ROZPORZĄDZENIEMINISTRA KULTURY
z dnia 15 października 2003 r.
w sprawie zabezpieczania zbiorów w muzeach przed pożarami, kradzieżami i innymi niebezpieczeństwami grożącymi zniszczeniem lub utratą muzealiów oraz sposobów przygotowania zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagrożenia
(Dz. U. z dnia 18 listopada 2003 r.)

Na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 oraz z 2003 r. Nr 162, poz. 1568) zarządza się, co następuje:

§ 1. Zabezpieczenie zbiorów w muzeach przed pożarami, kradzieżami i innymi niebezpieczeństwami polega na:  1)   niedopuszczeniu do sytuacji, w której zbiory mogą zostać utracone, uszkodzone lub zniszczone;  2)   ochronie miejsca przechowywania i eksponowania zbiorów oraz na ich ochronie w czasie transportu.
§ 2. Za właściwe zabezpieczenie zbiorów w muzeach odpowiada dyrektor muzeum, który:  1)   zapewnia realizację wymagań określonych w § 3 i 5;  2)   dokonuje corocznie analizy stanu zabezpieczenia podległych obiektów przed pożarem i przestępczością oraz zapewnia usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości;  3)   zapewnia opracowanie planu ochrony muzeum;  4)   sporządza plan ewakuacji zbiorów;  5)   w przypadku stwierdzenia przestępstwa, w wyniku którego nastąpiło uszkodzenie, zniszczenie lub utrata zbiorów:a)  zawiadamia niezwłocznie najbliższą jednostkę Policji, z wyjątkiem sytuacji, gdy zawiadomienia dokonała już inna osoba,b)  zawiadamia organizatora muzeum,c)  przesyła informację o stratach do Ośrodka Ochrony Zbiorów Publicznych celem ujęcia danych w centralnym katalogu skradzionych i zaginionych dóbr kultury,d)  pisemnie powiadamia wykonawcę i konserwatora elektronicznych urządzeń zabezpieczających oraz Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych, jeżeli podczas popełnienia przestępstwa stwierdzono niezadziałanie lub wadliwe zadziałanie tych urządzeń.
§ 3. Zabezpieczenie zbiorów w muzeum przed pożarami polega w szczególności na:  1)   przestrzeganiu przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych i instalacyjnych oraz obowiązków w zakresie ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach przeciwpożarowych;  2)   wyposażeniu obiektów muzealnych w wymagany sprzęt, urządzenia przeciwpożarowe i ratownicze, znaki bezpieczeństwa i gaśnice oraz poddawaniu ich przeglądom technicznym;  3)   zapewnieniu sprawnego systemu alarmowania i powiadamiania na wypadek pożaru;  4)   przygotowaniu organizacyjnym i technicznym zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagrożenia;  5)   opracowaniu i wdrożeniu instrukcji bezpieczeństwa pożarowego muzeum;  6)   zaznajomieniu pracowników z instrukcją bezpieczeństwa pożarowego i przepisami przeciwpożarowymi;  7)   obowiązkowym wyposażeniu obiektów, wyznaczonych na podstawie odrębnych przepisów przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej, w system sygnalizacji pożaru.
§ 4. 1. W każdym muzeum musi znajdować się instrukcja bezpieczeństwa pożarowego, której zakres jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.2. Wyciąg z instrukcji bezpieczeństwa pożarowego muzeum w formie instrukcji postępowania na wypadek pożaru, wraz z wykazem telefonów alarmowych, umieszcza się w miejscach widocznych, dostępnych dla wszystkich osób przebywających w muzeum.3. Fakt zapoznania się z instrukcją bezpieczeństwa pożarowego każdy pracownik potwierdza pisemnym oświadczeniem, które włącza się do akt osobowych pracownika.
§ 5. 1. Pracownicy muzeum podlegają obowiązkowemu szkoleniu z zakresu ochrony przeciwpożarowej.2. Szkolenie pracowników obejmuje następujące rodzaje szkoleń:  1)   wstępne - prowadzone w wymiarze 1 godziny dla pracowników nowo przyjętych, w pierwszym miesiącu pracy, obejmujące zagadnienia ochrony przeciwpożarowej na stanowisku pracy;  2)   podstawowe - prowadzone w wymiarze 2 godzin, organizowane przed upływem 3 miesięcy od daty rozpoczęcia pracy w muzeum, obejmujące całokształt zagadnień ochrony przeciwpożarowej w muzeach;  3)   specjalistyczne - prowadzone w wymiarze i w zakresie dostosowanych do potrzeb określonej grupy zawodowej;  4)   okresowe (uzupełniające) - prowadzone w wymiarze 2 godzin, nie rzadziej niż co 3 lata dla pracowników i nie rzadziej niż co 5 lat dla kadry kierowniczej, mające na celu przypomnienie i uzupełnienie znajomości zagadnień ochrony przeciwpożarowej w muzeach oraz wskazanie ewentualnych zmian w zasadach zabezpieczenia przeciwpożarowego muzeum.3. Szkolenia wymienione w ust. 2 pkt 2-4 są prowadzone przez osoby posiadające kwalifikacje zawodowe pożarnicze.4. Fakt odbycia szkolenia z zakresu ochrony przeciwpożarowej potwierdza podpisem prowadzący szkolenie oraz osoba uczestnicząca w szkoleniu.
§ 6. Ramowy program szkolenia wstępnego pracowników obejmuje następujące tematy:  1)   zagrożenia pożarowe, przyczyny powstania i rozprzestrzeniania się pożaru;  2)   obowiązki pracownika na wypadek powstania pożaru;  3)   warunki ewakuacji ludzi i zbiorów, drogi i środki ewakuacji, z uwzględnieniem ich dostępności i oznakowania;  4)   środki gaśnicze, stałe urządzenia gaśnicze, miejsca rozmieszczenia hydrantów wewnętrznych i gaśnic;  5)   posługiwanie się hydrantami wewnętrznymi i gaśnicami.
§ 7. Ochrona zbiorów jest organizowana na podstawie planu ochrony muzeum, który powinien:  1)   uwzględniać rodzaj działalności muzeum;  2)   podawać ocenę aktualnego stanu ochrony muzeum;  3)   zawierać:a)  analizę potencjalnych zagrożeń i aktualnego stanu bezpieczeństwa muzeum,b)  dane dotyczące organizacji ochrony fizycznej muzeum,c)  dane dotyczące rodzaju zabezpieczeń technicznych,d)  zasady organizacji i wykonywania ochrony muzeum.
§ 8. 1. Ochrona zbiorów w muzeach podlegających obowiązkowej ochronie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 114, poz. 740, z późn. zm.1)), jest realizowana:  1)   w formie bezpośredniej ochrony fizycznej, sprawowanej przez licencjonowanych pracowników ochrony;  2)   w formie zabezpieczenia technicznego, wykonywanego przez licencjonowanych pracowników zabezpieczenia technicznego;  3)   łącznie w formach, o których mowa w pkt 1 i 2.2. Obowiązek zapewnienia ochrony spoczywa na dyrektorze muzeum, który ma prawo wyboru formy ochrony, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia bezpośredniej ochrony fizycznej w czasie udostępnienia zbiorów.3. Plan, o którym mowa w § 7, jest uzgadniany z właściwym terytorialnie komendantem wojewódzkim Policji.
§ 9. 1. Ochrona zbiorów w muzeach niepodlegających obowiązkowej ochronie w myśl przepisów ustawy, o której mowa w § 8 ust. 1, jest realizowana:  1)   przez własnych pracowników dozoru: dozorcę, portiera, pomocnika muzealnego lub nielicencjonowanych pracowników ochrony przedsiębiorcy posiadającego koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia;  2)   przez zabezpieczenia techniczne;  3)   łącznie w formach, o których mowa w pkt 1 i 2.2. Ochrona polega na dozorowaniu zbiorów i innego mienia, materiałów, interwencji w przypadkach stanowiących zagrożenie w ramach posiadanych uprawnień oraz na obsłudze urządzeń zabezpieczenia technicznego.3. Plan ochrony dla muzeów, o których mowa w ust. 1, podlega konsultacji z właściwym terytorialnie komendantem powiatowym lub miejskim Policji.4. Zabezpieczenie techniczne zapewnia:  1)   uniemożliwienie lub ograniczenie dostępu, w szczególności: do budynków, pomieszczeń, urządzeń technicznych, szaf, gablot wystawienniczych;  2)   wykrywanie naruszenia stref dostępu oraz ewentualną ich obserwację;  3)   sprawną łączność i alarmowanie.5. Projektowanie, instalowanie oraz konserwacja zabezpieczenia technicznego są dokonywane przez wyspecjalizowanych przedsiębiorców lub przeszkolonych własnych pracowników.
§ 10. Zakres stosowanego zabezpieczenia technicznego musi być odpowiedni w stosunku do potencjalnych zagrożeń określonych w planie ochrony muzeum oraz do wartości zabezpieczanych zbiorów.
§ 11. Sposób i zakres stosowania urządzeń zabezpieczenia technicznego określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 12. Przedstawiciele firm projektujących, instalujących i konserwujących zabezpieczenia elektroniczne powinni dodatkowo posiadać zaświadczenie o ukończeniu specjalistycznych kursów z zakresu zabezpieczenia obiektów muzealnych, organizowanych przez Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.
