ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 18 lipca 2003 r.
w sprawie egzaminów państwowych na licencje lub uprawnienia lotnicze
(Dz. U. z dnia 26 września 2003 r.)
Na podstawie art. 99 ust. 6 w związku z art. 94 ust. 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1. Rozporządzenie określa: 1) szczegółowe wymagania w zakresie kwalifikacji, wiedzy i doświadczenia członków komisji egzaminacyjnej; 2) tryb i sposób przeprowadzania egzaminów państwowych na licencje lub uprawnienia lotnicze.
§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze; 2) Prezesie - należy przez to rozumieć Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego; 3) Urzędzie - należy przez to rozumieć Urząd Lotnictwa Cywilnego; 4) Dzienniku Urzędowym - należy przez to rozumieć Dziennik Urzędowy Urzędu Lotnictwa Cywilnego; 5) Aneksie 1 - należy przez to rozumieć załącznik do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212, z 1963 r. Nr 24, poz. 137, z 1969 r. Nr 27, poz. 210, z 1976 r. Nr 21, poz. 130, Nr 32, poz. 188 i Nr 39, poz. 227, z 1984 r. Nr 39, poz. 199, z 2000 r. Nr 39, poz. 446, z 2002 r. Nr 58, poz. 527 oraz z 2003 r. Nr 78, poz. 700); 6) wymaganiach JAR-66 (Joint Aviation Requirements) - należy przez to rozumieć europejskie wymagania bezpieczeństwa lotniczego JAR wydane przez JAA (Joint Aviation Authorities - Zrzeszenia Władz Lotniczych) - Personel poświadczający obsługę techniczną, wprowadzone do stosowania na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy; 7) egzaminie teoretycznym - należy przez to rozumieć część teoretyczną egzaminu państwowego; 8) egzaminie praktycznym - należy przez to rozumieć część praktyczną egzaminu państwowego; 9) egzaminatorze teoretycznym - należy przez to rozumieć członka komisji egzaminacyjnej, upoważnionego do przeprowadzania egzaminu teoretycznego; 10) egzaminatorze praktycznym - należy przez to rozumieć członka komisji egzaminacyjnej, upoważnionego do przeprowadzania egzaminu praktycznego; 11) inspektorze - należy przez to rozumieć pracownika Urzędu posiadającego kwalifikacje, umiejętności i praktykę oraz potwierdzone uprawnienia zawodowe w zakresie licencjonowania personelu lotniczego; 12) przewodniczącym komisji egzaminacyjnej - należy przez to rozumieć członka komisji egzaminacyjnej, powołanego do koordynowania prac komisji egzaminacyjnej; 13) sekretarzu komisji egzaminacyjnej - należy przez to rozumieć członka komisji egzaminacyjnej powołanego do koordynowania wykonywania zadań związanych z funkcjonowaniem i prowadzeniem sekretariatu komisji egzaminacyjnej, organizacją i przebiegiem egzaminów państwowych oraz archiwizacją dokumentacji; 14) szefie egzaminatorów teoretycznych - należy przez to rozumieć członka komisji egzaminacyjnej, który organizuje i koordynuje przeprowadzanie egzaminu teoretycznego; 15) szefie egzaminatorów praktycznych - należy przez to rozumieć członka komisji egzaminacyjnej, który organizuje i koordynuje przeprowadzanie egzaminu praktycznego.
Rozdział 2
Szczegółowe wymagania w zakresie kwalifikacji, wiedzy i doświadczenia członków komisji egzaminacyjnej
§ 3. O powołanie na egzaminatora teoretycznego może ubiegać się osoba, która ukończyła szkolenie, o którym mowa w § 6, oraz: 1) posiada wyższe wykształcenie w specjalności, z której będzie przeprowadzała egzamin, albo 2) posiada średnie wykształcenie w specjalności, z której będzie przeprowadzała egzamin, i udokumentowane 5 lat praktyki w tej specjalności, albo 3) posiada co najmniej średnie wykształcenie, ukończone lotnicze szkolenia zawodowe w specjalności, z której będzie przeprowadzała egzamin, i udokumentowane 5 lat praktyki w tej specjalności.
§ 4. 1. O powołanie na egzaminatora praktycznego może ubiegać się osoba, która ukończyła szkolenie, o którym mowa w § 6, oraz spełnia łącznie następujące warunki: 1) posiada udokumentowaną praktykę lotniczą wymaganą dla danego rodzaju egzaminu praktycznego; 2) posiada odpowiednią licencję i odpowiednie uprawnienia lotnicze do niej wpisane, o ile dla danego rodzaju egzaminu praktycznego jest to wymagane; 3) uczestniczyła co najmniej w jednym egzaminie praktycznym przeprowadzonym pod kierunkiem egzaminatora wyznaczonego przez przewodniczącego i uzyskała pozytywną opinię tego egzaminatora.2. O powołanie na egzaminatora praktycznego upoważnionego do przeprowadzania egzaminu praktycznego w locie lub na symulatorze może ubiegać się osoba, która spełnia wymagania określone w ust. 1, posiada uprawnienie do wykonywania czynności lotniczych, będących przedmiotem egzaminu praktycznego, oraz uprawnienie instruktora w zakresie wykonywania czynności na danym typie statku powietrznego lub symulatorze, na którym przeprowadzany jest egzamin praktyczny.3. Szczegółowe wymagania dla egzaminatorów praktycznych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
§ 5. O powołanie na egzaminatora teoretycznego lub praktycznego upoważnionego do przeprowadzania egzaminu państwowego na licencję mechanika poświadczenia obsługi statku powietrznego lub wpisywanych do niej uprawnień wydawanych zgodnie z JAR-66 może ubiegać się osoba, która spełnia wymagania określone w JAR-66, a także wymagania, o których mowa odpowiednio w § 3 lub 4.
§ 6. Osoba ubiegająca się o powołanie na egzaminatora odbywa szkolenie wstępne, podczas którego zapoznawana jest w szczególności z: 1) najnowszymi wymogami międzynarodowych standardów lotniczych; 2) procedurą przeprowadzania egzaminu państwowego; 3) zasadami prowadzenia dokumentacji dotyczącej przeprowadzanych egzaminów państwowych i sprawozdań egzaminacyjnych; 4) przepisami w zakresie ochrony danych osobowych; 5) przepisami w zakresie prawa lotniczego.
§ 7. 1. Dokumentem potwierdzającym prawo przeprowadzania egzaminów państwowych jest upoważnienie egzaminatora komisji egzaminacyjnej, zwane dalej “upoważnieniem”, wydawane powołanemu egzaminatorowi przez Prezesa.2. Wzór upoważnienia, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.3. Zakres upoważnienia jest uwarunkowany kwalifikacjami i praktyką egzaminatora.4. W przypadku utraty lub zniszczenia upoważnienia egzaminator niezwłocznie zawiadamia o tym Prezesa.5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, Prezes wydaje duplikat upoważnienia.
§ 8. 1. Egzaminator odbywa szkolenia okresowe i doraźne.2. Szkolenie okresowe jest przeprowadzane w celu aktualizacji wiadomości, w zakresie, o którym mowa w § 6.3. Szkolenie doraźne jest zarządzane przez Prezesa w razie istotnych zmian w przepisach z zakresu lotnictwa, procedurach, wymaganiach oraz dokumentacji. W szkoleniu uczestniczą egzaminatorzy, których te zmiany dotyczą.
§ 9. 1. Sekretarz komisji egzaminacyjnej, zwany dalej “sekretarzem”, inicjuje przeprowadzenie szkoleń, o których mowa w § 6 i 8.2. Koszty związane z organizacją i prowadzeniem szkoleń, o których mowa w ust. 1, pokrywane są ze środków finansowych Urzędu.
Rozdział 3
Tryb i sposób przeprowadzania egzaminów państwowych na licencje lub uprawnienia lotnicze wpisywane do licencji
§ 10. Egzaminator: 1) teoretyczny - sporządza zbiór pytań i tematów egzaminacyjnych oraz aktualizuje go w przypadku zmian w uregulowaniach prawnych lub technice lotniczej, w zakresie objętym przedmiotem egzaminu; 2) praktyczny - przeprowadza co najmniej dwa egzaminy praktyczne w każdym roku w okresie ważności upoważnienia, z wyjątkiem sytuacji, gdy w danym roku jest brak kandydatów w określonej specjalności.
§ 11. 1. Kandydat ubiegający się o wydanie licencji lub uprawnienia lotniczego wpisywanego do licencji przystępuje do egzaminu państwowego pod warunkiem spełnienia wymogów, o których mowa w art. 95 i 96 ustawy, oraz po złożeniu wniosku o wydanie licencji lub uprawnienia lotniczego wpisywanego do licencji.2. Wymagania w zakresie wiedzy, umiejętności i doświadczenia kandydatów określają odrębne przepisy.
§ 12. 1. Kandydat jest obowiązany zgłosić się na egzamin państwowy w wyznaczonym terminie.2. Warunkiem przystąpienia kandydata do egzaminu państwowego jest: 1) ustalenie przez egzaminatora tożsamości osoby zgłaszającej się na egzamin państwowy, na podstawie posiadanego przez nią dowodu osobistego, tymczasowego dowodu osobistego, zezwolenia na osiedlenie się lub paszportu; 2) uiszczenie opłaty lotniczej, o której mowa w art. 99 ust. 5 ustawy.3. Sekretarz w związku z wykonywaniem czynności związanych z organizacją egzaminów państwowych jest uprawniony do żądania okazania dowodu uiszczenia opłaty lotniczej, o której mowa w art. 99 ust. 5 ustawy.4. Egzaminator w związku z wykonywanymi czynnościami jest uprawniony do: 1) legitymowania kandydatów; 2) żądania poddania się przez kandydata badaniu w celu ustalenia zawartości alkoholu w organizmie, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że osoba ta znajduje się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu.5. Egzaminator odmawia przeprowadzenia egzaminu państwowego, jeżeli: 1) niemożliwe jest ustalenie tożsamości osoby zgłaszającej się na egzamin państwowy; 2) kandydat zgłaszający się na egzamin państwowy:a) znajduje się w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu bądź odmówił poddania się badaniu, o którym mowa w ust. 4 pkt 2,b) zaproponował egzaminatorowi przyjęcie korzyści materialnej w zamian za uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu państwowego; 3) warunki atmosferyczne lub inne przyczyny uniemożliwiają bezpieczne przeprowadzenie egzaminu państwowego.6. Egzamin praktyczny przeprowadzany z użyciem statku powietrznego zostaje przerwany przez egzaminatora, jeżeli w jego trakcie kandydat nie panuje w wystarczającym stopniu nad statkiem powietrznym lub dalsze użycie statku powietrznego zagraża bezpieczeństwu tego statku i jego załogi.7. Egzamin państwowy może zostać przerwany: 1) na wniosek osoby egzaminowanej; 2) przez egzaminatora w przypadku:a) stwierdzenia, że zostały naruszone warunki bądź zasady przeprowadzania egzaminów państwowych,b) pogorszenia się warunków atmosferycznych podczas egzaminu państwowego w stopniu uniemożliwiającym bezpieczne kontynuowanie tego egzaminu.8. W przypadkach określonych w: 1) ust. 5 pkt 1 i 3 oraz ust. 7 pkt 1 i 2 lit. a - przyjmuje się, iż osoba nie przystąpiła do egzaminu państwowego; 2) ust. 5 pkt 2 oraz ust. 6 - przyjmuje się, iż osoba nie zaliczyła egzaminu państwowego; 3) ust. 7 pkt 2 lit. b - przyjmuje się, że egzamin państwowy będzie kontynuowany po ustaniu przyczyn jego przerwania.
§ 13. 1. Do przeprowadzenia egzaminu państwowego nie może być wyznaczony egzaminator, który jest członkiem rodziny kandydata lub uczestniczył w procesie jego szkolenia.2. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie można wyznaczyć innego egzaminatora do przeprowadzenia określonego egzaminu państwowego, egzamin ten powinien być przeprowadzony pod nadzorem inspektora lub członka komisji egzaminacyjnej, upoważnionego do takiego nadzoru przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej, zwanego dalej “przewodniczącym”.3. W przypadku gdy egzaminator jest członkiem rodziny kandydata, kandydat jest obowiązany powiadomić o tym osobę kierującą go na egzamin państwowy.
§ 14. Kandydat przystępujący do egzaminu państwowego ma prawo ustalić tożsamość egzaminatora na podstawie posiadanego przez niego upoważnienia, o którym mowa w § 7 ust. 1, oraz dokumentu tożsamości ze zdjęciem. Pouczenie o prawie i sposobie ustalenia tożsamości egzaminatora zamieszczone jest w skierowaniu na egzamin państwowy.
§ 15. Przed rozpoczęciem egzaminu państwowego egzaminator informuje kandydata o warunkach organizacyjnych tego egzaminu oraz o zasadach dokonywania oceny udzielonych odpowiedzi lub wykonanych zadań.
§ 16. 1. Egzaminator przeprowadzający egzamin państwowy jest obowiązany w szczególności do: 1) zachowania w tajemnicy, przed egzaminem państwowym i w czasie jego trwania, treści pytań i tematów egzaminacyjnych, z wyjątkiem sytuacji, gdy przykłady pytań i tematów egzaminacyjnych publikowane są w Dzienniku Urzędowym lub za pośrednictwem elektronicznych środków przekazu w celach dydaktycznych; 2) bezstronnego i obiektywnego przeprowadzenia egzaminu państwowego, w szczególności przez rzetelną ocenę wiedzy lub umiejętności kandydata; 3) rzetelnego prowadzenia dokumentacji egzaminacyjnej; 4) niezwłocznego informowania kandydata o wyniku egzaminu państwowego.2. W przypadku naruszenia przez egzaminatora obowiązków, o których mowa w ust. 1, osoba, która powzięła wiadomość o takim naruszeniu, niezwłocznie zawiadamia o tym przewodniczącego, a przewodniczący zawiadamia o tym fakcie Prezesa.
§ 17. W przypadku braku egzaminatora posiadającego kwalifikacje wymagane do przeprowadzenia określonego egzaminu państwowego Prezes może na wniosek przewodniczącego upoważnić do przeprowadzenia tego egzaminu inną osobę. Egzamin ten przeprowadzany jest pod nadzorem inspektora Urzędu.
