11. Szerokość                              …………….. mm12. Wysokość                               …………….. mm13. Rozstaw osi                            …………….. mm14. Rozstaw kół każdej osi                 …………….. mm15. Zwis przedni                           …………….. mm16. Zwis tylny                             …………….. mm17. Wymiary pomieszczenia ładunkowego:1)    - długość                              …………….. mm    - szerokość                            …………….. mm    - wysokość                             …………….. mm    - objętość                             …………….. m318. Wznios powierzchni ładowania1)         …………….. mm19. Wznios haka pociągowego (zaczepu)      …………….. mm20. Wznios siodła ciągnika                 …………….. mm21. Wymiary mechanizmu sprzęgowego         …………….. mm22. Prześwit:    - poprzeczny                           …………….. mm    - w granicach rozstawu osi             …………….. mm23. Masa własna                            …………….. kg24. Dopuszczalna masa całkowita            …………….. kg25. Dopuszczalny nacisk poszczególnych osi …………….. kN26. Dopuszczalna ładowność                 …………….. kg27. Liczba miejsc do siedzenia             …………… szt.28. Ładowność bagażnika2):    - nadwoziowego                         …………….. kg    - dachowego                            …………….. kg    - podpodłogowego3)                     …………….. kg29. Dopuszczalna masa całkowita ciągniętej    przyczepy:    - z hamulcem                           …………….. kg    - bez hamulca                          …………….. kgII.II. SILNIK30. Nazwa wytwórni ……………………………………..31. Rodzaj …………………………………………….32. Typ (model) ………………………………………..33. Umiejscowienie ……………………………………..34. Liczba i układ cylindrów …………………………….35. Średnica cylindra/skok tłoka …………./…………. mm36. Pojemność skokowa ………………………………. dm337. Stopień sprężania …………………………………..38. Maksymalna moc ………………………………….. kW    przy prędkości obrotowej ………………………… s-139. Maksymalny moment obrotowy ……………………… daNm    przy prędkości obrotowej ………………………… s-140. Rodzaj (system) chłodzenia …………………………..41. Rodzaj (system) zasilania ……………………………42. Doładowanie ………………………………… tak/nie43. Kolejność pracy cylindrów ……………………………II.III. UKŁAD NAPĘDOWY44. Nazwa wytwórni i rodzaj skrzyni biegów ………………..45. Rodzaj sterowania …………………………………..46. Przełożenie i prędkość maksymalna na poszczególnych    biegach:    I bieg ……………..      ……….. km/h    II bieg …………….      ……….. km/h    III bieg ……………      ……….. km/h    IV bieg …………….      ……….. km/h    ……………………      ……….. km/h    ……………………      ……….. km/h    bieg wsteczny ……….      ……….. km/h47. Przełożenie reduktora ……………………………….48. Rodzaj przekładni głównej ……………………………49. Przełożenie przekładni głównej ……………………….50. Inne dane (dot. np. urządzenia blokady, skrzyni    rozdzielczej, zwalniacza) ……………………………    …………………………………………………..II.IV. ZAWIESZENIE51. Nazwa wytwórni i rodzaj ……………………………..52. Rodzaj i typ elementów prowadzących …………………..53. Rodzaj i typ elementów sprężystych ……………………54. Rodzaj i typ elementów amortyzujących …………………II.V. KOŁA I OGUMIENIE55. Liczba kół ……………………………………. szt.56. Rozmiar tarcz kół …………………………………..57. Rozmiar opon/producent ………………………………II.VI. UKŁAD KIEROWNICZY58. Nazwa wytwórni i rodzaj przekładni kierowniczej ………..59. Przełożenie przekładni kierowniczej …………………..60. Rodzaj wspomagania (o ile występuje) ………………….61. Średnica koła kierownicy …………………………. mm62. Układ kierowniczy działa na koła ……………………..II.VII. UKŁAD HAMULCOWY63. Hamulec roboczy:    - rodzaj …………………………………………..    - sterowanie ……………………………………….    - podział obwodów …………………………………..    - wspomaganie ………………………………………64. Hamulec awaryjny:    - rodzaj …………………………………………..    - sterowanie ……………………………………….65. Hamulec postojowy:    - rodzaj …………………………………………..    - sterowanie ……………………………………….    - działa na ………………………………………..II.VIII. INSTALACJA ELEKTRYCZNA66. Napięcie znamionowe ………………………………. V67. Liczba i pojemność akumulatorów …………………… Ah68. Rodzaj i moc prądnicy/alternatora ………………….. W69. Napięcie i moc rozrusznika ………………………. V/W70. Świece zapłonowe ……………………………………71. Biegun połączony z masą ……………………………..II.IX. DANE EKSPLOATACYJNE72. Minimalna średnica zawracania:    - w lewo                                   ………….. m    - w prawo                                  ………….. m73. Najmniejsza szerokość skrętu               ………….. m74. Maksymalna prędkość                        ……….. km/h75. Rodzaj paliwa ………………………………………76. Liczba i pojemność zbiorników paliwa ………….. szt/dm377. Ilość oleju w:    - silniku                                  ………… dm3    - skrzyni biegów                           ………… dm3    - przekładni głównej                       ………… dm378. Pojemność układu chłodzenia                ………… dm3II.X. INFORMACJE DODATKOWE1………………………………………………………W przypadku kiedy dany punkt nie dotyczy opisanego pojazdu,należy wpisać wyrazy “nie dotyczy”, a w przypadku brakumożliwości ustalenia danych należy wpisać wyrazy “niemożliwe doustalenia”.Objaśnienia:1) dotyczy tylko samochodów ciężarowych i przyczep2) nie dotyczy samochodów ciężarowych3) dotyczy autobusówZałącznik - zdjęcia pojazdu z czterech stron w formacie 13 x 18cm lub 10 x 15 cm
                                      Podpis wnioskodawcy:                                     …………………..data ……………..     ……………..