§ 13. 1. W przypadku wypożyczania zbiorów na wystawy czasowe, muzeum użyczające sprawdza poziom ochrony eksponatów, a muzeum wypożyczające gwarantuje ich właściwą ochronę w miejscu ekspozycji.2. Wypożyczenie zbiorów uznanych przez dyrektora muzeum za szczególnie cenne wymaga sporządzenia pisemnej opinii co do warunków ochrony w miejscu ekspozycji przez odpowiednio przeszkolonego pracownika muzeum lub rzeczoznawcę ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, z zakresu bezpieczeństwa zbiorów publicznych albo Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.3. W przypadku wypożyczenia za granicę zbiorów uznanych przez dyrektora muzeum za szczególnie cenne sprawdzenie warunków ochrony w miejscu ekspozycji i sporządzenie opinii jest obowiązkowe. Opinia może być opracowana przez rzeczoznawcę ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, z zakresu bezpieczeństwa zbiorów publicznych albo Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.
§ 14. Organizację ochrony zbiorów w czasie transportu określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
§ 15. 1. Zasady i sposoby ewakuacji zbiorów na wypadek powstania zagrożenia określa plan ewakuacji.2. W planie ewakuacji należy przewidzieć możliwe rodzaje zagrożeń i opracować właściwe dla nich procedury przeciwdziałania.3. Plan ewakuacji zbiorów stanowi część składową planów ochrony zabytków na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowych.
§ 16. Plan ewakuacji zbiorów podlega uzgodnieniu z właściwym miejscowo szefem obrony cywilnej.
§ 17. Plan ewakuacji zbiorów jest aktualizowany raz do roku równocześnie z planami ochrony zabytków na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowej.
§ 18. Do kontroli przestrzegania zasad zabezpieczania zbiorów w muzeach upoważniony jest Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.
§ 19. Przepis § 7 w stosunku do muzeów niepodlegających obowiązkowej ochronie, na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w § 8 ust. 1, stosuje się po upływie 8 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.
§ 20. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 29, poz. 357, z 2001 r. Nr 4, poz. 23, Nr 27, poz. 298 i Nr 123, poz. 1353 oraz z 2002 r. Nr 71, poz. 656 i Nr 74, poz. 676.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
ZAKRES INSTRUKCJI BEZPIECZEŃSTWA POŻAROWEGO
Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego powinna zawierać:  1)   zwięzłą charakterystykę obiektu obejmującą:a)  przeznaczenie obiektu,b)  wysokość i liczbę kondygnacji,c)  klasę odporności pożarowej budynku i klasy odporności ogniowej oraz stopień rozprzestrzeniania ognia elementów budowlanych,d)  kwalifikację obiektu do kategorii zagrożenia ludzi ZL, w tym wyszczególnienie stref pożarowych zaliczonych do kategorii ZL I zagrożenia ludzi,e)  obciążenie ogniowe występujące w pomieszczeniach niezaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi ZL,f)  określenie ilości i rodzajów dróg oraz wyjść ewakuacyjnych,g)  występowanie i obszar działania stałych i półstałych urządzeń gaśniczych, instalacji sygnalizacyjno-alarmowych zapewniających alarmowanie pożarowe oraz rozmieszczenie sprzętu gaśniczego i ratowniczego,h)  wyszczególnienie istniejących w obiekcie odstępstw w odniesieniu do warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zgodnie z odrębnymi przepisami,i)  charakterystyczne dla danego muzeum potencjalne źródła powstania pożaru i drogi jego rozprzestrzeniania;  2)   zasady zapobiegania możliwości powstania pożaru;  3)   zasady bezpiecznego prowadzenia prac niebezpiecznych pożarowo;  4)   określenie osób odpowiedzialnych za stan bezpieczeństwa pożarowego w obiekcie muzealnym i na poszczególnych stanowiskach pracy;  5)   zasady uruchamiania urządzeń gaśniczych i zabezpieczających uruchamianych ręcznie oraz osoby odpowiedzialne za ich obsługę;  6)   szczegółowe rozwiązania dotyczące ewakuacji ludzi i zbiorów, z uwzględnieniem:a)  środków i sposobów ogłaszania alarmu o niebezpieczeństwie,b)  warunków ewakuacji ludzi przy wykorzystaniu dróg komunikacji ogólnej,c)  warunków i sposobów ewakuacji zbiorów,d)  sposobów praktycznego sprawdzania organizacji i warunków ewakuacji ludzi;  7)   określenie zasad postępowania na wypadek powstania pożaru, w tym:a)  postępowanie pracowników na wypadek powstania pożaru do czasu przybycia jednostek ratowniczo-gaśniczych oraz ich współdziałanie z kierującym akcją ratowniczą,b)  kierowanie ewakuacją ludzi,c)  zabezpieczenie najcenniejszych eksponatów;  8)   organizację i zasady zaznajamiania pracowników z instrukcją bezpieczeństwa pożarowego i przepisami przeciwpożarowymi;  9)   graficzny obraz stanu zabezpieczenia pożarowego sporządzony na rzutach poziomych obiektu w skali 1:100 lub 1:200, z naniesieniem w postaci znaków i symboli:a)  dróg i wyjść ewakuacyjnych,b)  miejsc rozmieszczenia podręcznego sprzętu gaśniczego i urządzeń przeciwpożarowych,c)  lokalizacji głównych wyłączników prądu, gazu i innych,d)  miejsc rozmieszczenia znaków bezpieczeństwa.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
SPOSÓB I ZAKRES STOSOWANIA URZĄDZEŃ ZABEZPIECZENIA TECHNICZNEGO
I. Zabezpieczenia budowlane i mechaniczne
1. Wszystkie drzwi zewnętrzne, okna i inne zabezpieczenia otworów zewnętrznych muszą być sprawne i wyposażone w atestowane urządzenia zamykające.2. Organizacja ruchu osób w muzeach musi uwzględniać możliwość korzystania z dwóch wejść: głównego i gospodarczego (administracyjnego).3. Otwory okienne piwnic oraz parteru, stosownie do zagrożeń, należy dodatkowo zabezpieczyć okiennicami, kratami, żaluzjami lub szybami wzmocnionymi.4. Modernizacje starych lub montaż nowych zabezpieczeń budowlanych i mechanicznych muszą uwzględniać w zabezpieczeniu zewnętrznych otworów drzwiowych i okiennych, pomieszczeń magazynów zbiorów muzealnych, bibliotecznych i archiwalnych, sal wystawowych i czytelni zbiorów specjalnych oraz pracowni konserwacji zbiorów w miejscach szczególnie zagrożonych, stosowanie minimum:  1)   zamków, zamknięć i drzwi - w klasie B;  2)   drzwi o zwiększonej odporności na włamanie - w klasie C;  3)   szyb o zwiększonej odporności na przebicie i rozbicie - w klasie P-4;  4)   rolet i krat żaluzjowych o zwiększonej odporności na włamanie - w klasie 2;  5)   szaf stalowych, kas pancernych, sejfów do przechowywania szczególnie cennych zbiorów - w klasie 4;  6)   krat stalowych wykonanych z kształtowników stalowych o przekroju minimum 200 mm2 przy rozstawie prętów poziomych 400 mm i pionowych 150 mm oraz spawaniu wszystkich połączeń.5. Zabezpieczenie otworów drzwiowych, okiennych, świetlików, włazów dachowych i innych oraz konstrukcje budowlane przegród zabezpieczających muszą być zgodne z wymogami ochrony przeciwpożarowej. Przy pracach w obiektach zabytkowych należy uwzględniać wymagania służb konserwatorskich.6. Zarządzanie gospodarką kluczami określa “Instrukcja o zasadach zabezpieczania pomieszczeń” stanowiąca załącznik do planu ochrony muzeum.7. Konstrukcje nowych gablot wystawienniczych muszą uwzględniać możliwość zastosowania w ich ochronie szkła bezpiecznego, atestowanych zamknięć oraz podłączenia systemu alarmowego.8. Kasety i szafy stalowe, wykorzystywane do przechowywania muzealiów, muszą być trwale przymocowane do podłoża lub ściany pomieszczenia, w którym się znajdują.9. Zabezpieczenia budowlane i mechaniczne należy poddawać przeglądom i konserwacji, przynajmniej raz w roku, co należy potwierdzić protokołem.
II. Zabezpieczenia elektroniczne