§ 18. Wynik egzaminu państwowego określa egzaminator przez wystawienie oceny zaliczony albo niezliczony.
§ 19. 1. Egzaminator sporządza i podpisuje protokół wszystkich przeprowadzonych przez siebie w sesji egzaminacyjnej egzaminów z danego przedmiotu.2. Sekretarz sporządza i podpisuje protokół każdej sesji egzaminacyjnej.
§ 20. Kandydat może złożyć do przewodniczącego odwołanie w terminie 3 dni od dnia powiadomienia go o wyniku egzaminu państwowego.
§ 21. 1. Jeżeli odwołanie, o którym mowa w § 20, dotyczy wyniku egzaminu teoretycznego albo praktycznego przeprowadzonego na ziemi, przewodniczący zarządza przeprowadzenie egzaminu komisyjnego z udziałem dwóch dodatkowych egzaminatorów.2. Egzamin komisyjny odbywa się w terminie 30 dni od dnia egzaminu, którego dotyczy odwołanie. Przewodniczący, co najmniej na 14 dni przed wyznaczonym terminem egzaminu komisyjnego, pisemnie zawiadamia kandydata o terminie i miejscu tego egzaminu.3. W przypadku niezgłoszenia się kandydata na egzamin komisyjny przyjmuje się, że kandydat nie zaliczył egzaminu komisyjnego, z zastrzeżeniem ust. 4.4. W przypadku uzasadnionej nieobecności kandydata, spowodowanej w szczególności chorobą lub innymi zdarzeniami losowymi, przyjmuje się, że kandydat nie przystąpił do egzaminu komisyjnego. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
§ 22. 1. Jeżeli odwołanie, o którym mowa w § 20, dotyczy wyniku egzaminu praktycznego przeprowadzonego w locie, w tym także czynności przed wykonaniem lotu oraz po jego zakończeniu, przewodniczący zarządza przeprowadzenie postępowania sprawdzającego przebieg tego egzaminu.2. Postępowanie sprawdzające, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza zespół składający się co najmniej z dwóch egzaminatorów praktycznych w specjalności, w której przeprowadzony był egzamin praktyczny. Członkiem tego zespołu nie może być egzaminator, który przeprowadzał egzamin praktyczny.3. Postępowanie sprawdzające, o którym mowa w ust. 1, polega na sprawdzeniu protokołu przebiegu egzaminu praktycznego, dokumentacji egzaminu praktycznego, dokumentacji operacyjnej oraz dostępnych zapisów, korespondencji radiotelefonicznej, automatycznego rejestratora przebiegu lotu lub zapisów symulatora lotu lub innego urządzenia treningowego użytego do egzaminu praktycznego.4. W wyniku postępowania sprawdzającego zespół, o którym mowa w ust. 2, uznaje: 1) odwołanie za niezasadne albo 2) odwołanie za zasadne i zalicza egzamin praktyczny.
§ 23. Egzaminy teoretyczne przeprowadza się zgodnie z zatwierdzonym przez Prezesa i ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym rocznym planem egzaminów teoretycznych określającym terminy, miejsce, formę i zakres tych egzaminów.
§ 24. Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany w trybie sesyjnym z udziałem zespołu egzaminacyjnego.
§ 25. Egzamin teoretyczny może być przeprowadzany z udziałem osoby niebędącej egzaminatorem, jeżeli jest ona pracownikiem Urzędu oraz została upoważniona przez przewodniczącego do wykonywania określonych czynności techniczno-usługowych. Przepis § 16 stosuje się odpowiednio.
§ 26. 1. Kandydat może zdawać egzamin teoretyczny w trybie sesyjnym na trzech sesjach egzaminacyjnych.2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kandydat jest obowiązany zdać egzaminy z wszystkich przedmiotów objętych egzaminem teoretycznym, w tym egzaminy poprawkowe, w trakcie trzech sesji egzaminacyjnych.
§ 27. 1. Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany, z zastrzeżeniem ust. 2-4, w formie pisemnego testu wyboru z zastosowaniem: 1) arkusza egzaminacyjnego albo 2) techniki komputerowej.2. Egzamin teoretyczny w formie ustnej może być przeprowadzony w przypadku egzaminu ze znajomości języka angielskiego lub języka polskiego oraz z frazeologii proceduralnej w tych językach.3. Przewodniczący może wyrazić zgodę na stosowanie ustnej lub innej formy egzaminu teoretycznego w odniesieniu do całości lub części egzaminu z przedmiotu albo grupy tematycznej w obrębie przedmiotu, w przypadku gdy jest to uzasadnione potrzebą oceny wiedzy kandydata.4. Egzamin teoretyczny na licencję mechanika poświadczenia obsługi statku powietrznego lub wpisywanych do niej uprawnień zgodnie z JAR-66 odbywa się w trybie określonym w JAR-66. Tryb ten może być stosowany w przypadku licencji lub uprawnień lotniczych wpisywanych do licencji wydawanych zgodnie z Aneksem 1.
§ 28. Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany w języku polskim, z wyjątkiem sytuacji, gdy kandydat we wniosku ubiega się o przeprowadzenie egzaminu teoretycznego w całości lub w części w języku angielskim.
§ 29. 1. Kandydat otrzymuje materiały służące do przeprowadzenia egzaminu teoretycznego, zawierające w szczególności testy, opatrzone pieczęcią komisji egzaminacyjnej. Uwzględnia się jedynie odpowiedzi udzielone na materiałach opatrzonych pieczęcią komisji egzaminacyjnej.2. W czasie egzaminu teoretycznego niedopuszczalne jest korzystanie z materiałów pomocniczych innych niż dostarczone przez komisję egzaminacyjną oraz porozumiewanie się z innymi osobami.
§ 30. Egzamin teoretyczny w formie testu wyboru jest zaliczony, jeżeli kandydat udzieli co najmniej 75 % prawidłowych odpowiedzi z każdego przedmiotu, obowiązującego na egzaminie teoretycznym. Każde pytanie może zawierać od 3 do 8 propozycji odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa.
§ 31. 1. Kandydat jest obowiązany zdać egzamin teoretyczny, w terminie 12 miesięcy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym kandydat przystąpił do egzaminu teoretycznego z pierwszego przedmiotu. W przypadku licencji, o której mowa w art. 94 ust. 6 pkt 1 lit. c oraz f ustawy, termin ten wynosi 18 miesięcy.2. W przypadku upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, kandydat przystępuje do egzaminu teoretycznego od początku.
§ 32. Egzamin teoretyczny jest ważny przez okres 12 miesięcy od dnia jego zaliczenia.
§ 33. Warunkiem przystąpienia kandydata do egzaminu praktycznego jest uzyskanie przez niego zaliczenia egzaminu teoretycznego.
§ 34. Sekretarz wyznacza na każdy egzamin praktyczny egzaminatora spośród powołanych egzaminatorów praktycznych.
§ 35. 1. Egzamin praktyczny na licencję lub uprawnienie lotnicze wpisywane do licencji przeprowadzany jest w okresie ważności egzaminu teoretycznego, o którym mowa w § 32.2. Egzamin praktyczny na przedłużenie ważności uprawnienia lotniczego wpisywanego do licencji przeprowadzany jest w terminie określonym w przepisach odrębnych.3. Egzamin praktyczny uważa się za przeprowadzony w terminie określonym w ust. 1 i 2, jeżeli przynajmniej jeden element obowiązkowy tego egzaminu został przeprowadzony w tym terminie.
§ 36. 1. Egzamin praktyczny jest przeprowadzany na ziemi lub w locie.2. Egzamin praktyczny jest przeprowadzany przy zastosowaniu właściwego statku powietrznego lub zespołu urządzeń statku powietrznego, lub symulatora, lub innego urządzenia treningowego, lub odpowiednio wyposażonego stanowiska pracy, lub stanowiska obsługi technicznej, w zależności od rodzaju licencji lub uprawnienia lotniczego, o które ubiega się kandydat.
§ 37. Miejsce egzaminu praktycznego ustala sekretarz w porozumieniu z kandydatem, egzaminatorem praktycznym oraz użytkownikiem odpowiednio statku powietrznego lub zespołu urządzeń statku powietrznego, lub symulatora, lub innego urządzenia treningowego, lub odpowiednio wyposażonego stanowiska pracy, lub stanowiska obsługi technicznej.
§ 38. 1. Statek powietrzny może być użyty do przeprowadzenia egzaminu praktycznego w locie, jeżeli: 1) spełnia wymagania do wykonywania lotów szkolnych określone w przepisach odrębnych; 2) jego użytkownik wyrazi na to zgodę, składając odpowiednie oświadczenie; 3) polisa ubezpieczeniowa statku powietrznego obejmuje ubezpieczeniem egzaminatora praktycznego.2. Uzyskanie zgody, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie jest wymagane, gdy kandydat jest użytkownikiem statku powietrznego.3. Zgoda, o której mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje: 1) imienne wskazanie kandydata lub kandydatów; 2) zakres, w jakim statek powietrzny może być użyty podczas egzaminu praktycznego.
§ 39. Egzaminator praktyczny nadzoruje stosowanie podczas egzaminu praktycznego zasad i procedur operacyjnych, zawartych w aktualnej instrukcji operacyjnej albo instrukcji wykonywania lotów, właściwych ze względu na miejsce, w którym jest przeprowadzany egzamin praktyczny, wydanych i zatwierdzonych przez Prezesa.
§ 40. W przypadku użycia do egzaminu praktycznego statku powietrznego, na którym wymagana jest załoga jednoosobowa, zgoda, o której mowa w § 38 ust. 1 pkt 2, oznacza zgodę użytkownika tego statku powietrznego na wykonywanie czynności dowódcy statku powietrznego przez egzaminatora praktycznego lub na wykonywanie przez niego funkcji instruktora sprawującego nadzór instruktorski z ziemi nad samodzielnym lotem (skokiem) egzaminacyjnym, jeżeli program egzaminu praktycznego taki lot (skok) przewiduje lub dopuszcza.
§ 41. 1. W trakcie egzaminu praktycznego przeprowadzanego w locie na statku powietrznym, na którym jest wymagana załoga wieloosobowa, dowódcą statku powietrznego może być: 1) egzaminator praktyczny - jeżeli posiada aktualne uprawnienia dotyczące typu i rodzaju lotu oraz jeżeli użytkownik statku powietrznego wyraził na to zgodę, wystawiając odpowiedni dokument operacyjny; 2) pilot wyznaczony przez użytkownika statku powietrznego posiadający uprawnienie instruktora odpowiednie dla typu statku powietrznego oraz rodzaju szkolenia na licencje albo uprawnienia lotnicze, których dotyczy egzamin.2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, egzaminator praktyczny, przed przeprowadzeniem egzaminu praktycznego, zapoznaje dowódcę statku powietrznego z planowanym przebiegiem egzaminu. Egzaminator praktyczny i dowódca statku powietrznego ustalają procedury zapewniające bezpieczeństwo w trakcie egzaminu praktycznego w przypadku popełnienia przez kandydata błędów.
§ 42. Dowódca statku powietrznego, na którym przeprowadzany jest egzamin praktyczny, ponosi odpowiedzialność za bezpieczeństwo operacji lotniczych.
§ 43. 1. Statek powietrzny znajdujący się w eksploatacji lub zespół urządzeń takiego statku powietrznego może być użyty do egzaminu praktycznego na mechanika poświadczenia obsługi technicznej lub uprawnienia lotniczego wpisywanego do tej licencji, jeżeli: 1) jego użytkownik wyrazi zgodę, ze wskazaniem kandydatów, a w przypadku gdy statek powietrzny lub zespół jego urządzeń znajduje się w trakcie obsługi technicznej - także podmiot posiadający certyfikat na obsługę techniczną statków powietrznych, o którym mowa w art. 160 ust. 3 pkt 6 ustawy, składając odpowiednie oświadczenie; 2) czynności lotnicze wykonywane przez kandydata w trakcie egzaminu praktycznego będą nadzorowane przez mechanika poświadczenia obsługi technicznej, ponoszącego odpowiedzialność za właściwe wykonanie tych czynności lub przywrócenie stanu technicznego po ich dokonaniu oraz zachowanie bezpieczeństwa i higieny pracy; mechanikiem tym może być egzaminator praktyczny albo osoba wyznaczona przez użytkownika statku powietrznego lub zespołu urządzeń.2. Przeprowadzenie egzaminu praktycznego na mechanika poświadczenia obsługi technicznej lub uprawnienia lotniczego wpisywanego do tej licencji na odpowiednim stanowisku obsługi technicznej, z wykorzystaniem narzędzi i materiałów, wymaga zgody podmiotu posiadającego certyfikat na obsługę techniczną statków powietrznych, o którym mowa w art. 160 ust. 3 pkt 6 ustawy, który składa oświadczenie w tym zakresie. Przepis § 38 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
§ 44. Symulator lotu lub inne urządzenie treningowe symulujące warunki lotu może być użyte do przeprowadzenia egzaminu praktycznego, jeżeli: 1) spełnia wymagania dla szkolenia lub egzaminowania w locie określone dla tego urządzenia w przepisach odrębnych oraz posiada aktualny dokument określający jego zdatność; 2) program egzaminu dopuszcza użycie tego urządzenia; 3) jego użytkownik wyrazi na to zgodę; przepis § 38 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
§ 45. 1. Egzamin praktyczny na kontrolera ruchu lotniczego, informatora służby informacji powietrznej oraz, w przypadku dodatkowych uprawnień lotniczych wpisywanych do tych licencji, przeprowadzany jest na aktywnym, odpowiednio wyposażonym stanowisku pracy, po uzyskaniu zgody organu służb ruchu lotniczego lub organu służby informacji powietrznej, któremu to stanowisko pracy podlega.2. Zgoda, o której mowa w ust. 1, obejmuje: 1) określenie stanowiska pracy; 2) imienną listę kandydatów, którzy mogą być poddani egzaminowi praktycznemu na tym stanowisku pracy; 3) akceptację wykonywania nadzoru nad czynnościami lotniczymi kandydatów podczas egzaminu praktycznego przez egzaminatora praktycznego albo uprawnionego pracownika organu służb ruchu lotniczego lub organu służby informacji powietrznej.