_________________1 Wypełnia się w przypadku występowania cech  charakterystycznych niebędących przedmiotem opisu wg pkt  1-78.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
WZÓR
………………………    Pieczątka jednostki przeprowadzającej badania
PROTOKÓŁ OCENY STANU TECHNICZNEGO POJAZDU ZABYTKOWEGO
Nr ……..
I. DANE IDENTYFIKACYJNE POJAZDU   1. Rodzaj ………………………………………….   2. Marka …………………………………………..   3. Typ (model) ……………………………………..   4. Rok produkcji ……………………………………   5. Podrodzaj ……………………………………….   6. Przeznaczenie ……………………………………   7. Miejsce mocowania tabliczek i oznaczeń (o ile występuje):      - podwozia ………………………………………      - nadwozia ………………………………………      - silnika ……………………………………….   8. Numer podwozia (nadwozia) …………………………   9. Numer silnika ……………………………………      ………………………………………………..      ………………………………………………..II. OCENA PORÓWNAWCZA STANU TECHNICZNEGO POJAZDU W ODNIESIENIU    DO WYMAGAŃ OKREŚLONYCH W PRZEPISACH O WARUNKACH    TECHNICZNYCH   1. Ogumienie ……………………………………….      ………………………………………………..   2. Światła …………………………………………      ………………………………………………..   3. Układ hamulcowy ………………………………….   4. Pomiar skuteczności hamowania ……………………..   5. Układ kierowniczy ………………………………..   6. Podwozie (zawieszenie) ……………………………   7. Nadwozie ………………………………………..   8. Instalacja elektryczna ……………………………   9. Pomiar emisji spalin ……………………………..      ………………………………………………..  10. Pomiar zadymienia ………………………………..  11. Pomiar hałasu zewnętrznego na postoju ………………      ………………………………………………..III. UWAGI:     …………………………………………………     …………………………………………………     …………………………………………………     …………………………………………………IV. WNIOSKOWANE OGRANICZENIA W SPOSOBIE UŻYWANIA POJAZDU1:   1. Ograniczenia prędkości dopuszczalnej do ………… km/h   2. Zakaz przewozu pasażerów:                         tak/nie   3. Zakaz przewozu ładunków:                          tak/nie   4. Zakaz ciągnięcia przyczep:                        tak/nie   5. Zakaz jazdy podczas zmniejszonej widoczności:     tak/nie   6. Zakaz jazdy na autostradzie i drodze ekspresowej: tak/nie   7. Inne:      ………………………………………………..      ………………………………………………..
……………..                …………………………      data                         podpis i pieczątka imienna                                   przeprowadzającego badanie
_________________________1 Niepotrzebne skreślić.
ZAŁĄCZNIK Nr 3
WZÓR
……………………..   Pieczątka jednostkiprzeprowadzającej badania
ZAŚWIADCZENIE O PRZEPROWADZONYM BADANIU ZGODNOŚCI POJAZDU ZABYTKOWEGO Z WARUNKAMI TECHNICZNYMI
Nr …….
1. Marka ……………………………………………. 2. Typ (model) ………………………………………. 3. Rodzaj pojazdu ……………………………………. 4. Podrodzaj ………………………………………… 5. Przeznaczenie …………………………………….. 6. Rok produkcji …………………………………….. 7. Numer nadwozia/podwozia ……………………………. 8. Numer silnika …………………………………….. 9. Pojemność silnika/Moc ………………………………10. Dopuszczalna masa całkowita …………………………11. Masa własna ……………………………………….12. Dopuszczalna ładowność ……………………………..13. Dopuszczalny nacisk osi …………………………….14. Liczba osi ………………………………………..15. Liczba miejsc ……………………………………..16. Inne ……………………………………………..17. Zgodnie z wynikiem badania pojazd*):    a) może być dopuszczony do ruchu jako pojazd zabytkowy    b) nie może być dopuszczony do ruchu jako pojazd zabytkowy18. Data badania technicznego …………………………..