1. Zabezpieczenia elektroniczne (elektroniczne systemy technicznej ochrony mienia) stanowią uzupełnienie mechanicznych urządzeń zabezpieczających i są wykorzystywane przy realizacji zadań ochrony fizycznej.2. Przyjmuje się klasę SA3 dla systemu sygnalizacji włamania i napadu w muzeach. Stosowane urządzenia muszą posiadać atest w klasie C lub wyższej.3. Dopuszcza się stosowanie urządzeń nieposiadających atestu, jeżeli nie zostały opracowane w stosunku do nich Polskie Normy.4. Wykonanie poszczególnych rodzajów zabezpieczeń elektronicznych musi być poprzedzone opracowaniem dokumentacji technicznej. Dla niewielkich instalacji dopuszcza się wykonanie dokumentacji uproszczonej składającej się z projektu koncepcyjnego i dokumentacji powykonawczej.5. Na dokumentację techniczną zabezpieczeń elektronicznych powinny składać się następujące dokumenty:  1)   pisemna umowa określająca zakres ochrony obiektu;  2)   koncepcja działania systemu;  3)   wykaz typów i rodzajów użytych urządzeń;  4)   plan instalacji sygnalizacyjnej (przewodowej);  5)   schemat blokowy instalacji;  6)   kosztorys;  7)   opis techniczny instalacji i współdziałania urządzeń;  8)   oświadczenia osób sporządzających dokumentację i biorących udział w pracach instalacyjnych o nieujawnianiu wiadomości stanowiących informacje niejawne, z którymi zapoznali się podczas wykonywania prac.6. Dokumentację techniczną należy przechowywać w sposób uniemożliwiający osobom nieupoważnionym dostęp do niej.7. Przystąpienie do modernizacji starych lub montaż nowych zabezpieczeń elektronicznych należy poprzedzić uzgodnieniem projektu przez Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.8. Odbiór instalacji alarmowej następuje po 2-3-tygodniowej eksploatacji próbnej. Wykonawca przekazuje użytkownikowi dokumentację powykonawczą, książkę eksploatacji systemu i potwierdzenie przeszkolenia pracowników w zakresie obsługi systemu. Przekazanie systemu do stałej eksploatacji strony potwierdzają w protokole odbioru.9. Konserwację zabezpieczeń elektronicznych należy przeprowadzać nie rzadziej niż raz na 3 miesiące. Wszystkie prace związane z przeglądami, modernizacją i konserwacją zabezpieczeń elektronicznych dokumentuje się w formie książki przeglądów lub książki eksploatacji i konserwacji.
ZAŁĄCZNIK Nr 3
ORGANIZACJA OCHRONY ZBIORÓW W CZASIE TRANSPORTU
1. O konieczności ochrony transportu zbiorów postanawia pisemnie dyrektor lub osoba pisemnie przez niego upoważniona, zwana dalej “osobą odpowiedzialną za transport”, wskazując:  1)   przedmiot konwojowania;  2)   rodzaj środka transportu;  3)   miejsce docelowe i czas trwania transportu.2. Muzea, które są ochraniane przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne, ochraniają we własnym zakresie transportowane zbiory.3. Muzea niemogące wystawić własnych konwojentów zlecają usługę ochrony transportu przedsiębiorcy, który uzyskał koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, posiadającemu pozwolenie na broń na okaziciela wydane na podstawie odrębnych przepisów.4. Konwój organizuje szef wewnętrznej służby ochrony lub funkcyjny pracownik ochrony przedsiębiorcy zgodnie z poleceniem konwoju.5. Organizacja i wykonywanie konwoju odbywa się zgodnie z instrukcją konwojowania.6. Przy organizacji ochrony transportów zbiorów dla ustalenia liczby konwojentów przyjmuje się wartość zbiorów wyrażaną w jednostkach obliczeniowych, gdzie jednostka obliczeniowa wynosi 120-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał poprzedzający termin transportu, ogłaszaną przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski”.7. Transport zbiorów jest chroniony co najmniej przez:  1)   jednego konwojenta - przy przewozie o wartości do 5 jednostek obliczeniowych;  2)   dwóch konwojentów - przy przewozie o wartości od 5 do 15 jednostek obliczeniowych;  3)   trzech konwojentów - przy przewozie o wartości od 15 do 50 jednostek obliczeniowych;  4)   czterech konwojentów - przy przewozie wartości powyżej 50 jednostek obliczeniowych.8. Konwoje piesze mogą być wykonywane jedynie w przypadku ochraniania zbiorów nieprzekraczających 1 jednostki obliczeniowej, jeżeli użycie samochodu nie jest uzasadnione ze względu na odległość od miejsca pobrania do miejsca przekazania mienia konwojowego, a do przenoszenia używa się odpowiedniego zabezpieczenia technicznego, w szczególności: specjalistycznych teczek, walizek.9. W przypadku gdy są przenoszone zbiory od 0,3 do 1 jednostki obliczeniowej, osoba transportująca jest chroniona przez co najmniej jednego pracownika ochrony, który może być nieuzbrojony.10. W każdym transporcie zbiorów uczestniczy wyznaczony przez dyrektora kurier muzealny.11. Przydatność środków transportu użytych do przewozu zbiorów o wartości powyżej jednej jednostki obliczeniowej każdorazowo ocenia kurier muzealny.12. Zbiory o wartości powyżej 15 jednostek obliczeniowych transportuje się pojazdami specjalnie przystosowanymi do ich przewożenia, zapewniającymi utrzymanie właściwych warunków konserwatorskich. Każdorazowo oceny przystosowania pojazdu do transportu dokonuje kurier.13. Przy transporcie zbiorów powyżej 15 jednostek obliczeniowych należy do transportu przydzielić samochód ubezpieczający.14. W przypadku transportowania zbiorów kolumną samochodów należy do transportu przydzielić dwa samochody ubezpieczające, ustalając po dwóch konwojentów na każdy samochód ubezpieczający i po jednym konwojencie na każdy samochód transportujący.15. Transport zbiorów o wartości przekraczającej 10 jednostek obliczeniowych odbywający się drogą lotniczą na rejsach krajowych, oprócz kuriera, jest chroniony przez co najmniej jednego pracownika ochrony, który może być nieuzbrojony.16. O transportach zbiorów przekraczających wartość 10 jednostek obliczeniowych osoba odpowiedzialna za organizację ochrony transportu informuje Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.17. Koordynację i nadzór nad organizacją transportów zbiorów mających poręczenia wypłaty odszkodowania za zniszczone, uszkodzone lub skradzione eksponaty wystawowe przez Skarb Państwa udzielone na podstawie odrębnych przepisów sprawuje Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.18. Transport zbiorów, o których mowa w ust. 16, odbywa się z udziałem Policji.19. W przypadku przewożenia zbiorów o bardzo dużej wartości, na które nie jest wystawione poręczenie wypłaty odszkodowania przez Skarb Państwa, Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych może zwracać się do Komendy Głównej Policji o udział w konwoju Policji na zasadach odrębnie określonych.20. Informacje dotyczące organizacji transportu zbiorów przywożonych z zagranicy lub wywożonych za granicę osoba odpowiedzialna za organizację ochrony transportu przekazuje, z zastrzeżeniem ust. 22, do Ośrodka Ochrony Zbiorów Publicznych najpóźniej na 20 dni przed rozpoczęciem transportu, a w przypadku transportów krajowych najpóźniej na 10 dni przed rozpoczęciem transportu.21. Informacja, o której mowa w ust. 16 i 20, musi zawierać:  1)   miejsce, datę i godzinę rozpoczęcia transportu;  2)   wartość i rodzaj przewożonych zbiorów;  3)   marki i numery rejestracyjne pojazdów;  4)   nazwiska, imiona i stanowiska osób wchodzących w skład konwoju, w szczególności: dowódcy konwoju, konwojentów, kierowców, kurierów muzealnych, a także numery ich dowodów osobistych (numery paszportów przy wyjazdach zagranicznych);  5)   imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej za transport, numer telefonu, pod którym można powiadomić, w szczególności: o opóźnieniu, awarii pojazdu;  6)   przy transportach z zagranicy - datę i godzinę przekroczenia punktu kontroli granicznej;  7)   uwagi dotyczące konwoju, w szczególności: planowane postoje, noclegi, nazwę i adres przewoźnika.22. W przypadku braku możliwości przekazania wszystkich danych, określonych w ust. 21, w terminie określonym w ust. 20, przekazuje się posiadane dane dotyczące transportu, a pozostałe w terminie ustalonym z Ośrodkiem Ochrony Zbiorów Publicznych.23. Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych uzgodnione pełne dane dotyczące transportu przekazuje do Komendy Głównej Policji w terminie pozwalającym na zorganizowanie ochrony transportu, nie później jednak niż na 5 dni przed rozpoczęciem transportu.24. Wyjazd i zakończenie transportu o wartości powyżej 10 jednostek obliczeniowych dowódca konwoju zobowiązany jest zgłosić telefonicznie do Ośrodka Ochrony Zbiorów Publicznych.25. Transporty zbiorów należy wykonywać po trasach najbardziej bezpiecznych i możliwie często patrolowanych przez Policję.26. Przy planowaniu transportu należy przestrzegać, aby odbywał się on w dniach powszednich od poniedziałku do czwartku danego tygodnia.27. W przypadku konwojowania transportu na długich trasach, gdzie przewidywany jest postój (nocleg), miejsce postoju transportu i organizację jego ochrony organizator konwoju uzgadnia wcześniej z jednostką Policji, na której terenie działania postój jest planowany.28. Przy wyznaczaniu dłuższego postoju transportu należy przede wszystkim brać pod uwagę możliwości wykorzystania do tego celu zamkniętych terenów muzeów i innych obiektów ochranianych przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne lub terenów administrowanych przez jednostki Policji lub Straży Granicznej.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ1)
z dnia 25 lutego 2003 r.
w sprawie ustanowienia kontyngentu taryfowego na przywóz niektórych paliw do eksploatacji jednostek pływających transportu wodnego
(Dz. U. z dnia 14 marca 2003 r.)