§ 46. 1. Zgodę na: 1) użycie do egzaminu praktycznego statku powietrznego lub zespołu urządzeń statku powietrznego, 2) użycie do egzaminu praktycznego symulatora lub innego urządzenia treningowego, 3) przeprowadzenie egzaminu praktycznego na stanowisku obsługi technicznej, 4) przeprowadzenie egzaminu praktycznego na aktywnym stanowisku pracy organu służb ruchu lotniczego lub organu służby informacji powietrznejuzyskuje kandydat lub organizacja lotnicza kierująca kandydata na egzamin.2. Uzyskanie zgody, o której mowa w ust. 1, jest warunkiem wydania kandydatowi skierowania na egzamin praktyczny.3. Kandydat lub organizacja lotnicza kierująca kandydata na egzamin po uzyskaniu zgody, o której mowa w ust. 1, przekazuje zgodę sekretarzowi.
§ 47. 1. Przed przystąpieniem do egzaminu praktycznego egzaminator sprawdza, czy: 1) nie upłynął termin ważności egzaminu teoretycznego kandydata; 2) dokumenty przebiegu szkolenia kandydata wskazują na to, że spełnia wymagania w zakresie szkolenia praktycznego określone w przepisach odrębnych; 3) kandydat posiada ważne orzeczenie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania funkcji członka personelu lotniczego kategorii właściwej dla licencji lub uprawnienia lotniczego, które ma być przedmiotem egzaminu; 4) kandydat osiągnął wymagany wiek lub posiada zgodę opiekunów prawnych.2. W przypadku gdy kandydat nie spełnia któregokolwiek z wymagań, o których mowa w ust. 1, egzaminator praktyczny odmawia przeprowadzenia egzaminu praktycznego.
§ 48. 1. Podczas egzaminu praktycznego egzaminator praktyczny: 1) określa zadanie egzaminacyjne; 2) sprawdza wiedzę teoretyczną kandydata dotyczącą zasad i procedur wykonywania czynności lotniczych objętych zadaniem egzaminacyjnym oraz innych niezbędnych czynności lotniczych, w tym procedur awaryjnych, które nie są objęte zadaniem egzaminacyjnym; 3) nadzoruje i ocenia czynności lotnicze kandydata niezbędne do wykonania zadania egzaminacyjnego; 4) omawia wynik egzaminu z kandydatem; 5) wypełnia i potwierdza dokumentację egzaminacyjną oraz niezwłocznie przesyła ją do sekretariatu w przypadku niezaliczenia egzaminu przez kandydata.2. Podczas egzaminu praktycznego wymaganego do przedłużenia ważności uprawnienia lotniczego wpisanego do licencji, poza czynnościami, o których mowa w ust. 1, egzaminator praktyczny: 1) ocenia, na podstawie licencji i dokumentu przebiegu praktyki lotniczej kandydata, stan spełnienia przez niego innych niż egzamin praktyczny wymagań na przedłużenie ważności uprawnienia; 2) przedłuża na następny okres ważność wpisanego do licencji uprawnienia, jeżeli kandydat spełnił pozostałe wymagania albo zaliczenie egzaminu praktycznego jest jedynym wymaganiem; 3) niezwłocznie przesyła do rejestru personelu lotniczego, o którym mowa w art. 104 ust. 1 pkt 4 lit. d ustawy, informację o wyniku egzaminu praktycznego.
§ 49. Podczas egzaminu praktycznego czynność lotnicza, będąca przedmiotem tego egzaminu, może być powtórzona przez kandydata w przypadku, gdy egzaminator praktyczny ma wątpliwości co do poprawności wykonania tej czynności. Egzaminator praktyczny może przerwać egzamin, jeśli uzna, że umiejętności kandydata w całości wymagają ponownego sprawdzenia.
§ 50. 1. Część egzaminu praktycznego, w której nie są symulowane sytuacje awaryjne, może być przyjmowana w trakcie lotu operacyjnego, w tym lotu z pasażerami.2. Sytuacje awaryjne mogą być symulowane w trakcie lotów egzaminacyjnych, jeżeli: 1) są przewidziane zakresem egzaminu; 2) nie zagrażają bezpieczeństwu statku powietrznego; 3) nie mogą być symulowane na urządzeniu treningowym, w tym na symulatorze lotu.
§ 51. Kandydat zalicza egzamin praktyczny, jeżeli zaliczy podczas egzaminu praktycznego wszystkie obowiązkowe czynności lotnicze (elementy) wskazane w protokole tego egzaminu.
§ 52. 1. Kandydat, który nie zaliczył egzaminu praktycznego, może przystąpić do egzaminu poprawkowego w okresie ważności egzaminu teoretycznego, z zastrzeżeniem ust. 2.2. Warunkiem przystąpienia do egzaminu poprawkowego jest ukończenie przez kandydata dodatkowego szkolenia lub dodatkowej praktyki. Rodzaj i ilość dodatkowego szkolenia lub dodatkowej praktyki określa egzaminator praktyczny.
§ 53. W przypadku ubiegania się kandydata o świadectwo kwalifikacji lub uprawnienia lotnicze wpisywane do świadectwa kwalifikacji przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio.
Rozdział 4
Przepisy przejściowy i końcowy
§ 54. Do egzaminów rozpoczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się odpowiednio przepisy tego rozporządzenia.
§ 55. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165 i Nr 141, poz. 1359).
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA KWALIFIKACYJNE DLA EGZAMINATORÓW PRAKTYCZNYCH
Tabela nr 1
Wymagania kwalifikacyjne dla egzaminatorów praktycznych komisji egzaminacyjnej, przyjmujących egzaminy od kandydatów do licencji członka personelu lotniczego oraz uprawnień wpisywanych do tych licencji
Lp.Zakres upoważnienia egzaminatora do przeprowadzania egzaminów naWymagane uprawnienia lotniczeWymagana praktyka lotnicza
1231)4
1. Specjalność piloci - samoloty
1.1- licencję pilota turystycznego, - uprawnienie na klasę samolotów jednosilnikowych,- uprawnienie do lotów nocnych- uprawnienie instruktora klasy 1- TT - 1.000- INS - 250
1.2- licencję pilota turystycznego, - uprawnienie na klasę samolotów wielosilnikowych, - uprawnienie do lotów nocnych- uprawnienie instruktora klasy 1,- uprawnienia instruktora szkolenia na klasę samolotów wielosilnikowych- TT - 1.000- INS - 250, w tym 100 na samolotach wielosilnikowych
1.3- licencję pilota turystycznego, - licencję pilota zawodowego, - uprawnienie na klasę samolotów jednosilnikowych, - uprawnienie do lotów nocnych- uprawnienie instruktora klasy 1- TT - 2.000- INS - 250
1.4- uprawnienie na typ i instruktora szkolenia na typ samolotu jednosilnikowego z załogą jednoosobową- uprawnienie instruktora klasy 1, szkolenia na typ samolotu jednosilnikowego z załogą jednoosobową- TT - 500
1.52)- licencję pilota liniowego, - uprawnienie na typ samolotu i uprawnienie instruktora szkolenia na typ z załogą wieloosobową, - uprawnienie do lotów według wskazań przyrządów (IR)- licencja pilota liniowego, - uprawnienie instruktora szkolenia na typ samolotu z załogą wieloosobową- TT - 1.500 na samolotach z załogą wieloosobową, w tym jako PIC - 500
1.6- uprawnienie na klasę samolotów wielosilnikowych- uprawnienia instruktora na klasę samolotów wielosilnikowych- TT - 500
1.7- uprawnienie na typ samolotu z załogą jednoosobową- uprawnienie instruktora szkolenia na typ samolotu z załogą jednoosobową- TT - 500
1.8- uprawnienie do lotów według wskazań przyrządów (IR),- uprawnienie instruktora w lotach według wskazań przyrządów (IRI)- uprawnienie instruktora w lotach według wskazań przyrządów (IRI)- TT - 2.000, w tym: IFR - 450 i INS - 250
1.9- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 2 i 1- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1- TT - 2.000, w tym INS -500
1.10- uprawnienie pilota doświadczalnego klasy 3 i 2- uprawnienie pilota doświadczalnego klasy 2, - uprawnienie instruktora samolotowego (bez względu na rodzaj)- TT - 1.000, w tym 400 jako pilot doświadczalny
1.11- uprawnienie pilota doświadczalnego 1 klasy- uprawnienie pilota doświadczalnego 1 klasy, - uprawnienie instruktora samolotowego (bez względu na rodzaj)- TT - 2.000, w tym 500 jako pilot doświadczalny
1.12- uprawnienie do lotów AGRO- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1,- uprawnienie do lotów AGRO- TT - 2.000, w tym INS - 200 w lotach AGRO
1.13- uprawnienie do lotów gaśniczych- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1,- uprawnienie do lotów gaśniczych- TT - 2.000, w tym 500 w lotach gaśniczych
1.14- uprawnienie na typ AN-2- uprawnienie instruktora na typ AN-2- TT - 1.000, w tym PIC - 200 na AN-2, w tym INS - 50
1.153)- uprawnienie specjalne instruktora symulatorowego- licencja pilota liniowego,- uprawnienie specjalne instruktora symulatorowego- TT - 1.500 na samolotach z załogą wieloosobową
2. Specjalność piloci - śmigłowce
2.14)- licencję pilota turystycznego, - uprawnienie na typ śmigłowca,- uprawnienie do lotów nocnych- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1,- uprawnienie instruktora szkolenia na typ- TT - 1.000 na śmigłowcach, w tym INS - 250
2.24)- licencję pilota turystycznego, - licencję pilota zawodowego, - uprawnienie na typ śmigłowca,- uprawnienie do lotów nocnych- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1,- uprawnienie instruktora szkolenia na typ- TT - 2.000 na śmigłowcach, w tym INS - 250
2.3- uprawnienie na typ śmigłowca z załogą jednoosobową- uprawnienie instruktora szkolenia na typ z załogą jednoosobową- TT - 750 na śmigłowcach
2.42)- licencję pilota liniowego, - uprawnienie na typ śmigłowca i uprawnienie instruktora szkolenia na typ z załogą wieloosobową- licencja pilota liniowego, - uprawnienie instruktora szkolenia na typ z załogą wieloosobową- TT - 1.500 na śmigłowcach z załogą wieloosobową, w tym jako PIC - 500
2.5- uprawnienie do lotów według wskazań przyrządów (IR), - uprawnienie instruktora w lotach według wskazań przyrządów (IRI)- uprawnienie instruktora w lotach według wskazań przyrządów (IRI)- TT - 2.000 na śmigłowcach, w tym IFR - 300 i INS - 200
2.64)- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 2 i 1- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1- TT - 2.000 na śmigłowcach, w tym INS - 500
2.74)- uprawnienie pilota doświadczalnego klasy 3 i 2- uprawnienie pilota doświadczalnego klasy 2, - uprawnienie instruktora śmigłowcowego (bez względu na rodzaj)- TT - 1.000 na śmigłowcach, w tym 200 jako pilot doświadczalny
2.84)- uprawnienie pilota doświadczalnego 1 klasy- uprawnienie pilota doświadczalnego 1 klasy, - uprawnienie instruktora samolotowego (bez względu na rodzaj)- TT - 1.500 na śmigłowcach, w tym 400 jako pilot doświadczalny
2.9- uprawnienie do lotów AGRO- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1,- uprawnienie do lotów AGRO- TT - 2.000 na śmigłowcach, w tym INS - 200 w lotach AGRO
2.10- uprawnienie do lotów gaśniczych- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1,- uprawnienie do lotów gaśniczych- TT - 2.000, w tym 500 w lotach gaśniczych
2.113)- uprawnienie specjalne instruktora symulatorowego- licencja pilota liniowego, - uprawnienie specjalne instruktora symulatorowego- TT - 1.000 na śmigłowcach z załogą wieloosobową
3. Specjalność piloci - wiatrakowce
3.1- licencję pilota turystycznego, - licencję pilota zawodowego, - uprawnienie do lotów nocnych- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1- TT - 2.000 - INS - 250
3.2- uprawnienie instruktora klasy 2 i 1- uprawnienie instruktora szkolenia ogólnego klasy 1- TT - 2.000, w tym INS -500
3.3- uprawnienie pilota doświadczalnego klasy 3 i 2- uprawnienie pilota doświadczalnego klasy 2,- uprawnienie instruktora wiatrakowcowego (bez względu na klasę)- TT - 400, w tym 100 jako pilot doświadczalny
3.4- uprawnienie pilota doświadczalnego 1 klasy- uprawnienie pilota doświadczalnego 1 klasy, - uprawnienie instruktora wiatrakowcowego (bez względu na klasę)- TT - 600, w tym 200 jako pilot doświadczalny
4. Specjalność piloci - sterowce
4.1- licencję pilota sterowcowego zawodowego, - uprawnienie na klasę sterowców z załogą jednoosobową,- uprawnienie do lotów nocnych- uprawnienia instruktora sterowcowego klasy 1,- uprawnienie do lotów nocnych- TT - 250, w tym PIC - 150
4.2- licencję pilota sterowcowego liniowego, - uprawnienie na typ z załogą wieloosobową- licencja pilota sterowcowego liniowego, - uprawnienie instruktora szkolenia na typ z załogą wieloosobową- TT - 400, w tym PIC - 250
4.3- uprawnienie instruktora klasy 2 i 1- uprawnienie instruktora klasy 1- TT - 300, w tym INS - 100
4.4- uprawnienie pilota doświadczalnego- uprawnienie pilota doświadczalnego, - uprawnienie instruktora sterowcowego (bez względu na rodzaj i klasę)- TT - 400, w tym 100 jako pilot doświadczalny
5. Specjalność piloci - balony wolne
5.1- licencję pilota balonu wolnego, - uprawnienie na klasę balonów na ogrzane powietrze albo klasę balonów na gaz, - uprawnienie na typ balonu wolnego z napędem - sterowca turystycznego- uprawnienie instruktora balonowego klasy 1,- uprawnienie na klasę balonów na ogrzane powietrze albo klasę balonów na gaz, - uprawnienie na typ balonu wolnego z napędem - sterowca turystycznego- TT - 400, w tym PIC - 250
5.2- uprawnienie do czynności pilota balonu wolnego na ogrzane powietrze albo klasę balonów na gaz, za wynagrodzeniem- uprawnienie instruktora balonowego klasy 1,- uprawnienie na klasę balonów na ogrzane powietrze albo klasę balonów na gaz- TT - 400, w tym PIC - 350