Załącznik:Protokół z oceny stanu technicznego pojazdu zabytkowego Nr …
________________*) Niepotrzebne skreślić.
……………                ………………………….     data                        podpis i pieczątka imienna                                 przeprowadzającego badanie
ZAŁĄCZNIK Nr 4
WZÓR
………………………………. nazwisko i imię (nazwa) wnioskodawcy    adres (siedziba) wnioskodawcy
WNIOSEK O PRZEPROWADZENIE BADANIA ZGODNOŚCI POJAZDU MARKI “SAM” Z WARUNKAMI TECHNICZNYMI
I. DANE IDENTYFIKACYJNE POJAZDU:   1. Marka ……………………………………….. SAM   2. Typ (model) ………………………… wg właściciela   3. Rodzaj …………………………………………..   4. Rok produkcji …………………………………….   5. Silnik (nazwa wytwórni, typ) ……………………….   6. Skrzynia biegów (nazwa wytwórni, typ) ……………….   7. Przekładnia główna (nazwa wytwórni, typ) …………….   8. Zawieszenie przednie (nazwa wytwórni) ……………….   9. Zawieszenie tylne (nazwa wytwórni) ………………….  10. Układ kierowniczy (nazwa wytwórni) ………………….  11. Hamulec roboczy (nazwa wytwórni) ……………………  12. Hamulec awaryjny (nazwa wytwórni) …………………..  13. Hamulec postojowy (nazwa wytwórni) ………………….Uwagi …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
          II. OPIS TECHNICZNY POJAZDU MARKI “SAM”
II.I. DANE OGÓLNE   1. Rodzaj ………………………………………….   2. Marka …………………………………………..   3. Typ (model) ……………………………………..   4. Rok produkcji ……………………………………   5. Podrodzaj ……………………………………….   6. Przeznaczenie ……………………………………   7. Miejsce mocowania tabliczek i oznaczeń:      - podwozia ………………………………………      - nadwozia ………………………………………      - silnika ……………………………………….   8. Numery podwozia (nadwozia) ………………………..   9. Numer silnika ……………………………………II.II. WYMIARY I MASY   8. Długość                                ………….. mm   9. Szerokość                              ………….. mm  10. Wysokość                               ………….. mm  11. Rozstaw osi                            ………….. mm  12. Rozstaw kół każdej osi                 ………….. mm  13. Zwis przedni                           ………….. mm  14. Zwis tylny                             ………….. mm  15. Wymiary pomieszczenia ładunkowego:2)      - długość                              ………….. mm      - szerokość                            ………….. mm      - wysokość                             ………….. mm      - objętość                             ………….. m3  16. Wznios powierzchni ładowania2)         ………….. mm  17. Wznios haka pociągowego (zaczepu)      ………….. mm  18. Wznios siodła ciągnika                 ………….. mm  19. Wymiary mechanizmu sprzęgowego         ………….. mm  20. Prześwit:      - poprzeczny                           ………….. mm      - w granicach rozstawu osi             ………….. mm  21. Masa własna pojazdu                    ………….. kg  22. Dopuszczalna masa całkowita            ………….. kg  23. Dopuszczalny nacisk poszczególnych osi ………….. kN  24. Dopuszczalna ładowność                 ………….. kg  25. Liczba miejsc do siedzenia             …………. szt.  26. Ładowność bagażnika1):      - nadwoziowego                         ………….. kg      - dachowego                            ………….. kg      - podpodłogowego3)                     ………….. kg  27. Dopuszczalna masa całkowita ciągniętej      przyczepy:      - z hamulcem                           ………….. kg      - bez hamulca                          ………….. kgII.III. SILNIK  28. Nazwa wytwórni …………………………………..  29. Rodzaj ………………………………………….  30. Typ (model) ……………………………………..  31. Umiejscowienie …………………………………..  32. Liczba i układ cylindrów ………………………….  