Na podstawie art. 141 § 1 pkt 2, art. 144 § 2 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Do dnia 31 grudnia 2003 r. ustanawia się kontyngent taryfowy ilościowy na przywóz towarów wymienionych w załączniku do rozporządzenia, dla których ustanawia się obniżone, zerowe stawki celne.
§ 2. W zakresie uregulowanym w § 1 nie stosuje się stawek celnych określonych w Taryfie celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885 oraz z 2003 r. Nr 12, poz. 124).
§ 3. Rozdysponowanie kontyngentu jest dokonywane według kolejności otrzymania kompletnych wniosków.
§ 4. Wnioski o udzielenie pozwolenia składa się od dnia wejścia w życie rozporządzenia.
§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
________1)   Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 89, poz. 972, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 128, poz. 1403 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 89, poz. 804, Nr 112, poz. 974, Nr 141, poz. 1178, Nr 169, poz. 1387 i Nr 188, poz. 1572.
ZAŁĄCZNIK
WYKAZ TOWARÓW, NA KTÓRYCH PRZYWÓZ USTANAWIA SIĘ KONTYNGENT TARYFOWY ILOŚCIOWY 

Nr kontyngentuKod PCNWyszczególnienieIlość (w tonach)
0976012710Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe:200.000
  - Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane  z minerałów bitumicznych (inne niż  surowe) oraz preparaty gdzie indziej  niewymienione, ani niewłączone,  zawierające 70% masy lub więcej olejów  ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z  minerałów bitumicznych, których te oleje  stanowią składniki zasadnicze  preparatów, inne niż oleje odpadowe: 
 2710 19- - Pozostałe: 
  - - - Oleje ciężkie: 
  - - - - Oleje napędowe: 
  - - - - - Do innych celów: 
 2710 19 45- - - - - - O zawartości siarki            przekraczającej 0,05% masy,            ale nieprzekraczającej 0,2%            masy: 
 2710 19 45 1- - - - - - - Oleje napędowe do silników 
 ex 2710 19 45 1Paliwo żeglugowe wg klasyfikacji ISO 8217 
  - - - - Oleje opałowe: 
  - - - - - Do innych celów: 
 2710 19 61 0- - - - - - O zawartości siarki            nieprzekraczającej 1% masy 
 ex 2710 19 61 0Paliwo żeglugowe wg klasyfikacji ISO 8217 
 2710 19 63 0- - - - - - O zawartości siarki            przekraczającej 1% masy, ale            nieprzekraczającej 2% masy 
 ex 2710 19 63 0Paliwo żeglugowe wg klasyfikacji ISO 8217 
 2710 19 65 0- - - - - - O zawartości siarki            przekraczającej 2% masy, ale            nieprzekraczającej 2,8% masy 
 ex 2710 19 65 0Paliwo żeglugowe wg klasyfikacji ISO 8217 

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 2 września 2003 r.
w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych
(Dz. U. z dnia 19 września 2003 r.)

Na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Do kategorii dróg krajowych zalicza się odcinki dróg określone w załączniku do rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
________1)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 86, poz. 958, z 2001 r. Nr 125, poz. 1371, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365, Nr 62, poz. 554, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 214, poz. 1816 i Nr 216, poz. 1826 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i 721.
ZAŁĄCZNIK
WYKAZ ODCINKÓW DRÓG ZALICZONYCH DO KATEGORII DRÓG KRAJOWYCH
  1.   Odcinek drogi - Al. Konstytucji 3-go Maja (od ul. Estkowskiego do ul. Sikorskiego), ul. Sikorskiego (od Al. Konstytucji 3-go Maja do ul. Chrobrego) w miejscowości Gorzów Wielkopolski (w ciągu drogi krajowej Nr 3);  2.   Odcinek drogi gminnej - ulica bez nazwy (od ul. Wojska Polskiego do ul. Utrata), odcinek drogi powiatowej - ul. Utrata (od ulicy bez nazwy do ul. Podhorskiego), odcinek drogi gminnej - ul. Podhorskiego (od ul. Utrata do ul. Pułaskiego) w miejscowości Suwałki (w ciągu drogi krajowej Nr 8);  3.   Odcinek drogi gminnej od km 64+390 (”nowy” kilometraż) w miejscowości Boksycka do km 69+188 (”nowy” kilometraż) - ul. Zagłoby (od granicy miasta do Al. 3-go Maja) w miejscowości Ostrowiec Świętokrzyski (w ciągu drogi krajowej Nr 9);  4.   Odcinek drogi wojewódzkiej od km 32+281 do km 33+703 - ul. Kożuchowska (od obwodnicy do ul. Ceglanej), ul. Ceglana (od ul. Kożuchowskiej do ul. Warszawskiej) w miejscowości Szprotawa (w ciągu drogi krajowej Nr 12);  5.   Odcinek drogi - Al. Obrońców Tobruku (od Al. Warszawskiej do Al. Sikorskiego), Al. Sikorskiego (od Al. Obrońców Tobruku do ul. Pstrowskiego) w miejscowości Olsztyn (w ciągu drogi krajowej Nr 16);  6.   Odcinek drogi - ul. Trasa Nadwarciańska (od ul. Koniawskiej do ul. Warszawskiej) w miejscowości Gorzów Wielkopolski (w ciągu drogi krajowej Nr 22);  7.   Odcinek drogi powiatowej - Al. Zjednoczenia (od Al. Wojska Polskiego do ul. Trasa Północna) w miejscowości Zielona Góra (w ciągu drogi krajowej Nr 27);  8.   Odcinek drogi gminnej od km 2+683 do km 2+851 - ul. Łużycka, ul. Piastowska (na odcinku od ul. Łużyckiej) w miejscowości Kłodzko (w ciągu drogi krajowej Nr 33);  9.   Odcinek drogi gminnej i powiatowej od km 213+604 do km 214+276 (”nowy” kilometraż) - ul. Krakowska (od ul. Kazanowskiej do ul. Pocztowej), ul. 16-go Stycznia (od ul. Pocztowej do ul. Zamkowej) w miejscowości Końskie (w ciągu drogi krajowej Nr 42).

USTAWA
z dnia 12 czerwca 2003 r.
o zmianie ustawy o strażach gminnych oraz niektórych innych ustaw1)
(Dz. U. z dnia 24 lipca 2003 r.)