5.3- do wykonywania lotów w nocy- uprawnienie instruktora balonowego klasy 1,- do wykonywania lotów w nocy- TT - 400, w tym PIC - 250
5.4- uprawnienie instruktora balonowego klasy 2 i 1- uprawnienie instruktora balonowego klasy 1- T - 500, w tym INS - 350
5.5- uprawnienie pilota doświadczalnego- uprawnienie instruktora balonowego (bez względu na klasę), - uprawnienie pilota doświadczalnego- TT - 400, w tym 50 jako pilot doświadczalny
6. Specjalność piloci - szybowce
6.1- licencję pilota szybowcowego,- uprawnienie dotyczące startu: - za wyciągarką, - za samolotem, - przy zastosowaniu napędu własnego szybowca- uprawnienie instruktora szybowcowego klasy 1,- uprawnienie dotyczące startu, odpowiednie do przyjmowanego egzaminu w zakresie tego uprawnienia- TT - 600, w tym INS - 200
6.2- uprawnienie instruktora szybowcowego klasy 2 i 1- uprawnienie instruktora szybowcowego klasy 1- TT - 800, w tym INS - 300
6.3- uprawnienie pilota doświadczalnego klasy 3 i 2- uprawnienie pilota doświadczalnego klasy 2,- uprawnienie instruktora szybowcowego (bez względu na klasę)- TT - 1.000, w tym 300 jako pilot doświadczalny
6.4- uprawnienie pilota doświadczalnego 1 klasy- uprawnienie pilota doświadczalnego 1 klasy, - uprawnienie instruktora szybowcowego (bez względu na klasę)- TT - 1.500, w tym 500 jako pilot doświadczalny
7. Specjalność - skoczkowie spadochronowi
7.1- licencję skoczka spadochronowego zawodowego, - uprawnienie instruktora spadochronowego- uprawnienie instruktora spadochronowego- TT - 1.500
7.2- licencję skoczka spadochronowego zawodowego,- uprawnienie skoczka spadochronowego doświadczalnego- uprawnienie instruktora spadochronowego, - uprawnienie skoczka spadochronowego doświadczalnego- TT - 2.500, w tym 300 doświadczalnych
7.3- uprawnienie instruktora spadochronowego- uprawnienie instruktora spadochronowego- TT - 1.500
7.4- uprawnienie skoczka spadochronowego doświadczalnego- uprawnienie instruktora spadochronowego, - uprawnienie skoczka spadochronowego doświadczalnego- TT - 2.500, w tym 300 doświadczalnych
8. Specjalność - nawigatorzy lotniczy
8.1- licencję nawigatora lotniczego,- uprawnienie na typ statku powietrznego- uprawnienie instruktora szkolenia na typ statku powietrznego- TT - 1.000, w tym na typie 100
8.2- instruktora szkolenia na typ statku powietrznego- uprawnienie instruktora szkolenia na typ statku powietrznego- TT - 1.500, w tym na typie 200
8.35)- uprawnienie specjalne instruktora symulatorowego- uprawnienie specjalne instruktora symulatorowego- TT - 1.500
8.4- licencję nawigatora lotniczego z uprawnieniem na typ samolotu AN-2,- uprawnienie na typ samolotu AN-2- licencja pilota zawodowego albo liniowego, - uprawnienie instruktora na typ AN-2- TT - 1.000, w tym PIC - 200 na AN-2, w tym INS - 50
9. Specjalność - mechanicy pokładowi
9.1- licencję mechanika pokładowego,- uprawnienie na typ statku powietrznego- uprawnienie instruktora szkolenia na typ statku powietrznego- TT - 1.500, w tym na typie 200
9.2- instruktora szkolenia na typ statku powietrznego- uprawnienie instruktora szkolenia na typ statku powietrznego- TT - 1.500, w tym na typie 300
9.35)- uprawnienie specjalne instruktora symulatorowego- uprawnienie specjalne instruktora symulatorowego- TT - 1.500
9.4- licencję mechanika pokładowego z uprawnieniem na typ samolotu AN-2, - uprawnienie na typ samolotu AN-2- uprawnienie instruktora na typ AN-2- TT - 1.000, w tym PIC - 200 na AN-2, w tym INS - 50
10. Specjalność - radiooperator pokładowy
10.1- radiooperatora pokładowego, - uprawnienie na typ statku powietrznego- licencję radiooperatora pokładowego, - uprawnienie na typ statku powietrznego- TT - 100, w tym 30 na typie, którego dotyczy uprawnienie
Objaśnienia skrótów użytych w tabeli:
TT (Total Time) - całkowita praktyka w lotach na statku powietrznym kategorii, której dotyczy upoważnienie, wyrażona w liczbie godzin lotu albo w liczbie skoków spadochronowych,PIC (Pilot In Command) - praktyka pilota dowódcy statku powietrznego kategorii, której dotyczy upoważnienie, wyrażona w liczbie godzin lotu,INS (Instructor) - praktyka w lotach instruktorskich (dla pilotów na dwusterze) na statku powietrznym kategorii, której dotyczy upoważnienie, wyrażona w liczbie godzin lotu, IFR (Instrument Flight Rules) - praktyka w lotach wykonanych zgodnie z przepisami o lotach według wskazań przyrządów (IFR) na statku powietrznym kategorii, której dotyczy upoważnienie, wyrażona w liczbie godzin lotu, IR (Instrument Ratings) - uprawnienie do lotów według wskazań przyrządów (IFR), IRI (Instrument Ratings Instructor) - uprawnienie instruktora szkolenia według wskazań przyrządów (IFR).
________1) Ilekroć w kolumnie nr 3 wymieniono uprawnienie instruktora szkolenia na typ statku powietrznego, to uprawnienie to odnosi się do typu statku, którego dotyczy uprawnienie wymienione w kolumnie nr 2. 2) Egzaminatorzy wymienieni w pkt 1.5 i 2.4 mogą przyjmować egzaminy od kandydatów na licencje nawigatora lotniczego i mechanika pokładowego oraz uprawnienia na typ statku powietrznego, jeżeli egzamin ten nie może być przyjęty na symulatorze, a brak jest miejsca w kabinie załogi dla dodatkowego nawigatora albo mechanika pokładowego.3) Egzaminatorzy wymienieni w pkt 1.15 i 2.11 są uprawnieni także do uczestnictwa w egzaminach na licencję liniową i uprawnienia na typ statku powietrznego z załogą wieloosobową.4) Egzaminatorzy wymienieni w pkt 2.1, 2.2, 2.6, 2.7 i 2.8, posiadający uprawnienia na wiatrakowce, mogą przyjmować odpowiednie egzaminy praktyczne na licencje i uprawnienia lotnicze, odnoszące się do wiatrakowców.5) Egzaminatorzy wymienieni w pkt 8.3 i 9.3 są uprawnieni także do uczestnictwa w egzaminach na licencje: odpowiednio nawigatora lotniczego i mechanika pokładowego oraz uprawnienia na typ statku powietrznego i uprawnienia instruktora szkolenia na typ statku powietrznego.
Tabela nr 2
Wymagania kwalifikacyjne dla egzaminatorów praktycznych komisji egzaminacyjnej, przyjmujących egzaminy od kandydatów do licencji członka personelu lotniczego niewchodzących w skład załóg lotniczych i uprawnień wpisywanych do tych licencji
Lp. Zakres upoważnienia egzaminatora do przeprowadzania egzaminów na Wymagane uprawnienia lotniczeWymagana praktyka lotnicza w latach
1234
1. Specjalność - mechanik poświadczenia obsługi samolotu
1.1- uprawnienie obsługi płatowca- uprawnienie obsługi płatowca3 lata
1.2- uprawnienie obsługi zespołów napędowych- uprawnienie obsługi zespołów napędowych3 lata
1.3- uprawnienie obsługi awioniki- uprawnienie obsługi awioniki5 lat
1.4- uprawnienie obsługi samolotu jako całości- uprawnienie obsługi samolotu jako całości6 lat
2. Specjalność - mechanik poświadczenia obsługi śmigłowca
2.1- uprawnienie obsługi płatowca- uprawnienie obsługi płatowca3 lata
2.2- uprawnienie obsługi zespołów napędowych- uprawnienie obsługi zespołów napędowych3 lata
2.3- uprawnienie obsługi awioniki- uprawnienie obsługi awioniki5 lat
2.4- uprawnienie obsługi śmigłowca jako całości- uprawnienie obsługi śmigłowca jako całości6 lat
3. Specjalność - mechanik poświadczenia obsługi wiatrakowca
3.1- uprawnienie obsługi płatowca- uprawnienie obsługi płatowca2 lata
3.2- uprawnienie obsługi zespołów napędowych- uprawnienie obsługi zespołów napędowych2 lata
3.3- uprawnienie obsługi awioniki- uprawnienie obsługi awioniki3 lata
3.4- uprawnienie obsługi wiatrakowca jako całości- uprawnienie obsługi wiatrakowca jako całości4 lata
- uprawnienie obsługi płatowca i - uprawnienie obsługi zespołów napędowych i- uprawnienie obsługi awioniki5 lat
4. Specjalności pozostałe mechaników poświadczenia obsługi pozostałych kategorii statków powietrznych, odnoszące się do statku powietrznego jako całości
4.1- uprawnienie obsługi sterowca- uprawnienia obsługi sterowca2 lata
- uprawnienie obsługi balonu wolnego,- uprawnienie obsługi zespołu napędowego i- uprawnienie obsługi awioniki statków powietrznych innych kategorii5 lat
4.2- uprawnienie obsługi balonu wolnego- uprawnienie obsługi balonu wolnego4 lata
4.3- uprawnienie obsługi szybowca- uprawnienie obsługi szybowca4 lata
5. Specjalność - kontroler ruchu lotniczego
5.1- uprawnienie kontroli lotniska- uprawnienie kontrolera ruchu lotniczego, - uprawnienie kontroli lotniska4 lata
5.2- uprawnienie kontroli zbliżania- uprawnienie kontrolera ruchu lotniczego,- uprawnienie kontroli zbliżania4 lata
5.3- uprawnienie kontroli radarowej zbliżania- uprawnienie kontrolera ruchu lotniczego,- uprawnienie kontroli radarowej zbliżania5 lat
5.4- uprawnienie kontroli radaru precyzyjnego podejścia- uprawnienie kontrolera ruchu lotniczego,- uprawnienie kontroli radaru precyzyjnego podejścia5 lat
5.5- uprawnienie kontroli obszaru- uprawnienie kontrolera ruchu lotniczego4 lata
5.6- uprawnienie kontroli radarowej obszaru- uprawnienie kontrolera ruchu lotniczego,- uprawnienie kontroli radarowej obszaru5 lat
5.7- uprawnienie instruktora - kontrolera ruchu lotniczego- uprawnienie instruktora - kontrolera ruchu lotniczego3 lata praktyki instruktora -kontrolera ruchu lotniczego
6. Specjalność - dyspozytor lotniczy
6.1- licencję dyspozytora lotniczego- licencja dyspozytora lotniczego5 lat
- licencja pilota liniowego z uprawnieniem instruktora (bez względu na rodzaj i klasę)3 lata
7. Specjalność - informator służby informacji powietrznej
7.1- licencję informatora służby informacji powietrznej, - uprawnienie do informacji powietrznej lotniska niekontrolowanego- licencja informatora służby informacji powietrznej, - uprawnienie do informacji powietrznej lotniska niekontrolowanego3 lata
- uprawnienie instruktora - kontrolera ruchu lotniczego3 lata
7.2- licencję informatora służby informacji powietrznej,- uprawnienie do informacji powietrznej w rejonie informacji powietrznej- licencja informatora służby informacji powietrznej,- uprawnienie do informacji powietrznej w rejonie informacji powietrznej4 lata
- uprawnienie instruktora - kontrolera ruchu lotniczego3 lata
ZAŁĄCZNIK Nr 2
WZÓR
Strona przednia____________________________________________________________
URZĄD LOTNICTWA CYWILNEGO____________________________________________________________ Komisja Egzaminacyjna
UPOWAŻNIENIE EGZAMINATORA
Nr …..
Imię i nazwisko: …………………………………….Upoważnienie ważne z dowodem tożsamości ze zdjęciem nr: ….
PREZES URZĘDU mp. LOTNICTWA CYWILNEGO …………………….
Data wydania upoważnieniaWarszawa, ……………
Strona tylna____________________________________________________________
Zakres upoważnienia: ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………Upoważnienie ważne do dnia*: ………………………….
* W przypadku odwołania egzaminatora upoważnienie należyniezwłocznie zwrócić Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
Uwaga do załącznika:Format 98 x 72 mm.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ŚRODOWISKA1)
z dnia 26 listopada 2003 r.
w sprawie rocznych zadań ochronnych dla Pienińskiego Parku Narodowego
(Dz. U. z dnia 16 grudnia 2003 r.)
Na podstawie art. 13b ust. 5 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Ustanawia się roczne zadania ochronne dla Pienińskiego Parku Narodowego na 2004 r.
§ 2. Roczne zadania ochronne, o których mowa w § 1, obejmują: 1) identyfikację i opis zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych oraz sposoby ich eliminacji, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia; 2) sposoby i zakres prowadzenia ochrony czynnej, które są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
________1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej - środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 85, poz. 766).2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 100, poz. 1085, Nr 110, poz. 1189 i Nr 145, poz. 1623, z 2002 r. Nr 130, poz. 1112 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 717, Nr 162, poz. 1568 i Nr 203, poz. 1966.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
IDENTYFIKACJA I OPIS ZAGROŻEŃ WEWNĘTRZNYCH I ZEWNĘTRZNYCH ORAZ SPOSOBY ICH ELIMINACJI
Lp.Identyfikacja i opis zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznychSposoby eliminacji zagrożeń
123
1Wydeptywanie pokrywy glebowej, niszczenie roślin i powodowanie erozji gleby przez pieszych.Wykonanie zabezpieczeń technicznych oraz biologicznych, remont nawierzchni uszkodzonych odcinków szlaków.
2Zmniejszenie odporności drzewostanów w wyniku działania owadów oraz pasożytniczych grzybów.Prognozowanie występowania owadów. Wykładanie pułapek na owady. Korowanie ściętych drzew. Wyszukiwanie i usuwanie drzew zasiedlonych przez owady i grzyby, zagrażających trwałości drzewostanów.