33. Średnica cylindra/skok tłoka …………………… mm  34. Pojemność skokowa ……………………………. dm3  35. Stopień sprężania ………………………………..  36. Maksymalna moc ……………………………….. kW      przy prędkości obrotowej ………………………. s-1  37. Maksymalny moment obrotowy ……………………. daNm      przy prędkości obrotowej ………………………. s-1  38. Rodzaj (system) chłodzenia ………………………..  39. Rodzaj (system) zasilania …………………………  40. Doładowanie ……………………………… tak/nie  41. Kolejność pracy cylindrów …………………………II.IV.UKŁAD NAPĘDOWY  42. Nazwa wytwórni i rodzaj skrzyni biegów ……………..  43. Rodzaj sterowania ………………………………..  44. Położenie i prędkość maksymalna na poszczególnych      biegach:      I bieg ……………..                ……….. km/h      II bieg …………….                ……….. km/h      III bieg ……………                 ………. km/h      IV bieg …………….                ……….. km/h      ……………………                ……….. km/h      ……………………                ……….. km/h      bieg wsteczny ……….                ……….. km/h  45. Przełożenie reduktora …………………………….  46. Rodzaj przekładni głównej …………………………  47. Przełożenie przekładni głównej …………………….  48. Inne dane (dot. np. urządzenia blokady, skrzyni      rozdzielczej, zwalniacza) …………………………      ………………………………………………..II.V. ZAWIESZENIE  49. Rodzaj ………………………………………….  50. Rodzaj i typ elementów prowadzących ………………..  51. Rodzaj i typ elementów sprężystych …………………  52. Rodzaj i typ elementów amortyzujących ………………II.VI. KOŁA I OGUMIENIE  53. Liczba kół (bez kół zapasowych) ………………. szt.  54. Rozmiar tarcz kół ………………………………..  55. Rozmiar opon, typ, producent ………………………II.VII. UKŁAD KIEROWNICZY  56. Nazwa wytwórni i rodzaj przekładni kierowniczej ……..  57. Przełożenie przekładni kierowniczej ………………..  58. Rodzaj wspomagania (o ile występuje) ……………….  59. Średnica koła kierownicy ………………………. mm  60. Układ kierowniczy działa na koła …………………..II.VIII. UKŁAD HAMULCOWY  61. Hamulec roboczy:      - rodzaj ………………………………………..      - sterowanie …………………………………….      - podział obwodów ………………………………..      - wspomaganie ……………………………………  62. Hamulec awaryjny:      - rodzaj ………………………………………..      - sterowanie …………………………………….  63. Hamulec postojowy:      - rodzaj ………………………………………..      - sterowanie …………………………………….      - działa na ……………………………………..II.IX. INSTALACJA ELEKTRYCZNA  64. Napięcie znamionowe ……………………………. V  65. Liczba i pojemność akumulatorów ………………… Ah  66. Rodzaj i moc prądnicy/alternatora ……………….. W  67. Napięcie i moc rozrusznika…………………….. V/W  68. Świece zapłonowe …………………………………  69. Biegun połączony z masą …………………………..II.X. DANE EKSPLOATACYJNE  70. Minimalna średnica zawracania:      - w lewo                               …………… m      - w prawo                              …………… m  71. Najmniejsza szerokość skrętu           …………… m  72. Maksymalna prędkość                    ………… km/h  73. Rodzaj paliwa ……………………………………  74. Liczba i pojemność zbiorników paliwa ………… szt/dm3  75. Ilość oleju w:      - silniku                            ……………. dm3      - skrzyni biegów                      …………… dm3      - przekładni głównej                  …………… dm3  76. Pojemność układu chłodzenia           …………… dm3II.XI. INFORMACJE DODATKOWE………………………………………………………Objaśnienia:1) nie dotyczy samochodów ciężarowych2) dotyczy tylko samochodów ciężarowych i przyczep3) dotyczy autobusówZałącznik 1 - Rysunek nadwozia, podwozia lub ramy konstrukcjiwłasnejZałącznik 2 - Zdjęcia fotograficzne pojazdu z czterech stron wformacie 13 x 18 cm.