Art. 1. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (Dz. U. Nr 123, poz. 779 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w art. 9:a)  po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:”1a.  W związku z wykonywaniem swoich zadań straż współpracuje z Policją. W tym celu wójt, burmistrz (prezydent miasta) może zawierać z właściwym terytorialnie komendantem Policji porozumienie o współpracy straży i Policji.”,b)  ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:1)   zakres i sposoby współpracy Policji ze strażami, uwzględniając możliwość zawierania porozumień między właściwym terytorialnie komendantem Policji a wójtem, burmistrzem (prezydentem miasta),2)   zakres sprawowania przez Komendanta Głównego Policji nadzoru w zakresie fachowym nad działalnością straży, uwzględniając potrzebę zapewnienia stosowania przepisów prawnych dotyczących użycia i przechowywania broni palnej bojowej, środków przymusu bezpośredniego oraz wykonywania przez strażników czynności określonych w ustawie.”;  2)   po art. 9 dodaje się art. 9a i 9b w brzmieniu:”Art. 9a. 1.  Straż prowadzi ewidencję etatów, wyposażenia w środki przymusu bezpośredniego oraz wyników działań straży.2.   Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób prowadzenia ewidencji, uwzględniając dane podlegające wpisowi oraz możliwość jej prowadzenia w systemie informatycznym.Art. 9b.   Komendanci straży, za pośrednictwem właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego Policji, do dnia 15 lutego każdego roku, składają Komendantowi Głównemu Policji informacje o danych zawartych w ewidencji, o której mowa w art. 9a.”;  3)   po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu:”Art 10a.    Straż w celu realizacji ustawowych zadań może przetwarzać dane osobowe, z wyłączeniem danych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową, jak również danych o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym, bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą, uzyskane:1)   w wyniku wykonywania czynności podejmowanych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia,2)   z rejestrów, ewidencji i zbiorów, do których straż posiada dostęp na podstawie odrębnych przepisów.”;  4)   w art. 12:a)  w ust. 1:–  pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:”5)  dokonywania czynności wyjaśniających, kierowania wniosków o ukaranie do sądu, oskarżania przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych - w trybie i zakresie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia,6)   usuwania pojazdów i ich unieruchamiania przez blokowanie kół w przypadkach, zakresie i trybie określonych w przepisach o ruchu drogowym,”,–  w pkt 9 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu:”10)  obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych.”,b)  ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 8-10, uwzględniając potrzebę zapewnienia odpowiedniej skuteczności podejmowanych przez strażnika czynności, a także potrzebę ochrony dóbr osobistych oraz wolności i praw człowieka i obywatela.”;  5)   uchyla się art. 13;  6)   w art. 14:a)  w ust. 2 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:”5)  paralizatory elektryczne, na które jest wymagane pozwolenie na broń w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. Nr 53, poz. 549, z 2001 r. Nr 27, poz. 298, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 117, poz. 1007 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 451 i Nr 80, poz. 718),6)   ręczne miotacze gazu.”,b)  ust. 5 otrzymuje brzmienie:”5.  Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, sposoby i tryb użycia przez strażnika środków przymusu bezpośredniego w sposób zapewniający minimalne skutki ich użycia, z uwzględnieniem sposobu dokumentowania faktu ich użycia oraz zakresu udzielania pierwszej pomocy i zapewniania pomocy lekarskiej. Rozporządzenie powinno określić również sposób przechowywania i rejestrowania tych środków.”;  7)   w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Straży może być wydane świadectwo broni, na zasadach określonych w przepisach art. 29 oraz art. 31 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, na broń palną bojową do wykonywania zadań określonych w art. 11 pkt 5 i 9 oraz na paralizatory elektryczne.”;  8)   art. 16 otrzymuje brzmienie:”Art. 16. 1.  Dopuszczenie strażnika do wykonywania zadań z bronią palną bojową i paralizatorem elektrycznym następuje na wniosek komendanta straży, w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez właściwy organ Policji.2.   W zakresie zasad dopuszczenia strażnika do posiadania broni palnej bojowej i paralizatora elektrycznego stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 ustawy o broni i amunicji.”;  9)   art. 17 otrzymuje brzmienie:”Art. 17.  Strażnik, o którym mowa w art. 16, na polecenie właściwego komendanta straży, może być wyposażony w broń palną bojową na czas wykonywania zadań określonych w art. 11 pkt 5 i 9.”;  10)  art. 18 otrzymuje brzmienie:”Art. 18. 1.  Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 14 ust. 2 okazały się niewystarczające lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, strażnik ma prawo użycia broni palnej bojowej, przy wykonywaniu zadań określonych w art. 11 pkt 5 i 9:1)   w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie strażnika lub innej osoby,2)   przeciwko osobie, która nie zastosowała się do wezwania do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu strażnika lub innej osoby,3)   przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną bojową strażnikowi,4)   w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający przedmioty wartościowe lub wartości pieniężne.2.   Użycie broni palnej bojowej powinno następować w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia jej życia, a także narażać na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób.3.   Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, tryb i sposób postępowania w przypadku użycia broni palnej bojowej przez strażników, mając na względzie zapewnienie minimalnych skutków jej użycia, a także uwzględniając udokumentowanie przypadku użycia broni palnej bojowej oraz sposób udzielenia pierwszej pomocy i zapewnienia pomocy lekarskiej.4.   Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki przydziału broni palnej bojowej i amunicji do tej broni oraz warunki przechowywania i ewidencjonowania broni i amunicji przez straż, z uwzględnieniem warunków określonych w przepisach dotyczących broni i amunicji.”;  11)  art. 19 otrzymuje brzmienie:”Art. 19.  Strażnik, który podjął decyzję o użyciu broni palnej bojowej, powinien postępować ze szczególną rozwagą, traktując broń jako ostateczny środek działania.”;  12)  art. 23 otrzymuje brzmienie:”Art. 23.  W związku z wykonywaniem czynności służbowych strażnik korzysta z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.”;  13)  po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu:”Art. 24a. 1.  Strażnicy oraz osoby ubiegające się o przyjęcie do służby w straży podlegają obowiązkowym badaniom lekarskim i psychologicznym.2.   Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres, tryb i częstotliwość przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się o przyjęcie do służby oraz pełniących służbę w strażach gminnych, a także jednostki uprawnione do przeprowadzania badań. Rozporządzenie powinno zapewnić warunki do prawidłowego stwierdzenia przez lekarza istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania czynności strażnika.”;  14)  art. 25 otrzymuje brzmienie:”Art. 25. 1.  Strażnika zatrudnia się na czas określony nie dłuższy niż 12 miesięcy, w ramach którego odbywa on szkolenie podstawowe.2.   Zatrudnienie strażnika na czas nieokreślony może nastąpić po ukończeniu przez niego z wynikiem pozytywnym szkolenia podstawowego.3.   W uzasadnionych przypadkach można odstąpić od zatrudnienia strażnika na czas określony, jeżeli posiada on odpowiednie przygotowanie do pracy w straży.4.   Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, minimalny zakres programu szkolenia podstawowego strażników gminnych, warunki i zakres udziału Policji w szkoleniu podstawowym, sposób powoływania, skład i tryb działania komisji egzaminacyjnych, kwalifikacje członków komisji, obowiązki przewodniczącego komisji, formę egzaminu oraz organ właściwy do wydania świadectwa złożenia egzaminu i wzór świadectwa. Rozporządzenie powinno uwzględniać potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu wyszkolenia strażników i jednolitości minimum programowego, zakres wiedzy teoretycznej i praktyki niezbędnej do wykonywania obowiązków strażnika oraz poprawność przebiegu i rzetelność oceny egzaminowanych.”;  15)  uchyla się art. 28.
Art. 2. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 i Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 78, poz. 716 oraz z 2003 r. Nr 128, poz. 1176) w art. 44h w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:”2)  organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Wojskowym Służbom Informacyjnym, Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i strażom gminnym (miejskim),”.
Art. 3. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, Nr 19, poz. 185, Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 731, Nr 113, poz. 984, Nr 115, poz. 996, Nr 153, poz. 1271, Nr 176, poz. 1457 i Nr 200, poz. 1688 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070 i Nr 130, poz. 1188) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w art. 6d w ust. 1 po wyrazie “powołuje” dodaje się wyrazy “i odwołuje”;  2)   w art. 7 w ust. 1 uchyla się pkt 4.
Art. 4. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 i Nr 124, poz. 1152) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w art. 6 w ust. 1 po pkt 3b dodaje się pkt 3c w brzmieniu:”3c)  strażnik gminny (miejski);”;  2)   w art. 80c w ust. 1 po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu:”10a)  strażom gminnym (miejskim);”;  3)   w art. 100c w ust. 1 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu:”8a)  strażom gminnym (miejskim);”;  4)   w art. 130a ust. 4 otrzymuje brzmienie:”4.  Decyzję o przemieszczeniu lub usunięciu pojazdu z drogi podejmuje:1)   policjant - w sytuacjach, o których mowa w ust. 1-3;2)   strażnik gminny (miejski) - w sytuacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1;3)   osoba dowodząca akcją ratowniczą - w sytuacji, o której mowa w ust. 3.”.
Art. 5. 1. Świadectwa ukończenia przeszkolenia podstawowego oraz orzeczenia lekarskie o braku przeciwwskazań do wykonywania prac na określonym stanowisku, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów strażnikom lub osobom ubiegającym się o przyjęcie do służby w strażach gminnych, zachowują ważność.2. Strażnicy, którzy w dniu wejścia w życie ustawy odbywają przeszkolenie podstawowe, kończą je według przepisów dotychczasowych.
Art. 6. Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień zawartych w ustawie powołanej w art. 1 i zmienionych niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 7. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
________1)   Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA1)
z dnia 14 maja 2003 r.
w sprawie sposobu przyporządkowania do oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia ubezpieczonych zgłoszonych do ubezpieczenia zdrowotnego przed dniem wejścia w życie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia
(Dz. U. z dnia 26 maja 2003 r.)