3Uszkodzenia młodego pokolenia lasu przez jelenie i sarny.Grodzenie upraw. Zabezpieczanie upraw środkami zapachowymi (repelentami). Ograniczenie liczebności jeleni.
4Niezgodny z siedliskiem skład gatunkowy drzewostanów.Hodowla materiału sadzeniowego z nasion zebranych w ekosystemach leśnych Parku; regulacja składu gatunkowego i struktury drzewostanów, zakładanie upraw leśnych oraz wprowadzanie poprawek i uzupełnień sadzonkami drzew i krzewów zgodnymi z siedliskiem. Pielęgnacja upraw, nalotów i młodników.
5Degradacja i zanikanie bogatych ekosystemów łąkowych spowodowane zaprzestaniem użytkowania.Koszenie łąk, usuwanie biomasy lub sporadyczne punktowe jej utylizowanie.
6Zanikanie ekosystemów pastwiskowych.Kulturowy wypas owiec.
7Zanikanie terenów wilgotnych i podmokłych.Ograniczenie poboru wody z ujęć na terenie Parku. Zabezpieczenie miejsc pojenia owiec przed wydeptywaniem.
8Naturalne pojawienie się drzew i krzewów na cennych przyrodniczo ekosystemach nieleśnych.Usunięcie drzew i krzewów z ekosystemów nieleśnych.
9Niszczenie upraw rolnych przez dziki.Ograniczanie liczebności dzików.
10Zanikanie populacji rzadkich, zagrożonych i chronionych roślin.Ochrona biotopów roślin (w tym na gruntach prywatnych). Hodowla zachowawcza gatunków tych roślin w szkółkach. Deponowanie materiału nasiennego w banku nasion.
11Masowy pojaw gatunków roślin obcego pochodzenia.Eliminacja gatunków niepożądanych (barszcz Sosnowskiego, rdestowiec ostrokończysty).
12Zagrożenie populacji sokoła wędrownego.Zasiedlanie na terenie Parku wyhodowanego w sztucznych warunkach sokoła wędrownego, w przypadku niewystąpienia naturalnego lęgu (program realizowany w ramach akcji ogólnopolskiej).
13Wysoka śmiertelność płazów na drogach oraz zanikanie ich miejsc rozrodu.Wykonanie zabezpieczeń wzdłuż drogi, w miejscu migracji płazów, oraz utrzymanie sztucznych miejsc rozrodu dla płazów.
14Zagrożenie populacji niepylaka apollo.Realizacja opracowanego przez Park programu odtworzenia populacji niepylaka apollo.
15Zagrożenie dzikich gatunków pszczół.Utrzymanie sztucznych gniazd i miejsc żerowania.
16Zanikanie tradycyjnych form budownictwa i architektury.Wykonanie remontu wybranych obiektów kulturowych.
17Zagrożenie ekosystemów leśnych i nieleśnych przez pożary.Wyposażenie Parku w podręczny sprzęt gaśniczy oraz zapewnienie dostępu do ujęć wody dla celów gaśniczych.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
SPOSOBY I ZAKRES PROWADZENIA OCHRONY CZYNNEJ
CeleSposoby i zakresLokalizacja*
123
1. Ochrona przyrody nieożywionej i gleb. Remont szlaków i dróg. Montaż krawężnika kamiennego, przepustów drewnianych i uzupełnienie nawierzchni, wykonanie zabezpieczeń przed osuwaniem się ziemi, uzupełnienie lub wymiana barier metalowych, ręczne donoszenie i ubijanie materiału na powierzchni szlaku, na odcinku 600 m. Fragmenty szlaku niebieskiego:- od Sokolicy w stronę przewozu1);- od Polany Wyrobek do Polany Pieniny1).
Kontynuacja remontu drogi do Krasu, polegającego na podniesieniu korpusu drogi i wykonaniu nawierzchni, na długości 120 m.Droga do Krasu na odcinku za Zerwanym Mostem 3y1).
Remont dróg dojazdowych do łąk, na długości 1.000 m.Fragmenty dróg: w Obwodzie Ochronnym Pieninki i Obwodzie Ochronnym Zielone Skałki.
2. Ochrona ekosystemów leśnych.Zbiór nasion drzew liściastych i szyszek drzew iglastych, w ilości 200 kg.(Obwód Ochronny Pieninki, Zielone Skałki - zbiór z wytypowanych drzew)1).
Hodowla i pielęgnacja materiału sadzeniowego w szkółce leśnej, na powierzchni 0,68 ha.45h1).
Sadzenie gatunków drzew liściastych i iglastych pod koronami drzew (przebudowa drzewostanów), na powierzchni około 1,30 ha.44 a, j, k, 45c.
Przygotowanie powierzchni pod uprawy leśne przez usunięcie niepożądanych krzewów i zarośli, na powierzchni 1,30 ha.30a, 45c.
Sadzenie gatunków drzew liściastych w uprawach leśnych i młodnikach (poprawki), na powierzchni około 0,10 ha.46z, 47c, g, h, i.
Ręczna pielęgnacja gleby w uprawach leśnych, na powierzchni 22,00 ha (zabieg wykonać dwukrotnie).(3h1, t, 4k, l, 29b, c, 30a, f, g, j, 34h, i, j, o, r, s, 35a, c, 36d, g, 42l, 44h, l, 45b, c, d, f, i, j, 46z, 47b, c, d, f, g, h, i, l, 48a, b, d, i, j, h, 49c, d, f, 50a, b, c, k, 52a, c, d, 52f, g, h, 53c, 55c, h, j, l, 56k, Przystań)1), 44a, j, k.
Regulacja składu gatunkowego oraz zagęszczenia drzew w drzewostanach, (czyszczenia wczesne i późne), na powierzchni 2,20 ha.30a, f, g, k, l, 34j, s, o, 35a, c, 36b, d.
Kontrolne poszukiwanie larw zasnuj, na wyznaczonych powierzchniach, w 19 jednostkach kontrolnych.(1i, n, o, 2b, 3f, o, 4a, 6f, 7m, 30i, 32n, 36c, 37f, 41n, 42l, 45c, 46g, 48g, 49f)1).
Wyłożenie drzew pułapkowych na korniki, w ilości 18 sztuk.(Obwody Ochronne: Macelowa Góra, Pieninki, Zielone Skałki)1).
Wyłożenie pułapek zapachowych (feromonowych) na korniki świerka i jodły, w ilości 99 sztuk.(Obwody Ochronne: Macelowa Góra, Pieninki, Zielone Skałki)1).
Wyznaczenie i usunięcie drzew zaatakowanych przez owady i grzyby, na powierzchni 504,70 ha.(Obszar objęty ochroną częściową)1).
Grodzenie upraw leśnych, na powierzchni 1,50 ha.44a, j, 45l, 48d.
Zabezpieczenie przed jeleniami i sarnami upraw leśnych środkami zapachowymi (repelentami), na powierzchni 20,00 ha.(3h1, t, 4k, l, 29b, c, 34 j, r, 35c, 36b, d, 42i, k, l, m, 44f, g, h, j, k, l, 45a, b, c, d, f, i, j, k, 46g, p, w, 47b, d, g, h, i, l, 48a, b, d, h, i, j, 49d, f, 50a, b, c, 51d, 52c, d, h, 53w)1).
Usuwanie połamanych i wywróconych drzew (wiatrołomy, śniegołomy, wywroty), w ilości około 580 m3.(29, 30, 34, 35, 36, 42, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52)1).
Regulacja składu gatunkowego oraz zagęszczenia drzew w drzewostanach (trzebież wczesna), na powierzchni 0,76 ha.47m.
Odstrzał redukcyjny jeleni, mający na celu dostosowanie ilości zwierząt łownych do ilości bazy żerowej, w ilości do 5 sztuk (wielkość redukcji będzie uzależniona od wielkości szkód oraz liczebności jeleni).(Obszar objęty ochroną częściową)1).
3. Ochrona nieleśnych ekosystemów lądowych.Usuwanie krzewów i drzew z ekosystemów łąkowych, usuwanie maliniaków, na powierzchni 1,12 ha.8y, 17a1, d1, 37n, 38m; (5k, 6k, l, 17m, r, t, 19c)1).
Koszenie na powierzchni 69,00 ha (w tym: 67,50 ha na gruntach Skarbu Państwa i 1,50 ha na gruntach prywatnych):- mechaniczne dużych kompleksów łąkowych, z pozostawieniem części niewykoszonej (pasy ekologiczne).- ręczne małych polan śródleśnych (głównie ziołoroślowych) i podmokłych miejsc na dużych polanach.8a1, b1, o, r, w, 13u, 17a1, d1, 29l, o, p, u, w, 30p, 32m1, 34w, y, 35g, 36h, k, l, n, o, p, 37n, 38p, (oddział 3 - działki na Krasie, 4k, 5a, 5k, 6b, k, l, 7i, 8b, i, y, y1, 11a, 12m, 13a, d, k, 17m, r, t, 18c, h, 19c, 26a, j, 27k, 28b, h, i, 29d, 30o, 32b1, d, i1, j1, l, s, 33g, j, 37l, 41f, 44i, 45g, 46k, l, x, y, 51a, b, i, 55a, d, f, k, j, 60c3)1).
Usuwanie niepożądanych krzewów i drzew pojawiających się w sposób naturalny w zespole muraw ciepłolubnych (kserotermicznych), na powierzchni 0,20 ha.51l1).
Tradycyjny wypas owiec na kompleksie pastwiskowym Majerz, na powierzchni 52 ha; koszenie niedojadów (miejsc niewypasionych przez owce).(55c, g, i, 56a, f)1).
Uzupełnienie ogrodzenia w kompleksie pastwiskowym Majerz oraz dostosowanie źródlisk do pojenia owiec.561).
Odstrzał redukcyjny dzików, w ilości do 7 sztuk (wielkość redukcji będzie uzależniona od wielkości szkód oraz liczebności dzików).Obszar objęty ochroną częściową1).
4. Ochrona roślin.Pozyskanie i przekazanie nasion 10 gatunków roślin zielnych do banku nasion.Obszar całego Parku.
Mechaniczne zwalczanie roślin inwazyjnych:
- barszczu Sosnowskiego, występującego na żwirowiskach i brzegach rzeki,- Rzeka Dunajec w Parku i otulinie1);
- rdestowca ostrokończystego, występującego na granicy Parku w Czorsztynie.- Czorsztyn1).
5. Ochrona zwierząt.Przygotowanie gniazda adaptacyjnego oraz wypuszczenie na wolność młodych sokołów wędrownych, w ilości do 5 sztuk, w przypadku niewystąpienia naturalnego lęgu w Pieninach.Obszar całego Parku1).
Rozstawienie siatki wzdłuż drogi, o długości 1.000 m (siatka rozstawiana z dwóch stron drogi, z jednej 600 m, z drugiej 400 m), z przenoszeniem płazów przez drogę.Obwód Ochronny Macelowa Góra1).
Utrzymanie dwóch stawów, służących jako miejsca rozrodu płazów oraz prowadzenie obserwacji, jakie gatunki przystępują w nich do rozrodu.Obwód Ochronny Zielone Skałki1).
Odkrzaczanie oraz pogłębienie oczka wodnego, o powierzchni lustra wody 10 m2.45g.
Kontynuacja hodowli niepylaka apollo (uzyskanie jaj do dalszej hodowli, w ilości minimum 500 sztuk). Wypuszczenie w terenie wyhodowanych motyli.Krościenko nad Dunajcem1).
Prowadzenie monitoringu populacji dzikiej niepylaka apollo metodą znakowania i powtórnych odłowów.(Obwody Ochronne: Macelowa Góra, Zielone Skałki, Pieninki)1).
Usunięcie krzewów zarastających piargi, na powierzchni do 2,00 ha, na terenach stanowiących własność Skarbu Państwa w zarządzie Parku oraz na powierzchni 3,50 ha, na terenach gminnych objętych ochroną krajobrazową.(50g, i, 38j, k, h)1) Goła Góra: oddział 4 - Sromowce Niżne.
Utrzymanie ogródka z roślinami żywicielskimi dla dzikich pszczół, na powierzchni 0,01 ha.Prowadzenie monitoringu przyrodniczego.Leśniczówka w Sromowcach Niżnych1). Obszar całego Parku.
6. Ochrona wartości kulturowych.Zabezpieczenie ruin Zamku Czorsztyn i Zamku Pieniny św. Kingi.Zamek Czorsztyn: oddz. 511) Zamek Pieniny: 15d, 16b.
Remonty osad służbowych.
7. Ochrona przed pożarami.Porządkowanie terenu z suchych części roślin wzdłuż szlaków turystycznych, na powierzchni 1,00 ha.Obszar całego Parku.
Wykonanie punktu czerpania wody, składającego się z mostu i zapory o wysokości 1,5 m, na potoku Białym.36b1).
Objaśnienia:* Lokalizacja zbiegów jest zgodna z mapą gospodarczo-przeglądową w skali 1:10.000 wykonaną przez BULiGL w Krakowie wg stanu na dzień 1.01.1989 r., zaktualizowaną w związku z wykupami na dzień 15.07.2003 r. Podział na obszary objęte ochroną ścisłą, częściową i krajobrazową podano zgodnie z mapą przeglądową kategorii ochronności wykonaną przez BULiGL w Krakowie wg stanu na dzień 1.01.1989 r., zaktualizowaną w związku z wykupami na dzień 15.07.2003 r. Mapy znajdują się w siedzibie Pienińskiego Parku Narodowego w miejscowości Krościenko nad Dunajcem.1) Zadania kontynuowane z 2003 r.
MEMORANDUM
sporządzone w Londynie dnia 28 maja 2003 r.
o porozumieniu między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczące planu międzynarodowej obserwacji naukowej prowadzonej przez Komisję do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki,
(Dz. U. z dnia 20 listopada 2003 r.)