                                        Podpis wnioskodawcy:
……………….                   …………………….       data
ZAŁĄCZNIK Nr 5
WZÓR
…………………….  Pieczątka jednostkiprzeprowadzającej badania
DOKUMENT IDENTYFIKACYJNY POJAZDU MARKI “SAM”, z wyłączeniem przyczep o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony
1. Marka …………………………………………. SAM 2. Typ (model) ……………………………………….. 3. Rodzaj ……………………………………………. 4. Podrodzaj …………………………………………. 5. Przeznaczenie ……………………………………… 6. Rok produkcji ……………………………………… 7. Numer identyfikacyjny nadwozia/podwozia ………………. 8. Numer silnika ……………………………………… 9. Barwa nadwozia ……………………………………..10. Silnik (nazwa wytwórni, typ) …………………………11. Rodzaj silnika ……………………………………..12. Umiejscowienie silnika ………………………………13. Skrzynia biegów (nazwa wytwórni, typ) …………………14. Rodzaj skrzyni biegów ……………………………….15. Przekładnia główna (nazwa wytwórni, typ) ………………16. Przełożenie przekładni głównej ……………………….17. Zawieszenie przednie (nazwa wytwórni) …………………18. Zawieszenie tylne (nazwa wytwórni) ……………………19. Rodzaj zawieszenia osi:    - przedniej ………………………………………..    - tylnej …………………………………………..20. Przekładnia kierownicza (nazwa wytwórni) ………………21. Rodzaj przekładni kierowniczej ……………………….22. Średnica koła kierowniczego ………………………….23. Hamulec roboczy (nazwa wytwórni) ……………………..24. Rodzaj hamulca roboczego …………………………….25. Hamulec awaryjny (nazwa wytwórni) …………………….26. Rodzaj hamulca awaryjnego ……………………………27. Hamulec postojowy (nazwa wytwórni) ……………………28. Rodzaj hamulca postojowego …………………………..29. Masa własna …………………………………….. kg30. Dopuszczalna ładowność …………………………… kg31. Dopuszczalna masa całkowita (konstrukcyjna) ………… kg32. Dopuszczalna masa całkowita (administracyjna) ………. kg33. Liczba miejsc do siedzenia …………………………..34. Dopuszczalna masa całkowita ciągniętej przyczepy bez    hamulca/z hamulcem ………………………………. kg35. Liczba osi …………………………………………36. Liczba kół …………………………………………37. Rozstaw osi ……………………………………… m38. Rozmiar/nośność opon ………………………………..39. Dopuszczalny nacisk osi przedniej (konstrukcyjny) …… kN40. Dopuszczalny nacisk osi przedniej (administracyjny) …. kN41. Dopuszczalny nacisk osi tylnej 1 (konstrukcyjny) ……. kN42. Dopuszczalny nacisk osi tylnej 1 (administracyjny) ….. kN43. Dopuszczalny nacisk osi tylnej 2 (konstrukcyjny) ……. kN44. Dopuszczalny nacisk osi tylnej 2 (administracyjny) ….. kN45. Dopuszczalny nacisk osi tylnej 3 (konstrukcyjny) ……. kN46. Dopuszczalny nacisk osi tylnej 3 (administracyjny) ….. kN47. Silnik (nazwa wytwórni, typ i rodzaj) …………………48. Pojemność silnika ………………………………. cm349. Rodzaj paliwa ………………………………………50. Pojemność zbiorników paliwa ……………………… dm351. Rodzaj dopalacza katalitycznego ………………………52. Maksymalna moc silnika/przy obrotach …………… kW/s-153. Miejsce mocowania tabliczki znamionowej ……………….54. Miejsce nabicia numeru podwozia/nadwozia ………………55. Miejsce nabicia numeru silnika ……………………….56. Długość pojazdu ………………………………….. m57. Szerokość pojazdu ………………………………… m58. Wysokość pojazdu …………………………………. m59. Poziom hałasu zewnętrznego na postoju …………… dB(A)60. Emisja spalin:    - przy obrotach biegu jałowego ………. CO % ….. HC ppm    - przy obrotach biegu podwyższonego ….. CO % ….. HC ppm                                        ……………. lambda61. Zadymienie …………………………………….. m-162. Wskaźnik skuteczności hamowania:    - hamulca roboczego ………………………………. %    - hamulca postojowego …………………………….. %63. Inne ………………………………………………    …………………………………………………..Uwagi: ………………………………………………..       ………………………………………………..       ………………………………………………..
…………….               …………………………..      data                        podpis i pieczątka imienna                                  przeprowadzającego badanie
ZAŁĄCZNIK Nr 6
WZÓR
…………………….  Pieczątka jednostkiprzeprowadzającej badania
DOKUMENT IDENTYFIKACYJNY POJAZDU MARKI “SAM” dla przyczep o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony
1. Marka ………………………………………… SAM 2. Typ (model) ………………………………………. 3. Rodzaj …………………………………………… 4. Podrodzaj ………………………………………… 5. Przeznaczenie …………………………………….. 6. Rok produkcji …………………………………….. 7. Numer identyfikacyjny nadwozia/podwozia ……………… 8. Barwa nadwozia ……………………………………. 9. Masa własna ……………………………………. kg10. Dopuszczalna ładowność ………………………….. kg11. Dopuszczalna masa całkowita ……………………… kg12. Liczba osi ………………………………………..13. Liczba kół ………………………………………..14. Rozstaw osi 1/2 ……………………………/…… m15. Rozmiar opon ………………………………………16. Nośność opon …………………………………… kg17. Dopuszczalny nacisk osi 1/2 (administracyjny) …/….. kN18. Dopuszczalny nacisk osi 1/2 (konstrukcyjny) …../….. kN19. Miejsce mocowania tabliczki znamionowej ………………20. Miejsce nabicia numeru podwozia/nadwozia ……………..21. Długość pojazdu …………………………………. m22. Szerokość pojazdu ……………………………….. m23. Wysokość pojazdu ………………………………… m24. Inne ……………………………………………..