Na podstawie art. 217 ust. 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 i Nr 73, poz. 660) zarządza się, co następuje:

§ 1. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:  1)   ”ustawa” - ustawę z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia;  2)   ”Fundusz” - Narodowy Fundusz Zdrowia;  3)   ”Kasa” - Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;  4)   ”Zakład” - Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
§ 2. 1. Dane, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-5 ustawy, dotyczące osób ubezpieczonych do dnia wejścia w życie ustawy, są przekazywane przez Zakład i Kasę do oddziału wojewódzkiego Funduszu, w jaki przekształcona została regionalna kasa chorych, której członkiem był ubezpieczony.2. Dane, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-5 ustawy, dotyczące osób ubezpieczonych do dnia wejścia w życie ustawy w Branżowej Kasie Chorych dla Służb Mundurowych, są przekazywane przez Zakład i Kasę do oddziału wojewódzkiego Funduszu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania ubezpieczonego.3. Miejsce zamieszkania, o którym mowa w ust. 2, ustala się w oparciu o podany w zgłoszeniu do ubezpieczenia, o którym mowa w art. 17 i 18 ustawy, kod pocztowy adresu zameldowania w miejscu pobytu stałego, a jeżeli adres zameldowania w miejscu pobytu stałego jest inny niż adres miejsca zamieszkania lub brak jest w zgłoszeniu adresu zameldowania w miejscu pobytu stałego - kod pocztowy adresu miejsca zamieszkania.4. W przypadku niepodania w zgłoszeniu do ubezpieczenia, o którym mowa w art. 17 i 18 ustawy, adresu miejsca zamieszkania, Zakład i Kasa ustala miejsce zamieszkania na podstawie danych uzyskanych ze zbioru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności prowadzonego przez ministra właściwego do spraw administracji publicznej lub wojewódzkich zbiorów meldunkowych.5. Jeżeli osoba podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu do dnia wejścia w życie ustawy nie została przyporządkowana do kasy chorych przez Zakład lub Kasę, dane, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-5 ustawy, są przekazywane do oddziału wojewódzkiego Funduszu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.6. Dane, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-5 ustawy, dotyczące ubezpieczonych obywateli polskich niezamieszkujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, są przekazywane przez Zakład lub Kasę do oddziału wojewódzkiego Funduszu, w jaki przekształcona została regionalna kasa chorych, której taki obywatel był członkiem do dnia wejścia w życie ustawy.7. Dane, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-5 ustawy, dotyczące ubezpieczonych obywateli polskich niezamieszkujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będących do dnia wejścia w życie ustawy członkami Branżowej Kasy Chorych dla Służb Mundurowych, są przekazywane przez Zakład lub Kasę do Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego Funduszu.8. W przypadku gdy ustalenie właściwego dla ubezpieczonego oddziału wojewódzkiego Funduszu jest niemożliwe albo nadmiernie utrudnione, dane, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-5 ustawy, są przekazywane do Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego Funduszu.
§ 3. Dane, o których mowa w art. 141 ust. 2 pkt 1-5 ustawy, są przekazywane przez Zakład przy przekazywaniu danych dotyczących składek na ubezpieczenie zdrowotne opłacanych od dnia wejścia w życie ustawy.
§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
________1)   Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93, poz. 833).

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1)
z dnia 24 grudnia 2003 r.
w sprawie wysokości wynagrodzenia członków i personelu pomocniczego komisji regulacyjnych działających na podstawie ustaw o stosunku Państwa do kościołów oraz związków wyznaniowych w latach 2004-2005
(Dz. U. z dnia 31 grudnia 2003 r.)

Na podstawie art. 62 ust. 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154, z późn. zm.2)), art. 38d ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. z 2000 r. Nr 26, poz. 319, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2217), art. 48a ust. 3 ustawy z dnia 4 lipca 1991 r. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (Dz. U. Nr 66, poz. 287, z późn. zm.3)), art. 43 ust. 7 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 73, poz. 323 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756) i art. 32 ust. 7 ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 41, poz. 251 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375 i Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje:

§ 1. Wysokość wynagrodzenia członków i personelu pomocniczego komisji regulacyjnych wynosi w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., odpowiednio, 80 % wynagrodzeń określonych w:  1)   § 24 zarządzenia Ministra-Szefa Urzędu Rady Ministrów z dnia 8 lutego 1990 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania regulacyjnego w przedmiocie przywrócenia osobom prawnym Kościoła Katolickiego własności nieruchomości lub ich części (M. P. Nr 5, poz. 39, z 1993 r. Nr 20, poz. 195 oraz z 1994 r. Nr 23, poz. 190);  2)   § 24 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 lutego 2000 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania regulacyjnego przed Międzykościelną Komisją Regulacyjną (Dz. U. Nr 12, poz. 151);  3)   § 23 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 maja 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania Komisji Regulacyjnej do Spraw Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (Dz. U. Nr 45, poz. 456);  4)   § 24 zarządzenia Ministra-Szefa Urzędu Rady Ministrów z dnia 12 października 1994 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania regulacyjnego w przedmiocie przywrócenia osobom prawnym Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej własności nieruchomości lub ich części (M. P. Nr 55, poz. 461);  5)   § 24 zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 października 1997 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich (M. P. Nr 77, poz. 730).
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.4)
________1)   Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej - wyznania religijne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 35, poz. 325 i Nr 58, poz. 533).2)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 107, poz. 459, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 757 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268.3)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756.4)   Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 sierpnia 2003 r. w sprawie wysokości wynagrodzenia członków i personelu pomocniczego komisji regulacyjnych działających na podstawie ustaw o stosunku Państwa do kościołów oraz związków wyznaniowych (Dz. U. Nr 155, poz. 1517).

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY1)
z dnia 25 kwietnia 2003 r.
w sprawie wzoru sprawozdania wskazującego rodzaj, zakres i wysokość poniesionych przez operatorów telekomunikacyjnych nakładów inwestycyjnych oraz wykazu składanej z nim dokumentacji
(Dz. U. z dnia 13 maja 2003 r.)

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o restrukturyzacji zobowiązań koncesyjnych operatorów stacjonarnych publicznych sieci telefonicznych (Dz. U. Nr 233, poz. 1956) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ustala się wzór sprawozdania wskazującego rodzaj, zakres i wysokość poniesionych przez operatora nakładów inwestycyjnych, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o restrukturyzacji zobowiązań koncesyjnych operatorów stacjonarnych publicznych sieci telefonicznych, stanowiący załącznik do rozporządzenia.
§ 2.  Dokumentację składaną przez operatora wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w § 1, stanowią:  1)   zestawienie obrotów i sald kont analitycznych, na których zewidencjonowano operacje związane z wytworzeniem lub ulepszeniem oraz nabyciem środków trwałych lub środków trwałych w budowie, za okres, którego dotyczy sprawozdanie;  2)   kopie umów, na podstawie których nastąpiło nabycie środków trwałych lub środków trwałych w budowie, za okres, którego dotyczy sprawozdanie;  3)   dane dotyczące rodzaju, zakresu i wysokości nakładów inwestycyjnych poniesionych przez podmiot powiązany, na rozliczenie których wyraził on operatorowi zgodę, wraz z dokumentacją, o której mowa w pkt 1 i 2, dotyczącą podmiotu powiązanego.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
________1)   Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - łączność, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165).
ZAŁĄCZNIK
WZÓR
SPRAWOZDANIE WSKAZUJĄCE RODZAJ, ZAKRES I WYSOKOŚĆ PONIESIONYCH NAKŁADÓW INWESTYCYJNYCH PRZEZ
    …………………………………………..              (nazwa, siedziba i adres operatora)                 za okres od _______ do ________*
Tabela 1:    Zakres poniesionych nakładów inwestycyjnych 

  Lp.  Zakres nakładów inwestycyjnychWysokość nakładów inwestycyjnych poniesionych na wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych lub środków trwałych w budowie (w PLN)**Wysokość nakładów inwestycyjnych poniesionych na nabycie w drodze zakupu lub w inny odpłatny sposób środków trwałych lub środków trwałych w budowie(w PLN)**
1234
1Budynki transportu i łączności(102 KŚT)  
2Rurociągi i linie telekomunikacyjne oraz linie elektroenergetyczne dalekiego zasięgu(210 KŚT)  
3Rurociągi sieci rozdzielczej oraz linii kablowych rozdzielczych(211 KŚT)  
4Zespoły komputerowe(491 KŚT)  
5Urządzenia i aparatura radionadawcza(621 KŚT)  
6Urządzenia teletransmisji przewodowej(623 KŚT)  
7Urządzenia telefoniczne(626 KŚT)  
8Inne urządzenia tele- i radiotechniczne(629 KŚT)  
9Elementy wyposażenia i osprzętu niezbędne do prawidłowego działania, jak urządzenia zasilające, klimatyzacyjne, zabezpieczające  
10RAZEM w PLN  
11Wysokość nakładów inwestycyjnych przeliczona na euro ***  