MEMORANDUM
o porozumieniu między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczące planu międzynarodowej obserwacji naukowej prowadzonej przez Komisję do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki
Rząd Rzeczypospolitej Polskiej oraz Rząd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, zwane dalej “Stronami”, będące stronami Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki, zwanej dalej “CCAMLR”,
w celu wspierania zadań podejmowanych przez CCAMLR oraz zapewnienia przestrzegania postanowień CCAMLR, a w szczególności współpracy naukowej prowadzonej zgodnie z Planem Międzynarodowej Obserwacji Naukowej CCAMLR,
uzgodniły, co następuje:
Artykuł 1
Strona wyrażająca zamiar przyjęcia, zwana dalej “Stroną przyjmującą”, jednego bądź kilku Obserwatorów Naukowych podejmie w ramach swoich kompetencji stosowne działania, w celu zapewnienia, aby każdy Obserwator Naukowy, wyznaczony przez drugą Stronę, zwaną dalej “Stroną desygnującą”, był przyjęty na uzgodniony przez Strony statek rybacki przed przystąpieniem do połowu, w celu prowadzenia obserwacji oraz sporządzenia raportów dotyczących działalności statku, zgodnie z artykułem XXIV ustęp 2 CCAMLR oraz zgodnie ze Środkami Ochrony CCAMLR, obowiązującymi w odniesieniu do określonych gatunków.
Artykuł 2
1. Niniejsze memorandum obowiązywać będzie zgodnie z wytycznymi Planu Międzynarodowej Obserwacji Naukowej, przyjętymi przez CCAMLR podczas jej XI Sesji, która miała miejsce w 1992 r.2. Obserwator (-rzy) Naukowy (-i), zwany dalej “Obserwatorem Naukowym”, zostanie przyjęty na statek zgodnie z artykułem 1 niniejszego memorandum i zgodnie z następującymi warunkami:a) Obserwatorowi Naukowemu przyznaje się status oficera na statku; zaokrętowanie oraz wyżywienie Obserwatora Naukowego będzie zgodne ze standardem właściwym dla statusu oficera;b) Strona przyjmująca zapewni, aby armator statku w pełni współpracował z Obserwatorem Naukowym, w celu umożliwienia mu realizacji zadań wyznaczonych przez Komisję do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki, zwaną dalej “Komisją”; współpraca ta będzie obejmować dostęp do danych oraz operacji realizowanych przez statek, niezbędnych do wywiązania się z przydzielonych Obserwatorowi Naukowemu zadań, postawionych przed nim na mocy Systemu Obserwacji;c) Strona przyjmująca podejmie stosowne działania, które zapewnią Obserwatorowi Naukowemu bezpieczeństwo, dobre warunki bytowe, opiekę lekarską oraz zagwarantują poszanowanie swobód i godności podczas pełnienia przez niego obowiązków na statku;d) Strona przyjmująca udostępni system łączności statku do wysyłania dostarczanych przez Obserwatora Naukowego wiadomości oraz odbierania wiadomości dla niego przeznaczonych; w normalnych warunkach Strona desygnująca ponosi uzasadnione koszty tego rodzaju łączności;e) odpowiednie ustalenia, związane z przejazdami i zaokrętowaniem Obserwatora Naukowego na statku, powinny być dokonywane w taki sposób, aby zminimalizować wzajemny negatywny wpływ prac połowowych i badawczych;f) na żądanie kapitana statku, Obserwator Naukowy jest zobowiązany do przekazania mu kopii każdego sporządzonego przez siebie, a wskazanego przez kapitana statku, protokołu;g) Strona desygnująca zapewni, aby Obserwator Naukowy posiadał odpowiednie ubezpieczenie, obejmujące ewentualne wypadki lub choroby podczas jego pobytu na statku; ubezpieczenie to ma służyć zadośćuczynieniu na rzecz obu Stron;h) w przypadku braku innych ustaleń, Strona desygnująca ponosi koszty przejazdów Obserwatora Naukowego z i do miejsca zaokrętowania;i) w przypadku braku innych ustaleń, Strona desygnująca ponosi koszty wyposażenia, odzieży ochronnej, wynagrodzenia i diet Obserwatora Naukowego; armator statku Strony przyjmującej ponosi koszty zakwaterowania oraz wyżywienia Obserwatora Naukowego, podczas jego pobytu na statku.3. Kopia niniejszego memorandum zostanie przekazana Komisji przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; Strona desygnująca będzie informować Komisję o każdym miejscu pobytu Międzynarodowych Obserwatorów Naukowych.4. Rola Obserwatora Naukowego na pokładzie statku zajmującego się badaniami naukowymi bądź połowem żywych zasobów morskich polega na prowadzeniu obserwacji i sporządzaniu raportów dotyczących rybołówstwa w obszarze CCAMLR, z uwzględnieniem celów oraz wytycznych CCAMLR; w oparciu o wzory obserwacji, zatwierdzone z uwzględnieniem wykazów bieżących priorytetów badawczych, przyjętych przez Komitet Naukowy dla prowadzenia obserwacji naukowych na komercyjnych statkach rybackich, Obserwator Naukowy wykonuje następujące czynności:a) sporządza protokoły dotyczące działań podejmowanych przy użyciu statku (np. podział czasowy pomiędzy poszukiwaniami, połowem, przejściem do akwenu itd.) oraz dane zaciągu, które powinny zawierać podstawowe informacje dotyczące metody, czasu zarzucania, holowania i wyciągania sieci, włoków lub innych narzędzi połowowych;b) pobiera próbki wszystkich złowionych gatunków (łącznie z rybami, krylem, krabami i innymi bezkręgowcami) w celu określenia ich właściwości biologicznych, łącznie z pobraniem dla celów statystycznych próbek kamyczków błędnikowych (otolitów), statokonium (statolitów) lub łusek określonych gatunków, w celu przeprowadzenia ich późniejszej analizy;c) zapisuje dane biologiczne dotyczące poławianych gatunków, obejmujące długość oraz masę, a także zatrzymuje próbki biologiczne, jeżeli jest to konieczne;d) rejestruje przyłów wszystkich gatunków, ich ilość, a także dane biologiczne oraz dotyczące długości, włączając gatunki bezkręgowców (np. kraby) i zatrzymuje próbki biologiczne, jeżeli jest to konieczne;e) rejestruje szczegóły dotyczące stosowanego sprzętu oraz procedury, według której dokonuje się pomiaru ciężaru deklarowanego połowu, a także zbiera dane dotyczące współczynników przeliczeniowych między masą początkową surowca a produktem końcowym, w przypadku gdy wielkość połowu jest rejestrowana na podstawie masy produktu przetworzonego;f) przekazuje kapitanowi statku kopie sporządzonych raportów;g) na żądanie asystuje kapitanowi statku w procedurach rejestrowania i raportowania połowu;h) zatwierdza informacje naukowe, niezbędne do oceny stanu populacji żywych zasobów morskich Antarktyki i wpływu połowów na te populacje;i) sporządza raporty z obserwacji, z wykorzystaniem określonych formularzy obserwacji, zatwierdzonych przez Komitet Naukowy, oraz przedkłada je Komisji za pośrednictwem właściwych organów, najpóźniej w ciągu miesiąca od powrotu Obserwatora Naukowego do swego kraju orazj) jak w literze c) i zgodnie z formularzem wymienionym w literze i) - zbiera oraz przedkłada Komisji dane stosowne do Środków Ochrony, tak aby Strona przyjmująca nie musiała dodatkowo przekazywać powyższych danych Komisji;k) rejestruje przypadki zaplątania się bądź przypadkowej śmierci ptaków i ssaków;l) zbiera faktyczne dane i sporządza raporty na temat oznakowania statków rybackich w obszarze CCAMLR, łącznie z identyfikacją typu statku, pozycją i prowadzonymi działaniami;m) zbiera informacje dotyczące utraty narzędzi połowowych i usuwania odpadów przez statki rybackie w morzu.5. Wszelkie prośby którejkolwiek ze Stron, skierowane do Obserwatora Naukowego, dotyczące uzyskania informacji, danych lub przekazania próbek, innych niż wymienione w ustępie 4, otrzymają niższy priorytet w harmonogramie prac Obserwatora Naukowego i zostaną uzgodnione przez obydwie Strony.6. Obserwator Naukowy będzie obywatelem Strony desygnującej, a jego postępowanie będzie zgodne ze zwyczajami i porządkiem obowiązującymi na statku.7. Obserwator Naukowy zapozna się z działaniami, jakie będą podlegać obserwacji oraz postanowieniom CCAMLR i przyjętym na ich mocy Środkom Ochrony. Obserwator Naukowy zostanie odpowiednio przeszkolony w zakresie właściwego wykonywania zadań związanych z obserwacją naukową. Obserwator Naukowy powinien umieć porozumiewać się w języku Strony przyjmującej. Dla celów niniejszego memorandum oficjalnym językiem Strony przyjmującej będzie język uzgodniony między Stronami.8. Zgodnie z artykułem XXIV CCAMLR, Obserwator Naukowy będzie posiadał, wydany przez Stronę desygnującą, dokument umożliwiający jego identyfikację jako Obserwatora Naukowego. Obserwator Naukowy, po zaokrętowaniu, przekaże kapitanowi statku kopię ustalonego harmonogramu lub czynności wymienionych w ustępie 4 oraz kopię niniejszego memorandum.9. Obserwator Naukowy, w ciągu jednego miesiąca od powrotu do kraju pochodzenia, przedłoży Komisji, za pośrednictwem Strony desygnującej, raport z przeprowadzonych przez siebie obserwacji, uzyskane informacje, dane oraz pozyskane w trakcie rejsu próbki naukowe, z wykorzystaniem formularzy wymaganych przez Komitet Naukowy.
Artykuł 3
Szczegółowe koszty oraz trasa przejazdu Obserwatora Naukowego, a także wszelkie inne sprawy, zostaną określone przez Strony w drodze konsultacji.
Artykuł 4
Rozstrzyganie sporów
Wszelkie spory wynikające z interpretacji bądź realizacji postanowień niniejszego memorandum będą rozstrzygane w drodze konsultacji między Stronami.
Artykuł 5
Wejście w życie, obowiązywanie i wypowiedzenie
1. Niniejsze memorandum wchodzi w życie z dniem podpisania.2. Niniejsze memorandum może zostać, w każdym czasie, zmienione za zgodną wolą Stron w drodze wymiany not.3. Niniejsze memorandum pozostaje w mocy do czasu jego wypowiedzenia w drodze pisemnego powiadomienia; w takim przypadku utraci ono moc po upływie 6 miesięcy od dnia otrzymania przez Stronę takiego powiadomienia.
Sporządzono w Londynie dnia 28 maja 2003 r., w językach polskim i angielskim, przy czym obydwa teksty są jednakowo autentyczne.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA1)
z dnia 12 listopada 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wysokości częściowej odpłatności za koszty wyżywienia i zakwaterowania w sanatorium uzdrowiskowym
(Dz. U. z dnia 9 grudnia 2003 r.)
Na podstawie art. 69 ust. 6 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie określenia wysokości częściowej odpłatności za koszty wyżywienia i zakwaterowania w sanatorium uzdrowiskowym (Dz. U. Nr 88, poz. 816) wprowadza się następujące zmiany: 1) § 2 otrzymuje brzmienie:”§ 2. 1. Ustala się standard pobytu ubezpieczonego w sanatorium uzdrowiskowym ze względu na warunki zakwaterowania:1) standard I:a) pokój 1-osobowy z pełnym węzłem higieniczno-sanitarnym,b) pokój 1-osobowy w studio;2) standard II - pokój 1-osobowy bez pełnego węzła higieniczno-sanitarnego;3) standard III:a) pokój 2-osobowy z pełnym węzłem higieniczno-sanitarnym,b) pokój 2-osobowy w studio;4) standard IV - pokój 2-osobowy bez pełnego węzła higieniczno-sanitarnego;5) standard V:a) pokój wieloosobowy z pełnym węzłem higieniczno-sanitarnym,b) pokój wieloosobowy w studio;6) standard VI - pokój wieloosobowy bez pełnego węzła higieniczno-sanitarnego.2. Przez pokój w studio należy rozumieć jeden z dwóch lub więcej pokoi posiadających wspólną łazienkę i przedpokój.”; 2) § 3 otrzymuje brzmienie:”§ 3. Częściowa odpłatność za koszty wyżywienia i zakwaterowania w sanatorium uzdrowiskowym za jeden dzień pobytu ubezpieczonego wynosi:
Lp.StandardI sezon rozliczeniowy (w złotych)II sezon rozliczeniowy (w złotych)
1Ia16,9023,30
b15,2021,00
2II 14,8020,10
3IIIa11,5517,00
b11,0015,35
4IV 10,5013,70
5Va8,5010,00
b7,509,00
6VI 6,508,50″
3) w § 4 ust. 4 otrzymuje brzmienie:”4. Wysokość częściowej odpłatności, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się w przypadku skrócenia pobytu w sanatorium uzdrowiskowym:1) z przyczyn leżących po stronie sanatorium, do którego ubezpieczony został skierowany na leczenie uzdrowiskowe;2) z przyczyn niezależnych od ubezpieczonego, w tym choroby ubezpieczonego albo śmierci jego małżonka, wstępnego, zstępnego, rodzeństwa, powinowatego w tej samej linii lub stopniu, osoby pozostającej w stosunku przysposobienia oraz jej małżonka, a także osoby pozostającej we wspólnym pożyciu,o kwotę stanowiącą iloczyn liczby dni odpowiadających pełnym dobom, o które pobyt został skrócony, i odpłatności, o której mowa w § 3.”.
§ 2. Ubezpieczeni, którzy w dniu wejścia w życie rozporządzenia przebywają na leczeniu uzdrowiskowym, ponoszą częściową odpłatność za koszty wyżywienia i zakwaterowania w sanatorium uzdrowiskowym za jeden dzień pobytu według odpłatności ustalonej na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
______________1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833 oraz z 2003 r. Nr 199, poz. 1941).2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 73, poz. 660, Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz. 1143, Nr 128, poz. 1176, Nr 135, poz. 1268, Nr 166, poz. 1609, Nr 190, poz. 1864 i Nr 202, poz. 1956.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA OBRONY NARODOWEJ
z dnia 31 marca 2003 r.
w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach
(Dz. U. z dnia 14 kwietnia 2003 r.)