Uwagi:……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………….                  ………………………….    data                          podpis i pieczątka imienna                                  przeprowadzającego badanie
ZAŁĄCZNIK Nr 7
WZÓR
…………………….  Pieczątka jednostkiprzeprowadzającej badania
ZAŚWIADCZENIE O PRZEPROWADZONYM BADANIU ZGODNOŚCI POJAZDU MARKI “SAM” Z WARUNKAMI TECHNICZNYMINr ………
1. Marka ………………………………………… SAM 2. Typ (model) ………………………………………. 3. Rodzaj …………………………………………… 4. Podrodzaj ………………………………………… 5. Przeznaczenie …………………………………….. 6. Rok produkcji …………………………………….. 7. Numer nadwozia/podwozia ……………………………. 8. Numer silnika …………………………………….. 9. Zgodnie z wynikiem badania stwierdza się, że pojazd*):    a) spełnia wymagania techniczne art. 66 ustawy - Prawo o       ruchu drogowym    b) nie spełnia wymagań technicznych art. 66 ustawy - Prawo       o ruchu drogowym10. Data badania technicznego …………………………..11. Następny termin badania technicznego do ………………
________________*) Niepotrzebne skreślić.
Uwagi……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
Pojazd odpowiada dodatkowym warunkom przewidzianym dla:…………………………………………………………………………………………………………….
Załącznik:Dokument identyfikacyjny pojazdu marki “SAM”
……………..              …………………………..     data                         podpis i pieczątka imienna                                  przeprowadzającego badanie

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA1)
z dnia 14 marca 2003 r.
w sprawie sposobu oznakowania miejsc, rurociągów oraz pojemników i zbiorników służących do przechowywania lub zawierających substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne
(Dz. U. z dnia 10 kwietnia 2003 r.)

Na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz. U. Nr 11, poz. 84, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa sposób oznakowania:  1)   pojemników i zbiorników służących do przechowywania substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych i do pracy z nimi;  2)   rurociągów zawierających substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne;  3)   miejsc, w których składowane są znaczące ilości substancji niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych.
§ 2. 1. Pojemniki i zbiorniki stosowane do przechowywania substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych i do pracy z nimi oraz niezabudowane rurociągi zawierające takie substancje lub takie preparaty oznakowuje się, z uwzględnieniem przepisu art. 221 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.3)), znakami ostrzegawczymi zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 26 ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych, zwanej dalej “ustawą”, z zastrzeżeniem ust. 2.2. Odstąpienie od oznakowania znakami ostrzegawczymi, o których mowa w ust. 1, jest możliwe w przypadku pojemników i zbiorników stosowanych do przechowywania znajdujących się w procesie technologicznym substancji niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych przez krótki czas lub gdy zawartość pojemnika lub zbiornika ulega częstym zmianom, a osobom obsługującym te pojemniki lub zbiorniki zostanie zapewniona informacja dotycząca zagrożeń stwarzanych przez substancję niebezpieczną lub preparat niebezpieczny w nich przechowywane, zapewniająca równorzędny poziom ochrony.
§ 3. 1. Znaki ostrzegawcze, o których mowa w § 2 ust. 1, mogą zostać zastąpione znakami ostrzegawczymi dla materiałów niebezpiecznych określonymi w załączniku do rozporządzenia, przy zastosowaniu tych samych piktogramów, oraz uzupełnione dodatkową informacją, dotyczącą w szczególności nazwy substancji niebezpiecznej lub preparatu niebezpiecznego, wzoru chemicznego substancji, oraz informacją o zagrożeniach stwarzanych przez substancję niebezpieczną lub preparat niebezpieczny.2. W czasie transportu zbiorników lub pojemników zawierających substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne w miejscu pracy znaki ostrzegawcze, o których mowa w ust. 1 lub § 2 ust. 1, mogą być uzupełnione o znaki stosowane podczas transportu materiałów niebezpiecznych, zgodnie z przepisami dotyczącymi transportu materiałów niebezpiecznych, lub zastąpione takimi znakami ostrzegawczymi.
§ 4. 1. Znaki ostrzegawcze, o których mowa w § 2 i 3, umieszcza się w widocznym miejscu, w sposób uniemożliwiający ich zniszczenie lub przemieszczenie.2. Znaki ostrzegawcze na rurociągach umieszcza się w odstępach gwarantujących właściwy dostęp do informacji oraz w pobliżu najbardziej niebezpiecznych elementów rurociągu, w szczególności zaworów lub złącz.