 Tabela 2:    Wysokość poniesionych nakładów inwestycyjnych, o których mowa w tabeli 1 

  Wysokość nakładów inwestycyjnych poniesionych na obszarach: ** 
    Lp.    Rodzaj nakładów inwestycyjnych    miast liczących 100.000 mieszkańców i więcej(w PLN)    miast liczących mniej niż 100.000 mieszkańców(w PLN)powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym lub zagrożonych strukturalną recesją i degradacją społeczną, w przypadku kiedy źródłem finansowania są wyłącznie środki własne operatora lub kredyty komercyjne lub komercyjne papiery wartościowe(w PLN)     obszarach wiejskich (w PLN)powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym lub zagrożonych strukturalną recesją i degradacją społeczną, w przypadku kiedy źródłem finansowania są przynajmniej w 25% środki pochodzące z pomocy bezzwrotnej międzynarodowych instytucji finansowych(w PLN)Wysokość nakładów inwestycyjnych poniesionych bezpośrednio w związku z uruchomieniem szerokopasmowego dostępu do internetu w szkołach i placówkach oświatowych(w PLN)**
12345678
1Wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych oraz środków trwałych w budowie      
2Nabycie w drodze zakupu lub w inny odpłatny sposób środków trwałych oraz środków trwałych w budowie      
3RAZEM w PLN      
4Wysokość nakładów inwestycyjnych przeliczona na euro ***      

 Tabela 3:    Wyrażona w euro wysokość nakładów inwestycyjnych, o których mowa w tabeli 1, przeliczona według wskaźników określonych w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o restrukturyzacji zobowiązań koncesyjnych operatorów stacjonarnych publicznych sieci telefonicznych 

Lp.Nakłady inwestycyjne poniesioneWysokość nakładów inwestycyjnych (w euro)
123
1Na obszarze miast liczących 100.000 mieszkańców i więcej 
2Na obszarze miast liczących mniej niż 100.000 mieszkańców 
3Na obszarach powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym lub zagrożonych strukturalną recesją i degradacją społeczną, w przypadku kiedy źródłem finansowania są wyłącznie środki własne operatora lub kredyty komercyjne lub komercyjne papiery wartościowe 
4Na obszarach wiejskich 
5Na obszarach powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym lub zagrożonych strukturalną recesją i degradacją społeczną, w przypadku kiedy źródłem finansowania są przynajmniej w 25% środki pochodzące z pomocy bezzwrotnej międzynarodowych instytucji finansowych 
6Nakłady inwestycyjne poniesione bezpośrednio w związku z uruchomieniem szerokopasmowego dostępu do Internetu w szkołach i placówkach oświatowych 
7Razem w euro 

 
………………………..     ……………………….. (miejscowość, data i podpis         (data, podpis i pieczątka    osoby sporządzającej                osoby upoważnionej      sprawozdanie)               do reprezentowania operatora)
*   Sprawozdanie sporządza się za okres faktycznego ponoszenia nakładów inwestycyjnych, jeżeli jest krótszy niż rok, albo za każdy rok, jeżeli całkowity okres ponoszenia tych nakładów jest dłuższy niż rok.**   Wysokość nakładów inwestycyjnych podać należy według cen nabycia, kosztu wytworzenia lub ceny sprzedaży netto środków trwałych lub środków trwałych w budowie - w przypadku przejęcia aportu w formie rzeczowej lub w przypadku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 oraz z 2003 r. Nr 60, poz. 535).***   Przelicza się według średniego kursu euro, ustalanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym nastąpi złożenie dokumentacji, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o restrukturyzacji zobowiązań koncesyjnych operatorów stacjonarnych publicznych sieci telefonicznych.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA FINANSÓW
z dnia 13 sierpnia 2003 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego
(Dz. U. z dnia 21 sierpnia 2003 r.)

Na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 października 2000 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 95, poz. 1047, z 2002 r. Nr 37, poz. 337 i Nr 229, poz. 1916 oraz z 2003 r. Nr 44, poz. 376) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w załączniku nr 2 Objaśnienia do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7 i VAT-7K) oraz w załączniku nr 4 Objaśnienia do kwartalnej deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7R) część A otrzymuje brzmienie:”Część A. MIEJSCE SKŁADANIA DEKLARACJIW pozycji 6 wpisuje się urząd skarbowy kierowany przez naczelnika właściwego ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem; jeżeli czynności te wykonywane są na terenie objętym zakresem działania dwóch lub więcej urzędów skarbowych, to osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wpisują urząd skarbowy kierowany przez naczelnika właściwego ze względu na siedzibę podatnika, a osoby fizyczne - urząd skarbowy kierowany przez naczelnika właściwego ze względu na miejsce zamieszkania; w pozostałych przypadkach - Drugi Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście.”;  2)   załącznik nr 5 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
§ 2. 1. Wzór deklaracji określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia stosuje się począwszy od rozliczenia za miesiąc wrzesień 2003 r.2. Do wyczerpania nakładu, nie dłużej niż za okres rozliczeniowy grudzień 2003 r., może być stosowany wzór deklaracji dla podatku akcyzowego, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie rozporządzenia.
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r.
______1)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1993 r. Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107, z 2001 r. Nr 12, poz. 92, Nr 39, poz. 459, Nr 56, poz. 580, Nr 63, poz. 639, Nr 80, poz. 858, Nr 90, poz. 995, Nr 106, poz. 1150 i Nr 122, poz. 1324, z 2002 r. Nr 19, poz. 185, Nr 41, poz. 365, Nr 86, poz. 794, Nr 153, poz. 1272, Nr 169, poz. 1387 i Nr 213, poz. 1800 i 1803 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 84, poz. 774, Nr 96, poz. 874, Nr 130, poz. 1188 i Nr 137, poz. 1302.
ZAŁĄCZNIK
AKC-2DEKLARACJA DLA PODATKU AKCYZOWEGO
wzór: 1, 2
AKC-2/A INFORMACJA O PODATKU AKCYZOWYM OD WYROBÓW SPIRYTUSOWYCH
wzór: 1, 2
AKC-2/B INFORMACJA O PODATKU AKCYZOWYM OD WYROBÓW WINIARSKICH
wzór: 1, 2
AKC-2/C INFORMACJA O PODATKU AKCYZOWYM OD PIWA
wzór: 1, 2
AKC-2/DINFORMACJA O PODATKU AKCYZOWYM OD PALIW SILNIKOWYCH
wzór: 1, 2
AKC-2/EINFORMACJA O PODATKU AKCYZOWYM OD SAMOCHODÓW OSOBOWYCH
wzór: 1, 2
AKC-2/F INFORMACJA O PODATKU AKCYZOWYM OD WYROBÓW TYTONIOWYCH
wzór: 1, 2
AKC-2/G INFORMACJA O PODATKU AKCYZOWYM OD POZOSTAŁYCH WYROBÓW AKCYZOWYCH
wzór: 1, 2
AKC-2/H INFORMACJA O PODATKU AKCYZOWYM OD ENERGII ELEKTRYCZNEJ
wzór: 1, 2

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA FINANSÓW1)
z dnia 29 sierpnia 2003 r.
w sprawie odsetek wyrównawczych
(Dz. U. z dnia 4 września 2003 r.)