Na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2002 r. Nr 11, poz. 108 i Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 56, poz. 498) zarządza się, co następuje:
§ 1. Ustala się: 1) wykaz chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia; 2) wykaz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby wojskowej na określonych stanowiskach, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 2. 1. W procesie orzekania o związku ze służbą wojskową chorób wymienionych w wykazie, o którym mowa w § 1 pkt 1, wykorzystuje się: 1) dokumentację przewidzianą w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 października 1976 r. w sprawie postępowania o odszkodowanie w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 36, poz. 212); 2) kartę badań okresowych żołnierza; 3) dokumentację badań profilaktycznych żołnierzy i pracowników cywilnych zatrudnionych w jednostkach (instytucjach, zakładach) wojskowych w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia; 4) historie chorób leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego oraz opinię naczelnych specjalistów służby zdrowia; 5) wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w danym środowisku służby.2. W procesie orzekania o związku ze służbą wojskową chorób i schorzeń wymienionych w wykazie, o którym mowa w § 1 pkt 2, wykorzystuje się: 1) opinię dotyczącą przebiegu służby żołnierza (wyciąg z akt personalnych); 2) opinię służbowo-lekarską uwzględniającą historię choroby, przebieg leczenia i jego wyniki, czynniki ryzyka na stanowiskach służbowych, nałogi i aktualny stan zdolności do służby wojskowej oraz ulgi w jej pełnieniu; 3) kartę badań okresowych żołnierza; 4) historie chorób leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.1)
_______1) Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia traci moc zarządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 grudnia 1994 r. w sprawie ustalenia wykazów chorób i schorzeń pozostających w związku ze służbą wojskową, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze i rentowe (M.P. Nr 66, poz. 591), utrzymane w mocy na podstawie art. 15 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej, ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin, ustawy o uposażeniu żołnierzy, ustawy o Policji, ustawy o Urzędzie Ochrony Państwa, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o kontroli skarbowej, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy o Służbie Więziennej oraz ustawy o Inspekcji Celnej (Dz. U. Nr 81, poz. 877), w zakresie dotyczącym emerytów i rencistów wojskowych w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2002 r. Nr 11, poz. 108 i Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 56, poz. 498).
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WYKAZ CHORÓB POWSTAŁYCH W ZWIĄZKU ZE SZCZEGÓLNYMI WŁAŚCIWOŚCIAMI LUB WARUNKAMI SŁUŻBY WOJSKOWEJ
Lp.Nazwa chorobySzczególne właściwości i warunki służby wojskowej powodujące chorobę
123
1Zatrucia ostre i przewlekłe substancjami chemicznymi oraz następstwa tych zatrućPrace, przy których istnieje narażenie na działanie szkodliwych dla zdrowia substancji chemicznych
2Pylica płucPrace narażające na wdychanie pyłów mogących wywołać zwłóknienie tkanki płucnej
3Przewlekłe choroby układu oddechowego powstałe w następstwie działania substancji: toksycznych, drażniących, uczulających (alergenów) lub czynników mechanicznych (nasilone wydechy)Prace narażające na działanie substancji toksycznych lub drażniących, pyłów, par gazów, aerozoli o właściwościach uczulających (działanie alergenów, gra na instrumentach dętych)
4Choroby spowodowane działaniem promieni jonizujących i ciał promieniotwórczych (również nowotwory, choroby narządu wzroku i skóry spowodowane działaniem tych czynników)Prace narażające na działanie promieniowania jonizującego i ciał promieniotwórczych
5Trwałe uszkodzenie zdrowia w wyniku oddziaływania pola elektromagnetycznego wielkiej częstotliwości w zakresie mikrofal i dłuższych fal radiowychPrace narażające na działanie pola elektromagnetycznego z zakresu mikrofal i dłuższych fal radiowych
6Odmrożenia lub trwałe skutki odmrożeńPrace w warunkach działania ujemnych temperatur
7Zmiany w układzie nerwowym, naczyniowym i ruchowym wywołane działaniem drgań mechanicznych (zespół wibracyjny)Prace narażające na działanie drgań mechanicznych (wibracje)
8Przewlekłe choroby układu ruchu powstałe w warunkach służby (pracy) związanej z wymuszoną postawą ciała, nadmiernym przeciążeniem i mikrourazmi: złamania powolne, zapalenie pochewek ścięgnistych i kaletek maziowych, uszkodzenia i zwyrodnienia łękotek, zmiany zapalne mięśni i przyczepów ścięgnistych, martwica kości nadgarstka i uszkodzenia krążka międzyokręgowego, przeciążeniowe zmiany zwyrodnieniowePrace wymagające długotrwałego obciążenia ograniczonych grup mięśni, przymusowej postawy ciała lub narażające na częste powtarzające się mikrourazy albo powodujące ucisk na pnie nerwów, ruchy monotypowe wykonywane w szybkim tempie, np. u radiotelegrafistów, stenografów, oraz inne prace narażające na stały ucisk i nadmierne obciążenie aparatu kostno-stawowego
9Choroby narządu wzroku wywołane zawodowymi czynnikami fizycznymi lub chemicznymi.Uwaga: zmiany wywołane działaniem promieniowania jonizującego należy kwalifikować wg lp. 4Prace narażające na działanie długotrwałe promieniowania podczerwonego, nadfioletowego, pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości, spójnego promieniowania świetlnego, generowanego przez układy laserowe, oraz na działanie drażniących substancji chemicznych
10Uszkodzenie narządu słuchu związane z narażeniem na działanie nadmiernego hałasu (w tym ostre urazy akustyczne)Prace narażające na długotrwałe działanie hałasu o dużej intensywności
11Przewlekłe choroby krtani (niedowłady strun głosowych, guzki śpiewacze)Prace związane z nadmiernym, długotrwałym obciążeniem narządu głosu (praca wykładowców, śpiewaków, telefonistów itp.)
12Przewlekłe choroby skóry i błon śluzowych spowodowane warunkami pracy. Uwaga: zmiany o charakterze złośliwym należy kwalifikować wg lp. 13, zmiany wywołane działaniem promieniowania jonizującego wg lp.4, a choroby zakaźne i inwazyjne (pasożytnicze) wg lp. 15Prace narażające na styczność z substancjami drażniącymi lub uczulającymi
13Nowotwory złośliwe powstałe w następstwie styczności z czynnikami rakotwórczymi:1) nowotwory skóry;2) nowotwory dróg moczowych;3) nowotwory układu oddechowego.Uwaga: nowotwory powstałe w następstwie działania promieniowania jonizującego należy kwalifikować wg lp. 4Prace narażające na:1) długotrwałą styczność z produktami suchej destylacji węgla, ropy naftowej, łupków bitumicznych, smołowca oraz asfaltu;2) długotrwałą styczność z benzenoaminami oraz ich pochodnymi, jak np. alfa i beta - naftyloamina, benzydyna3) wdychanie substancji rakotwórczych
14Choroby wywołane pracą w podwyższonym lub obniżonym ciśnieniu atmosferycznym oraz w warunkach działania przyspieszeńPrace wykonywane w warunkach podwyższonego lub obniżonego ciśnienia atmosferycznego narażające na nagłe zmiany ciśnienia oraz działania przyspieszeń
15Choroby zakaźne i inwazyjne (choroby pasożytnicze, odzwierzęce oraz tropikalne u osób przebywających w krajach egzotycznych i inne, jak np. promienica, drożdżyca, aspergilloza), w przypadkach gdy źródło choroby znajdowało się w środowisku służbyPrace wymagające bezpośredniego stykania się z zakaźnym środowiskiem i materiałem
16Żylaki podudzi z trudno gojącymi się owrzodzeniamiPrace wymagające długotrwałego przebywania w pozycji stojącej lub przymusowej
17Ostry zespół przegrzania i jego następstwaPraca w warunkach znacznego dyskomfortu cieplnego
18Psychozy reaktywne oporne na leczenie, powstałe w szczególnych warunkach służby wojskowejOstre lub przewlekłe urazy psychiczne (stres psychiczny) spowodowane zdarzeniami zaistniałymi w czasie pełnienia służby w powietrzu, na wodzie i na lądzie
ZAŁĄCZNIK Nr 2
WYKAZ CHORÓB I SCHORZEŃ, KTÓRE ISTNIAŁY PRZED POWOŁANIEM DO SŁUŻBY WOJSKOWEJ, LECZ ULEGŁY POGORSZENIU LUB UJAWNIŁY SIĘ W CZASIE TRWANIA SŁUŻBY WSKUTEK SZCZEGÓLNYCH WŁAŚCIWOŚCI LUB WARUNKÓW SŁUŻBY NA OKREŚLONYCH STANOWISKACH
Lp. Nazwa chorobySzczególne właściwości i warunki służby wojskowej powodujące pogorszenie stanów chorobowych w czasie trwania służby
123
1GruźlicaSłużba w warunkach trudnych (atmosferycznych, polowych), specjalnie niekorzystne warunki zakwaterowania sprzyjające zachorowaniu itp.
2Choroba reumatyczna (ostry gościec stawowy), gościec przewlekły postępujący, zapalenie zesztywniające stawów kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa oraz pogośćcowe zmiany narządoweDługotrwała służba związana z działaniem ujemnych wpływów atmosferycznych oraz z pracą fizyczną narażającą stale na urazy mechaniczne
3Przewlekłe schorzenia układu oddechowego i zatok przynosowych oraz trwałe następstwa tych schorzeńDługotrwała służba w szkodliwych dla zdrowia warunkach ujemnego oddziaływania na ustrój wpływów atmosferycznych lub środowiska pracy
4Przewlekłe stany zapalne nerwówDługotrwała służba narażająca na ujemne wpływy atmosferyczne, oziębienie itp.
5Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz przewlekłe powtarzające się nieżyty jelit lub żołądka upośledzające stan odżywianiaDługotrwała służba (co najmniej dwanaście miesięcy) w warunkach nadmiernego napięcia nerwowego, zwiększonej odpowiedzialności i nieregularnego trybu odżywiania
6Przewlekłe zapalenie nerekDługotrwała ciężka praca w warunkach oziębienia ciała i działania wilgoci
7Choroba wieńcowaDługotrwała służba wojskowa na odpowiedzialnych stanowiskach wymagająca napięcia nerwowego oraz nienormowanego czasu służby
8Zapalenie mięśnia sercowego w przebiegu chorób infekcyjnych (o etiologii wirusowej, bakteryjnej lub pasożytniczej) oraz wsierdzia i osierdzia w przebiegu tych choróbSłużba w warunkach długotrwałego narażenia na ujemne wpływy atmosferyczne usposabiająca do powstawania chorób infekcyjnych lub w niekorzystnych warunkach zakwaterowania
9Nadciśnienie tętnicze niepoddające się leczeniu w warunkach służby wojskowej i powikłania w jego przebiegu (wylewy do mózgu, wylewy podpajęczynówkowe)Długotrwała służba (co najmniej dwanaście miesięcy) w warunkach wymagających dużego napięcia nerwowego, zwiększonej odpowiedzialności, nienormowanego czasu służby
10Encefalopatie różnego pochodzenia (po urazach czaszki, zatruciach, po neuroinfekcjach) powstałe po wstąpieniu do służby wojskowej, przebiegające pod postacią zaburzeń o obrazie nerwicy, zespołu nerwicowego lub charakteropatiiDługotrwała służba wojskowa związana z nienormowanym czasem służby, długotrwałymi i częstymi stanami napięć emocjonalnych. Mikrourazy i zatrucia nadprogowe (np. spalinami) wywołujące ujawnienie się lub zaostrzenie kompensowanych dotąd wad psychicznych, usposabiające do nawarstwiania reakcji nerwicowych
11Zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń - choroba BürgeraDługotrwała służba w warunkach częstego znacznego ochłodzenia atmosferycznego
12Przewlekłe nerwice wywołane warunkami służby wojskowejDługotrwała służba wojskowa na odpowiedzialnych stanowiskach, wymagająca długotrwałego i nadmiernego napięcia nerwowego, o nieregularnym trybie życia
13Choroby, do których powstania przyczynił się w sposób zasadniczy pobyt w niewoli, obozie koncentracyjnym lub innym miejscu odosobnienia przez nieprzyjacielaSzczególne właściwości i warunki związane z pobytem w tych miejscach
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)
z dnia 25 kwietnia 2003 r.
w sprawie szczegółowych zasad i sposobu współdziałania organów Inspekcji Weterynaryjnej z organami celnymi
(Dz. U. z dnia 21 maja 2003 r.)
Na podstawie art. 14 ust. 14 pkt 7 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej oraz organy celne współdziałają w zakresie kontroli towarów podlegających weterynaryjnej kontroli granicznej.2. Współdziałanie jest realizowane pomiędzy: 1) Głównym Lekarzem Weterynarii i Szefem Służby Celnej; 2) wojewódzkimi lekarzami weterynarii i dyrektorami izb celnych; 3) granicznymi lekarzami weterynarii i naczelnikami urzędów celnych.3. Współdziałanie organów Inspekcji Weterynaryjnej oraz organów celnych jest realizowane poprzez: 1) udzielanie wzajemnej pomocy w wykonywaniu czynności kontrolnych; 2) wymianę informacji; 3) organizowanie szkoleń i wymianę doświadczeń.
§ 2. Współdziałanie, o którym mowa w § 1, polega w szczególności na: 1) udostępnianiu granicznemu lekarzowi weterynarii do wglądu dokumentów celnych przy kontroli wykonywanej przez granicznego lekarza weterynarii; 2) wzajemnym udzielaniu pomocy przy kontroli towarów w zakresie prawidłowej identyfikacji towaru podlegającego weterynaryjnej kontroli granicznej oraz informowaniu o zauważonych nieprawidłowościach związanych ze zgłoszeniem towaru do odprawy celnej lub kontroli weterynaryjnej; 3) wykonywaniu dozoru celnego nad towarami podlegającymi weterynaryjnej kontroli granicznej, dla których graniczny lekarz weterynarii wydał decyzję w sprawie przeprowadzenia obserwacji i badań diagnostycznych, przemieszczonych do innego, uzgodnionego z organami celnymi, miejsca znajdującego się na polskim obszarze celnym, oraz nad towarami przemieszczanymi z przejścia granicznego do punktu kontroli weterynaryjnej; 4) powiadamianiu powiatowego lekarza weterynarii przez organ celny wewnątrz kraju, do którego dostarczono pod dozorem celnym towar podlegający kontroli weterynaryjnej, o fakcie zgłoszenia tego towaru do procedury dopuszczenia do obrotu; 5) nadawaniu przeznaczenia celnego wprowadzanym na polski obszar celny towarom podlegającym weterynaryjnej kontroli granicznej; 6) odmowie dopuszczenia przez graniczne urzędy celne do przywozu na polski obszar celny towarów podlegających weterynaryjnej kontroli granicznej, zakwestionowanych przez granicznego lekarza weterynarii; 7) nadawaniu przez organ celny towarowi podlegającemu weterynaryjnej kontroli granicznej przeznaczenia celnego “powrotny wywóz poza polski obszar celny”, w przypadku przywozu tego towaru na polski obszar celny z pominięciem kontroli przez granicznego lekarza weterynarii; 8) wszczęciu postępowania przez właściwy miejscowo organ celny w przypadku ujawnienia przez organy celne na terenie kraju towarów podlegających weterynaryjnej kontroli granicznej, niepoddanych tej kontroli przez granicznego lekarza weterynarii i organy celne, z jednoczesnym powiadomieniem właściwego powiatowego lekarza weterynarii, który powiadamia urząd celny o podjętych działaniach; 9) nadawaniu przez organ celny towarowi przeznaczenia celnego “powrotny wywóz poza polski obszar celny”, w przypadku przedstawienia do kontroli celnej na przejściu granicznym niewyznaczonym do weterynaryjnej kontroli granicznej towaru podlegającego tej kontroli; 10) umieszczaniu na przejściach granicznych ostrzeżeń i udzielaniu informacji dotyczących przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego w bagażu osobistym osób podróżujących oraz zapewnieniu pasażerom pełnej dostępności do tych ostrzeżeń i informacji przy udziale podmiotów prowadzących międzynarodowy transport pasażerski.