§ 5. 1. Miejsca, w których substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne przechowywane są w znaczących ilościach, oznakowuje się znakami ostrzegawczymi zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 26 ustawy lub znakami ostrzegawczymi dla materiałów niebezpiecznych określonymi w załączniku do rozporządzenia, przy zastosowaniu tych samych piktogramów, chyba że właściwy dostęp do informacji o zagrożeniach stwarzanych przez substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne zapewniony jest przez oznakowanie opakowań takich substancji lub preparatów.2. Miejsca, w których składowane są różnorodne substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne, mogą być oznakowane za pomocą znaku ostrzegawczego “ogólny znak ostrzegawczy - ostrzeżenie o niebezpieczeństwie”, określonego w załączniku do rozporządzenia.
§ 6. 1. Znaki ostrzegawcze, o których mowa w § 5:  1)   umieszcza się w pobliżu miejsca przechowywania substancji niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych lub w miejscu wejścia na zagrożony teren, w szczególności na drzwiach pomieszczenia, w którym przechowywane są substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne, jeżeli jest to możliwe - na wysokości linii wzroku, bez jakichkolwiek przeszkód pomiędzy znakiem ostrzegawczym a osobą patrzącą, w miejscach dobrze oświetlonych, łatwo dostępnych i widocznych;  2)   wykonuje się z materiałów odpornych na warunki atmosferyczne otoczenia;  3)   mają wymiary, barwy oraz właściwości materiałów, z których je wykonano, gwarantujące ich czytelność i zrozumienie.2. W przypadku gdy znak jest słabo widoczny w naturalnym oświetleniu, należy stosować materiały odblaskowe, farby fosforyzujące lub dodatkowe oświetlenie znaku.
§ 7. Znaki ostrzegawcze, o których mowa w rozporządzeniu, usuwa się, gdy przestanie istnieć zagrożenie, którego dotyczą.
§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
________1)   Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833).2)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 100, poz. 1085, Nr 123, poz. 1350 i Nr 125, poz. 1367 oraz z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 142, poz. 1187.3)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679.
ZAŁĄCZNIK
ZNAKI OSTRZEGAWCZE DLA MATERIAŁÓW NIEBEZPIECZNYCH
Znaki ostrzegawcze powinny mieć następujące cechy charakterystyczne: -   kształt trójkątny,-   czarny piktogram na żółtym tle z czarnymi krawędziami (żółta część zajmuje nie mniej niż 50% powierzchni znaku).
  1)   Ostrzeżenie przed substancjami i preparatami o właściwościach wybuchowychgrafika
  2)   Ostrzeżenie przed substancjami i preparatami o właściwościach utleniającychgrafika
  3)   Ostrzeżenie przed substancjami i preparatami łatwo palnymi lub ostrzeżenie o wysokiej temperaturze1)grafika__________1)   W przypadku braku odrębnego znaku ostrzegającego o wysokiej temperaturze.
  4)   Ostrzeżenie przed substancjami i preparatami toksycznymigrafika
  5)   Ostrzeżenie przed substancjami i preparatami szkodliwymi lub drażniącymigrafika
  6)   Ostrzeżenie przed substancjami i preparatami żrącymigrafika
  7)   Ogólny znak ostrzegawczy - ostrzeżenie o niebezpieczeństwiegrafika

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1)
z dnia 23 lipca 2003 r.
w sprawie szczegółowych zasad i trybu sprzedaży osobnych kwater stałych
(Dz. U. z dnia 13 sierpnia 2003 r.)

Na podstawie art. 58 ust. 8 w związku z art. 84a ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady i tryb sprzedaży osobom, o których mowa w art. 84a ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej “ustawą”, osobnych kwater stałych i lokali mieszkalnych zlokalizowanych w nieruchomościach, będących własnością Skarbu Państwa i przekazanych Zarządowi Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, zwanemu dalej “Zarządem”.
§ 2. 1. Dyrektor Zarządu sporządza w terminie do dnia 30 września każdego roku plan sprzedaży kwater i lokali mieszkalnych na rok następny, zwany dalej “rocznym planem sprzedaży”.2. Dyrektor Zarządu przekazuje roczny plan sprzedaży zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych właściwemu staroście, w celu zniesienia trwałego zarządu ustanowionego na rzecz jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.3. Z dniem uprawomocnienia się decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu następuje przejęcie nieruchomości przez Zarząd, w celu sprzedaży w imieniu Skarbu Państwa kwater i lokali mieszkalnych zajmowanych przez osoby, o których mowa w art. 84a ust. 1 ustawy.