Na podstawie art. 222 § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:  1)   sposób naliczania odsetek wyrównawczych pobieranych w wypadku przesunięcia daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego długu;  2)   wypadki, w których mimo przesunięcia daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego długu nie pobiera się odsetek wyrównawczych;  3)   minimalną wysokość odsetek wyrównawczych, podlegających poborowi.
§ 2. W wypadku przesunięcia daty powstania długu celnego w odniesieniu do towarów uprzednio objętych procedurą uszlachetniania czynnego i towarów uprzednio objętych procedurą odprawy czasowej odsetki wyrównawcze nalicza się od kwoty wynikającej z długu celnego.
§ 3. W wypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, odsetki wyrównawcze nalicza się od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a kwotą pobraną.
§ 4. 1. Do naliczenia odsetek wyrównawczych w wypadku, o którym mowa w § 2, przyjmuje się 50% stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.2. Do naliczenia odsetek wyrównawczych w wypadku, o którym mowa w § 3, przyjmuje się stawkę odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.3. Odsetki wyrównawcze oblicza się za okres:  1)   od dnia objęcia towaru pierwszą procedurą celną do dnia powstania długu celnego - w wypadku, o którym mowa w § 2;  2)   od dnia zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych do dnia zarejestrowania retrospektywnego, o którym mowa w art. 229 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny, zwanej dalej “Kodeksem celnym”, należnej kwoty długu celnego - w wypadku, o którym mowa w § 3.4. Kwotę odsetek wyrównawczych pobieranych w wypadku, o którym mowa w § 2, stanowi iloczyn kwoty wynikającej z powstałego długu celnego, liczby dni okresu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, oraz 50% stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, podzielonych przez 365.5. Kwotę odsetek wyrównawczych pobieranych w wypadku, o którym mowa w § 3, stanowi iloczyn kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a kwotą pobraną, liczby dni okresu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, oraz stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, podzielonych przez 365.
§ 5. 1. Nie pobiera się odsetek wyrównawczych, mimo przesunięcia daty powstania długu celnego w odniesieniu od towarów uprzednio objętych procedurą uszlachetniania czynnego, w wypadku:  1)   powstania długu celnego zgodnie z art. 224 Kodeksu celnego;  2)   gdy przy uprzednim objęciu towarów procedurą uszlachetniania czynnego złożone zostało zabezpieczenie w formie depozytu w gotówce, w wysokości równej maksymalnej kwocie wynikającej z długu celnego;  3)   powstania długu celnego w związku z dopuszczeniem do obrotu produktów kompensacyjnych, o których mowa w art. 128 § 1 Kodeksu celnego, o ile zostały one dopuszczone do obrotu w ilościach proporcjonalnych do wywiezionej części produktów kompensacyjnych nieznajdujących się w wykazie, o którym mowa w tym artykule;  4)   powstania długu celnego w związku z dopuszczeniem produktów kompensacyjnych lub towarów w stanie niezmienionym do obrotu na podstawie art. 133 § 4 Kodeksu celnego, pod warunkiem że należności celne przywozowe za te produkty nie zostały jeszcze zwrócone lub umorzone;  5)   gdy osoba posiadająca pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego, wnioskując o dopuszczenie do obrotu towarów przywożonych w postaci produktów kompensacyjnych lub towarów w stanie niezmienionym, udowodni, że szczególne okoliczności, niewynikające z jej zaniedbania lub świadomego działania, uniemożliwiły dokonanie powrotnego wywozu na warunkach przewidzianych w pozwoleniu.2. Nie pobiera się odsetek wyrównawczych, mimo przesunięcia daty powstania długu celnego w odniesieniu do towarów uprzednio objętych procedurą odprawy czasowej, w wypadku:  1)   powstania długu celnego zgodnie z art. 209 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego;  2)   gdy przy uprzednim objęciu towarów procedurą odprawy czasowej zostało złożone zabezpieczenie w formie depozytu w gotówce, w wysokości równej maksymalnej kwocie wynikającej z długu celnego;  3)   gdy osoba posiadająca pozwolenie na korzystanie z procedury odprawy czasowej, wnioskując o dopuszczenie do obrotu towarów uprzednio objętych procedurą odprawy czasowej, udowodni, że szczególne okoliczności, niewynikające z jej zaniedbania lub świadomego działania, uniemożliwiły dokonanie powrotnego wywozu na warunkach przewidzianych w pozwoleniu;  4)   powstania długu celnego w wypadku dopuszczenia do obrotu następujących towarów, uprzednio objętych procedurą odprawy czasowej:a)  pojazdów samochodowych lub pojazdów samochodowych wraz z przyczepami lub naczepami, nadwozi samochodowych wymiennych, naczep w transporcie kombinowanym, przeznaczonych do odpłatnego przewozu osób lub odpłatnego bądź nieodpłatnego przewozu towarów, z wyłączeniem transportu krajowego,b)  pojazdów samochodowych lub pojazdów samochodowych wraz z przyczepami lub naczepami, zarejestrowanych za granicą, innych niż określone w lit. a,c)  części zamiennych przywożonych łącznie z towarami, o których mowa w lit. a i b, przeznaczonych wyłącznie do dokonywania drobnych napraw lub niewielkich zabiegów konserwacyjnych,d)  szynowych środków transportu oraz części zamiennych przeznaczonych do naprawy uszkodzonych wagonów przewożonych na podstawie umów międzynarodowych RIV, RIC i PPW,e)  środków transportu przeznaczonych do żeglugi powietrznej,f)  środków transportu przeznaczonych do żeglugi morskiej lub śródlądowej,g)  kontenerów, a także ich akcesoriów i wyposażenia,h)  palet,i)  towarów przeznaczonych na targi, wystawy lub podobne imprezy,j)  towarów używanych przeznaczonych na aukcje,k)  towarów przywożonych w celu poddania ich próbom i badaniom koniecznym w procedurach certyfikacyjnych, jeżeli działania te nie stanowią działalności zarobkowej,l)  filmów, taśm magnetycznych i filmów na podłożu magnetycznym oraz innych nośników dźwięku, przeznaczonych do udźwiękowienia, dubbingu lub reprodukcji,m)  filmów pokazujących produkty lub działania produktów bądź sprzętu zagranicznego, pod warunkiem że nie są przeznaczone do publicznej projekcji w celu zarobkowym,n)  zapisanych nośników informacji, przesłanych bezpłatnie i przeznaczonych do wykorzystania w automatycznym przetwarzaniu danych,o)  przedmiotów, które ze względu na swój charakter mogą służyć jedynie do celów reklamy określonego towaru lub propagandy prowadzonej w określonym celu,p)  sprzętu sportowego i innych towarów przeznaczonych do użytkowania w zawodach sportowych, treningach lub pokazach,q)  sprzętu użyczanego bezpłatnie do wykorzystania w ramach środków podjętych w celu likwidacji skutków klęsk żywiołowych zaistniałych na polskim obszarze celnym,r)  rzeczy osobistego użytku podróżnych,s)  towarów przywożonych do sprawdzenia, w celu ewentualnego ich zakupu przez odbiorcę, jeżeli nie mogły być one przywiezione jako próbki.3. Nie pobiera się odsetek wyrównawczych, mimo że kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, w wypadku gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania.
§ 6. Nie pobiera się odsetek wyrównawczych w wypadkach, o których mowa w § 2 i 3, jeżeli kwota odsetek wyrównawczych nie przekracza równowartości 20 euro.
§ 7. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.3)
________1)   Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93, poz. 834).2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 89, poz. 972, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 128, poz. 1403, z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 89, poz. 804, Nr 112, poz. 974, Nr 141, poz. 1178, Nr 169, poz. 1387 i Nr 188, poz. 1572 oraz z 2003 r. Nr 120, poz. 1122.3)   Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. Nr 143, poz. 958 oraz z 1998 r. Nr 86, poz. 544), zachowane w mocy na podstawie art. 4 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks celny oraz o zmianie ustawy o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 120, poz. 1122).

WYROKTRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO
z dnia 3 grudnia 2003 r.
sygn. akt K 5/02
(Dz. U. z dnia 15 grudnia 2003 r.)

Trybunał Konstytucyjny w składzie:Marek Mazurkiewicz - przewodniczący,Andrzej Mączyński - sprawozdawca,Mirosław Wyrzykowski,Marian Zdyb,Bohdan Zdziennicki,protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 3 grudnia 2003 r., wniosku Rady Krajowej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Komorników Sądowych o zbadanie zgodności:

  1)   art. 45 ust. 2 i 6, art. 45a ust. 2, art. 47 i art. 49 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882, ze zm.), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 8, 9, 10 i 12 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 130, poz. 1452), z art. 2, 32, art. 64 ust. 2, art. 65 ust. 2 i art. 84 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz z art. 2 Konwencji (Nr 111) dotyczącej dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu (Dz. U. z 1961 r. Nr 42, poz. 218),  2)   art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 130, poz. 1452) z art. 65 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji,
orzeka:
1. Art. 45 ust. 2 i 6, art. 47 i art. 49 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882, ze zm.), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 8, 10 i 12 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 130, poz. 1452), są zgodne z art. 2, art. 32, art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i z art. 2 Konwencji (Nr 111) dotyczącej dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, przyjętej w Genewie dnia 25 czerwca 1958 r. (Dz. U. z 1961 r. Nr 42, poz. 218) oraz nie są niezgodne z art. 65 ust. 2 i art. 84 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.2. Art. 45a ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882, z zm.), dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 130, poz. 1452), jest zgodny z art. 2 Konstytucji.3. Art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 130, poz. 1452) jest zgodny z art. 65 ust. 1 Konstytucji.