§ 3. Organy, o których mowa w § 1, wymieniają informacje o nieprawidłowościach występujących przy wprowadzaniu na polski obszar celny, wyprowadzaniu z polskiego obszaru celnego i przemieszczaniu w ramach procedury tranzytu przez polski obszar celny towarów podlegających weterynaryjnej kontroli granicznej.
§ 4. 1. W przypadku rewizji celnej towarów uprzednio poddanych weterynaryjnej kontroli granicznej albo ich składowania w składzie celnym wolnocłowym lub w wolnym obszarze celnym - plomby nałożone przez granicznego lekarza weterynarii podlegają zdjęciu przez organ Inspekcji Weterynaryjnej.2. O braku plomb organy celne powiadamiają granicznego albo powiatowego lekarza weterynarii.
§ 5. Organy, o których mowa w § 1: 1) wyznaczają osoby odpowiedzialne za koordynację współdziałania; 2) dokonują analizy i oceny realizacji współdziałania oraz określają kierunki działań wynikające ze specyfiki zagrożeń występujących w obszarze współdziałania; 3) organizują wspólne szkolenia z zakresu związanego z graniczną kontrolą towarów podlegających weterynaryjnej kontroli granicznej.
§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)
z dnia 4 kwietnia 2003 r.
w sprawie określenia jednostek chorobowych, sposobu prowadzenia kontroli, zakresu badań oraz zasady ich finansowania
(Dz. U. z dnia 14 kwietnia 2003 r.)
Na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa: 1) rodzaj jednostek chorobowych, w celu wykrycia których organy Inspekcji Weterynaryjnej prowadzą badania kontrolne zakażeń zwierząt, zwane dalej “badaniami”; 2) sposób prowadzenia badań; 3) zakres badań oraz zasady ich finansowania.
§ 2. Organy Inspekcji Weterynaryjnej prowadzą badania w celu wykrycia następujących jednostek chorobowych: 1) pryszczyca (Foot and mouth disease); 2) choroba pęcherzykowa świń (Swine vesicular disease); 3) klasyczny pomór świń (Clasical Swine Fewer, Hog cholera); 4) gąbczasta encefalopatia bydła (Bovine spongiform encephalopathy); 5) gruźlica bydła (Bovine tuberculosis); 6) bruceloza bydła (Bovine brucellosis - B. Abortus); 7) bruceloza kóz i owiec (Caprine/ovine brucellosis - B. Melitensis); 8) enzootyczna białaczka bydła (Enzootic bovine leucosis); 9) wścieklizna (Rabies) lisów wolno żyjących; 10) trzęsawka owiec (Scrapie); 11) influenza ptaków o wysokiej zjadliwości, dawniej pomór drobiu (Highly pathogenic avian influenza, dawniej Fowl plague); 12) zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (Infectious haematopoietic necrosis, IHN).
§ 3. W celu wykrycia pryszczycy i choroby pęcherzykowej świń corocznie bada się próbkę krwi od 10 sztuk odpowiednio bydła albo świń z obszaru powiatu.
§ 4. 1. W celu wykrycia klasycznego pomoru świń corocznie bada się próbkę krwi od 59 świń znajdujących się na obszarze powiatu: 1) graniczącego z państwem, na terytorium którego występuje lub w ostatnich 5 latach wystąpił klasyczny pomór świń; 2) graniczącego z państwem o nieznanym statusie w zakresie klasycznego pomoru świń; 3) w którym w ostatnich 6 latach stwierdzono wyniki dodatnie w zakresie klasycznego pomoru świń; 4) w którym pogłowie świń wynosi co najmniej 200 sztuk na 1 km2; 5) w którym zlokalizowane są międzynarodowe porty lotnicze lub morskie.2. W celu wykrycia klasycznego pomoru świń corocznie bada się próbkę krwi od 29 świń znajdujących się na obszarze powiatu: 1) przylegającym do powiatu graniczącego z państwem, na terytorium którego występuje lub w ostatnich 5 latach wystąpił klasyczny pomór świń; 2) przylegającym do powiatu graniczącego z państwem o nieznanym statusie w zakresie klasycznego pomoru świń.3. W celu wykrycia klasycznego pomoru świń u dzików corocznie bada się próbkę krwi lub skrzepy krwi albo migdałki lub węzły chłonne od 10% dzików odstrzelonych na obszarze powiatu: 1) w którym w ostatnich 5 latach stwierdzono, przy zastosowaniu metody serologicznej, wyniki dodatnie w zakresie klasycznego pomoru świń w populacji dzików; 2) w którym w ostatnich 6 latach stwierdzono, przy zastosowaniu metody serologicznej, wyniki dodatnie w zakresie klasycznego pomoru świń w pogłowiu świń; 3) w którym populacja dzików wynosi co najmniej 2 sztuki na 1 km2; 4) w którym pogłowie świń wynosi co najmniej 200 sztuk na 1 km2; 5) graniczącego z państwem, na terytorium którego występuje lub w ostatnich 5 latach wystąpił klasyczny pomór świń, albo z państwem o nieznanym statusie w zakresie pomoru świń.4. W celu wykrycia klasycznego pomoru świń u dzików corocznie bada się próbkę krwi lub skrzepy krwi albo migdałki lub węzły chłonne od 5% dzików odstrzelonych w powiatach, w których populacja dzików nie przekracza 2 sztuk na 1 km2.5. W celu wykrycia klasycznego pomoru świń u dzików padłych w łowisku bada się próbkę z migdałków lub węzłów chłonnych od każdego padłego dzika.
§ 5. 1. W celu wykrycia gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) badaniem obejmuje się bydło powyżej: 1) 30 miesiąca życia poddane ubojowi; 2) 24 miesiąca życia poddane ubojowi z konieczności; 3) 24 miesiąca życia poddane ubojowi sanitarnemu; 4) 24 miesiąca życia, które padło; 5) 24 miesiąca życia, które zostało zabite, a wykazywało za życia objawy neurologiczne.2. Do badań pobiera się pień mózgu bydła.3. Badania wykonuje się: 1) przy zastosowaniu szybkiego testu do wykrywania białka patogennego - w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3; 2) przy zastosowaniu metody histopatologicznej - w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, oraz w sytuacji, kiedy wynik przy zastosowaniu szybkiego testu jest dodatni lub nierozstrzygający.4. Jeżeli wynik badania przy zastosowaniu metody histopatologicznej jest nierozstrzygający lub gdy materiał do badań uległ autolizie - tkanki są poddawane badaniu przy zastosowaniu metody immunocytochemicznej lub immunoblottingowej.
§ 6. 1. W celu wykrycia gruźlicy bydła corocznie tuberkulinizacją śródskórną obejmuje się 1/3 pogłowia bydła na obszarze powiatu, tak aby przez 3 lata zostało zbadane bydło znajdujące się na obszarze powiatu.2. Badaniu, o którym mowa w ust. 1, podlega bydło w wieku powyżej 6 tygodnia życia.
§ 7. 1. W celu wykrycia brucelozy bydła corocznie bada się próbki krwi od 1/3 pogłowia bydła znajdującego się na obszarze powiatu, tak aby w okresie 3 lat zostało zbadane bydło na obszarze całego powiatu.2. Badaniu, o którym mowa w ust. 1, podlega bydło w wieku powyżej roku życia.3. W celu wykrycia brucelozy bydła u krów mlecznych dopuszcza się badanie zbiorczych prób mleka od krów pochodzących z jednego gospodarstwa.
§ 8. W celu wykrycia brucelozy kóz i owiec corocznie w stadach, w których jest prowadzona ocena wartości hodowlanej, bada się próbki krwi od: 1) kozłów i tryków w wieku powyżej 6 miesiąca życia; 2) 25% kóz i owiec w wieku rozrodczym; w stadzie o liczebności poniżej 50 sztuk kóz lub owiec w takim wieku - badaniu poddaje się wszystkie kozy lub owce w wieku rozrodczym.
§ 9. W celu wykrycia enzootycznej białaczki bydła corocznie bada się: 1) 1/3 pogłowia bydła w wieku powyżej 2 roku życia - w powiecie, na którego obszarze co najmniej w 99,8% stad nie stwierdzono przypadków enzootycznej białaczki bydła w okresie ostatnich 2 lat; 2) całe pogłowie bydła w powiecie niespełniającym kryterium określonego w pkt 1.
§ 10. W celu wykrycia wścieklizny lisów wolno żyjących do badań pobiera się tkankę mózgową, surowice i żuchwę od 8 lisów odstrzelonych na każdych 100 km2 obszaru łowiska objętego szczepieniem ochronnym lisów przeciw wściekliźnie.
§ 11. 1. W celu wykrycia trzęsawki owiec badaniami obejmuje się: 1) 7% owiec poddawanych ubojowi w wieku powyżej 18 miesięcy życia; 2) owce powyżej 18 miesiąca życia poddane ubojowi z konieczności w następstwie chronicznego wycieńczenia; 3) owce powyżej 18 miesiąca życia, które padły lub zostały poddane ubojowi sanitarnemu.2. Do badań pobiera się pień mózgu.3. Badania wykonuje się: 1) przy zastosowaniu szybkiego testu do wykrywania białka patogennego - w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3; 2) przy zastosowaniu metody histopatologicznej - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz w sytuacji, kiedy wynik badania szybkim testem jest dodatni lub nierozstrzygający.4. Jeżeli wynik badania przy zastosowaniu metody histopatologicznej jest nierozstrzygający lub gdy materiał do badań uległ autolizie, tkanki poddawane są badaniu przy zastosowaniu metody immunocytochemicznej lub immunoblottingowej.
§ 12. 1. W celu wykrycia influenzy ptaków u kur, indyków, kaczek, gęsi i strusi corocznie pobiera się w stadach hodowlanych i towarowych do badań próbki od 10 ptaków z każdego stada: 1) w przypadku kur, indyków i strusi - próbki krwi do badań serologicznych, 2) w przypadku kaczek i gęsi - wymazy z kloaki lub świeży kał do badań wirusologicznych- obejmując badaniem liczbę stad w województwie określoną w załączniku do rozporządzenia.2. W celu wykrycia influenzy ptaków u ptaków dzikich w każdym województwie pobiera się 20 próbek do badań w następującej proporcji: 1) od ptaków wodnych - 30% próbek; 2) od ptaków morskich i wodnobłotnych - 30% próbek; 3) od innych ptaków wolno żyjących - 40% próbek.3. Dopuszcza się możliwość łączenia (pulowania) do 5 próbek pobranych od ptaków dzikich tego samego gatunku.4. W przypadku ptaków dzikich wymazy kałowe z kloaki lub świeży kał stanowią próbki do badań wirusologicznych.
§ 13. 1. W celu wykrycia martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych pobiera się próbki do badań serologicznych z obiektów, w których prowadzona jest hodowla ryb łososiowatych i których produkcja roczna wynosi powyżej 5 ton.2. Próbkę stanowią ryby żywe lub uśmiercone, pobrane z każdego obiektu w liczbie 30 sztuk, dwa razy w ciągu roku w odstępie 4 miesięcy; próbka powinna zawierać ryby chore lub podejrzane o chorobę, różnego wieku, z jak największej liczby stawów i basenów danego obiektu.
§ 14. Badania są finansowane ze środków budżetowych na zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt, planowanych w budżetach wojewodów oraz rezerwach celowych budżetu państwa, określanych corocznie w ustawie budżetowej.
§ 15. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.3)
________1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450.3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 12 października 1999 r. w sprawie określenia rodzaju prób, zakresu badań i sposobu prowadzenia dokumentacji przy badaniach kontrolnych występowania zakażeń zwierząt oraz pozostałości chemicznych, biologicznych, leków i skażeń promieniotwórczych w tkankach zwierząt, mięsie, środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i niejadalnych surowcach zwierzęcych (Dz. U. Nr 93, poz. 1080, z 2001 r. Nr 43, poz. 487 i Nr 115, poz. 1231 oraz z 2002 r. Nr 10, poz. 103) w zakresie dotyczącym określenia jednostek chorobowych, w celu wykrycia których organy Inspekcji Weterynaryjnej prowadzą badania kontrolne zakażeń zwierząt, sposobu prowadzenia badań, zakresu badań oraz zasad ich finansowania, które utraciło moc z dniem 1 stycznia 2003 r., na podstawie art. 5 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej oraz ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 129, poz. 1438 i Nr 154, poz. 1790, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450).
ZAŁĄCZNIK
LICZBA STAD W WOJEWÓDZTWIE OBJĘTYCH BADANIEM WIRUSOLOGICZNYM NA INFLUENZĘ PTAKÓW
Liczba stad w województwieLiczba stad objętych badaniem
do 30wszystkie
31-5135
52-8142
82-25053
> 25060
USTAWA
z dnia 14 listopada 2003 r.
o zmianie ustawy - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
(Dz. U. z dnia 29 grudnia 2003 r.)
Art. 1. W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1149) w art. 3 w § 2 wyrazy “31 grudnia 2003 r.” zastępuje się wyrazami “30 czerwca 2004 r.”.
Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2003 r.