§ 3. 1. Na podstawie zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych rocznego planu sprzedaży Dyrektor Zarządu ustala wykaz budynków, o którym mowa w art. 57 ust. 2 ustawy, zwany dalej “wykazem”.2. Po wykonaniu czynności, o których mowa w § 2, Dyrektor Zarządu, w trybie i na zasadach obowiązujących przy sprzedaży lokali mieszkalnych Skarbu Państwa, zleca wycenę wartości rynkowej kwater i lokali mieszkalnych ujętych w rocznym planie sprzedaży oraz udziału ułamkowego we własności lub użytkowaniu wieczystym gruntu przypadającego na daną kwaterę lub lokal mieszkalny.3. Wykaz powinien zawierać elementy określone w art. 35 ust. 2 pkt 1-4, 6, 7 i 9-11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, z późn. zm.3)), zwanej dalej “ustawą o gospodarce nieruchomościami”.4. Wykaz wywiesza się na okres 30 dni w siedzibie Zarządu, a osoby, które na podstawie decyzji o przydziale lub umowy najmu na czas nieoznaczony zajmują kwaterę lub lokal mieszkalny w budynku wymienionym w tym wykazie, zawiadamia się na piśmie o przeznaczeniu kwatery lub lokalu mieszkalnego do sprzedaży. Informację o wywieszeniu wykazu podaje się do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w prasie lokalnej oraz w inny sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.5. Osoby zainteresowane kupnem zajmowanej kwatery lub lokalu mieszkalnego składają do Dyrektora Zarządu wniosek o nabycie zajmowanej kwatery lub lokalu mieszkalnego.
§ 4. Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w § 3 ust. 5, Dyrektor Zarządu:  1)   spisuje z nabywcą kwatery lub lokalu mieszkalnego protokół uzgodnień;  2)   przekazuje do biura notarialnego, w terminie określonym w protokole uzgodnień, dokumenty niezbędne do sporządzenia aktu notarialnego;  3)   ustala termin sporządzenia aktu notarialnego;  4)   zawiadamia osoby zainteresowane o terminie i miejscu sporządzenia aktu notarialnego.
§ 5. Akt notarialny sprzedaży kwatery lub lokalu mieszkalnego oraz udziału ułamkowego we własności lub użytkowaniu wieczystym gruntu przypadającego na kwaterę lub lokal mieszkalny w imieniu Skarbu Państwa podpisuje Dyrektor Zarządu.
§ 6. 1. Poza wniesieniem równowartości ceny kwatery lub lokalu mieszkalnego nabywca ponosi koszty opłaty notarialnej oraz założenia księgi wieczystej.2. Opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu ustala się według stawek procentowych, określonych w art. 72 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
§ 7. Dyrektor Zarządu nie może zawrzeć z nabywcą umowy sprzedaży kwatery lub lokalu mieszkalnego do czasu uregulowania przez nabywcę zobowiązań finansowych wynikających z tytułu dotychczasowego zajmowania kwatery lub lokalu mieszkalnego.
§ 8. 1. W przypadku sprzedaży kwatery lub lokalu mieszkalnego na raty, nabywca najpóźniej w dniu sporządzenia aktu notarialnego wnosi pierwszą ratę, nie mniejszą niż 20% ceny sprzedaży, ustalonej zgodnie z zasadami określonymi w art. 58 i 59 ustawy. Pozostałą kwotę ceny sprzedaży nabywca wnosi na wskazane konto bankowe, w równych ratach rocznych, przez okres nie dłuższy niż pięć lat. Niespłacona część należności z tytułu nabycia kwatery lub lokalu mieszkalnego na raty podlega zabezpieczeniu hipoteką.2. Należność z tytułu sprzedaży kwatery lub lokalu mieszkalnego rozłożona na raty podlega oprocentowaniu w wysokości i na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Skarbu Państwa z dnia 8 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości oprocentowania odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu sprzedaży mienia z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, szczegółowych kryteriów niestosowania oprocentowania oraz ustalenia innych niż pieniądz mierników wartości należności pieniężnej (Dz. U. Nr 102, poz. 1189).
§ 9. W przypadku sprzedaży nabytej kwatery lub lokalu mieszkalnego obciążonych hipoteką sprzedający jest zobowiązany do spłaty wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, najpóźniej w dniu sporządzenia aktu notarialnego sprzedaży nabytej kwatery lub lokalu mieszkalnego.
§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
_______________1)   Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej - sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 35, poz. 325 i Nr 58, poz. 533).2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718, Nr 101, poz. 944 i Nr 134, poz. 1267.3)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 129, poz. 1447 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 126, poz. 1070, Nr 130, poz. 1112, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1682 i Nr 240, poz. 2058 oraz z 2003 r. Nr 1, poz. 15, Nr 80, poz. 717, 720 i 721, Nr 96, poz. 874 i Nr 124, poz. 1152.